လုကာ 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ထိုအချိန်တွင် အခွန်ခံသူများနှင့် အပြစ်ကူးသူအားလုံးတို့သည် ကိုယ်တော့်စကားကို ကြားနာရန် အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာကြ၏။ ^a a v1 အခွန်ခံသူများသည် သစ္စာဖောက်များအဖြစ် လူအများ၏ မုန်းတီးရွံရှာခြင်းကို ခံရကြ၏။ သူတို့သည် ရောမအင်ပါယာအတွက် ငွေကောက်ခံပေးသော ယုဒလူမျိုးများဖြစ်၍ များသောအားဖြင့် အခွန်ကို ပိုမိုကောက်ခံပြီး ပိုလျှံသောငွေကို မိမိတို့အိတ်ထဲသို့ သွင်းကြ၏။ ²ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာများက “ဤသူသည် အပြစ်ကူးသူများကို လက်ခံ၍ သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်ပါသည်တကား” ဟု ညည်းညူကြ၏။

³ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ဤပုံဥပမာကို မိန့်တော်မူ၏။

⁴“သင်တို့တွင် သိုးတစ်ရာရှိသောသူသည် ထိုသိုးများအနက် တစ်ကောင်ပျောက်လျှင် ကိုးဆယ့်ကိုးကောင်ကို လွင်ပြင်၌ ထားခဲ့၍ ပျောက်သောသိုးကို တွေ့သည်အထိ လိုက်ရှာမည်မဟုတ်လော။ ⁵ထိုသိုးကို တွေ့သောအခါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် မိမိ၏ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထမ်းလိမ့်မည်။” ⁶အိမ်သို့ ရောက်သောအခါ မိမိ၏မိတ်ဆွေများနှင့် အိမ်နီးချင်းများကို ခေါ်စုပြီး “ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြပါ၊ ပျောက်သောသိုးကို ကျွန်ုပ် ပြန်တွေ့ပြီ” ဟု ပြောဆို၏။ ⁷“ထိုနည်းတူစွာ နောင်တမလိုသော ဖြောင့်မတ်သူ ကိုးဆယ့်ကိုးယောက်အတွက်ထက် နောင်တရသော အပြစ်ကူးသူတစ်ယောက်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပိုမိုဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။”

ခမည်းတော်သည် ပျောက်သောငွေဒင်္ဂါးကို ရှာဖွေတော်မူခြင်း

⁸“သို့မဟုတ် တစ်ရက်စာ လုပ်အားခဖြစ်သော ငွေဒင်္ဂါးဆယ်ပြားရှိသော အမျိုးသမီးသည် တစ်ပြားပျောက်လျှင် မီးခွက်ကို ထွန်း၍ အိမ်ကို တံမြက်လှည်းကာ တွေ့သည်အထိ သေချာစွာ ရှာဖွေမည်မဟုတ်လော။” ⁹ထိုငွေဒင်္ဂါးကို တွေ့သောအခါ မိမိ၏မိတ်ဆွေများနှင့် အိမ်နီးချင်းများကို ခေါ်စု၍ “ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ကြပါ၊ ပျောက်ဆုံးသွားသော ငွေဒင်္ဂါးကို ကျွန်ုပ် ပြန်တွေ့ပြီ” ဟု ဆို၏။ ¹⁰“ထိုနည်းတူစွာ နောင်တရသော အပြစ်ကူးသူတစ်ယောက်အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်များရှေ့တွင် ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိသည်ဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။”

