Luqo 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹U shogirdlariga dedi: “Vasvasalar albatta keladi, lekin vasvasa kim orqali kelsa, oʻsha odamning holiga voy! ²Bu kichiklardan birini gunohga undagandan koʻra, boʻyniga tegirmon toshi osilib, dengizga tashlangani u uchun afzalroqdir.

³“Oʻzlaringizga ehtiyot boʻlinglar. Agar birodaringiz gunoh qilsa, uni koyib qoʻyinglar, agar u tavba qilsa, uni kechiringlar. ⁴Agar u bir kunda sizga qarshi yetti marta gunoh qilib, yetti marta qaytib kelib: «Tavba qilaman», desa, uni kechiringlar.”

⁵Havoriylar Rabbimizga: “Imonimizni oshiring!” deyishdi.

⁶Rabbimiz dedi: “Agar xantal urugʻidek imoningiz boʻlganida, mana shu tut daraxtiga: «Ildizingdan qoʻporilib, dengizga ekilgin», desangiz, u sizga itoat qilardi. ⁷Sizlardan kimdir yer haydayotgan yoki qoʻy boqayotgan xizmatkoriga, u daladan kelganda: «Darhol kel, dasturxonga oʻtir», deydimi? ⁸Aksincha, unga: «Kechki ovqatimni tayyorla, men yeb-ichguncha menga xizmat qilish uchun belingni bogʻla, keyin oʻzing yeb-icharsan», demaydimi?

⁹“Xizmatkor buyurilgan ishni bajargani uchun xoʻjayin unga minnatdorchilik bildiradimi? ¹⁰Shunday qilib, sizlar ham buyurilgan hamma ishni bajarganingizdan keyin: «Biz arzimas xizmatkorlarmiz, faqat oʻz burchimizni bajardik, xolos», denglar.”

Ota oʻnta moxovni sogʻaytiradi

¹¹Quddusga ketayotganida, U Samariya bilan Jalila oʻrtasidan oʻtib borardi. ¹²U bir qishloqqa kirganda, moxov kasaliga chalingan oʻnta erkak Uni kutib oldi. Ular uzoqroqda turib,

¹³baland ovozda: “Iso, Ustoz, bizga rahm qiling!” deb hayqirishdi.

¹⁴Ularni koʻrib, U: “Boringlar, oʻzlaringizni ruhoniylarga koʻrsatinglar”, dedi. Ular ketayotganlarida poklandilar.

¹⁵Ulardan biri oʻzining sogʻayganini koʻrib, baland ovozda Otamizni ulugʻlagancha orqasiga qaytdi. ¹⁶U Isoning oyoqlari oldiga muk tushib, Unga minnatdorchilik bildirdi. U esa samariyalik edi.

¹⁷Iso dedi: “Oʻntasi poklanmadimi? Toʻqqiztasi qani? ¹⁸Bu begonadan boshqa, qaytib kelib Otamizni ulugʻlaydigan birorta odam topilmadimi?” ¹⁹Soʻng U unga: “Oʻrningdan turib, yoʻlingda davom et. Iymoning seni sogʻaytirdi”, dedi.

Shohlik allaqachon oranglarda

²⁰Farziylar Otamizning Shohligi qachon kelishini soʻraganlarida, U ularga javob berdi: “Otamizning Shohligi koʻzga koʻrinarli tarzda kelmaydi. ²¹Odamlar: «Mana, bu yerda!» yoki «Ana, u yerda!» ham deyishmaydi. Chunki Otamizning Shohligi oranglardadir.”

²²U shogirdlarga dedi: “Shunday kunlar keladiki, sizlar Inson Oʻgʻlining kunlaridan birini koʻrishni orzu qilasizlar, lekin koʻrmaysizlar. ²³Sizlarga: «Mana, u yerda!» yoki «Mana, bu yerda!» deyishadi. Bormanglar, ularning orqasidan quvmanglar. ²⁴Chaqmoq chaqib, osmonning bir chekkasidan boshqa chekkasigacha yoritganidek, Inson Oʻgʻli ham Oʻz kunida shunday boʻladi. ²⁵Lekin avval U koʻp azob chekishi va bu avlod tomonidan rad etilishi kerak. ²⁶Nuh kunlarida qanday boʻlgan boʻlsa, Inson Oʻgʻlining kunlarida ham shunday boʻladi. ²⁷Nuh kemaga kirgan kungacha, odamlar yeb-ichib, uylanib, turmushga chiqaverdilar; soʻng toʻfon kelib, ularning hammasini halok qildi. ²⁸Lut kunlarida ham xuddi shunday edi: odamlar yeb-ichar, sotib olib sotar, ekin ekar, uy qurar edilar. ²⁹ammo Lut Sadumdan chiqqan kuni, osmondan olov va oltingugurt yogʻib, ularning hammasini halok qildi. ³⁰Inson Oʻgʻli zohir boʻladigan kunda ham xuddi shunday boʻladi. ³¹Oʻsha kuni tomda boʻlgan odam, uy ichidagi buyumlari uchun pastga tushmasin; xuddi shunday, dalada boʻlgan odam ham orqasiga qaytmasin. ³²Lutning xotinini eslanglar. ³³Kim oʻz jonini saqlab qolmoqchi boʻlsa, uni yoʻqotadi; kim oʻz jonini yoʻqotsa, uni saqlab qoladi. ³⁴Sizlarga aytaman: oʻsha kecha ikki kishi bir toʻshakda boʻladi; biri olinadi, ikkinchisi qoldiriladi. ³⁵Ikki ayol birgalikda tegirmon tortayotgan boʻladi; biri olinadi, ikkinchisi qoldiriladi.” ^a a v35 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 36-oyat yoʻq; keyingi nusxalarda shunday qoʻshilgan: “Dalada ikki kishi boʻladi; biri olinadi, ikkinchisi qoldiriladi.”

³⁷Ular: “Qayerda, Hazratim?” deb soʻrashdi. U: “Jasad qayerda boʻlsa, kalxatlar ham oʻsha yerga toʻplanadi”, dedi.