ਲੂਕਾ 16

16 ¹ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, “ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਦਾ ਇੱਕ ਭੰਡਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਉਜਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ²ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, ‘ਇਹ ਕੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ? ਆਪਣੇ ਭੰਡਾਰੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਤੂੰ ਭੰਡਾਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।’

³“ਭੰਡਾਰੀ ਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, ‘ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਅਹੁਦਾ ਖੋਹ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਖੋਦਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਭੀਖ ਮੰਗਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ⁴ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਗੁਆ ਬੈਠਾਂ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾ ਲੈਣ।’ ⁵ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕਰਜ਼ਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰ ਕੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕ ਦਾ ਕਿੰਨਾ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਹੈ?’ ⁶ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਸੌ ਮਣ ਜ਼ੈਤੂਨ ਦਾ ਤੇਲ।’ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਲੈ, ਛੇਤੀ ਬੈਠ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਲਿਖ ਦੇ।’ ⁷ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਅਤੇ ਤੂੰ, ਤੂੰ ਕਿੰਨਾ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਹੈ?’ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਸੌ ਮਣ ਕਣਕ।’ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਲੈ, ਅਤੇ ਅੱਸੀ ਲਿਖ ਦੇ।’

⁸“ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਬੇਈਮਾਨ ਭੰਡਾਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਿਆਣਪ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਜੁੱਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਿਆਣੇ ਹਨ। ⁹ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰੀ ਧਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮਿੱਤਰ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਓਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾ ਲੈਣ। ¹⁰ਜਿਹੜਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ; ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਥੋੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਬੇਈਮਾਨ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੇਈਮਾਨ ਹੈ। ¹¹ਸੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੰਸਾਰੀ ਧਨ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਸੱਚਾ ਧਨ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਕੌਣ ਸੌਂਪੇਗਾ? ¹²ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਰਾਏ ਮਾਲ ਵਿੱਚ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਨਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਦੇਵੇਗਾ? ¹³ਕੋਈ ਵੀ ਘਰੇਲੂ ਨੌਕਰ ਦੋ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਟਹਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖੇਗਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਜੁੜੇਗਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਧਨ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਟਹਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।”

¹⁴ਫ਼ਰੀਸੀ, ਜੋ ਪੈਸੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਖੌਲ ਉਡਾਉਣ ਲੱਗੇ।

¹⁵ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧਰਮੀ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਘਿਣਾਉਣਾ ਹੈ।”

¹⁶“ਬਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨਬੀ ਯੂਹੰਨਾ ਤੱਕ ਰਹੇ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਖ਼ਬਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੋਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੜਦਾ ਹੈ। ¹⁷ਪਰ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਰਹਿ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਟਲ ਜਾਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ।”

¹⁸“ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਤਿਆਗੀ ਹੋਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਭਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ

¹⁹“ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਜੋ ਬੈਂਗਣੀ ਅਤੇ ਮਹੀਨ ਕਤਾਨ ਦੇ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨਦਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਸ਼ਾਨੋ-ਸ਼ੌਕਤ ਨਾਲ ਦਾਅਵਤ ਉਡਾਉਂਦਾ ਸੀ। ²⁰ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ²¹ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ ਚੂਰੇ-ਭੂਰੇ ਖਾ ਲਵੇ; ਸਗੋਂ ਕੁੱਤੇ ਵੀ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਚੱਟਦੇ ਸਨ। ²²ਉਹ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਮਰ ਗਿਆ; ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅਮੀਰ ਆਦਮੀ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ, ^a a v22 ਅਬਰਾਹਾਮ ਦੀ ਗੋਦ: ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਰੂਪਕ, ਜੋ ਉਸ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਰਾਮ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ²³ਅਤੇ ਕਬਰ ਵਿੱਚ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਤੜਫ਼ਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੂਰੋਂ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ^b b v23 ਹਾਦੇਸ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦਾ ਲੋਕ ਹੈ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਅੰਤਲੇ ਨਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਉਡੀਕ ਦਾ ਥਾਂ — ਇਹ ਨਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਲੇ ਥਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੈ। ²⁴ਉਸ ਨੇ ਪੁਕਾਰ ਕੇ ਆਖਿਆ, ‘ਹੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਤਰਸ ਕਰ। ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲ ਦੀ ਨੋਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਠੰਢੀ ਕਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਲਾਟ ਵਿੱਚ ਤੜਫ਼ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।’

²⁵“ਪਰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਬੱਚਾ, ਯਾਦ ਕਰ: ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਮਿਲੀਆਂ, ਅਤੇ ਲਾਜ਼ਰ ਨੂੰ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾੜੀਆਂ ਵਸਤਾਂ। ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਥੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਤੜਫ਼ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ²⁶ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਾਡੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਖੱਡ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੁਣ, ਓਹ ਲੰਘ ਨਾ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉੱਥੋਂ ਸਾਡੇ ਪਾਸ ਲੰਘ ਸਕੇ।’

²⁷“ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਤਾਂ ਹੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ, ²⁸ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਭਰਾ ਹਨ—ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਓਹ ਵੀ ਦੁੱਖ ਦੇ ਇਸ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਉਣ।’

²⁹“ਪਰ ਅਬਰਾਹਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਨਬੀ ਹਨ; ਓਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਨ।’

³⁰ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪਿਤਾ ਅਬਰਾਹਾਮ, ਪਰ ਜੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਓਹ ਤੋਬਾ ਕਰਨਗੇ।’

³¹ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਜੇ ਓਹ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ, ਤਾਂ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠੇ, ਓਹ ਫਿਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਗੇ।’”