Luqo 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Endi soliqchilar va gunohkorlarning hammasi Uni tinglagani Uning yoniga yaqinlashib kelishardi. ^a a v1 Soliqchilar xoinlar sifatida koʻpchilikning nafratiga uchragan edi — ular Rim uchun pul yigʻadigan yahudiylar boʻlib, koʻpincha ortigʻi bilan undirib, farqini oʻzlariga olib qolishardi. ²Farziylar va Tavrot ustozlari esa: “Bu odam gunohkorlarni qabul qilib, ular bilan birga ovqatlanadi”, — deb norozi boʻlib gʻudrashardi.

³Shunda Iso ularga quyidagi masalni aytib berdi:

⁴“Sizlardan birortangizning yuzta qoʻyi boʻlsa-yu, ulardan bittasini yoʻqotib qoʻysa, toʻqson toʻqqiztasini ochiq dalada qoldirib, yoʻqolganini topmaguncha uning ortidan bormaydimi? ⁵Topgach, uni xursand boʻlib yelkasiga koʻtarib oladi.” ⁶Uyiga yetib kelgach, u doʻstlari va qoʻshnilarini chaqirib, ularga shunday deydi: “Men bilan birga xursandchilik qilinglar, chunki yoʻqolgan qoʻyimni topdim.” ⁷“Sizlarga aytamanki, xuddi shu kabi, tavba qilgan bitta gunohkor uchun osmonda tavbaga muhtoj boʻlmagan toʻqson toʻqqiz solih odamga qaraganda koʻproq xursandchilik boʻladi.”

Ota yoʻqolgan tangani qidiradi

⁸“Yoki qaysi bir ayolning har biri bir kunlik ish haqiga teng oʻnta kumush tangasi boʻlsa-yu, bittasini yoʻqotib qoʻysa, chiroq yoqib, uyni supurib, uni topmaguncha diqqat bilan qidirmaydimi?” ⁹Topgach, u doʻstlari va qoʻshnilarini chaqirib shunday deydi: “Men bilan birga shodlaning, chunki yoʻqotgan tangamni topdim.” ¹⁰“Sizlarga aytamanki, xuddi shunday, tavba qilgan bitta gunohkor uchun Otamizning farishtalari oldida shodlik boʻladi.”

Ota oʻgʻlini uyga kutib olgani yugurib chiqadi

¹¹Iso yana dedi: “Bir odamning ikki oʻgʻli bor edi.”

¹²“Kichik oʻgʻli otasiga: «Ota, mol-mulkdan menga tegishli ulushni bergin», — debdi. Shunda ota mol-mulkini ular oʻrtasida boʻlib beribdi. ¹³Oradan koʻp oʻtmay, kichik oʻgʻil bor-budini yigʻishtirib, uzoq bir yurtga joʻnab ketibdi va u yerda ayshu ishrat qilib, boyligini sovurib yuboribdi. ¹⁴Hamma narsasini sarflab boʻlgach, oʻsha yurtda qattiq ocharchilik boshlanibdi va u muhtojlik seza boshlabdi. ¹⁵Shunda u borib, oʻsha yurtning bir fuqarosining xizmatiga kiribdi, u esa uni choʻchqa boqish uchun dalalariga yuboribdi. ¹⁶U choʻchqalar yeydigan dukkaklar bilan qornini toʻydirishga zor boʻlibdi, biroq hech kim unga hech narsa bermabdi.”

¹⁷Esini yigʻib olib, u debdi: “Otamning qancha-qancha yollangan ishchisida ortigʻi bilan non bor-u, men esa bu yerda ochlikdan oʻlyapman!” ¹⁸“«Oʻrnimdan turib, otamning oldiga borib, unga: “Ota, men osmonga qarshi va sizning oldingizda gunoh qildim”, — deyman.»” ¹⁹“«Endi sizning oʻgʻlingiz deb atalishga noloyiqman, meni yollangan ishchilaringizdan biriday qabul qiling.»”

²⁰“U oʻrnidan turib, otasining oldiga joʻnabdi. U hali uzoqda ekan, otasi uni koʻrib qolibdi va rahmi kelib yuragi ezilibdi; u yugurib borib, oʻgʻlini quchoqlab, oʻpibdi.” ^b b v20 Iso yashagan davr madaniyatida obroʻli kishi hech qachon el oldida yugurmasdi — otaning yugurib chiqishi hayratlanarli, ataylab qilingan sevgi va oʻzini past tutish ishorasi edi.

²¹Oʻgʻli esa unga: “Ota, men osmonga qarshi va sizning oldingizda gunoh qildim. Endi sizning oʻgʻlingiz deb atalishga noloyiqman”, — debdi.

²²Lekin ota xizmatkorlariga debdi: “Tezda eng yaxshi toʻnni olib kelib, unga kiydiringlar, qoʻliga uzuk, oyogʻiga choriq taqinglar.”

²³“«Boqilgan buzoqni ham keltirib soʻyinglar; keling, yeb-ichib, xursandchilik qilaylik.» ²⁴«Chunki bu oʻgʻlim oʻlgan edi, qaytadan tirildi; yoʻqolgan edi, topildi.»” Keyin ular xursandchilik qila boshlashibdi.

²⁵“Uning katta oʻgʻli esa dalada ekan; qaytib kelayotib, uyga yaqinlashganda, u kuy-qoʻshiq va raqs ovozini eshitibdi. ²⁶U xizmatkorlardan birini chaqirib, nima gap ekanini soʻrabdi. ²⁷Xizmatkor unga: «Ukangiz keldi, otangiz esa uni sogʻ-salomat qaytib kelgani uchun boqilgan buzoqni soʻydi», — debdi. ²⁸Lekin u jahli chiqib, ichkariga kirgisi kelmabdi. Otasi tashqariga chiqib, unga yalinibdi, ²⁹u esa otasiga javob berib: «Mana, shuncha yildan beri sizga xizmat qilib kelyapman, hech qachon buyrugʻingizdan chiqmadim, biroq siz menga doʻstlarim bilan xursandchilik qilishim uchun birorta uloqcha ham bermadingiz.» ³⁰«Lekin mol-mulkingizni fohishalarga sovurib yuborgan bu oʻgʻlingiz kelganda, siz uning uchun boqilgan buzoqni soʻydingiz!»”

³¹Ota esa unga: “Oʻgʻlim, sen doimo mening yonimdasan va butun borligʻim seniki.”

³²“«Xursandchilik qilib, shodlanishimiz kerak edi, chunki bu uking oʻlgan edi, tirildi; yoʻqolgan edi, topildi.»”