லூக்கா 17

17 ¹அவர் தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி: “இடறல்கள் வராமலிருப்பது கூடாதகாரியம், ஆனாலும் எவனால் அவை வருகிறதோ அவனுக்கு ஐயோ! ²இந்தச் சிறியவர்களில் ஒருவனை இடறச்செய்வதைப்பார்க்கிலும், அவனுடைய கழுத்தில் ஏந்திரக்கல் கட்டப்பட்டு அவன் கடலில் தள்ளப்படுவது அவனுக்கு நலமாயிருக்கும்.

³“உங்களைக்குறித்து எச்சரிக்கையாயிருங்கள். உன் சகோதரன் உனக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தால், அவனைக் கடிந்துகொள்; அவன் மனந்திரும்பினால், அவனுக்கு மன்னியுங்கள். ⁴அவன் ஒரு நாளில் ஏழுதரம் உனக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்து, ஏழுதரமும் உன்னிடத்தில் திரும்பிவந்து, ‘மனந்திரும்புகிறேன்’ என்று சொன்னால், அவனுக்கு மன்னிப்பாயாக” என்றார்.

⁵அப்பொழுது அப்போஸ்தலர் கர்த்தரை நோக்கி: “எங்கள் விசுவாசத்தை வர்த்திக்கப்பண்ணும்!” என்றார்கள்.

⁶அதற்குக் கர்த்தர்: “கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் உங்களுக்கு இருந்தால், இந்தக் காட்டத்தி மரத்தை நோக்கி, ‘நீ வேரோடே பிடுங்குண்டு கடலிலே நடப்படு’ என்று சொல்லுவீர்கள், அது உங்களுக்குக் கீழ்ப்படியும். ⁷உங்களில் ஒருவனுக்கு உழுகிறதற்காவது ஆடுமேய்க்கிறதற்காவது ஒரு வேலைக்காரன் இருந்தால், அவன் வயலிலிருந்து வரும்போது, அவனை நோக்கி, ‘உடனே வந்து பந்தியிருப்பாய்’ என்று அவன் சொல்லுவானா? ⁸அதற்கு மாறாக, ‘நான் சாப்பிடும்படி எனக்கு போஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்து, நான் புசித்துக் குடித்துத் தீருமளவும் அரைகட்டிக்கொண்டு எனக்குப் பணிவிடைசெய், அதற்குப்பின்பு நீ புசித்துக் குடிக்கலாம்’ என்று அவனுக்குச் சொல்லமாட்டானா?

⁹“தான் கட்டளையிட்டவைகளை அந்த வேலைக்காரன் செய்ததற்காக அவன் அவனுக்கு நன்றி செலுத்துவானா? ¹⁰அப்படியே நீங்களும் உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டவைகளையெல்லாம் செய்தபின்பு: ‘நாங்கள் அபாத்திரமான வேலைக்காரர், செய்யவேண்டிய கடமையைமாத்திரமே செய்தோம்’ என்று சொல்லுங்கள்” என்றார்.

எங்கள் பிதா பத்து குஷ்டரோகிகளைக் குணமாக்குகிறார்

¹¹பின்பு அவர் எருசலேமுக்குப் பயணமாய்ப் போகையில், சமாரியாவுக்கும் கலிலேயாவுக்கும் நடுவே கடந்துபோனார். ¹²அவர் ஒரு கிராமத்தில் பிரவேசிக்கையில், குஷ்டரோகமுள்ள பத்துப்பேர் அவருக்கு எதிர்கொண்டுவந்து, தூரத்திலே நின்று,

¹³“இயேசுவே, ஆண்டவரே, எங்களுக்கு இரங்கும்!” என்று உரத்த சத்தமிட்டு கூப்பிட்டார்கள்.

¹⁴அவர்களை அவர் கண்டபோது: “நீங்கள் போய், ஆசாரியர்களுக்கு உங்களைக் காண்பியுங்கள்” என்றார். அவர்கள் போகையிலே சுத்தமாக்கப்பட்டார்கள்.

¹⁵அவர்களில் ஒருவன் தான் குணமாக்கப்பட்டதைக் கண்டு, எங்கள் பிதாவை உரத்த சத்தத்தோடே மகிமைப்படுத்திக்கொண்டே திரும்பிவந்து, ¹⁶இயேசுவின் பாதத்தில் முகங்குப்புற விழுந்து, அவருக்கு நன்றி செலுத்தினான்; அவன் சமாரியனாயிருந்தான்.

