Lukas 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Banjur Gusti Yesus ngandikakake pasemon marang para sakabat, kanggo mratelakake yen kudu tansah ndedonga lan aja nganti semplah atine.

²“Ing sawijining kutha ana hakim kang ora wedi marang Gusti Allah lan ora ngajeni marang wong. ³Ing kutha mau ana randha kang tansah sowan marang hakim iku, ature: ‘Mugi kula kaparingana kaadilan tumrap mengsah kula.’ ⁴Nganti sawetara suwe hakim mau ora gelem, nanging wusanane mikir ing batin: ‘Sanadyan aku ora wedi marang Gusti Allah lan ora ngajeni marang wong, ⁵nanging sarehne randha iki tansah ngganggu aku, dheweke bakal dakwenehi kaadilan, supaya aku ora kentekan sabar marga tekane kang tanpa kendhat.’”

⁶Gusti Yesus banjur ngandika: “Rungokna apa kang dikandhakake dening hakim kang ora adil mau. ⁷Apa Rama kita ora bakal mbelani kaadilane para pepilihane kang padha sesambat marang Panjenengane rina lan wengi? Apa Panjenengane bakal nunda-nunda anggone paring pitulungan? ⁸Aku pitutur marang kowe, Panjenengane bakal enggal-enggal mbelani kaadilane wong-wong mau. Nanging samangsa Putraning Manungsa rawuh, apa bakal nemu pracaya ing bumi?”

Ati kang Andhap Asor Oleh Sih-rahmat

⁹Gusti Yesus uga ngandikakake pasemon iki marang wong sawatara kang padha rumangsa bener dhewe lan ngremehake wong liya:

¹⁰“Ana wong loro munggah menyang Padaleman Suci arep ndedonga, kang siji wong Farisi, sijine juru-mupu-beya. ¹¹Wong Farisi mau ngadeg banjur ndedonga mangkene bab awake dhewe: ‘Dhuh Gusti Allah, kawula ngaturaken panuwun dhateng Paduka, dene kawula boten kadosdene tiyang sanes—tukang ngrampog, tiyang duraka, tiyang laku jina—utawi kadosdene juru-mupu-beya punika.’ ¹²‘Kawula siyam kaping kalih saminggu; kawula masrahaken prasepuluhan saking sadaya pikantuk kawula.’ ¹³Nanging juru-mupu-beya mau ngadeg saka kadohan, malah ora wani ndengengek marang langit, mung jotosi dhadhane, ature: ‘Dhuh Rama, mugi Paduka paring piwelas dhateng kawula, tiyang dosa punika.’ ¹⁴Aku pitutur marang kowe, wong iki anggone mulih menyang omahe wis kabenerake, ora wong sijine. Saben wong kang ngluhurake awake dhewe bakal kaasorake, lan sing sapa ngasorake awake dhewe bakal kaluhurake.”

Kratone Rama kita iku Darbeke Para Bocah

¹⁵Wong akeh uga padha nggawa bayi-bayine marang ngarsane Gusti Yesus, supaya padha diastani, nanging bareng para sakabat weruh bab iku, banjur padha nyenyeni wong-wong mau.

¹⁶Nanging Gusti Yesus nimbali bocah-bocah mau, banjur ngandika: “Cikben bocah-bocah padha marang Aku, aja padha kokpenggak—awit Kratone Rama kita iku kanggo wong-wong kang kaya mangkono iki. ¹⁷Satemene Aku pitutur marang kowe: sing sapa ora nampani Kratone Rama kita kaya bocah cilik, mesthi ora bakal lumebu mrono.”

Bab Siji kang Ora Bisa Dituku Kasugihan

¹⁸Ana sawijining panggedhe kang munjuk pitakon marang Gusti Yesus: “Dhuh Guru ingkang utami, punapa ingkang kedah kawula tindakaken supados angsal gesang langgeng?”

¹⁹Gusti Yesus ngandika marang wong mau: “Yagene kowe ngarani Aku becik? Ora ana siji-sijia kang becik, kajaba mung Rama kita. ^a a v19 Gusti Yesus nuntun atine nonoman mau marang Rama kita minangka sumbering sakabehing kabecikan—ora nyelaki kabecikane piyambak, nanging ngarahake wong mau marang Sang Rama.

