Lukas 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹Gusti Yesus ngandika marang para sakabate: “Sandhungan iku mesthi bakal teka, nanging cilaka wong kang dadi lantarane sandhungan mau! ²Luwih becik wong iku dikalungi watu panggilingan ing gulune, banjur dicemplungake ing sagara, tinimbang njalari salah sawijining bocah cilik iki kesandhung.

³“Padha ngawekanana awakmu dhewe. Yen sadulurmu gawe dosa, welehna; lan yen mratobat, apuranen. ⁴Lan yen sedina kaping pitu dheweke gawe dosa marang kowe, mangka kaping pitu bali marang kowe karo kandha, ‘Aku mratobat,’ iya apuranen.”

⁵Para rasul padha matur marang Gusti: “Mugi Paduka nambahi pangandel kawula!”

⁶Pangandikane Gusti: “Yen kowe padha duwe pracaya sagluget wiji sawi, kowe bisa prentah marang wit murbei iki, ‘Mbedhola saakar-akarmu lan tanduren ing sagara,’ temtu bakal mituhu marang kowe. ⁷Sapa ing antaramu kang duwe batur kang mluku utawa angon wedhus, bakal kandha marang baturmu mau nalika mulih saka pategalan, ‘Enggal mrenea, lungguha mangan’? ⁸Apa dheweke ora malah bakal kandha, ‘Cadhangna pangananku, nganggoa sandhangan ngladeni aku sajrone aku mangan lan ngombe, sawise iku kowe lagi kena mangan lan ngombe’?

⁹“Apa dheweke banjur ngucapake panuwun marang batur mau marga wis nindakake apa kang diprentahake? ¹⁰Mangkono uga kowe, yen wis nindakake kabeh kang diprentahake marang kowe, padha ngucapa: ‘Kawula punika abdi ingkang boten migunani; kawula namung nglampahi kuwajiban kawula.’”

Rama kita Marasake Wong Budhugen Sepuluh

¹¹Nalika tindak menyang Yerusalem, Gusti Yesus langkung ing tapel wates antarane Samaria lan Galilea. ¹²Bareng lumebu ing sawijining desa, Panjenengane kepethuk karo wong budhugen sepuluh. Wong-wong mau padha ngadeg ana ing kadohan,

¹³lan padha nguwuh-uwuh seru: “Dhuh Gusti Yesus, Guru, mugi Paduka melasi kawula sadaya!”

¹⁴Bareng mirsani wong-wong mau, Panjenengane ngandika: “Padha lungaa, awakmu tuduhna marang para imam.” Nalika isih padha ana ing dalan, wong-wong mau padha dadi resik.

¹⁵Salah sawijining wong mau, bareng weruh yen awake wis waras, banjur bali, karo ngluhurake Rama kita kanthi swara seru, ¹⁶sarta sumungkem sujud ing sampeyane Gusti Yesus, ngaturake panuwun marang Panjenengane. Wong iku wong Samaria.

¹⁷Gusti Yesus ngandika: “Apa ora sepuluh kang padha dadi resik? Lah ana ing ngendi kang sanga? ¹⁸Apa ora ana siji-sijia kang bali lan ngluhurake Rama kita, kajaba wong manca iki?” ¹⁹Panjenengane banjur ngandika marang wong mau: “Ngadega lan lungaa; pracayamu wis mitulungi kowe dadi waras.”

Kratone Rama kita Wis Ana ing Tengahmu

²⁰Nalika didangu dening para wong Farisi, kapan tekane Kratone Rama kita, Gusti Yesus paring wangsulan: “Kratone Rama kita iku tekane ora kanthi tandha-tandha kang katon, ²¹lan wong ora bakal padha kandha, ‘Delengen, ana ing kene!’ utawa ‘Ana ing kana!’ Awit Kratone Rama kita iku ana ing tengahmu.”

²²Gusti Yesus ngandika marang para sakabate: “Bakal tekan mangsane kowe padha kepengin banget ndeleng salah sawijining dinane Putraning Manungsa, nanging kowe padha ora bakal weruh. ²³Wong bakal padha kandha marang kowe, ‘Delengen, ana ing kana!’ utawa ‘Delengen, ana ing kene!’ Aja padha lunga, aja padha ngetutake wong-wong mau. ²⁴Awit kaya dene kilat kang mencorong madhangi langit saka pinggir kang siji tekan pinggir sijine, mangkono uga mbesuk ing dinane Putraning Manungsa. ²⁵Nanging sadurunge iku Panjenengane kudu nandhang sangsara akeh lan ditampik dening golongan jaman iki. ²⁶Kaya kaanane ing jamane Nuh, mangkono uga kaanane ing dinane Putraning Manungsa. ²⁷Wong-wong padha mangan, ngombe, omah-omah, lan ngomah-omahake, nganti tekan dina nalika Nuh lumebu ing prau gedhe, banjur banjir gedhe teka lan numpes wong kabeh. ²⁸Mangkono uga kang kelakon ing jamane Lut: wong padha mangan, ngombe, tuku, dol-dolan, nandur, lan yasa omah, ²⁹nanging ing dina nalika Lut lunga saka Sodom, udan geni lan welirang saka langit, banjur numpes wong kabeh, ³⁰mangkono uga kang bakal kelakon ing dina nalika Putraning Manungsa ngatingal. ³¹Ing dina iku, sapa kang ana ing payon, mangka barang-barange ana ing njero omah, aja mudhun njupuk barang mau; mangkono uga sapa kang ana ing pategalan, aja bali. ³²Padha elinga marang bojone Lut. ³³Sapa kang ngudi nylametake nyawane bakal kelangan nyawane, nanging sapa kang kelangan nyawane bakal ngreksa nyawane. ³⁴Aku pitutur marang kowe, ing wayah bengi iku bakal ana wong loro turu ing paturon siji: kang siji bakal kapulung, sijine ditinggal. ³⁵Bakal ana wong wadon loro padha nggiling bebarengan; kang siji bakal kapulung, sijine ditinggal.” ^a a v35 Naskah-naskah kang luwih tuwa ora kamot ayat 36 ing kene; turunan-turunan kang luwih anyar nambahi: “Bakal ana wong lanang loro ana ing pategalan; kang siji bakal kapulung, sijine ditinggal.”

³⁷Para sakabat banjur padha matur: “Wonten ing pundi, Gusti?” Pangandikane: “Ing ngendi ana bangke, ing kono manuk wulung bakal padha nglumpuk.”