लूका 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹येशूले आफ्ना चेलाहरूलाई पनि भन्नुभयो, “एक जना धनी मानिसको एउटा भण्डारे थियो, जसमाथि उसले आफ्ना मालिकको सम्पत्ति उडाइरहेको आरोप लगाइएको थियो। ²मालिकले उसलाई बोलाएर भने, ‘तेरो विषयमा मैले सुनेको यो के हो? तेरो भण्डारेपनको हिसाब देऊ, किनकि अब उप्रान्त तँ भण्डारे रहन सक्दैनस्।’

³“भण्डारेले आफैसँग भन्यो, ‘अब म के गरूँ? मेरा मालिकले मबाट मेरो पद खोस्दै छन्। खन्ने बल ममा छैन, र माग्न मलाई लाज लाग्छ।’ ⁴यो काम गुमाएपछि मानिसहरूले मलाई आफ्ना घरमा स्वागत गरून् भनेर मैले के गर्नुपर्छ, सो मलाई थाहा छ।’ ⁵उसले आफ्ना मालिकका ऋणीहरूलाई एक-एक गरी बोलायो, र पहिलोलाई सोध्यो, ‘तैँले मेरा मालिकलाई कति तिर्नु छ?’ ⁶उसले भन्यो, ‘एक सय नाप जैतुनको तेल।’ भण्डारेले उसलाई भन्यो, ‘तेरो तमसुक ले, चाँडै बस्, र पचास लेख्।’ ⁷त्यसपछि उसले अर्कोलाई सोध्यो, ‘अनि तैँले कति तिर्नु छ?’ उसले भन्यो, ‘एक सय नाप गहुँ।’ भण्डारेले उसलाई भन्यो, ‘तेरो तमसुक ले, र असी लेख्।’

⁸“त्यो मालिकले बेइमान भण्डारेले चतुरीसाथ काम गरेकोले उसको प्रशंसा गरे, किनकि यस युगका सन्तानहरू आफ्नै पुस्तासँगको व्यवहारमा ज्योतिका सन्तानहरूभन्दा बढी चतुर हुन्छन्। ⁹म तिमीहरूलाई भन्दछु, सांसारिक धन-सम्पत्तिले आफ्ना निम्ति मित्रहरू बनाओ, ताकि त्यो सकिँदा तिनीहरूले तिमीहरूलाई अनन्त बासस्थानहरूमा स्वागत गरून्। ¹⁰थोरैमा विश्वासयोग्य हुने धेरैमा पनि विश्वासयोग्य हुन्छ; अनि थोरैमा बेइमान हुने धेरैमा पनि बेइमान हुन्छ। ¹¹यसकारण सांसारिक धन-सम्पत्तिमा तिमीहरू विश्वासयोग्य भएनौ भने, साँचो धन तिमीहरूलाई कसले सुम्पनेछ? ¹²अनि अर्काको कुरामा तिमीहरू विश्वासयोग्य भएनौ भने, तिमीहरूको आफ्नै कुरा तिमीहरूलाई कसले दिनेछ? ¹³कुनै पनि घरको नोकरले दुई मालिकको सेवा गर्न सक्दैन। उसले एउटालाई घृणा गर्छ र अर्कोलाई प्रेम गर्छ, अथवा एउटालाई पक्रन्छ र अर्कोलाई तुच्छ ठान्छ। तिमीहरूले हाम्रा पिता र धन दुवैको सेवा गर्न सक्दैनौ।”

¹⁴पैसालाई प्रेम गर्ने फरिसीहरूले यी सबै कुरा सुने र उहाँको गिल्ला गर्न लागे।

¹⁵उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “तिमीहरू मानिसहरूका अगाडि आफैलाई धर्मी ठहराउँछौ, तर हाम्रा पिताले तिमीहरूका हृदय जान्नुहुन्छ। मानिसहरूका बीचमा जुन कुरा उच्च ठानिन्छ, त्यो हाम्रा पिताको दृष्टिमा घिनलाग्दो हुन्छ।”

¹⁶“व्यवस्था र अगमवक्ताहरू यूहन्नासम्म रहे; त्यसयता हाम्रा पिताको राज्यको सुसमाचार प्रचार गरिँदै छ, र हरेकले बल गरेर त्यसभित्र पस्दै छ। ¹⁷तर व्यवस्थाको एउटा सानो रेखा पनि खेर जानुभन्दा त आकाश र पृथ्वी बितेर जानु सजिलो छ।”

