Maxxanfameera
Kitaaba

Abbaan Hoolaa Dhabame Tokko Duula

Wantoota sadii Abbaan keenya dhabee argatu, tokkoon tokkoon isaanii cidhaan xumurama: hoolaa, maallaqa xinnoo, fi ilma waan hunda balleesse tole jedhee dhiifama gaafachuuf shaakalee deebi'u, abbaan isaa isatti fiigee dubbii isaa kutu. Seenaan garuu achitti hin dhumu. Obboleessi isaa guddaan aariidhaan alatti hafa.

Boqonnaa 15.

Yeroo sana gibira sassaabdonni fi cubbamtoonni hundi isa dhaggeeffachuuf itti dhiyaachaa turan. a a v1 Gibira sassaabdonni akka gantoota ta'aniitti baay'ee in tuffatamu turan — Yihudoota Roomaaf maallaqa sassaaban, yeroo baay'ee gibira caalaa kafalchiisanii garaagarummaa sana ofii isaaniif qabatu turan. Faarisaawwanii fi barreessitoonni seeraas, «Namni kun cubbamtoota simata, isaan wajjinis in nyaata» jedhanii in gungumsan.

Kanaaf fakkeenya kana isaanitti hime:

«Isin keessaa namni hoolaa dhibba tokko qabu, yoo isaan keessaa tokko dhabe, sagaltamii sagal sana lafa bal'aa irra dhiisee hanga argatutti isa dhabame sana hin duulu mitii? Yommuu isa argatu, gammachaa gatiittii isaa irra in kaa'a.» Yommuu mana ga'u, michoota isaa fi ollaa isaa walitti waamee, «Hoolaa koo isa dhabame argadheera, na wajjin gammadaa» isaaniin jedha. «Ani isiniin jedha, akkasuma, Waaqa irratti gammachuun cubbamaa qalbii jijjiirratu tokkoof, qajeeltota qalbii jijjiirrachuu hin barbaachifne sagaltamii sagaliif caalaa in jira.»

Abbaan Maallaqa Meetii Dhabame Barbaada

«Yookiin dubartiin maallaqa meetii kudhan qabdu, tokkoon tokkoon isaa mindaa guyyaa tokkoo ta'u, yoo tokko dhabde, ibsaa hin ibsitu, mana hin haxaaftu, hanga argattutti of eeggannoodhaan hin barbaaddu mitii?» Yommuu isa argattu, michoota ishee fi ollaa ishee walitti waamtee, «Maallaqa meetii ani dhabe sana argadheeraatii na wajjin gammadaa» jetti. «Kanaaf ani isiniin jedha, ergamoota Abbaa keenyaa durattis cubbamaa qalbii jijjiirratu tokkoof gammachuun in jira.»

Abbaan Ilma Isaa Mana Deebi'e Simachuuf Fiiga

Innis, «Namni ilmaan lama qabu tokko ture.» jedhe.

«Ilmi xiqqaan abbaa isaatiin, ‹Yaa Abbaa, qooda qabeenyaa kiyya naaf kenni› jedhe. Kanaaf inni qabeenya isaa isaan gidduutti qooddate. Yeroo muraasa booda ilmi xiqqaan waan qabu hunda walitti qabatee, gara biyya fagoo deeme; achittis jireenya of eeggannoo malee jiraachuun qabeenya isaa balleesse. Erga waan qabu hunda fixee booda, beelli cimaan biyya sana irra ga'e, innis rakkachuu jalqabe. Kanaaf deemee lammii biyya sanaa tokko biratti hojii argate; innis booyyee tiksuuf lafa qotiisaa isaatti isa erge. Innis garaa isaa firii mukaa booyyeen nyaatan sanaan guutuu hawwe, garuu eenyullee homaa isaaf hin kennine.»

Yommuu of hubatee, «Hojjettoonni abbaa kootii hammam buddeena hafu qabu, ani garuu as beelaan dhumaa jira?» jedhe. «‹Ani ka'ee gara abbaa kootti nan deema, «Yaa Abbaa, ani waaqa irrattii fi si duratti cubbuu hojjedheera» jedheen isaan nan jedha.› ‹Ammaa booda ilma kee jedhamuuf kan ga'u miti; akka hojjettoota kee keessaa tokkootti na godhi.›»

«Inni ka'ee gara abbaa isaatti deeme. Yeroo inni ammallee fagoo ture, abbaan isaa isa argee, garaan isaa gara laafinaan cabe — fiigee morma isaa hammatee isa dhungate.» b b v20 Aadaa Yesus keessatti namni sadarkaa guddaa qabu hawaasa jidduutti hin fiigu ture — fiigaan abbaa sanaa jaalala ajaa'ibaa fi of gad deebisuu of danda'ee godhame ture.

Ilmi sunis, «Yaa Abbaa, ani waaqa irrattii fi si duratti cubbuu hojjedheera. Ammaa booda ilma kee jedhamuuf kan ga'u miti.» jedhe.

Abbaan garuu tajaajiltoota isaatiin, «Ariitiidhaan uffata isa caalu fidaatii isa uffisaa, harka isaatti faaya kaa'aa, miila isaattis kophee godhaa» jedhe.

«‹Jabbii cooma tolfame fidaatii qaliitii, nyaannee haa gammannu.› ‹Ilmi kiyyaa kun du'ee ture, deebi'ee jiraateera; dhabamee ture, argameera.› Isaanis gammaduu jalqaban.»

«Ilmi isaa hangafni lafa qotiisaa irra ture; deebi'ee mana dhiyaachaa, sagalee muuziqaa fi shubbisaa dhaga'e. Tajaajiltoota keessaa tokko waamee maal akka ta'aa jiru gaafate. Innis isaan, ‹Obboleessi kee dhufeera, abbaan kees isa nagaan fi fayyaadhaan deebi'ee argateef jabbii cooma tolfame qaleera› jedhe. Inni garuu aaree gadi seenuu didde. Abbaan isaa ba'ee isa kadhate, garuu inni abbaa isaatiin deebisee, ‹Kunoo, ani waggoota kana hundaa si tajaajileera, ajaja kee tokko illee cabsee hin beeku; ati garuu michoota koo wajjin akka gammadutti gara re'ee xiqqaa illee takkumaa naaf hin kennine.› ‹Garuu ilmi kee kun, qabeenya kee sagaagaltoota wajjin nyaate, yommuu dhufe jabbii cooma tolfame isaaf qalte!›»

Innis isaan, «Yaa ilma koo, ati yeroo hundumaa na wajjin jirta, waan ani qabu hundinuu kan kee ti.» jedhe.

«‹Gammachuu fi ayyaana gochuun in mudata ture: obboleessi kee kun du'ee ture, jiraateera; dhabamee ture, argameera.›»