லூக்கா 18

18 ¹பின்பு இயேசு அவர்களுக்கு, சோர்ந்துபோகாமல் எப்போதும் ஜெபம்பண்ண வேண்டும் என்பதைக் குறித்து ஒரு உவமையைச் சொன்னார்.

²“ஒரு பட்டணத்தில் ஒரு நியாயாதிபதி இருந்தான்; அவன் தேவனுக்குப் பயப்படாதவனும், மனிதரை மதியாதவனுமாய் இருந்தான். ³அந்தப் பட்டணத்தில் ஒரு விதவை இருந்தாள்; அவள் அவனிடத்தில் வந்து, ‘என் எதிராளிக்கு விரோதமாய் எனக்கு நியாயஞ்செய்யும்’ என்று மறுபடியும் மறுபடியும் கேட்டுக்கொண்டாள். ⁴வெகுநாள்வரை அவன் மனதில்லாதிருந்தான்; ஆனால் பின்பு தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டான்: ‘நான் தேவனுக்குப் பயப்படாதவனும், மனிதரை மதியாதவனுமாய் இருந்தாலும், ⁵இந்த விதவை என்னைத் தொந்தரவுசெய்கிறபடியால், அவள் இடைவிடாமல் வந்து என்னை அலட்டாதபடிக்கு, அவளுக்கு நியாயஞ்செய்வேன்’ என்றான்.”

⁶மேலும் கர்த்தர் சொன்னார்: “அநீதியுள்ள நியாயாதிபதி சொல்வதைக் கேளுங்கள். ⁷இரவும் பகலும் தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற தமது தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவர்களுக்கு எங்கள் பிதா நியாயஞ்செய்யாமல் இருப்பாரோ? அவர் தாமதம்பண்ணுவாரோ? ⁸அவர் சீக்கிரத்தில் அவர்களுக்கு நியாயஞ்செய்வார் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ஆனாலும் மனுஷகுமாரன் வரும்போது பூமியிலே விசுவாசத்தைக் காண்பாரோ?”

தாழ்மையுள்ள இருதயம் இரக்கத்தைக் காண்கிறது

⁹தங்களை நீதிமான்கள் என்று நம்பி மற்றவர்களையெல்லாம் அற்பமாய் எண்ணின சிலரையும் நோக்கி, அவர் இந்த உவமையைச் சொன்னார்:

¹⁰“இரண்டு மனிதர் ஜெபம்பண்ணுவதற்கு தேவாலயத்திற்குப் போனார்கள்; ஒருவன் பரிசேயன், மற்றவன் ஆயக்காரன். ¹¹பரிசேயன் நின்று, தன்னைக்குறித்துத் தனக்குள்ளே ஜெபம்பண்ணினான்: ‘தேவனே, நான் பறிகாரர், அநியாயக்காரர், விபசாரர் ஆகிய மற்ற மனிதரைப்போலவும், இந்த ஆயக்காரனைப்போலவும் இராதபடியால் உம்மை ஸ்தோத்திரிக்கிறேன்.’ ¹²‘நான் வாரத்தில் இரண்டுதரம் உபவாசிக்கிறேன்; எனக்கு வருகிற எல்லாவற்றிலும் தசமபாகம் செலுத்துகிறேன்.’ ¹³ஆனால் ஆயக்காரன் தூரத்திலே நின்று, தன் கண்களை வானத்திற்கு ஏறெடுக்கவும் துணியாமல், தன் மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, ‘எங்கள் பிதா, பாவியாகிய என்மேல் இரக்கமாயிரும்’ என்றான். ¹⁴அந்த மனிதனல்ல, இவனே நீதிமானாக்கப்பட்டவனாய்த் தன் வீட்டிற்குப் போனான் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஏனெனில் தன்னை உயர்த்துகிற எவனும் தாழ்த்தப்படுவான்; தன்னைத் தாழ்த்துகிறவனோ உயர்த்தப்படுவான்.”

பிதாவின் ராஜ்யம் பிள்ளைகளுக்குரியது

¹⁵அவர் தங்கள் குழந்தைகளைத் தொடும்படி ஜனங்கள் அவர்களையும் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள்; சீஷர்கள் அதைக் கண்டு அவர்களை அதட்டினார்கள்.

¹⁶ஆனால் இயேசு அந்தப் பிள்ளைகளைத் தம்மிடத்தில் அழைத்து: “பிள்ளைகள் என்னிடத்தில் வர விடுங்கள், அவர்களைத் தடைபண்ணாதிருங்கள்; ஏனெனில் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் இவர்களைப்போன்றவர்களுக்குரியது. ¹⁷எவனாகிலும் சிறு பிள்ளையைப்போல எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டால், அதில் ஒருபோதும் பிரவேசிக்கமாட்டான் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்.”

செல்வத்தால் விலைக்கு வாங்கமுடியாத ஒரே காரியம்

¹⁸அப்பொழுது ஒரு தலைவன் அவரை நோக்கி: “நல்ல போதகரே, நித்தியஜீவனைச் சுதந்தரித்துக்கொள்ள நான் என்ன செய்யவேண்டும்?” என்று கேட்டான்.

¹⁹அதற்கு இயேசு அவனை நோக்கி: “நீ என்னை நல்லவன் என்று ஏன் சொல்லுகிறாய்? எங்கள் பிதா ஒருவரைத்தவிர வேறொருவரும் நல்லவரல்ல. ^a a v19 இயேசு அந்த வாலிபனுடைய இருதயத்தை, எல்லா நன்மையின் ஊற்றாகிய எங்கள் பிதாவை நோக்கித் திருப்புகிறார் — தம்முடைய சொந்த நன்மையை மறுதலிக்காமல், அந்த மனிதனை பிதாவை நோக்கித் திருப்புகிறார்.

