လုကာ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ဥပုသ်နေ့တစ်နေ့တွင် ဖာရိရှဲအကြီးအကဲတစ်ဦး၏အိမ်သို့ ကိုယ်တော်သည်စားသောက်ရန်ကြွဝင်တော်မူသောအခါ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို သေချာစွာစောင့်ကြည့်နေကြ၏။ ²ထိုအခါ ကိုယ်တော်၏ရှေ့တွင် ရေဖျဉ်းရောဂါဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာရောင်ရမ်းနေသောသူတစ်ဦးရှိ၏။

³ယေရှုက ကျမ်းတတ်ဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့အား “ဥပုသ်နေ့၌ အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေခြင်းသည် တရားတော်နှင့်ညီသလော၊ မညီသလော” ဟု မေးတော်မူ၏။

⁴သို့ရာတွင် သူတို့သည်ဆိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုသူကိုကိုင်၍ အနာရောဂါပျောက်ကင်းစေပြီးလျှင် ပြန်လွှတ်တော်မူ၏။

⁵ထို့နောက် ကိုယ်တော်က သူတို့အား “သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သားဖြစ်စေ၊ နွားဖြစ်စေ ဥပုသ်နေ့၌ ရေတွင်းထဲသို့ကျလျှင် ချက်ချင်းဆွဲ၍မတင်ဘဲ နေမည်လော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁶ဤအရာကို သူတို့ပြန်၍မဖြေနိုင်ကြ။

⁷ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသူတို့သည် ဂုဏ်အသရေရှိသောနေရာများကို ရွေးချယ်ကြသည်ကို ကိုယ်တော်သတိပြုမိတော်မူသောအခါ သူတို့အား ပုံဥပမာတစ်ခုကို မိန့်တော်မူ၏။

⁸“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သင့်ကို မင်္ဂလာဆောင်ပွဲသို့ဖိတ်ခေါ်သောအခါ ဂုဏ်အသရေရှိသောနေရာ၌ မထိုင်နှင့်။ အကြောင်းမူကား သင့်ထက်ဂုဏ်ကြီးသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို ဖိတ်ထားကောင်းဖိတ်ထားပေမည်။ ⁹ထိုအခါ သင်တို့နှစ်ဦးစလုံးကိုဖိတ်ခေါ်သူသည်လာ၍ သင့်အား ‘ဤသူအား သင်၏နေရာကိုပေးလော့’ ဟုဆိုသဖြင့် သင်သည်အရှက်ကွဲလျက် အနိမ့်ဆုံးသောနေရာကို ယူရလိမ့်မည်။ ¹⁰သို့ရာတွင် သင်သည် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသောအခါ အနိမ့်ဆုံးသောနေရာသို့သွား၍ ထိုင်လော့။ သို့မှသာ သင့်ကိုဖိတ်ခေါ်သူလာသောအခါ သင့်အား ‘အဆွေ၊ အထက်သို့တက်၍ထိုင်လော့’ ဟုဆိုလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်နှင့်အတူ စားပွဲ၌ရှိသောသူအပေါင်းတို့၏ရှေ့တွင် သင်သည်ဂုဏ်အသရေရှိလိမ့်မည်။ ¹¹အကြောင်းမူကား မိမိကိုယ်ကိုချီးမြှောက်သူအပေါင်းသည် နှိမ့်ချခြင်းခံရ၍ မိမိကိုယ်ကိုနှိမ့်ချသောသူသည် ချီးမြှောက်ခြင်းခံရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹²ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုဖိတ်ခေါ်သူအား “သင်သည် နေ့လယ်စာဖြစ်စေ၊ ညစာဖြစ်စေ ကျွေးမွေးသောအခါ သင်၏အဆွေခင်ပွန်းများ၊ ညီအစ်ကိုများ၊ ဆွေမျိုးများ၊ ချမ်းသာသောအိမ်နီးချင်းများကို မဖိတ်ခေါ်နှင့်။ ထိုသို့ဖိတ်ခေါ်လျှင် သူတို့သည် သင့်ကိုပြန်၍ဖိတ်ခေါ်ကြသဖြင့် သင်သည်ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ ¹³သို့ရာတွင် သင်သည်စားသောက်ပွဲကိုကျင်းပသောအခါ ဆင်းရဲသောသူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သောသူ၊ ခြေဆွံ့သောသူ၊ မျက်မမြင်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်လော့။ ¹⁴သို့ပြုလျှင် သင်သည်မင်္ဂလာရှိလိမ့်မည်။ သူတို့သည် သင့်အားပြန်၍ကျေးဇူးဆပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့် ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ရာကာလ၌ သင်သည်ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်၏ စားသောက်ပွဲ

