Lukas 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Gusti Yesus uga ngandika marang para sakabate: “Ana sawijining wong sugih kang duwe juru ngurus, kang didakwa ngeborosake bandhane wong sugih mau. ²Wong sugih mau banjur nyeluk juru ngurus iku lan kandha: ‘Apa kang dakrungu bab kowe iki? Gawea laporan bab anggonmu ngurus, awit kowe ora bisa ngurus maneh.’

³“Juru ngurus mau banjur mikir ing batine: ‘Aku kudu kepriye? Bendaraku njabel kalungguhanku. Aku ora kuwat macul, lan isin ngemis.’ ⁴Aku ngerti apa kang kudu daktindakake, supaya samangsa aku ilang pagawean iki, wong-wong padha gelem nampa aku ing omahe.’ ⁵Juru ngurus mau banjur nyeluk wong-wong kang duwe utang marang bendarane, siji-siji, lan takon marang kang kapisan: ‘Kowe duwe utang pira marang bendaraku?’ ⁶Wangsulane: ‘Satus taker lenga zaitun.’ Juru ngurus mau banjur kandha: ‘Jupuken layang utangmu, enggal lungguha, lan tulisen seket.’ ⁷Banjur takon marang wong liyane: ‘Lan kowe, duwe utang pira?’ Wangsulane: ‘Satus taker gandum.’ ‘Jupuken layang utangmu,’ kandhane, ‘lan tulisen wolungpuluh.’

⁸“Bendara mau banjur ngalembana juru ngurus kang ora jujur iku, amarga anggone tumindak kanthi wicaksana, awit para anake jaman iki luwih wicaksana tumrap golongane dhewe tinimbang para anaking pepadhang. ⁹Aku pitutur marang kowe: padha nggawea mitra tumrap awakmu kanthi bandha kadonyan, supaya samangsa bandha iku entek, kowe padha ditampa ing padunungan kang langgeng. ¹⁰Sing sapa setya ing prakara kang cilik, uga setya ing prakara kang gedhe; lan sing sapa ora jujur ing prakara kang cilik, uga ora jujur ing prakara kang gedhe. ¹¹Dadi, yen kowe ora setya tumrap bandha kadonyan, sapa kang bakal ngandelake kasugihan kang sejati marang kowe? ¹²Lan yen kowe ora setya tumrap barange wong liya, sapa kang bakal menehi marang kowe apa kang dadi duwekmu dhewe? ¹³Ora ana batur kang bisa ngladeni bendara loro. Amarga dheweke bakal sengit marang kang siji lan tresna marang sijine, utawa setya marang kang siji lan nyepelekake sijine. Kowe ora bisa ngladeni Rama kita lan bandha pisan.”

¹⁴Wong-wong Farisi, kang padha dhemen dhuwit, krungu kabeh iku lan padha moyoki Gusti Yesus.

¹⁵Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Kowe padha mbenerake awakmu dhewe ana ing ngarepe wong akeh, nanging Rama kita mirsa isen-isening atimu. Apa kang kaanggep luhur dening manungsa, iku njijiki tumrap Rama kita.”

¹⁶“Angger-anggering Toret lan kitabe para nabi lumaku nganti tekan jamane Yokanan; wiwit iku, Injil bab Kratone Rama kita diwartakake, lan saben wong padha meksa mlebu ing kono. ¹⁷Nanging luwih gampang langit lan bumi sirna, tinimbang gugure saktitik coretan saka Angger-anggering Toret.”

¹⁸“Sing sapa megat bojone lan omah-omah karo wong wadon liya, iku laku jina; lan sing sapa ngrabeni wong wadon kang wis dipegat dening bojone, iku uga laku jina.”

Wong Sugih lan Lazarus

¹⁹“Ana sawijining wong sugih kang nganggo sandhangan wungu lan mori alus, lan saben dina mangan enak kanthi mewah. ²⁰Lan ana wong miskin kang jenenge Lazarus, kang digletakake ana ing ngarep gapurane wong sugih mau, awake kebak borok, ²¹kepengin mangan remah-remah kang tiba saka mejane wong sugih mau; malah asu-asu padha teka ndilati boroke. ²²Wong miskin mau banjur mati; para malaekat padha nggawa dheweke menyang sandhinge Abraham. Wong sugih mau uga mati lan dikubur, ^a a v22 Sandhinge Abraham: gegambaran Yahudi tumrap papan panglipur, panggonane wong-wong bener ngaso sawise mati, nganti ngenteni tangine wong mati. ²³lan ana ing jagading wong mati, ing sajroning siksa, dheweke ndengengek munggah lan weruh Abraham saka kadohan, sarta Lazarus ana ing sandhinge. ^b b v23 Hades iku jagading wong mati, papan pangentosan antarane pati lan pangadilan kang pungkasan — ora padha karo papan pangadilan kang pungkasan. ²⁴Dheweke banjur sesambat: ‘Dhuh, Bapak Abraham, mugi karsaa paring piwelas dhateng kawula. Kawula mugi karsaa dipunutusi Lazarus, supados nyelupaken pucuking drijinipun ing toya saha ngasrepaken ilat kawula, awit kawula nandhang sangsara ing salebeting urubing geni punika.’

²⁵“Nanging Abraham mangsuli: ‘Ngger, elinga: nalika uripmu kowe wis nampa barang kang becik, lan Lazarus padha nampa barang kang ala. Saiki dheweke nampa panglipur ana ing kene, dene kowe nandhang sangsara. ²⁶Kejaba iku kabeh, ana jurang kang jembar kang misahake aku kabeh karo kowe, satemah wong kang arep nyabrang saka kene menyang panggonanmu ora bisa, lan uga ora ana wong kang bisa nyabrang saka kono menyang panggonanku.’

²⁷“Wong sugih mau banjur matur: ‘Manawi makaten, kawula nyuwun dhateng panjenengan, Bapak, mugi Lazarus dipunutus dhateng griyanipun bapak kawula, ²⁸awit kawula gadhah sadherek gangsal — supados piyambakipun mepelingi para sadherek kawula, satemah sampun ngantos sami dhateng ing papan siksa punika.’

²⁹“Nanging Abraham mangsuli: ‘Dheweke padha duwe Musa lan kitabe para nabi; cikben padha ngrungokake iku.’

³⁰Wangsulanipun: ‘Boten, Bapak Abraham, nanging manawi wonten tiyang saking antawisipun tiyang pejah dhateng para sadherek kawula, temtu sami badhe mratobat.’

³¹Abraham kandha marang dheweke: ‘Yen padha ora gelem ngrungokake Musa lan kitabe para nabi, mesthi uga padha ora bakal kayakinan, sanadyan ana wong tangi saka ing antarane wong mati.’”