ခမည်းတော်သည် သားတော်အိမ်ပြန်လာသည်ကို ကြိုဆိုရန် ပြေးတော်မူခြင်း

¹¹ကိုယ်တော်က “လူတစ်ဦး၌ သားနှစ်ယောက်ရှိ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹²“သားငယ်သည် မိမိ၏ဖခင်အား ‘အဖ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာမှ ကျွန်ုပ်ရထိုက်သော ဝေစုကို ပေးပါ’ ဟု တောင်းလေ၏။ ထို့ကြောင့် ဖခင်သည် မိမိ၏ဥစ္စာကို သူတို့နှစ်ယောက်အား ဝေခွဲပေး၏။ ¹³မကြာမီ သားငယ်သည် မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှကို စုသိမ်း၍ ဝေးလံသောပြည်သို့ ထွက်သွားပြီးလျှင် ထိုအရပ်၌ ဖရိုဖရဲ နေထိုင်လျက် မိမိ၏ဥစ္စာကို ကုန်အောင် ဖြုန်းတီးပစ်လေ၏။ ¹⁴အလုံးစုံကို ကုန်အောင် သုံးဖြုန်းပြီးနောက် ထိုပြည်တွင် ပြင်းထန်သော အစာခေါင်းပါးခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၍ သူသည် ချို့တဲ့ ဆင်းရဲစ ပြုလေ၏။ ¹⁵ထို့ကြောင့် သူသည် သွား၍ ထိုပြည်သားတစ်ဦးထံတွင် အလုပ်လုပ်ရာ ထိုသူသည် ဝက်ကျောင်းစေရန် မိမိ၏လယ်ကွင်းများသို့ သူ့ကို စေလွှတ်လေ၏။ ¹⁶ဝက်များစားသော ပဲတောင့်များဖြင့် မိမိ၏ဝမ်းကို ဖြည့်လိုသော်လည်း မည်သူမျှ သူ့အား မပေးကြချေ။”

¹⁷သတိဝင်လာသောအခါ သူက “ငါ့ဖခင်၏ အခစားအလုပ်သမား မည်မျှများစွာတို့သည် စားစရာ ပိုလျှံလျက်ရှိနေကြသော်လည်း ငါမူကား ဤနေရာ၌ အစာငတ်၍ သေလုမတတ် ဖြစ်နေရသည်တကား” ဟု ဆို၏။ ¹⁸“‘ငါထ၍ ငါ့ဖခင်ထံသို့ သွားပြီးလျှင် သူ့အား “အဖ၊ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ အဖ၏ရှေ့မှောက်၌လည်းကောင်း ပြစ်မှားမိပါပြီ။” ဟု လျှောက်မည်။’ ¹⁹‘ကျွန်ုပ်သည် အဖ၏သားဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်တော့ပါ။ အဖ၏ အခစားအလုပ်သမားများအနက် တစ်ဦးကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို ထားပါ’”

²⁰“သူသည် ထ၍ မိမိ၏ဖခင်ထံသို့ ပြန်သွားလေ၏။ အဝေး၌ ရှိနေသေးစဉ်ပင် ဖခင်သည် သူ့ကိုမြင်၍ လွန်စွာ သနားကြင်နာသဖြင့် ရင်ကွဲမတတ်ဖြစ်ကာ ပြေးသွား၍ သူ့ကို ဖက်ထွေးပြီး နမ်းရှုပ်လေ၏။” ^b b v20 ယေရှု၏ခေတ်ယဉ်ကျေးမှုတွင် ဂုဏ်အသရေရှိသောသူတစ်ဦးသည် လူအများရှေ့၌ မည်သည့်အခါမျှ မပြေးချေ။ ဖခင်၏ ပြေးလွှားခြင်းသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး တမင်ရည်ရွယ်၍ ပြုသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း၏ လုပ်ရပ်ဖြစ်၏။

²¹သားက “အဖ၊ ကျွန်ုပ်သည် ကောင်းကင်ကိုလည်းကောင်း၊ အဖ၏ရှေ့မှောက်၌လည်းကောင်း ပြစ်မှားမိပါပြီ။ ကျွန်ုပ်သည် အဖ၏သားဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်တော့ပါ” ဟု လျှောက်လေ၏။

