लूका 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹अब सबै कर उठाउनेहरू र पापीहरू उहाँको कुरा सुन्न उहाँको नजिक आइरहेका थिए। ^a a v1 कर उठाउनेहरूलाई देशद्रोहीको रूपमा व्यापक रूपले घृणा गरिन्थ्यो — ती यहूदीहरू, जसले रोमको निम्ति पैसा उठाउँथे, प्रायः बढी रकम असुलेर बाँकी आफैँ राख्थे। ²तब फरिसीहरू र शास्त्रीहरूले गनगन गर्दै भने, “यो मानिसले पापीहरूलाई स्वागत गर्छ र तिनीहरूसँग खान्छ।”

³यसकारण उहाँले तिनीहरूलाई यो दृष्टान्त भन्नुभयो:

⁴“तिमीहरूमध्ये कुनचाहिँ मानिसले, जोसँग एक सय भेडा छन्, तीमध्ये एउटा हरायो भने, उनान्नब्बे वटालाई खुला ठाउँमा छोडेर, त्यो हराएकोलाई नभेट्टाएसम्म त्यसको खोजीमा जाँदैन र? ⁵अनि त्यो भेट्टाएपछि, आनन्दित हुँदै त्यसलाई आफ्नो काँधमा बोक्छ।” ⁶घरमा पुगेपछि, उसले आफ्ना साथीहरू र छिमेकीहरूलाई सँगै बोलाएर भन्छ, “मसँगै आनन्द मनाओ—मैले मेरो हराएको भेडा भेट्टाएँ।” ⁷“म तिमीहरूलाई भन्छु, त्यसरी नै, पश्चात्ताप गर्न आवश्यक नपर्ने उनान्नब्बे धर्मी मानिसहरूभन्दा पश्चात्ताप गर्ने एक पापीमाथि स्वर्गमा बढी आनन्द हुन्छ।”

पिता हराएको सिक्का खोज्नुहुन्छ

⁸“अथवा, कुन स्त्री, जोसँग दस चाँदीका सिक्का छन्, हरेक एक दिनको ज्याला बराबर, जसले एउटा हराउँछे, त्यसले बत्ती बालेर, घर बढारेर, नभेट्टाएसम्म होसियारीसाथ खोज्दिन र?” ⁹त्यो भेट्टाएपछि, उसले आफ्ना साथीहरू र छिमेकीहरूलाई सँगै बोलाउँछे: “मसँगै आनन्द मनाओ, किनभने मैले हराएको सिक्का भेट्टाएँ।” ¹⁰“त्यसैले, म तिमीहरूलाई भन्छु, पश्चात्ताप गर्ने एक पापीमाथि हाम्रा पिताका स्वर्गदूतहरूको सामु आनन्द हुन्छ।”

पिता आफ्ना पुत्रलाई घरमा स्वागत गर्न दौडनुहुन्छ

¹¹अनि उहाँले भन्नुभयो, “एक जना मानिसका दुई छोरा थिए।”

¹²“कान्छो छोराले आफ्नो बुबालाई भन्यो, ‘बुबा, सम्पत्तिमा मेरो भाग मलाई दिनुहोस्।’ यसैले उनले आफ्नो सम्पत्ति तिनीहरूबीच बाँडिदिए। ¹³केही दिनपछि, कान्छो छोराले आफूसँग भएको सबै जम्मा गरेर, टाढाको देशमा गयो, र त्यहाँ उच्छृङ्खल जीवन बिताउँदै आफ्नो धन-सम्पत्ति उडायो। ¹⁴उसले सबै सिद्ध्याएपछि, त्यस देशमा भयानक अनिकाल पर्‍यो, र ऊ अभावमा पर्न थाल्यो। ¹⁵यसैले ऊ गएर त्यस देशका एक जना नागरिककहाँ काममा लाग्यो, जसले उसलाई सुँगुर चराउन आफ्ना खेतमा पठायो। ¹⁶अनि सुँगुरहरूले खाने फलीले आफ्नो पेट भर्न ऊ लालायित भयो, तर कसैले उसलाई केही दिएन।”

