لوقا 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹بيا عيسىٰ هغوئ ته يوه مِثال وفرمائيل چې د دوئ دپاره دا په کار ده چې هر وخت دُعا کوى او هيڅکله زړۀ نۀ خرابوى.

²”په يو ښار کښې يو قاضى وو چې نۀ د خُدائ پاک نه يرېدو او نۀ يې د خلقو لحاظ کولو. ³په هغه ښار کښې يوه کونډه وه چې هغۀ ته به راتله او وئيل به يې چې، ’زما د مخالف په مقابله کښې ما له اِنصاف راکړه.‘ ⁴هغۀ تر يو وخته اِنکار وکړو، خو بيا يې په زړۀ کښې ووئيل چې، ’اګر چې زۀ نۀ د خُدائ پاک نه يرېږم او نۀ د خلقو لحاظ کوم، ⁵خو ځکه چې دا کونډه ما ته تکليف راکوى، زۀ به هغې ته اِنصاف ورکوم، چې هغه خپلو بار بار راتلو سره ما نۀ ستومانه کوى.‘“

⁶او مالِک وفرمائيل چې، ”واورئ چې دا بې‌اِنصافه قاضى څۀ وائى. ⁷آيا زمونږ پلار به خپلو ټاکلو بندګانو له اِنصاف نۀ ورکوى، چې شپه او ورځ هغۀ ته فرياد کوى؟ آيا هغه به ورته دېر کوى؟ ⁸زۀ تاسو ته وايم چې هغه به هغوئ ته جلدى اِنصاف ورکوى. خو کله چې اِبن آدم راشى، آيا هغه به په زمکه ايمان ومومى؟“

عاجزه زړۀ رحم مومى

⁹هغۀ دا مِثال داسې ځنو خلقو ته هم وفرمائيل چې په خپل ځان باندې يې داسې اِعتبار کولو چې مونږ صادق يُو او نور ټول يې سپک ګڼل چې،

¹⁰”دوه کسان دُعا کولو دپاره بيت اُلله ته لاړل، يو فريسى وو او بل محصُلدار. ¹¹فريسى ودرېدو او د خپل ځان په حقله يې داسې دُعا وکړه چې، ’اے خُدايه، زۀ ستا شُکر اَدا کوم چې زۀ د نورو خلقو په شان نۀ يم، چې غله، بدکاره او زِناکار دى، او يا د دې محصُلدار په شان نۀ يم. ¹²زۀ په هفته کښې دوه ځله روژه نيسم؛ د خپل ټول مال د لسمې حِصې خيرات ورکوم.‘ ¹³خو محصُلدار لرې ودرېدو او هغۀ خو آسمان طرف ته سترګې هم نۀ اوچتولې، بلکې خپل سينه يې وهله او وئيل به يې چې، ’اے زمونږ پلاره، په ما ګناهګار باندې رحم وکړه.‘ ¹⁴زۀ تاسو ته وايم چې دا سړے صادق ګرځېدلے خپل کور ته لاړو، نۀ هغه بل. هر څوک چې خپل ځان اوچتوى هغه به ذليل کولے شى؛ او څوک چې خپل ځان ذليل کوى هغه به اوچتولے شى.“

د پلار بادشاهى د بچو ده

¹⁵خلقو خپل وړوکى بچى هم هغۀ ته راوړل چې هغه پرې لاس کېږدى، خو کله چې مريدانو دا وليدل نو هغوئ يې منع کول.

¹⁶خو عيسىٰ بچى راوبلل او وفرمائيل چې، ”بچى ما له راتلو پرېږدئ، هغوئ مۀ منع کوئ، ځکه چې د زمونږ پلار بادشاهى د داسې کسانو ده. ¹⁷زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، څوک چې د زمونږ پلار بادشاهى د وړوکى بچى په شان قبُله نۀ کړى، هغه به هيڅکله هلته داخل نۀ شى.“

هغه يو شے چې دولت يې نۀ شى اخستلے

¹⁸يو سردار هغۀ ته تپوس وکړو چې، ”اے ښۀ اُستاذه، زۀ څۀ وکړم چې د تل ژوندون وارث شم؟“

¹⁹عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”تۀ ولې ما ته ښۀ وايې؟ يواځې زمونږ پلار نه بغير بل هيڅوک ښۀ نشته. ^a a v19 عيسىٰ د دې ځوان زړۀ زمونږ پلار طرف ته متوجه کوى چې هغه د هر ښيګڼې سرچينه دے، د خپل ښيګڼې اِنکار نۀ کوى، بلکې دا سړے پلار طرف ته اړوى.

