લૂક 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹પછી હંમેશાં પ્રાર્થના કરવાની અને કદી હિંમત ન હારવાની જરૂરિયાત વિશે ઈસુએ તેમને એક દૃષ્ટાંત કહ્યું.

²“એક શહેરમાં એક ન્યાયાધીશ હતો, જે ન તો ઈશ્વરનો ભય રાખતો હતો કે ન તો માણસોને માન આપતો હતો. ³તે શહેરમાં એક વિધવા રહેતી હતી, જે તેની પાસે આવતી રહેતી અને કહેતી, ‘મારા વિરોધી સામે મને ન્યાય અપાવો.’ ⁴થોડો સમય તો તેણે ના પાડી, પણ પછી તેણે મનમાં કહ્યું, ‘જોકે હું ઈશ્વરનો ભય રાખતો નથી કે માણસોને માન આપતો નથી, ⁵તોપણ આ વિધવા મને હેરાન કરતી રહે છે, માટે હું તેને ન્યાય અપાવીશ, જેથી તે વારંવાર આવીને મને કંટાળો ન પહોંચાડે.’”

⁶અને પ્રભુએ કહ્યું, “આ અન્યાયી ન્યાયાધીશ જે કહે છે તે સાંભળો. ⁷જે પોતાના પસંદ કરેલાઓ રાતદિવસ આપણા પિતાને પોકારે છે, તેમને તેઓ શું ન્યાય નહિ અપાવે? શું તેઓ વિલંબ કરતા રહેશે? ⁸હું તમને કહું છું, તેઓ ઝટપટ તેમને ન્યાય અપાવશે. પણ માનવપુત્ર આવશે, ત્યારે શું તેમને પૃથ્વી પર વિશ્વાસ મળશે?”

નમ્ર હૃદયને દયા મળે છે

⁹જેઓ પોતાને નેક માનીને પોતાના પર ભરોસો રાખતા હતા અને બીજા સૌને તુચ્છ ગણતા હતા, તેઓને પણ તેમણે આ દૃષ્ટાંત કહ્યું:

¹⁰“બે માણસો પ્રાર્થના કરવા મંદિરમાં ગયા, એક ફરોશી હતો અને બીજો દાણી. ¹¹ફરોશીએ ઊભા રહીને પોતાના વિશે આ પ્રમાણે પ્રાર્થના કરી: ‘હે ઈશ્વર, હું તમારો આભાર માનું છું કે હું બીજા માણસો જેવો—લૂંટારા, દુષ્ટો, વ્યભિચારીઓ—અથવા આ દાણી જેવો પણ નથી.’ ¹²‘હું અઠવાડિયામાં બે વાર ઉપવાસ કરું છું; મને જે કંઈ મળે છે તેનો દસમો ભાગ હું આપું છું.’ ¹³પણ દાણીએ દૂર ઊભા રહીને આકાશ તરફ પોતાની આંખો ઊંચી કરવાની પણ હિંમત ન કરી, પરંતુ પોતાની છાતી કૂટીને કહ્યું, ‘હે આપણા પિતા, મારા પર, એક પાપી પર, દયા કરો.’ ¹⁴હું તમને કહું છું, આ માણસ ન્યાયી ઠરીને પોતાના ઘરે ગયો, બીજો નહિ. જે કોઈ પોતાને ઊંચો કરે છે તેને નીચો કરવામાં આવશે; અને જે પોતાને નીચો કરે છે તેને ઊંચો કરવામાં આવશે.”

પિતાનું રાજ બાળકોનું છે

¹⁵લોકો તો પોતાનાં નાનાં બાળકોને પણ તેમની પાસે લાવતા હતા, જેથી તેઓ તેમને સ્પર્શ કરે, પણ શિષ્યોએ આ જોઈને તેમને વાર્યા.

¹⁶પણ ઈસુએ બાળકોને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “બાળકોને મારી પાસે આવવા દો; તેમને રોકશો નહિ—કેમ કે આપણા પિતાનું રાજ આવાઓનું જ છે. ¹⁷હું તમને સાચે જ કહું છું: જે કોઈ નાના બાળકની જેમ આપણા પિતાના રાજનો સ્વીકાર કરતો નથી, તે તેમાં કદી પ્રવેશ નહિ પામે.”

ધન જે એક વસ્તુ ખરીદી શકતું નથી

¹⁸એક અધિકારીએ તેમને પૂછ્યું, “ઉત્તમ ગુરુ, સાર્વકાલિક જીવનનો વારસો પામવા મારે શું કરવું જોઈએ?”

¹⁹ઈસુએ તેને કહ્યું, “તું મને ઉત્તમ કેમ કહે છે? આપણા પિતા એકલા સિવાય કોઈ ઉત્તમ નથી. ^a a v19 ઈસુ એ યુવાનના હૃદયને સર્વ ભલાઈના સ્રોત તરીકે આપણા પિતા તરફ વાળે છે—પોતાની ભલાઈનો નકાર કરતા નથી, પણ એ માણસને પિતા તરફ વાળે છે.

