Κατά Λουκάν 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Τότε ο Ιησούς τους είπε μια παραβολή για το ότι πρέπει πάντα να προσεύχονται και να μη χάνουν ποτέ το θάρρος τους.

²«Σε κάποια πόλη ήταν ένας δικαστής που ούτε τον Θεό φοβόταν ούτε τους ανθρώπους σεβόταν. ³Μια χήρα σ’ εκείνη την πόλη ερχόταν συνέχεια σ’ αυτόν και του έλεγε: “Απόδωσέ μου το δίκιο απέναντι στον αντίδικό μου”. ⁴Για ένα διάστημα αρνιόταν, όμως ύστερα είπε μέσα του: “Αν και δεν φοβάμαι τον Θεό ούτε σέβομαι τους ανθρώπους, ⁵επειδή αυτή η χήρα με ταλαιπωρεί συνέχεια, θα της αποδώσω το δίκιο, για να μη με καταπονεί με τις ατελείωτες επισκέψεις της”».

⁶Και ο Κύριος είπε: «Ακούστε τι λέει ο άδικος δικαστής. ⁷Δεν θα αποδώσει ο Πατέρας μας το δίκιο στους εκλεκτούς του που του φωνάζουν μέρα και νύχτα; Θα συνεχίσει να καθυστερεί; ⁸Σας λέω, θα τους αποδώσει το δίκιο γρήγορα. Όταν όμως έρθει ο Υιός του Ανθρώπου, θα βρει πίστη στη γη;»

Η Ταπεινή Καρδιά Βρίσκει Έλεος

⁹Είπε ακόμη αυτή την παραβολή σε μερικούς που είχαν πεποίθηση στον εαυτό τους ότι ήταν δίκαιοι και περιφρονούσαν όλους τους άλλους:

¹⁰«Δύο άνθρωποι ανέβηκαν στον ναό για να προσευχηθούν, ο ένας Φαρισαίος και ο άλλος τελώνης. ¹¹Ο Φαρισαίος στάθηκε και προσευχόταν για τον εαυτό του: “Θεέ, σ’ ευχαριστώ που δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους—άρπαγες, άδικους, μοιχούς—ή ακόμη σαν αυτόν τον τελώνη”. ¹²“Νηστεύω δύο φορές την εβδομάδα· δίνω το δέκατο απ’ όλα όσα αποκτώ”. ¹³Ο τελώνης όμως, στεκόμενος μακριά, δεν ήθελε ούτε τα μάτια του να σηκώσει στον ουρανό, αλλά χτυπούσε το στήθος του λέγοντας: “Πατέρα μας, ελέησέ με, τον αμαρτωλό”. ¹⁴Σας λέω, αυτός ο άνθρωπος πήγε στο σπίτι του δικαιωμένος, όχι ο άλλος. Όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί· και όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί».

Η Βασιλεία του Πατέρα Ανήκει στα Παιδιά

¹⁵Του έφερναν μάλιστα και τα βρέφη τους για να τα αγγίξει, όμως οι μαθητές το είδαν αυτό και τους μάλωναν.

¹⁶Ο Ιησούς όμως κάλεσε κοντά του τα παιδιά και είπε: «Αφήστε τα παιδιά να έρθουν σ’ εμένα· μην τα εμποδίζετε—η βασιλεία του Πατέρα μας ανήκει σ’ αυτούς που τους μοιάζουν. ¹⁷Αληθινά σας λέω: όποιος δεν δεχτεί τη βασιλεία του Πατέρα μας σαν μικρό παιδί, δεν θα μπει ποτέ σ’ αυτήν».

Το Ένα Πράγμα που δεν Μπορεί να Αγοράσει ο Πλούτος

¹⁸Κάποιος άρχοντας τον ρώτησε: «Αγαθέ Δάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;»

¹⁹Ο Ιησούς του είπε: «Γιατί με λες αγαθό; Κανείς δεν είναι αγαθός παρά μόνο ο Πατέρας μας. ^a a v19 Ο Ιησούς στρέφει την καρδιά του νέου προς τον Πατέρα μας ως την πηγή κάθε αγαθότητας—χωρίς να αρνείται τη δική του αγαθότητα, αλλά στρέφοντας τον άνθρωπο προς τον Πατέρα.

