Ngeunaan Nu Matak Tigubrag jeung Pangampura

Hampura tujuh kali sapoé. Iman sagedé siki ogé cukup. Abdi-abdi anu ngalakonan kawajibanana teu ngaku-ngaku jasa. Sapuluh lalaki anu kusta dicageurkeun sarta hiji, urang Samaria, balik deui muji Rama urang. Karajaan téh lain hiji tempat pikeun dituduhkeun; éta geus aya di tengah-tengah maranéhna.

Pasal 17.

Saur Yesus ka murid-murid-Na, “Godaan nu matak dosa mah pasti datang, tapi cilaka jalma nu jadi jalanna! Leuwih hade keur manehna mun beuheungna digantungan batu panggilingan tuluy dialungkeun ka laut, batan nyababkeun salah sahiji ti barudak leutik ieu tigubrag kana dosa.

“Masing ati-ati kana diri maraneh. Lamun dulur maneh milampah dosa, tegor; jeung lamun manehna tobat, hampura. Lamun manehna dosa ka maneh tujuh kali sapoe, tuluy tujuh kali balik deui bari ngomong, ‘Kuring tobat,’ hampura bae.”

Para rasul unjukan ka Gusti, “Nun Gusti, mugi iman abdi sadaya ditambihan!”

Waler Gusti, “Lamun maraneh boga iman sagede siki sasawi, maraneh bisa marentah ieu tangkal murbei, ‘Rabut akar maneh terus pelak di laut,’ tangtu bakal nurut ka maraneh. Saha ti antara maraneh nu boga gandek keur ngawuluku atawa ngangon domba, tuluy ngomong ka eta gandek waktu manehna datang ti kebon, ‘Buru-buru ka dieu, geura diuk dahar’? Lain kalah bakal ngomong kieu, ‘Sadiakeun heula dahareun kami, tuluy maneh dangdan ngalayanan kami bari kami dahar jeung nginum, sanggeus kitu kakara maneh meunang dahar jeung nginum’?

“Naha eta dunungan nganuhunkeun ka gandekna lantaran geus migawe nu diparentahkeun? Kitu deui maraneh, sanggeus ngalakonan sagala nu diparentahkeun, kudu ngomong kieu: ‘Abdi sadaya gandek nu teu pantes; abdi ngan ukur ngalakonan kawajiban.’”

Rama urang Nyageurkeun Sapuluh Jalma Lepra

Dina perjalanan ka Yerusalem, Anjeunna ngaliwat wates antara Samaria jeung Galilea. Waktu Anjeunna asup ka hiji kampung, aya sapuluh jalma nu gering lepra mapag ka Anjeunna. Maranehna narangtung ti kajauhan,

tuluy cumeluk tarik, “Nun Yesus, Juragan, mugi welas ka abdi sadaya!”

Barang ningali maranehna, Anjeunna ngalahir, “Geura arindit, tembongkeun diri maraneh ka para imam.” Sabot keur di jalan, maranehna jadi beresih.

Salah saurang ti maranehna, barang nyaho geus cageur, balik deui bari muji ka Rama urang tarik-tarik, tuluy nangkuban kana sampean Yesus bari ngahaturkeun nuhun ka Anjeunna. Ari jelema ieu urang Samaria.

Saur Yesus, “Lain sapuluh nu geus jadi beresih teh? Mana nu salapan deui? Naha euweuh nu balik deui pikeun muji ka Rama urang, iwal ieu urang asing?” Tuluy saur Anjeunna ka eta jalma, “Geura cengkat terus indit; iman maneh geus nyageurkeun ka maneh.”

Karajaan Geus Aya di Tengah-tengah Maraneh

Waktu ditanya ku urang Parisi iraha datangna Karajaan Rama urang, Anjeunna ngawaler, “Karajaan Rama urang mah datangna moal bisa katembong ku panon, jeung moal aya nu bakal ngomong, ‘Tuh, di dieu!’ atawa ‘Di ditu!’ Sabab Karajaan Rama urang teh aya di tengah-tengah maraneh.”

Saur Anjeunna ka murid-murid, “Bakal datang mangsana maraneh hayang ningali salah sahiji poe Putra Manusa, tapi moal katingali. Jalma-jalma bakal ngomong ka maraneh, ‘Tuh, di ditu!’ atawa ‘Tuh, di dieu!’ Ulah indit, ulah ngudag ka maranehna. Sabab cara kilat nu ngerab tuluy nyaangan langit ti tungtung ka tungtung, kitu keneh engke Putra Manusa dina poena. Tapi ti heula Anjeunna kudu nandangan rupa-rupa kasangsaraan jeung ditampik ku jalma-jalma jaman kiwari. Cara kaayaan dina jaman Nuh, kitu keneh engke dina mangsa Putra Manusa. Jalma-jalma harita dahar, nginum, kawin, jeung ngawinkeun, nepi ka poe Nuh asup ka kapal, tuluy datang caah gede nu numpes maranehna kabeh. Kitu deui dina jaman Lot: jalma-jalma dahar, nginum, barang meuli, barang jual, melak, ngadegkeun imah, tapi dina poe Lot ninggalkeun Sodom, seuneu jeung walirang hujan ti langit nu numpes maranehna kabeh, nya kitu keneh engke dina poe Putra Manusa ditembongkeun. Dina poe eta, sing saha nu keur aya di luhur suhunan ari barang-barangna aya di jero imah, ulah turun heula nyokot; kitu deui sing saha nu keur aya di kebon, ulah balik deui. Sing inget ka bojo Lot. Sing saha nu hayang ngarawatan hirupna bakal leungit hirupna, tapi sing saha nu rila leungit hirupna bakal nyalametkeun hirupna. Kami ngabejaan maraneh, peuting eta bakal aya dua jalma dina hiji ranjang: nu saurang bakal dibawa, nu saurang deui ditinggalkeun. Bakal aya dua awewe keur ngagiling babarengan; nu saurang bakal dibawa, nu saurang deui ditinggalkeun.” ^a

Maranehna naranya, “Di mana, Gusti?” Waler Anjeunna, “Di mana bae aya bugang ngagoler, di dinya manuk heulang bakal ngagimbung.”