¹⁸“आफ्नी पत्नीलाई त्यागेर अर्कीसँग विवाह गर्ने जोसुकैले व्यभिचार गर्छ; अनि आफ्नो पतिबाट त्यागिएकी स्त्रीसँग विवाह गर्नु पनि व्यभिचार हो।”

धनी मानिस र लाजरस

¹⁹“एक जना धनी मानिस थियो, जसले बैजनी वस्त्र र मलमलको लुगा लगाउँथ्यो, र दिनदिनै भव्य भोज गर्थ्यो। ²⁰अनि लाजरस नाम गरेको एक गरिब मानिस उसको ढोकामा राखिएको थियो, जो घाउले भरिएको थियो, ²¹र त्यो धनी मानिसको टेबलबाट खस्ने टुक्राटुक्री खान चाहन्थ्यो; कुकुरहरू समेत आएर उसका घाउ चाट्थे। ²²त्यो गरिब मानिस मर्‍यो; स्वर्गदूतहरूले उसलाई अब्राहामको छेउमा लगे। त्यो धनी मानिस पनि मर्‍यो र गाडियो, ^a a v22 अब्राहामको छेउ: धर्मीहरू मृत्युपछि पुनरुत्थानको प्रतीक्षा गर्दै विश्राम गर्ने सान्त्वनाको ठाउँको निम्ति एउटा यहूदी चित्रण। ²³र चिहानमा, यातनामा परेर उसले माथितिर हेर्‍यो, र टाढा अब्राहामलाई र उनको छेउमा लाजरसलाई देख्यो। ^b b v23 हेडिस (पाताल) मृतकहरूको लोक हो, मृत्यु र अन्तिम न्यायको बीचको प्रतीक्षा-स्थल — यो न्यायको अन्तिम स्थानजस्तो होइन। ²⁴उसले चिच्च्याएर भन्यो, ‘हे पिता अब्राहाम, ममाथि दया गर्नुहोस्। लाजरसलाई पठाइदिनुहोस्, ताकि उसले आफ्नो औँलाको टुप्पो पानीमा चोबेर मेरो जिब्रो चिसो पारोस्, किनकि म यस ज्वालामा सह्रै पीडामा छु।’

²⁵“तर अब्राहामले भने, ‘छोरा, सम्झ: तैँले आफ्नो जीवनकालमा असल कुराहरू पाइस्, र त्यसरी नै लाजरसले नराम्रा कुराहरू। अब ऊ यहाँ सान्त्वना पाइरहेको छ, र तँ वेदनामा छस्। ²⁶यी सबैका अतिरिक्त, हामी र तिमीहरूका बीचमा एउटा ठूलो खाडल खडा छ, ताकि यहाँबाट तिमीहरूकहाँ पार हुन चाहनेहरूले सक्दैनन्, न त त्यहाँबाट कसैले हामीकहाँ पार गर्न सक्छ।’

²⁷“अनि उसले भन्यो, ‘त्यसो भए हे पिता, म तपाईंसँग बिन्ती गर्छु, उसलाई मेरो बुबाको घरमा पठाइदिनुहोस्, ²⁸किनकि मेरा पाँच भाइ छन्—उसले तिनीहरूलाई चेतावनी देओस्, ताकि तिनीहरू पनि यस यातनाको ठाउँमा नआऊन्।’

²⁹“तर अब्राहामले भने, ‘तिनीहरूसँग मोशा र अगमवक्ताहरू छन्; तिनीहरूले उनीहरूको कुरा सुनून्।’

³⁰उसले भन्यो, ‘होइन, हे पिता अब्राहाम, तर मरेकाहरूबाट कोही तिनीहरूकहाँ गयो भने, तिनीहरूले पश्चात्ताप गर्नेछन्।’

³¹अब्राहामले उसलाई भने, ‘तिनीहरूले मोशा र अगमवक्ताहरूको कुरा सुन्दैनन् भने, कोही मरेकाहरूबाट जीवित भई उठे पनि तिनीहरू विश्वस्त हुनेछैनन्।’”