Maxxanfameera
Kitaaba

Abbaan keenya Iyyata Itti Fufaa Dhaga'a

Haadha dhirsa hin qabne tokko abbaa murtii nama hin qajeelle ni dadhabsiisti, gabaabaan gibira funaanu ija ol hin ka'iin gara mana isaa Abbaa keenya duratti qajeelaa ta'ee deema, Faarisaan garuu hin ta'u. Daa'imman simatamu, bulchaan sooressi gadadoo deema, kadhataan jaamaan Yeriko alaa Yesus hanga dhaabbatutti iyya.

Boqonnaa 18.

Yesus akka namni yeroo hundumaa kadhatee hin dadhabne fakkeenya isaanitti hime.

«Magaalaa tokko keessa abbaan murtii Waaqayyoon hin sodaanne, namaafis ulfina hin kennine tokko ture. Dubartii dhirsi ishee du'e tokko magaalaa sana keessa turte; isheen ‹Morkataa koo irratti murtii qajeelaa naaf kenni› jechaa isa bira in dhufti turte. Yeroo tokko hin fedhine; ergasii garuu ofitti, ‹Ani Waaqayyoon hin sodaadhus, namaafis ulfina hin kennuus, dubartiin dhirsi ishee du'e kun na rakkisuu waan itti fufteef, akka yeroo hundumaa dhufuudhaan na hin dadhabsiifneef murtii qajeelaa isheef nan kenna.›»

Gooftaan akkana jedhe, «Waan abbaan murtii jal'aan kun jedhu dhaggeeffadhaa. Abbaan keenya filatamtoota isaa halkanii guyyaa isatti iyyaniif murtii qajeelaa hin kennuu? Murtii kennuu in dheeressaa? Isinittan hima, ariitiidhaan murtii qajeelaa isaaniif in kenna. Garuu Ilmi Namaa yeroo dhufu lafa irratti amantii in argaa?»

Garaan Of Gad Qabu Araara Argata

Innis warra of qajeelota ta'uu amananii warra kaan xiqqeessaniif fakkeenya kana hime:

«Namoonni lama kadhachuuf mana qulqullummaatti ol ba'an; tokko Faarisaawii, isa kaan immoo gibira sassaabaa ture. Faarisaawichi dhaabatee ofii isaa ilaalchisee, ‹Yaa Waaqayyo, ani akka namoota kaan—hattoota, jal'ootaa, ejjitoota—ykn akka gibira sassaabaa kana waan hin taaneef si galateeffadha› jedhee kadhate. ‹Torbanitti al lama nan soma; waan argadhu hundumaa keessaa kudhan tokko nan kenna.› Gibira sassaabaan garuu fagoo dhaabatee, iji isaa waaqatti ol kaasuu iyyuu hin barbaanne; garuu laphee isaa rukutee, ‹Yaa Abbaa keenya, ani cubbamaa waan ta'eef na araarami› jedhe. Isinittan hima, namichi kun qajeelaa ta'ee gara mana isaatti gale; isa kaan miti. Namni of ol kaasu hundi gad in buusama; kan of gad qabu immoo ol in kaafama.»

Mootummaan Abbaa Kan Daa'imman Ti

Namoonni daa'imman xixiqqoo isaanii akka isaan tuqu iyyuu isa bira fidaa turan; barattoonni garuu kana arganii isaan dhowwan.

Yesus garuu daa'imman gara isaatti waamee, «Daa'imman gara kootti haa dhufan; isaan hin dhowwinaa—mootummaan Abbaa keenyaa warra akkanaa kan isaanii ti. Dhugaan isinittan hima: namni mootummaa Abbaa keenyaa akka daa'ima xiqqaa hin simanne, gonkumaa itti hin galu.»

Waan Qabeenyi Hin Bitne Tokko

Bulchaan tokko, «Barsiisaa gaarii, jireenya bara baraa akkan dhaaluuf maal gochuun qaba?» jedhee isa gaafate.