²⁰આજ્ઞાઓ તો તું જાણે છે: ‘વ્યભિચાર ન કર, ખૂન ન કર, ચોરી ન કર, જૂઠી સાક્ષી ન પૂર, પોતાનાં માતાપિતાને માન આપ.’”

²¹“આ બધી આજ્ઞાઓ તો હું મારી જુવાનીથી પાળતો આવ્યો છું,” તેણે કહ્યું.

²²આ સાંભળીને ઈસુએ કહ્યું, “હજુ એક વાત તારામાં ખૂટે છે: તારી પાસે જે બધું છે તે વેચી નાખ, ગરીબોને આપ, એટલે આકાશમાં તને સંપત્તિ મળશે; પછી આવ, મારી પાછળ ચાલ.”

²³પણ આ સાંભળીને તે ઘણો ઉદાસ થયો, કેમ કે તે અતિશય ધનવાન હતો.

²⁴ઈસુએ તેની તરફ જોઈને કહ્યું, “ધનવાનોને આપણા પિતાના રાજમાં પ્રવેશવું કેટલું અઘરું છે! ²⁵કેમ કે ધનવાનને આપણા પિતાના રાજમાં પ્રવેશવા કરતાં ઊંટને સોયના નાકામાંથી પસાર થવું સહેલું છે.”

²⁶જેઓએ આ સાંભળ્યું તેઓએ પૂછ્યું, “તો પછી કોનો ઉદ્ધાર થઈ શકે?”

²⁷પણ તેમણે કહ્યું, “માણસોને માટે જે અશક્ય છે તે આપણા પિતાને માટે શક્ય છે.”

²⁸પછી પિતરે કહ્યું, “જુઓ, અમે પોતાનાં ઘરબાર છોડીને તમારી પાછળ આવ્યા છીએ.”

²⁹તેમણે તેઓને કહ્યું, “હું તમને સાચે જ કહું છું: જે કોઈએ આપણા પિતાના રાજને માટે ઘર, પત્ની, ભાઈઓ, માતાપિતા કે બાળકોને છોડ્યાં છે, ³⁰તેને આ સમયમાં અનેકગણું વધારે, અને આવનાર યુગમાં સાર્વકાલિક જીવન નહિ મળે એવું નથી.”

માનવપુત્ર વધસ્તંભ તરફ જાય છે

³¹તેમણે બાર શિષ્યોને એક બાજુ લઈ જઈને કહ્યું, “જુઓ, આપણે યરુશાલેમ જઈએ છીએ, અને માનવપુત્ર વિશે પ્રબોધકોએ જે લખ્યું છે તે બધું પૂરું થશે. ³²કેમ કે તેમને વિદેશીઓના હાથમાં સોંપવામાં આવશે, તેમની મશ્કરી કરાશે, તેમનું અપમાન કરાશે અને તેમના પર થૂંકવામાં આવશે. ³³તેઓ તેમને કોરડા મારશે અને તેમને મારી નાખશે, અને ત્રીજા દિવસે તેઓ પાછા સજીવન થશે.”

³⁴પણ આમાંનું કશું તેઓ સમજ્યા નહિ; આ વાત તેઓથી ગુપ્ત રખાઈ, અને જે કહેવાયું હતું તે તેઓ સમજી શક્યા નહિ.

પિતાના પુત્રે દૃષ્ટિ પાછી આપી

³⁵ઈસુ યરીખોની નજીક આવ્યા, ત્યારે એક આંધળો માણસ રસ્તાની બાજુમાં બેસીને ભીખ માગતો હતો. ³⁶ટોળાને પસાર થતું સાંભળીને તેણે પૂછ્યું કે શું થઈ રહ્યું છે. ³⁷તેઓએ તેને કહ્યું, “નાઝરેથના ઈસુ પસાર થઈ રહ્યા છે.” ³⁸ત્યારે તેણે બૂમ પાડી, “ઈસુ, દાઉદના પુત્ર, મારા પર દયા કરો!” ³⁹આગળ ચાલનારાઓએ તેને ધમકાવ્યો અને તેને ચૂપ રહેવા કહ્યું, પણ તેણે વધારે જોરથી બૂમ પાડી, “દાઉદના પુત્ર, મારા પર દયા કરો!”

⁴⁰ઈસુ ઊભા રહ્યા અને તેને પોતાની પાસે લાવવાની આજ્ઞા કરી. તે નજીક આવ્યો, ત્યારે ઈસુએ પૂછ્યું,

⁴¹“તું શું ચાહે છે કે હું તારે માટે કરું?” તેણે કહ્યું, “પ્રભુ, હું ફરી જોઈ શકું એવું કરો.”

⁴²અને ઈસુએ તેને કહ્યું, “તારી દૃષ્ટિ પામ; તારા વિશ્વાસે તને બચાવ્યો છે.”

⁴³તરત જ તે જોઈ શક્યો અને આપણા પિતાનો મહિમા કરતો કરતો ઈસુની પાછળ ચાલ્યો. આ જોનારા સર્વ લોકોએ પણ આપણા પિતાની સ્તુતિ કરી.