¹⁵ကိုယ်တော်နှင့်အတူ စားပွဲ၌ရှိသူတစ်ဦးသည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ ကိုယ်တော်အား “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ စားသောက်ပွဲ၌ စားရသောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု လျှောက်၏။

¹⁶ယေရှုက “လူတစ်ဦးသည် ကြီးကျယ်သောစားသောက်ပွဲကြီးကိုကျင်းပ၍ လူများစွာကိုဖိတ်ခေါ်၏။

¹⁷“စားသောက်ပွဲအချိန်ရောက်သောအခါ ဖိတ်ခေါ်ထားသောသူတို့အား ‘လာကြလော့၊ အရာခပ်သိမ်း ယခုအသင့်ဖြစ်ပြီ’ ဟု ပြောကြားစေရန် မိမိ၏အစေခံကို စေလွှတ်၏။ ¹⁸သို့ရာတွင် သူတို့အားလုံးသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဆင်ခြေပေးကြ၏။ ပထမသူက ‘အကျွန်ုပ်သည် လယ်တစ်ကွက်ကိုဝယ်ထားသဖြင့် သွား၍ကြည့်ရန်လိုအပ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကိုခွင့်လွှတ်ပါ’ ဟုဆို၏။

¹⁹အခြားသူက ‘အကျွန်ုပ်သည် နွားငါးရှဉ်းကိုဝယ်ထားသဖြင့် စမ်းသပ်ရန်သွားနေပါ၏။ အကျွန်ုပ်ကိုခွင့်လွှတ်ပါ’ ဟုဆို၏။

²⁰အခြားတစ်ဦးကမူ ‘အကျွန်ုပ်သည် ယခုမှ အိမ်ထောင်ကျ၍ မလာနိုင်ပါ’ ဟုဆို၏” ဟု ယေရှုပြန်ဖြေတော်မူ၏။

²¹ထို့ကြောင့် အစေခံသည်ပြန်လာ၍ ဤအကြောင်းကို မိမိသခင်အားလျှောက်ထား၏။ ထိုအခါ အိမ်ရှင်သည်အမျက်ထွက်၍ မိမိ၏အစေခံအား “မြို့ထဲရှိ လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများသို့ အလျင်အမြန်ထွက်သွား၍ ဆင်းရဲသောသူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သောသူ၊ မျက်မမြင်၊ ခြေဆွံ့သောသူတို့ကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့လော့” ဟုဆို၏။

²²“‘သခင်’ ဟု အစေခံကလျှောက်ပြီးလျှင် ‘ကိုယ်တော်မှာကြားသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ၊ သို့သော်လည်း နေရာလွတ်ရှိပါသေး၏’ ဟုလျှောက်၏။

²³ထိုအခါ သခင်က အစေခံအား ‘လမ်းမကြီးများနှင့် တောရွာလမ်းကြားများသို့ထွက်သွား၍ ငါ့အိမ်ပြည့်စေရန် သူတို့ကို အတင်းအကျပ်ခေါ်သွင်းလော့။ ²⁴အကြောင်းမူကား သင့်အားငါဆိုသည်ကား ဖိတ်ခေါ်ခြင်းခံရသောသူတို့တွင် တစ်ဦးမျှ ငါ၏စားသောက်ပွဲကို မမြည်းစမ်းရ’ ဟုဆို၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ယေရှုနောက်တော်သို့လိုက်ခြင်း၏ အဖိုးအခ

