Otamiz tinimsiz nolani eshitadi
Beva ayol adolatsiz sudyani holdan toydiradi. Ko'zini ko'tarishga jur'at etmagan soliqchi Otamiz oldida oqlanib uyiga qaytadi, farziy esa yo'q. Bolalar qabul qilinadi, boy hukmdor g'amgin bo'lib ketadi, Erixo yonidagi ko'r tilanchi esa Iso to'xtaguncha baqiradi.
18 1Shundan soʻng Iso ularga doimo ibodat qilish va hech tushkunlikka tushmaslik kerakligi haqida bir masal aytdi.
2“Bir shaharda na Xudodan qoʻrqadigan, na odamlarni hurmat qiladigan bir qozi bor edi. 3Oʻsha shaharda bir beva ayol boʻlib, u qozining oldiga kelaverib: «Raqibimdan haqqimni undirib ber», derdi. 4Qozi bir muddat rad etib turdi, ammo keyin oʻzicha shunday dedi: «Garchi men na Xudodan qoʻrqsam, na odamlarni hurmat qilsam ham, 5bu beva meni bezor qilayotgani uchun, uning haqqini olib beraman, aks holda u tinimsiz kelaverib, meni holdan toydiradi».”
6Rabbimiz dedi: “Insofsiz qozining nima deganiga quloq soling. 7Kecha-yu kunduz Unga nola qiladigan, Oʻzi tanlagan bandalari uchun Otamiz adolat oʻrnatmaydimi? U kechiktiraveradimi? 8Sizlarga aytamanki, U ularning haqqini tezda olib beradi. Lekin Inson Oʻgʻli kelganda, yer yuzida imon toparmikan?”
Kamtar yurak rahm-shafqat topadi
9Iso oʻzlarini solih deb bilib, boshqa hammani mensimaydigan baʼzilarga ham bu masalni aytdi:
10“Ikki kishi ibodat qilish uchun maʼbadga chiqibdi. Biri farziy, boshqasi esa soliqchi ekan. 11Farziy tik turib, oʻzi haqida shunday ibodat qilibdi: «Xudoyim, Senga shukur, men boshqa odamlarga — talonchilarga, nohaq ish qiluvchilarga, zinokorlarga — yoki mana bu soliqchiga oʻxshamayman». 12«Men haftada ikki marta roʻza tutaman, bor daromadimning oʻndan birini beraman». 13Soliqchi esa uzoqda turib, hatto osmonga koʻz koʻtarishga ham botinmay, koʻksiga urib: «Otamiz, men gunohkorga rahm qilgin», debdi. 14Sizlarga aytamanki, bu odam oqlangan holda uyiga qaytibdi, boshqasi esa yoʻq. Zero, oʻzini yuksaltirgan har bir kishi past qilinadi, oʻzini past tutgan esa yuksaltiriladi.”
Otaning Shohligi bolalarnikidir
15Odamlar hatto chaqaloqlarini ham Isoga olib kelyaptilar, toki U ularga qoʻlini tekkizsin. Lekin shogirdlar buni koʻrib, ularga tanbeh berishdi.
16Ammo Iso bolalarni yoniga chaqirib dedi: “Bolalar oldimga kelaversin, ularga toʻsqinlik qilmanglar, chunki Otamizning Shohligi ana shunday kishilarnikidir. 17Sizlarga chinini aytay: kim Otamizning Shohligini xuddi bir kichkina boladek qabul qilmasa, unga aslo kirolmaydi.”
Boylik sotib ololmaydigan narsa
18Bir boshliq Isodan soʻradi: “Ey yaxshi Ustoz, abadiy hayotga meros boʻlish uchun men nima qilishim kerak?”
19Iso unga dedi: “Nega Meni yaxshi deysan? Yolgʻiz Otamizdan boshqa hech kim yaxshi emas. a a v19 Iso yigitning qalbini butun ezgulikning manbai boʻlmish Otamizga yoʻnaltirmoqda — U Oʻz yaxshiligini inkor etmayapti, balki haligi odamni Otaga qaratmoqda.
20Sen amrlarni bilasan: «Zino qilma, odam oʻldirma, oʻgʻirlik qilma, yolgʻon guvohlik berma, ota-onangni hurmat qil».”
21“Bularning hammasiga yoshligimdan beri amal qilib kelganman”, dedi u.
22Buni eshitgan Iso dedi: “Senga yana bir narsa yetishmayapti: bor-budingni sotib, kambagʻallarga ulashgin, shunda osmonda xazinaga ega boʻlasan. Keyin kelib, Menga ergash.”
23Lekin buni eshitgan kishi juda xafa boʻldi, chunki u gʻoyat boy edi.
24Iso unga qarab dedi: “Boylarning Otamizning Shohligiga kirishi naqadar qiyin! 25Zero, boy odamning Otamizning Shohligiga kirishidan koʻra, tuyaning igna teshigidan oʻtishi osonroqdir.”
26Buni eshitganlar: “Unda kim najot topa oladi?” deb soʻrashdi.
27Iso esa dedi: “Odamlar uchun imkonsiz boʻlgan narsa Otamiz uchun mumkindir.”
28Shunda Butrus dedi: “Mana, biz oʻz uy-joyimizni tashlab, Senga ergashdik.”
29Iso ularga dedi: “Sizlarga chinini aytay: Otamizning Shohligi uchun uy-joyini, xotinini, aka-ukalarini, ota-onasini yoki bolalarini tashlab ketgan har bir kishi 30hozirgi zamonda bir necha barobar koʻp, kelajak zamonda esa abadiy hayotni olmay qolmaydi.”
Inson Oʻgʻli xoch sari boradi
31Iso oʻn ikki shogirdini bir chekkaga chaqirib dedi: “Mana, biz Quddusga chiqyapmiz. Paygʻambarlar Inson Oʻgʻli haqida yozgan hamma narsa bajo boʻladi. 32Chunki U gʻayriyahudiylar qoʻliga topshiriladi, masxara qilinadi, haqoratlanadi va Unga tupuriladi. 33Uni qamchilab, oʻldirishadi, ammo U uchinchi kuni tiriladi.”
34Lekin ular bulardan hech narsani tushunishmadi. Bu soʻzlarning maʼnosi ulardan yashirin edi, aytilganlarni anglab yetishmadi.
Otaning Oʻgʻli koʻrish nurini qaytaradi
35Iso Erixo shahriga yaqinlashganda, bir koʻr odam yoʻl chetida oʻtirib tilanchilik qilayotgan edi. 36U yonidan oʻtayotgan olomonni eshitib, nima boʻlayotganini soʻradi. 37Unga: “Nosiralik Iso oʻtib ketyapti”, deyishdi. 38Shunda u: “Ey Iso, Dovud Oʻgʻli, menga rahm qiling!” deb baqirdi. 39Oldinda ketayotganlar uni jerkib, jim boʻlishini aytishdi. Lekin u yanada balandroq ovozda: “Ey Dovud Oʻgʻli, menga rahm qiling!” deb baqirdi.
40Iso toʻxtab, uni Oʻz oldiga olib kelishni buyurdi. Haligi odam yaqin kelgach, Iso undan soʻradi:
41“Men sen uchun nima qilishimni istaysan?” U: “Hazratim, yana koʻradigan boʻlay”, dedi.
42Iso unga dedi: “Koʻzing ochilsin! Imoning seni qutqardi.”
43U shu zahoti koʻradigan boʻldi va Otamizni ulugʻlagancha Isoga ergashdi. Buni koʻrgan butun xalq ham Otamizga hamdu sano aytdi.