²²သို့ရာတွင် ဖခင်က မိမိ၏အစေခံများအား “အကောင်းဆုံးဝတ်ရုံကို အလျင်အမြန် ယူဆောင်ခဲ့၍ သူ့ကို ဝတ်ဆင်ပေးကြလော့။ သူ၏လက်၌ လက်စွပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ခြေ၌ ဖိနပ်ကိုလည်းကောင်း တပ်ဆင်ပေးကြလော့။” ဟု ဆို၏။

²³“‘ဆူဖြိုးသော နွားသငယ်ကိုလည်း ယူဆောင်လာ၍ သတ်ကြလော့။ ငါတို့ စားသောက်၍ ပျော်ပွဲ ဆင်ကြကုန်အံ့။’ ²⁴‘အကြောင်းမူကား ဤငါ့သားသည် သေပြီးမှ ပြန်၍ ရှင်လေပြီ၊ ပျောက်ပြီးမှ ပြန်၍ တွေ့ရလေပြီ။’ ထိုအခါ သူတို့သည် ပျော်ပွဲ စတင်ဆင်ယင်ကြ၏။”

²⁵“သူ၏သားအကြီးသည် ထိုအချိန်၌ လယ်ကွင်း၌ ရှိနေ၏။ ပြန်လာရာ အိမ်အနီးသို့ ရောက်သောအခါ တီးမှုတ်ကခုန်သံများကို ကြားလေ၏။ ²⁶ထိုအခါ အစေခံတစ်ဦးကို ခေါ်၍ အဘယ်အမှုဖြစ်သည်ကို မေးမြန်းလေ၏။ ²⁷ထိုအစေခံက ‘သင်၏ညီ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်၍ ဘေးကင်းကျန်းမာစွာ ပြန်လည်ရရှိသောကြောင့် သင်၏ဖခင်သည် ဆူဖြိုးသောနွားသငယ်ကို သတ်လေပြီ’ ဟု ပြောဆိုလေ၏။ ²⁸သို့ရာတွင် သူသည် အမျက်ထွက်၍ အထဲသို့ မဝင်ဘဲ နေ၏။ ဖခင်သည် ပြင်သို့ ထွက်လာ၍ သူ့ကို တောင်းပန်လေ၏။ ²⁹သို့သော် သူက မိမိဖခင်အား ‘ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်သည် ဤမျှ နှစ်ပေါင်းများစွာ အဖ၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး အမိန့်တစ်ခုကိုမျှ တစ်ခါမျှ မလွန်ဆန်ခဲ့ပါ။ သို့သော်လည်း ကျွန်ုပ်၏ မိတ်ဆွေများနှင့် ပျော်ပွဲ ဆင်နိုင်ရန် ဆိတ်ငယ်တစ်ကောင်ကိုပင် အဖသည် ကျွန်ုပ်အား တစ်ခါမျှ မပေးခဲ့ပါ’ ဟု ပြန်ဖြေလေ၏။ ³⁰‘သို့ရာတွင် ပြည့်တန်ဆာများနှင့် အဖ၏ဥစ္စာကို ဖျက်ဆီး ကုန်ဆုံးစေခဲ့သော ဤအဖ၏သားသည် ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူ့အတွက် ဆူဖြိုးသောနွားသငယ်ကို သတ်လိုက်ပါသည်တကား’”

³¹ဖခင်က သူ့အား “ငါ့သား၊ သင်သည် ငါနှင့်အတူ အစဉ် ရှိနေ၏။ ငါ၌ ရှိသမျှသည်လည်း သင်၏ဥစ္စာ ဖြစ်၏။” ဟု ဆို၏။

³²“‘ဝမ်းမြောက်ရွှင်မြူး၍ ပျော်ပွဲဆင်ခြင်းသည် သင့်လျော်ပေ၏။ အကြောင်းမူကား ဤသင်၏ညီသည် သေပြီးမှ ပြန်၍ ရှင်လေပြီ၊ ပျောက်ပြီးမှ ပြန်၍ တွေ့ရလေပြီ။’”