²⁵များစွာသောလူအုပ်ကြီးတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ဘက်သို့လှည့်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊

²⁶“တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ငါ့ထံသို့လာ၍ မိမိ၏ဖခင်၊ မိခင်၊ ဇနီး၊ သားသမီးများ၊ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများကို မမုန်းဘဲ—မိမိ၏အသက်ကိုပင်လျှင် မမုန်းဘဲ—နေလျှင် ငါ၏တပည့်မဖြစ်နိုင်။ ^a a v26 ဤနေရာ၌ “မုန်းသည်” ဟူသည်မှာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် များစွာလျော့နည်းစွာချစ်သည်ဟု ဆိုလိုသော ဟေဗြဲစကားအသုံးအနှုန်းဖြစ်၏။ ယေရှုသည် မိသားစုအပေါ် ရန်လိုမုန်းတီးရန် မိန့်မှာတော်မူသည်မဟုတ်ဘဲ အခြားသစ္စာစောင့်သိမှုအားလုံးထက် သာလွန်သော ကိုယ်တော့်အပေါ်ချစ်ခြင်းကို ဆိုလိုတော်မူခြင်းဖြစ်၏။ ²⁷မိမိ၏လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုထမ်း၍ ငါ့နောက်သို့မလိုက်သောသူသည် ငါ၏တပည့်မဖြစ်နိုင်။ ²⁸သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် မျှော်စင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုသည်ဆိုပါစို့။ ထိုသူသည် ပြီးစီးအောင်ဆောက်လုပ်ရန် ငွေလုံလောက်မလောက်ကိုသိနိုင်ရန် ဦးစွာထိုင်၍ ကုန်ကျစရိတ်ကို မတွက်ချက်ဘဲ နေမည်လော။ ²⁹သို့မဟုတ်လျှင် ထိုသူသည် အုတ်မြစ်ချပြီးနောက် အပြီးမဆောက်နိုင်သောအခါ မြင်သောသူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကိုပြက်ရယ်ပြုကြလိမ့်မည်။ ³⁰‘ဤသူသည် ဆောက်လုပ်စပြု၍ အပြီးမဆောက်နိုင်’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ³¹သို့မဟုတ် ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးသည် အခြားရှင်ဘုရင်တစ်ပါးကို စစ်တိုက်ရန်ထွက်မည်ဆိုပါစို့။ ထိုမင်းသည် လူနှစ်သောင်းနှင့်ချီလာသောမင်းကို လူတစ်သောင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်မနိုင်ကို ဦးစွာထိုင်၍ မဆင်ခြင်ဘဲ နေမည်လော။ ³²အကယ်၍မနိုင်လျှင် တစ်ဖက်မင်းဝေးသေးစဉ်ပင် သံတမန်ကိုစေလွှတ်၍ စစ်ပြေငြိမ်းရေးစည်းကမ်းချက်များကို တောင်းဆိုလိမ့်မည်။ ³³ထိုနည်းတူစွာ သင်တို့တွင် မိမိ၌ရှိသမျှကို မစွန့်လွှတ်သောသူသည် ငါ၏တပည့်မဖြစ်နိုင်။

³⁴“ဆားသည်ကောင်း၏။ သို့ရာတွင် ဆားသည် ငန်သောအရသာပျောက်လျှင် အဘယ်သို့ တစ်ဖန်ငန်စေနိုင်မည်နည်း။ ³⁵မြေအတွက်လည်းမသင့်၊ နောက်ချေးပုံအတွက်လည်းမသင့်သဖြင့် ပြင်သို့စွန့်ပစ်ခြင်းကိုခံရ၏။ ကြားစရာနားရှိသောသူသည် ကြားပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။