²⁰Ξέρεις τις εντολές: “Μη μοιχεύσεις, Μη φονεύσεις, Μην κλέψεις, Μην ψευδομαρτυρήσεις, Τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου”».

²¹«Όλα αυτά τα τήρησα από τα νιάτα μου», είπε.

²²Ακούγοντας το αυτό, ο Ιησούς είπε: «Ένα πράγμα σου λείπει ακόμη: πούλησε όλα όσα έχεις, δώσε τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό· ύστερα έλα, ακολούθησέ με».

²³Όταν όμως το άκουσε αυτό, λυπήθηκε πολύ, γιατί ήταν υπερβολικά πλούσιος.

²⁴Ο Ιησούς τον κοίταξε και είπε: «Πόσο δύσκολο είναι για τους πλούσιους να μπουν στη βασιλεία του Πατέρα μας! ²⁵Γιατί είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας, παρά να μπει ένας πλούσιος στη βασιλεία του Πατέρα μας».

²⁶Όσοι το άκουσαν ρώτησαν: «Τότε ποιος μπορεί να σωθεί;»

²⁷Εκείνος όμως είπε: «Αυτά που είναι αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Πατέρα μας».

²⁸Τότε ο Πέτρος είπε: «Δες, εμείς αφήσαμε τα σπίτια μας και σε ακολουθήσαμε».

²⁹Εκείνος τους είπε: «Αληθινά σας λέω: κανείς δεν άφησε σπίτι, γυναίκα, αδέρφια, γονείς ή παιδιά για χάρη της βασιλείας του Πατέρα μας, ³⁰που να μη λάβει πολλές φορές περισσότερα τώρα, και στον μέλλοντα αιώνα την αιώνια ζωή».

Ο Υιός του Ανθρώπου Πηγαίνει στον Σταυρό

³¹Πήρε τους Δώδεκα ιδιαιτέρως και είπε: «Δες, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και όλα όσα έγραψαν οι προφήτες για τον Υιό του Ανθρώπου θα εκπληρωθούν. ³²Γιατί θα παραδοθεί στους εθνικούς, θα τον εμπαίξουν, θα τον προσβάλουν και θα τον φτύσουν. ³³Θα τον μαστιγώσουν και θα τον σκοτώσουν, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθεί».

³⁴Εκείνοι όμως τίποτε απ’ αυτά δεν κατάλαβαν· αυτά τα λόγια ήταν κρυμμένα απ’ αυτούς, και δεν αντιλαμβάνονταν αυτά που λέγονταν.

Η Όραση Αποκαθίσταται από τον Υιό του Πατέρα

³⁵Καθώς ο Ιησούς πλησίαζε στην Ιεριχώ, ένας τυφλός καθόταν στην άκρη του δρόμου και ζητιάνευε. ³⁶Ακούγοντας ένα πλήθος να περνάει, ρώτησε τι συνέβαινε. ³⁷Του είπαν: «Ο Ιησούς ο Ναζωραίος περνάει». ³⁸Τότε φώναξε: «Ιησού, Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με!» ³⁹Όσοι ήταν μπροστά τον επέπληξαν και του έλεγαν να σωπάσει, εκείνος όμως φώναζε ακόμη πιο δυνατά: «Υιέ του Δαβίδ, ελέησέ με!»

⁴⁰Ο Ιησούς στάθηκε και πρόσταξε να τον φέρουν κοντά του. Όταν πλησίασε, ο Ιησούς τον ρώτησε:

⁴¹«Τι θέλεις να σου κάνω;» Εκείνος είπε: «Κύριε, να ξαναδώ».

⁴²Και ο Ιησούς του είπε: «Ξαναβρές την όρασή σου· η πίστη σου σε έσωσε».

⁴³Αμέσως μπόρεσε να βλέπει και ακολούθησε τον Ιησού, δοξάζοντας τον Πατέρα μας. Και όλος ο λαός που το είδε δόξασε κι αυτός τον Πατέρα μας.