Yesus isatti, «Maaliif ana gaarii jetta? Abbaa keenya tokko qofa malee namni gaarii hin jiru. a a v19 Yesus garaa dargaggeessaa gara Abbaa keenyaatti, madda gaarummaa hundumaa ta'etti, ilaalchisa—gaarummaa ofii isaa waan ukkaamsuuf miti, garuu namicha gara Abbaatti garagalchuuf.

Ajajawwan in beekta: ‹Ejjitummaa hin raawwatin, Nama hin ajjeesin, Hin hatin, Dhugaa sobaa hin dhugaa ba'in, abbaa kee fi haadha kee kabaji.›» jedhe.

«Kanneen kana hundumaa dargaggummaa kootii kaasee eegeera,» jedhe.

Yesus kana dhaga'ee isatti, «Waan tokko amma iyyuu si dhabameera: waan qabdu hundumaa gurguree hiyyeeyyiif kenni, waaqa irrattis qabeenya in qabaatta; ergasii kottuu na hordofi.» jedhe.

Inni garuu kana yommuu dhaga'u, baayyee sooressa waan ta'eef, baayyee gaddee.

Yesus isa ilaalee, «Warri sooressoon mootummaa Abbaa keenyaa seenuun akkam ulfaata! Sababiin isaas, gaalli ija ilkii keessa darbuun nama sooressaaf mootummaa Abbaa keenyaa seenuu caalaa salphaa dha.»

Warri dhaga'an, «Yoos eenyutu fayyisamuu danda'a?» jedhanii gaafatan.

Inni garuu, «Waan namootaaf hin danda'amne Abbaa keenyaaf in danda'ama.» jedhe.

Yommus Pheexiroos, «Kunoo, nuti mana keenya dhiisnee si hordofne.» jedhe.

Innis isaaniin, «Dhugaan isinittan hima: namni mootummaa Abbaa keenyaaf jedhee mana, niitii, obboloota, abbootii ykn ijoollee dhiise, ammuma kana irratti hedduu dachaadhaan, bara dhufu irrattis jireenya bara baraa kan hin argatne hin jiru.»

Ilmi Namaa Gara Fannoo Deema

Kudha lamaan cinaatti fuudhee, «Kunoo, nuti gara Yerusaalemitti ol ba'aa jirra; waan raajonni waa'ee Ilma Namaa barreessan hundi in raawwatama. Inni Ormootatti in kennama; in qoosama, in arrabsama, in tufama. Isaan in tumu, in ajjeesu; guyyaa sadaffaattis in ka'a.»

Isaan garuu waan kana keessaa tokkollee hin hubanne; dubbichi kun isaan irraa dhokate, waan jedhames hin hubanne.

Ilma Abbaatiin Argaan Deebi'e

Yesus Yerikootti yommuu dhiyaatu, nama jaamaa tokko cinaa daandiitti taa'ee kadhata ture. Inni garee namaa darbuu dhaga'ee, maal akka ta'u gaafate. Isaanis, «Yesus nama Naazreetii darbaa jira.» jedhaniin. Kanaaf inni, «Yesus, Ilma Daawit, na araarami!» jedhee iyye. Warri dura turan akka calʼisu isa ifatan, inni garuu caalaatti, «Ilma Daawit, na araarami!» jedhee iyye.

Yesus dhaabatee akka isa bira fidan ajaje. Yommuu inni dhiyaatu, Yesus isa gaafatee,

«Maal akkan siif godhu barbaadda?» Inni immoo, «Gooftaa, deebi'ee akkan argu naaf godhi.» jedhe.

Yesus isatti, «Argi; amantiin kee si fayyiseera.» jedhe.

Yeruma sana argee, Abbaa keenya ulfina kennaa Yesusin hordofe. Uummanni waan kana arge hundis Abbaa keenyaaf galata galfate.