Κατά Λουκάν 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Ένα Σάββατο, όταν πήγε να φάει στο σπίτι ενός από τους άρχοντες των Φαρισαίων, εκείνοι τον παρατηρούσαν προσεκτικά. ²Και να, μπροστά του βρισκόταν ένας άνθρωπος που το σώμα του ήταν πρησμένο από υγρά.

³Ο Ιησούς είπε στους νομοδιδασκάλους και στους Φαρισαίους: «Επιτρέπεται να θεραπεύει κανείς το Σάββατο ή όχι;»

⁴Εκείνοι όμως έμειναν σιωπηλοί. Τότε έπιασε τον άνθρωπο, τον θεράπευσε και τον άφησε να φύγει.

⁵Έπειτα τους είπε: «Αν κάποιος από εσάς έχει γιο ή βόδι που πέφτει σε πηγάδι την ημέρα του Σαββάτου, δεν θα τον βγάλει αμέσως έξω;»

⁶Και δεν μπόρεσαν να του απαντήσουν σ’ αυτό.

⁷Όταν πρόσεξε πώς οι καλεσμένοι διάλεγαν τις πρώτες θέσεις, τους είπε μια παραβολή:

⁸«Όταν σε καλέσει κάποιος σε γάμο, μην κάθεσαι στην πρώτη θέση, γιατί μπορεί να έχει καλεστεί κάποιος πιο επίσημος από εσένα. ⁹Τότε θα έρθει εκείνος που κάλεσε και τους δυο σας και θα σου πει: “Δώσε τη θέση σου σ’ αυτόν”, και ντροπιασμένος θα αναγκαστείς να πάρεις την τελευταία θέση. ¹⁰Αλλά όταν σε καλέσουν, πήγαινε και κάθισε στην τελευταία θέση, ώστε, όταν έρθει εκείνος που σε κάλεσε, να σου πει: “Φίλε, ανέβα πιο ψηλά”. Τότε θα τιμηθείς μπροστά σε όλους όσους κάθονται μαζί σου στο τραπέζι. ¹¹Γιατί όποιος υψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, και όποιος ταπεινώνει τον εαυτό του θα υψωθεί».

¹²Έπειτα είπε σ’ εκείνον που τον είχε καλέσει: «Όταν δίνεις γεύμα ή δείπνο, μην καλείς τους φίλους σου ούτε τα αδέρφια σου ούτε τους συγγενείς σου ούτε τους πλούσιους γείτονές σου. Γιατί κι εκείνοι μπορεί να σε καλέσουν με τη σειρά τους, κι έτσι θα σου το ανταποδώσουν. ¹³Αντίθετα, όταν κάνεις τραπέζι, κάλεσε φτωχούς, σακάτηδες, κουτσούς, τυφλούς, ¹⁴και θα είσαι ευλογημένος. Αφού εκείνοι δεν έχουν πώς να σου το ανταποδώσουν, θα ανταμειφθείς κατά την ανάσταση των δικαίων».

Το μεγάλο τραπέζι του Πατέρα μας

¹⁵Όταν τα άκουσε αυτά ένας από εκείνους που κάθονταν μαζί του στο τραπέζι, του είπε: «Μακάριος εκείνος που θα φάει στο τραπέζι μέσα στη βασιλεία του Πατέρα μας!»

¹⁶Ο Ιησούς απάντησε: «Κάποιος άνθρωπος ετοίμαζε ένα μεγάλο τραπέζι και κάλεσε πολλούς.

¹⁷«Όταν ήρθε η ώρα του τραπεζιού, έστειλε τον δούλο του να πει στους καλεσμένους: “Ελάτε, γιατί όλα είναι πια έτοιμα”. ¹⁸Όλοι όμως, ο ένας μετά τον άλλο, άρχισαν να βρίσκουν δικαιολογίες. Ο πρώτος του είπε: “Αγόρασα ένα χωράφι και πρέπει να πάω να το δω. Σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο”.

¹⁹Άλλος είπε: “Αγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια και πηγαίνω να τα δοκιμάσω. Σε παρακαλώ, θεώρησέ με δικαιολογημένο”.

²⁰Κι ένας άλλος είπε: “Μόλις παντρεύτηκα, γι’ αυτό δεν μπορώ να έρθω”».

²¹Τότε ο δούλος γύρισε και τα ανέφερε αυτά στον κύριό του. Ο νοικοκύρης τότε θύμωσε και είπε στον δούλο του: “Βγες γρήγορα στους δρόμους και στα στενά της πόλης και φέρε μέσα τους φτωχούς, τους σακάτηδες, τους τυφλούς και τους κουτσούς”.

²²«“Κύριε”, είπε ο δούλος, “αυτό που διέταξες έγινε, κι όμως υπάρχει ακόμα χώρος”.

²³Τότε ο κύριος είπε στον δούλο: “Βγες στους δρόμους και στα δρομάκια της υπαίθρου και ανάγκασέ τους να μπουν, για να γεμίσει το σπίτι μου. ²⁴Γιατί σας λέω, κανένας από εκείνους που κάλεσα δεν θα γευτεί το τραπέζι μου”».

Τι κοστίζει να ακολουθεί κανείς τον Ιησού

²⁵Μαζί του ταξίδευαν μεγάλα πλήθη, και γυρίζοντας προς αυτούς τους είπε:

²⁶«Αν κάποιος έρχεται σ’ εμένα και δε μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα του και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και τα αδέρφια του — ναι, ακόμα και την ίδια του τη ζωή — δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. ^a a v26 Το «μισεί» εδώ είναι εβραϊκός τρόπος έκφρασης που σημαίνει να αγαπάς πολύ λιγότερο σε σύγκριση· ο Ιησούς δεν προστάζει εχθρότητα προς την οικογένεια, αλλά μια αγάπη γι’ αυτόν που ξεπερνά κάθε άλλη αφοσίωση. ²⁷Όποιος δε σηκώνει τον δικό του σταυρό και δε με ακολουθεί δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. ²⁸Ας υποθέσουμε ότι κάποιος από εσάς θέλει να χτίσει έναν πύργο. Δεν θα καθίσει πρώτα να υπολογίσει το κόστος, για να δει αν έχει αρκετά για να τον τελειώσει; ²⁹Αλλιώς, αν βάλει τα θεμέλια και δεν μπορέσει να τον τελειώσει, όλοι όσοι το βλέπουν θα αρχίσουν να τον κοροϊδεύουν, ³⁰λέγοντας: “Αυτός ο άνθρωπος άρχισε να χτίζει και δεν μπόρεσε να τελειώσει”. ³¹Ή ας υποθέσουμε ότι ένας βασιλιάς πρόκειται να πάει σε πόλεμο εναντίον άλλου βασιλιά. Δεν θα καθίσει πρώτα να σκεφτεί αν μπορεί με δέκα χιλιάδες άντρες να αντιμετωπίσει εκείνον που έρχεται εναντίον του με είκοσι χιλιάδες; ³²Κι αν δεν μπορεί, θα στείλει αντιπροσωπεία όσο ο άλλος είναι ακόμα μακριά και θα ζητήσει όρους ειρήνης. ³³Έτσι λοιπόν, όποιος από εσάς δεν απαρνηθεί όλα όσα έχει δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.

³⁴«Το αλάτι είναι καλό, αλλά αν χάσει την αρμύρα του, πώς θα ξαναγίνει αλμυρό; ³⁵Δεν κάνει ούτε για το χώμα ούτε για την κοπριά· το πετούν έξω. Όποιος έχει αυτιά για να ακούει, ας ακούει».