¹⁷அப்பொழுது இயேசு: “சுத்தமாக்கப்பட்டவர்கள் பத்துப்பேர் அல்லவா? மற்ற ஒன்பதுபேர் எங்கே? ¹⁸எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்துகிறதற்கு இந்த அந்நியனைத்தவிர வேறொருவனும் திரும்பிவரக் காணப்படவில்லையே” என்று சொல்லி, ¹⁹அவனை நோக்கி: “நீ எழுந்து போ; உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது” என்றார்.

ராஜ்யம் ஏற்கெனவே உங்கள் நடுவில் இருக்கிறது

²⁰எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் எப்பொழுது வருமென்று பரிசேயர் அவரிடத்தில் கேட்டபோது, அவர் அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் பார்வைக்குக் காணும்படியாக வராது. ²¹‘இதோ இங்கே!’ அல்லது ‘அதோ அங்கே!’ என்றும் அவர்கள் சொல்லமாட்டார்கள்; ஏனெனில், இதோ, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் உங்களுக்குள் இருக்கிறது” என்றார்.

²²பின்பு அவர் சீஷர்களை நோக்கி: “மனுஷகுமாரனுடைய நாட்களில் ஒன்றைக் காணவேண்டுமென்று நீங்கள் ஆசைப்படும் நாட்கள் வரும், ஆனாலும் அதைக் காணமாட்டீர்கள். ²³‘இதோ அங்கே!’ அல்லது ‘இதோ இங்கே!’ என்று அவர்கள் உங்களுக்குச் சொல்லுவார்கள்; நீங்கள் போகாமலும், அவர்களைப் பின்தொடராமலும் இருங்கள். ²⁴மின்னல் வானத்தின் ஒரு கடையிலிருந்து மறுகடைவரைக்கும் மின்னிப் பிரகாசிக்கிறதுபோல, மனுஷகுமாரனும் தம்முடைய நாளிலே இருப்பார். ²⁵ஆனாலும் முதலாவது அவர் அநேகம் பாடுகள்பட்டு, இந்தச் சந்ததியாரால் ஆகாதவரென்று தள்ளப்படவேண்டும். ²⁶நோவாவின் நாட்களில் எப்படி நடந்ததோ, அப்படியே மனுஷகுமாரனுடைய நாட்களிலும் நடக்கும். ²⁷நோவா பேழைக்குள் பிரவேசித்த நாள்வரைக்கும், அவர்கள் புசித்தும் குடித்தும், பெண்கொண்டும் பெண்கொடுத்தும் வந்தார்கள்; ஜலப்பிரளயம் வந்து அனைவரையும் அழித்துப்போட்டது. ²⁸லோத்துவின் நாட்களில் நடந்ததும் அப்படியே: அவர்கள் புசித்தும் குடித்தும், கொண்டும் விற்றும், நட்டும் கட்டியும் வந்தார்கள்; ²⁹ஆனாலும் லோத்து சோதோமைவிட்டுப் புறப்பட்ட நாளிலே, வானத்திலிருந்து அக்கினியும் கந்தகமும் பொழிந்து, அனைவரையும் அழித்துப்போட்டது. ³⁰அப்படியே மனுஷகுமாரன் வெளிப்படும் நாளிலும் நடக்கும். ³¹அந்த நாளிலே வீட்டின்மேலிருக்கிறவன் வீட்டிலுள்ள தன் பொருள்களை எடுத்துக்கொள்ள இறங்காதிருக்கக்கடவன்; அப்படியே வயலிலிருக்கிறவனும் பின்னிட்டுத் திரும்பாதிருக்கக்கடவன். ³²லோத்துவின் மனைவியை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். ³³தன் ஜீவனைக் காக்க வகைதேடுகிறவன் அதை இழந்துபோவான்; தன் ஜீவனை இழந்துபோகிறவனோ அதைக் காத்துக்கொள்வான். ³⁴நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், அந்த இராத்திரியில் ஒரே படுக்கையில் இரண்டுபேர் இருப்பார்கள்; ஒருவன் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவான், மற்றவன் விடப்படுவான். ³⁵இரண்டு ஸ்திரீகள் ஒன்றாய் மாவரைத்துக்கொண்டிருப்பார்கள்; ஒருத்தி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவாள், மற்றவள் விடப்படுவாள்” என்றார். ^a a v35 மிகப் பழமையான கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 36-ஆம் வசனம் இல்லை; பிற்கால பிரதிகள் சேர்க்கின்றன: “வயலில் இரண்டுபேர் இருப்பார்கள்; ஒருவன் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவான், மற்றவன் விடப்படுவான்.”

³⁷அதற்கு அவர்கள்: “எங்கே, ஆண்டவரே?” என்று கேட்டார்கள். அவர்: “பிணம் எங்கே இருக்கிறதோ, அங்கே கழுகுகள் வந்து கூடும்” என்றார்.