લૂક 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, “ઠોકરો તો આવ્યા વિના રહેવાની નથી, પણ જેના દ્વારા તે આવે છે તેને અફસોસ! ²આ નાનામાંના એકને ઠોકર ખવડાવવા કરતાં, પોતાને ગળે ઘંટીનો પથ્થર બાંધીને સમુદ્રમાં ફેંકાઈ જવું તેને માટે સારું છે.

³“તમે પોતાના વિષે સાવધ રહો. જો તારો ભાઈ પાપ કરે, તો તેને ઠપકો આપ, અને જો તે પસ્તાવો કરે, તો તેને માફ કર. ⁴જો તે દિવસમાં સાત વાર તારી વિરુદ્ધ પાપ કરે, અને સાત વાર પાછો આવીને ‘હું પસ્તાવો કરું છું’ એમ કહે, તો તેને માફ કર.”

⁵પ્રેષિતોએ પ્રભુને કહ્યું, “અમારો વિશ્વાસ વધારો!”

⁶પ્રભુએ કહ્યું, “જો તમને રાઈના દાણા જેવો વિશ્વાસ હોય, તો તમે આ શેતૂરના ઝાડને કહી શકો કે ‘તું ઊખડી જઈને સમુદ્રમાં રોપાઈ જા,’ અને તે તમારું માનત. ⁷તમારામાંના કોને એવો ચાકર હોય કે જે ખેડતો કે ઘેટાં ચારતો હોય, અને ખેતરમાંથી આવતાંની સાથે તે તેને કહે કે ‘તું તરત આવીને જમવા બેસ’? ⁸એને બદલે શું તે તેને એમ નહિ કહે કે ‘મારું ભોજન તૈયાર કર, અને હું ખાઈપી રહું ત્યાં સુધી સેવા કરવા કમર બાંધ, પછી તું ખાજેપીજે’?

⁹“ચાકરે આજ્ઞા પ્રમાણે કર્યું, તે માટે શું તે ચાકરનો આભાર માને છે? ¹⁰એમ જ તમે પણ, આજ્ઞા પ્રમાણે સર્વ કર્યા પછી, કહો કે ‘અમે તો નાલાયક ચાકરો છીએ; અમારી ફરજ હતી એટલું જ અમે કર્યું છે.’”

પિતા દસ રક્તપિત્તિયાને સાજા કરે છે

¹¹યરુશાલેમ જતાં તેઓ સમરુન તથા ગાલીલની વચ્ચે થઈને જતા હતા. ¹²તેઓ એક ગામમાં પેઠા, ત્યારે રક્તપિત્તવાળા દસ માણસો તેમને મળ્યા. તેઓ દૂર ઊભા રહ્યા,

¹³અને મોટે અવાજે બોલ્યા, “ઈસુ, સ્વામી, અમારા પર દયા કરો!”

¹⁴તેઓને જોઈને તેમણે કહ્યું, “જાઓ, યાજકોને તમે પોતાને બતાવો.” અને જતાં જતાં તેઓ શુદ્ધ થયા.

¹⁵તેઓમાંના એકે, પોતે સાજો થયો એમ જોઈને, પાછા ફરીને મોટે અવાજે આપણા પિતાની સ્તુતિ કરતો, ¹⁶અને ઈસુને પગે પડીને તેમનો આભાર માનવા લાગ્યો. તે તો સમરુની હતો.

¹⁷ઈસુએ કહ્યું, “શું દસ શુદ્ધ થયા ન હતા? ત્યારે બીજા નવ ક્યાં? ¹⁸આ પરદેશી સિવાય બીજો કોઈ પાછો ફરીને આપણા પિતાને મહિમા આપવા ન મળ્યો?” ¹⁹અને તેમણે તેને કહ્યું, “ઊઠીને જા; તારા વિશ્વાસે તને સાજો કર્યો છે.”

રાજ તો તમારી મધ્યે જ છે

²⁰આપણા પિતાનું રાજ ક્યારે આવશે, એમ ફરોશીઓએ પૂછ્યું, ત્યારે તેમણે તેઓને જવાબ આપ્યો, “આપણા પિતાનું રાજ દેખીતી રીતે આવતું નથી, ²¹અને લોકો એમ પણ નહિ કહે કે ‘જુઓ, અહીં!’ અથવા ‘ત્યાં!’ કારણ, આપણા પિતાનું રાજ તો તમારી મધ્યે છે.”

²²તેમણે શિષ્યોને કહ્યું, “એવા દિવસો આવશે કે જ્યારે તમે માનવપુત્રના દિવસોમાંનો એક દિવસ જોવા ઝંખશો, પણ તમે તે જોશો નહિ. ²³લોકો તમને કહેશે કે ‘જુઓ, ત્યાં!’ અથવા ‘જુઓ, અહીં!’ તમે જશો નહિ, તેમની પાછળ દોડશો નહિ. ²⁴કારણ, જેમ વીજળી ચમકીને આકાશના એક છેડાથી બીજા છેડા સુધી પ્રકાશ પાડે છે, તેમ માનવપુત્ર પોતાના દિવસે હશે. ²⁵પણ પહેલાં તેમણે ઘણું સહન કરવું, અને આ પેઢીથી નકારાવું પડશે. ²⁶જેમ નૂહના દિવસો હતા, તેમ માનવપુત્રના દિવસો હશે. ²⁷નૂહ વહાણમાં પેઠા તે દિવસ સુધી તેઓ ખાતાપીતા, પરણતા ને પરણાવતા રહ્યા, અને જળપ્રલય આવ્યો ને સૌનો નાશ કર્યો. ²⁸લોતના દિવસોમાં પણ એવું જ હતું: તેઓ ખાતાપીતા, વેચાતું લેતા ને વેચતા, રોપતા ને બાંધતા હતા, ²⁹પણ જે દિવસે લોત સદોમમાંથી નીકળ્યો, તે દિવસે આકાશમાંથી અગ્નિ ને ગંધક વરસ્યાં ને સૌનો નાશ કર્યો, ³⁰એમ જ માનવપુત્ર જે દિવસે પ્રગટ થશે, તે દિવસે થશે. ³¹તે દિવસે જે કોઈ છાપરા પર હોય અને તેનો સામાન ઘરમાં હોય, તેણે તે લેવા નીચે ઊતરવું નહિ; અને એમ જ જે કોઈ ખેતરમાં હોય, તેણે પાછા ફરવું નહિ. ³²લોતની પત્નીને યાદ રાખો. ³³જે કોઈ પોતાનો જીવ બચાવવા ચાહશે, તે તેને ગુમાવશે, પણ જે કોઈ પોતાનો જીવ ગુમાવશે, તે તેને રાખશે. ³⁴હું તમને કહું છું કે તે રાતે બે જણ એક બિછાનામાં હશે: એકને લઈ લેવાશે, અને બીજો રહી જશે. ³⁵બે સ્ત્રીઓ સાથે દળતી હશે; એકને લઈ લેવાશે અને બીજી રહી જશે.” ^a a v35 સૌથી જૂની હસ્તપ્રતોમાં અહીં કલમ ૩૬ નથી; પાછળથીની નકલોમાં ઉમેરાયું છે: “બે માણસો ખેતરમાં હશે; એકને લઈ લેવાશે અને બીજો રહી જશે.”

³⁷તેઓએ પૂછ્યું, “ક્યાં, પ્રભુ?” તેમણે કહ્યું, “જ્યાં મડદું પડ્યું હોય, ત્યાં ગીધ ભેગાં થશે.”