²⁰‘விபசாரஞ்செய்யாதே, கொலைசெய்யாதே, களவுசெய்யாதே, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதே, உன் தகப்பனையும் தாயையும் கனம்பண்ணு’ என்கிற கற்பனைகளை நீ அறிந்திருக்கிறாயே” என்றார்.

²¹அதற்கு அவன்: “இவைகளையெல்லாம் என் சிறுவயதுமுதல் கைக்கொண்டிருக்கிறேன்” என்றான்.

²²இயேசு இதைக் கேட்டு: “இன்னும் உன்னிடத்தில் ஒரு குறை உண்டு; உனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் விற்று, தரித்திரருக்குக் கொடு, அப்பொழுது பரலோகத்தில் உனக்குப் பொக்கிஷம் உண்டாயிருக்கும்; பின்பு வந்து என்னைப் பின்பற்று” என்றார்.

²³அவன் இதைக் கேட்டபோது, மிகுந்த ஐசுவரியமுள்ளவனாயிருந்தபடியால், மிகவும் துக்கமடைந்தான்.

²⁴அவன் மிகவும் துக்கமடைந்ததை இயேசு பார்த்து: “ஐசுவரியமுள்ளவர்கள் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பது எவ்வளவு அரிதாயிருக்கிறது! ²⁵ஐசுவரியவான் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிப்பதைப்பார்க்கிலும், ஒட்டகமானது ஊசியின் காதிலே நுழைவது எளிதாயிருக்கும்” என்றார்.

²⁶இதைக் கேட்டவர்கள்: “அப்படியானால் யார் இரட்சிக்கப்படக்கூடும்?” என்றார்கள்.

²⁷அதற்கு அவர்: “மனிதரால் கூடாதவைகள் எங்கள் பிதாவால் கூடும்” என்றார்.

²⁸அப்பொழுது பேதுரு: “இதோ, நாங்கள் எங்கள் சொந்த வீடுகளை விட்டு உம்மைப் பின்பற்றினோமே” என்றான்.

²⁹அதற்கு அவர்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தினிமித்தம் வீட்டையாவது, மனைவியையாவது, சகோதரரையாவது, தாய்தகப்பனையாவது, பிள்ளைகளையாவது விட்டவன் எவனும், ³⁰இப்பொழுது இந்தக் காலத்திலே பன்மடங்காகவும், வரப்போகிற காலத்திலே நித்தியஜீவனையும் பெறாமற்போவதில்லை என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.

மனுஷகுமாரன் சிலுவைக்குப் போகிறார்

³¹பின்பு அவர் பன்னிருவரையும் தனியே அழைத்து: “இதோ, எருசலேமுக்குப் போகிறோம்; மனுஷகுமாரனைக்குறித்துத் தீர்க்கதரிசிகளால் எழுதப்பட்டவைகளெல்லாம் நிறைவேறும். ³²அவர் புறஜாதியாரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டு, பரிகாசம்பண்ணப்பட்டு, நிந்திக்கப்பட்டு, துப்பப்படுவார். ³³அவர்கள் அவரை வாரினால் அடித்து, கொலைசெய்வார்கள்; மூன்றாம் நாளிலே அவர் உயிரோடே எழுந்திருப்பார்” என்றார்.

³⁴அவர்களோ இவைகளில் ஒன்றையும் உணர்ந்துகொள்ளவில்லை; இந்த வார்த்தை அவர்களுக்கு மறைவாயிருந்தது, சொல்லப்பட்டவைகளை அவர்கள் அறிந்துகொள்ளவில்லை.

பிதாவின் குமாரனால் திரும்பக் கிடைத்த பார்வை

³⁵இயேசு எரிகோவுக்குச் சமீபமாய் வந்தபோது, ஒரு குருடன் வழியோரமாய் உட்கார்ந்து பிச்சை கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். ³⁶திரளான ஜனங்கள் கடந்துபோகிற சத்தத்தைக் கேட்டு, இது என்னவென்று விசாரித்தான். ³⁷அதற்கு அவர்கள்: “நசரேயனாகிய இயேசு போகிறார்” என்று அவனுக்கு அறிவித்தார்கள். ³⁸அப்பொழுது அவன்: “இயேசுவே, தாவீதின் குமாரனே, என்மேல் இரக்கமாயிரும்” என்று கூப்பிட்டான். ³⁹முன்னாக நடந்தவர்கள் அவனை அதட்டி, மௌனமாயிருக்கச் சொன்னார்கள்; அவனோ: “தாவீதின் குமாரனே, என்மேல் இரக்கமாயிரும்” என்று அதிகமாய்க் கூப்பிட்டான்.

⁴⁰இயேசு நின்று, அவனைத் தம்மிடத்தில் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டார். அவன் சமீபித்தபோது, இயேசு அவனை நோக்கி:

⁴¹“நான் உனக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறாய்?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவன்: “ஆண்டவரே, நான் திரும்பப் பார்வையடையவேண்டும்” என்றான்.

⁴²இயேசு அவனை நோக்கி: “பார்வையடைவாயாக; உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது” என்றார்.

⁴³உடனே அவன் பார்வையடைந்து, எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்திக்கொண்டு, இயேசுவைப் பின்பற்றினான். அதைக் கண்ட ஜனங்களெல்லாரும் எங்கள் பிதாவைத் துதித்தார்கள்.