¹⁷होसमा आएपछि, उसले भन्यो, “मेरा बुबाका कति ज्यालादार नोकरहरूसँग खान प्रशस्त रोटी छ, अनि म यहाँ भोकले मर्दै छु?” ¹⁸“‘म उठेर मेरा बुबाकहाँ जान्छु, र उहाँलाई भन्नेछु, “बुबा, मैले स्वर्गको विरुद्धमा र तपाईंको सामु पाप गरेको छु।”’ ¹⁹‘अब उप्रान्त म तपाईंको छोरा कहलाउन योग्य छैन; मलाई तपाईंका ज्यालादारहरूमध्ये एकजना जस्तै बनाउनुहोस्।’”

²⁰“ऊ उठेर आफ्नो बुबाकहाँ गयो। ऊ टाढै छँदा, उसका बुबाले उसलाई देखे, र दयाले उनको हृदय भरिआयो—उनी दौडेर गए, उसलाई अँगालो हालेर म्वाइँ खाए।” ^b b v20 येशूको संस्कृतिमा मर्यादित मानिस कहिल्यै सार्वजनिक रूपमा दौडँदैनथ्यो — बुबाको त्यो दौड प्रेम र आत्म-विनम्रताको एक चकित पार्ने, जानाजान गरिएको कार्य थियो।

²¹अनि छोराले भन्यो, “बुबा, मैले स्वर्गको विरुद्धमा र तपाईंको सामु पाप गरेको छु। अब उप्रान्त म तपाईंको छोरा कहलाउन योग्य छैन।”

²²तर बुबाले आफ्ना नोकरहरूलाई भने, “झट्टै सबैभन्दा राम्रो पोशाक ल्याएर उसलाई पहिराओ, उसको हातमा औँठी र खुट्टामा जुत्ता लगाइदेओ।”

²³“‘अनि त्यो मोटो बाछो ल्याएर मार, र हामी खाऔँ र आनन्द मनाऔँ।’ ²⁴‘किनकि मेरो यो छोरो मरेको थियो र फेरि जीवित भएको छ; ऊ हराएको थियो र भेट्टाइएको छ।’ अनि तिनीहरूले आनन्द मनाउन थाले।”

²⁵“उसको जेठो छोरा खेतमा थियो; फर्कंदा घरनजिक आइपुग्दा, उसले बाजागाजा र नाचको आवाज सुन्यो। ²⁶अनि उसले नोकरहरूमध्ये एकजनालाई बोलाएर के भइरहेको छ भनी सोध्यो। ²⁷त्यसले उसलाई भन्यो, ‘तिम्रो भाइ आएको छ, र तिम्रो बुबाले त्यो मोटो बाछो मारेका छन्, किनभने उनले उसलाई सद्दे-सलामत फिर्ता पाए।’ ²⁸तर ऊ रिसायो र भित्र पस्न इन्कार गर्‍यो। उसका बुबा बाहिर आएर उसलाई मनाउन लागे, ²⁹तर उसले आफ्नो बुबालाई जवाफ दियो, ‘हेर्नुहोस्, यति धेरै वर्षदेखि मैले तपाईंको सेवा गरेको छु, र कहिल्यै तपाईंको आज्ञा उल्लङ्घन गरेको छैन—तैपनि मेरा साथीहरूसँग आनन्द मनाउन तपाईंले मलाई एउटा पाठोसम्म दिनुभएन।’ ³⁰‘तर वेश्याहरूसँग तपाईंको धन-सम्पत्ति उडाउने तपाईंको यो छोरो आउनेबित्तिकै, तपाईंले उसको निम्ति त्यो मोटो बाछो मार्नुभयो!’”

³¹उनले उसलाई भने, “छोरा, तिमी सधैँ मसँग छौ, र मसँग जे छ सबै तिम्रै हो।”

³²“‘आनन्द र उत्सव मनाउनु उचित थियो: तिम्रो यो भाइ मरेको थियो र जीवित भएको छ, हराएको थियो र भेट्टाइएको छ।’”