²⁰Kowe wis ngreti marang pepakon: ‘Aja laku jina, Aja memateni, Aja nyolong, Aja ngucapake paseksi palsu, Ngajenana bapak lan biyungmu.’”

²¹Ature wong mau: “Punika sadaya sampun kawula lampahi wiwit kawula taksih enem.”

²²Bareng mireng ature wong mau, Gusti Yesus ngandika: “Isih ana prakara siji kang kokurangi: edolana kabeh darbekmu, banjur wenehna marang wong miskin, temah kowe bakal nduweni bandha ing swarga; sawise iku mrenea, melua Aku.”

²³Nanging bareng krungu pangandika mau, wong iku banget susahe, awit dheweke sugih banget.

²⁴Gusti Yesus mirsani wong mau, banjur ngandika: “Angel temen tumraping wong sugih arep lumebu ing Kratone Rama kita! ²⁵Awit gampang unta mlebu bolonganing dom, katimbang wong sugih lumebu ing Kratone Rama kita.”

²⁶Wong-wong kang padha ngrungokake banjur padha munjuk: “Yen mangkono, sinten ingkang saged kawilujengaken?”

²⁷Nanging Gusti Yesus ngandika: “Apa kang ora bisa katindakake dening manungsa, iku bisa tumraping Rama kita.”

²⁸Petrus banjur munjuk: “Gusti, kawula sadaya sampun nilar griya kawula piyambak, saha sampun ndherek Paduka.”

²⁹Pangandikane Gusti Yesus: “Satemene Aku pitutur marang kowe kabeh: ora ana wong kang ninggal omah, bojo, sadulur, wong tuwa, utawa anak marga saka Kratone Rama kita, ³⁰kang ora bakal nampa ganjaran tikel-matikel ing jaman saiki, lan urip langgeng ing jaman kang bakal teka.”

Putraning Manungsa Tindak menyang Kayu Salib

³¹Gusti Yesus banjur ngajak sakabat rolas mau mengsisih, sarta ngandika: “Delengen, kita padha munggah menyang Yerusalem, lan samubarang kang katulis dening para nabi bab Putraning Manungsa bakal kayektenan. ³²Awit Panjenengane bakal kaulungake marang wong-wong kapir, dipoyoki, diwewada, lan diidoni. ³³Panjenengane bakal padha disabeti lan dipateni, nanging ing dina kang katelu bakal wungu.”

³⁴Nanging para sakabat ora ngreti babar pisan bab iku; pangandika mau kaling-kalingan tumrap wong-wong mau, lan padha ora bisa nyandhak apa kang dingandikakake.

Paningal Dipulihake dening Putrane Rama kita

³⁵Nalika Gusti Yesus cedhak karo kutha Yerikho, ana wong wuta kang linggih ing pinggir dalan lagi ngemis. ³⁶Bareng krungu ana wong akeh padha liwat, wong wuta mau takon ana apa. ³⁷Wong-wong mau padha mangsuli: “Yesus wong Nasaret lagi langkung.” ³⁸Wong wuta mau banjur nywara seru: “Dhuh Gusti Yesus, tedhakipun Prabu Dawud, mugi Paduka paring piwelas dhateng kawula!” ³⁹Wong-wong kang mlaku ing ngarep padha nyenyeni lan ngongkon wong mau meneng, nanging dheweke malah saya seru anggone sesambat: “Dhuh tedhakipun Prabu Dawud, mugi Paduka paring piwelas dhateng kawula!”

⁴⁰Gusti Yesus banjur kendel, sarta dhawuh supaya wong mau digawa menyang ngarsane. Bareng wis cedhak, Gusti Yesus ndangu:

⁴¹“Kowe kepengin Daktulungi apa?” Ature wong mau: “Dhuh Gusti, mugi kawula saged ningali malih.”

⁴²Gusti Yesus tumuli ngandika marang wong mau: “Ndelenga; pracayamu wis nylametake kowe.”

⁴³Padha sanalika wong mau bisa ndeleng, banjur ndherekake Gusti Yesus kalawan ngluhurake Rama kita. Sakabehing wong kang padha weruh lelakon iku uga padha memuji marang Rama kita.