Lukas 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Al die tollenaars en sondaars het nader gekom om na hom te luister. ^a a v1 Tollenaars is wyd verag as verraaiers — Jode wat geld vir Rome ingevorder het, dikwels te veel gevra en die verskil in hulle eie sak gesteek het. ²En die Fariseërs en die skrifgeleerdes het gemor en gesê: “Hierdie man verwelkom sondaars en eet saam met hulle.”

³Toe vertel hy vir hulle hierdie gelykenis:

⁴“Wie van julle wat honderd skape het en een van hulle verloor, sal nie die nege-en-negentig in die oop veld laat bly en agter die verlore een aan gaan totdat hy dit kry nie? ⁵En wanneer hy dit kry, sit hy dit vol blydskap op sy skouers.” ⁶Wanneer hy by die huis kom, roep hy sy vriende en bure bymekaar en sê vir hulle: “Vier saam met my fees—ek het my verlore skaap gekry.” ⁷“Ek sê vir julle, net so is daar in die hemel meer blydskap oor een sondaar wat hom bekeer as oor nege-en-negentig regverdiges wat hulle nie hoef te bekeer nie.”

Die Vader soek die verlore muntstuk

⁸“Of watter vrou met tien silwermuntstukke, elkeen ’n dagloon, wat een verloor, steek nie ’n lamp op, vee die huis uit en soek noukeurig totdat sy dit kry nie?” ⁹Wanneer sy dit kry, roep sy haar vriendinne en bure bymekaar: “Wees saam met my bly, want ek het die muntstuk gekry wat ek verloor het.” ¹⁰“So, sê ek vir julle, is daar blydskap by die engele van ons Vader oor een sondaar wat hom bekeer.”

Die Vader hardloop om sy seun tuis te verwelkom

¹¹En hy het gesê: “Daar was ’n man wat twee seuns gehad het.”

¹²“Die jonger seun het vir sy pa gesê: ‘Pa, gee my die deel van die besitting wat my toekom.’ Toe verdeel hy sy eiendom tussen hulle. ¹³Kort daarna het die jonger seun alles wat hy besit het bymekaargemaak, na ’n ver land vertrek en daar sy rykdom met ’n losbandige lewe deurgebring. ¹⁴Nadat hy alles uitgegee het, het ’n swaar hongersnood daardie land getref, en hy het begin gebrek ly. ¹⁵Toe gaan werk hy vir ’n burger van daardie land, wat hom na sy landerye gestuur het om varke op te pas. ¹⁶En hy het daarna verlang om sy maag te vul met die peule wat die varke geëet het, maar niemand het hom iets gegee nie.”

¹⁷Toe hy tot inkeer kom, sê hy: “Hoeveel van my pa se dagloners het brood in oorvloed, terwyl ek hier van honger vergaan?” ¹⁸“‘Ek sal opstaan en na my pa toe gaan en vir hom sê: “Pa, ek het teen die hemel en teenoor u gesondig.”’ ¹⁹‘Ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie; maak my soos een van u dagloners.’”

²⁰“Hy het opgestaan en na sy pa toe gegaan. Terwyl hy nog ver was, het sy pa hom gesien, en sy hart het gebreek van medelye—hy het gehardloop, sy arms om hom gegooi en hom gesoen.” ^b b v20 In Jesus se kultuur het ’n man van aansien nooit in die openbaar gehardloop nie — die pa se hardloop was ’n skokkende, doelbewuste daad van liefde en selfverootmoediging.

²¹En die seun het gesê: “Pa, ek het teen die hemel en teenoor u gesondig. Ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie.”

²²Maar die pa het vir sy dienaars gesê: “Bring gou die beste kleed en trek dit vir hom aan, sit ’n ring aan sy hand en sandale aan sy voete.”

²³“‘En bring die vetgemaakte kalf en slag dit, en kom ons eet en vier fees.’ ²⁴‘Want hierdie seun van my was dood en lewe weer; hy was verlore en is gevind.’ Toe begin hulle fees vier.”

²⁵“Sy ouer seun was in die veld; toe hy op pad terug naby die huis kom, het hy musiek en dans gehoor. ²⁶Hy het een van die dienaars geroep en gevra wat aan die gang is. ²⁷Hy sê vir hom: ‘Jou broer het gekom, en jou pa het die vetgemaakte kalf geslag, omdat hy hom veilig en gesond teruggekry het.’ ²⁸Maar hy was kwaad en het geweier om in te gaan. Sy pa het uitgekom en by hom gepleit, ²⁹maar hy het vir sy pa geantwoord: ‘Kyk, al hierdie jare dien ek u en het ek nog nooit ’n gebod van u oortree nie—tog het u my nooit eers ’n bokkie gegee om saam met my vriende fees te vier nie.’ ³⁰‘Maar toe hierdie seun van u kom, wat u rykdom met prostitute verkwis het, het u die vetgemaakte kalf vir hom geslag!’”

³¹Hy sê vir hom: “Seun, jy is altyd by my, en alles wat ek het, is joune.”

³²“‘Dit was gepas om bly te wees en fees te vier: hierdie broer van jou was dood en lewe, was verlore en is gevind.’”