²⁰تۀ حُکمونه پېژنې چې، ’زِنا مۀ کوه، قتل مۀ کوه، غلا مۀ کوه، دروغژنه ګواهى مۀ ورکوه، د خپل پلار او مور اِحترام کوه.‘“

²¹هغۀ ووئيل چې، ”دا ټول ما د خپل ځوانۍ نه ساتلى دى.“

²²کله چې عيسىٰ دا واورېدل نو هغۀ ته يې وفرمائيل چې، ”لا تر اوسه يو شے کښې کمے دے، خپل ټول مال خرڅ کړه او غريبانو له يې ورکړه، نو په آسمان کښې به خزانه ولرې؛ بيا راشه او زما پيروى کوه.“

²³خو کله چې هغۀ دا واورېدل نو ډېر غمژن شو، ځکه چې هغه ډېر دولتمند وو.

²⁴عيسىٰ هغۀ ته وکتل او وفرمائيل چې، ”د دولتمندانو دپاره د زمونږ پلار بادشاهۍ ته داخلېدل څومره ګران کار دے! ²⁵ځکه چې د اوښ دپاره د ستن د سوري نه تېرېدل اسان دى، نسبت دې له چې يو دولتمند د زمونږ پلار بادشاهۍ ته داخل شى.“

²⁶چا چې دا واورېدل نو هغوئ تپوس وکړو چې، ”نو بيا څوک خلاصون موندلے شى؟“

²⁷خو هغۀ وفرمائيل چې، ”څۀ چې د خلقو دپاره ناممکن دى، هغه د زمونږ پلار دپاره ممکن دى.“

²⁸بيا پطروس ووئيل چې، ”وګوره، مونږ خپل کورونه پرېښودل او ستا پيروى مو وکړه.“

²⁹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، هيچا د زمونږ پلار د بادشاهۍ دپاره خپل کور، ښځه، وروڼه، مور پلار يا بچى نۀ دى پرېښى، ³⁰چې هغه به اوس په دې وخت کښې ډېر چنده زيات واخلى او په راتلونکى زمانه کښې د تل ژوندون.“

اِبن آدم صليب ته ځى

³¹هغۀ دولس مريدان ګوښه کړل او وفرمائيل چې، ”وګورئ، مونږ يروشلم ته روان يُو، او څۀ چې ټولو نبيانو د اِبن آدم په حقله ليکلى دى هغه به پوره کيږى. ³²ځکه چې هغه به غېر قومونو ته حواله کولے شى، مسخرې به ترې کولے شى، بې عزتى به يې کيږى او تُو به پرې کولے شى. ³³هغوئ به هغۀ له کوړې ورکوى او قتل به يې کوى، او په دريمه ورځ به هغه بيا ژوندے کيږى.“

³⁴خو هغوئ د دې نه هيڅ شے پوهه نۀ شول؛ دا خبره ترې پټه وه او هغوئ په دې خبره نۀ پوهېدل چې څۀ ورته وئيلے شول.

د پلار د زوئ په وسيله بينائى بيرته راستنه شوه

³⁵کله چې عيسىٰ يريحو ته نزدې شو نو يو ړوند سړے د لارې غاړې له ناست وو او سوال يې کولو. ³⁶کله چې هغۀ د ګڼې ګوڼې اوازونه واورېدل نو تپوس يې وکړو چې څۀ کيږى؟ ³⁷هغوئ ورته ووئيل چې، ”عيسىٰ ناصرى تېرېږى.“ ³⁸نو هغۀ اواز وکړو چې، ”اے عيسىٰ، د داؤد زويه، په ما رحم وکړه!“ ³⁹چې مخکښې روان وُو هغوئ هغه جهنګولو او وئيل به يې چې چُپ شه، خو هغۀ لا زيات چغه وکړه چې، ”د داؤد زويه، په ما رحم وکړه!“

⁴⁰عيسىٰ ودرېدو او حُکم يې وکړو چې هغه راولئ. کله چې هغه نزدې راغلو نو عيسىٰ تپوس وکړو چې،

⁴¹”تۀ غواړې چې زۀ ستا دپاره څۀ وکړم؟“ هغۀ ووئيل چې، ”اے مالِکه، زۀ غواړم چې بيا وګورم.“

⁴²نو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”بينا شه؛ ستا ايمان تۀ بچ کړې.“

⁴³نو سمدستى هغه بينا شو او د عيسىٰ پيروى يې وکړه او د زمونږ پلار لوئى يې بيانوله. ټولو خلقو چې دا وليدل هغوئ هم د زمونږ پلار ثناء ووئيله.