લૂક 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹એક વિશ્રામવારે, જ્યારે તેઓ ફરોશીઓના આગેવાનોમાંના એકના ઘરમાં જમવા ગયા, ત્યારે લોકો તેમના પર ધ્યાનથી નજર રાખી રહ્યા હતા. ²ત્યાં તેમની સામે એક માણસ હતો જેનું શરીર પાણી ભરાવાથી સૂજી ગયું હતું.

³ઈસુએ નિયમશાસ્ત્રના નિષ્ણાતો તથા ફરોશીઓને કહ્યું, “વિશ્રામવારે સાજા કરવું ઉચિત છે કે નહિ?”

⁴પણ તેઓ મૌન રહ્યા. તેથી તેમણે તે માણસને પકડીને સાજો કર્યો, અને તેને જવા દીધો.

⁵પછી તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમારામાંના કોઈનો દીકરો કે બળદ વિશ્રામવારે કૂવામાં પડે, તો શું તમે તરત જ તેને બહાર કાઢી નહિ લો?”

⁶અને આનો કોઈ જવાબ તેઓ પાસે નહોતો.

⁷જ્યારે તેમણે જોયું કે આમંત્રિત મહેમાનો કેવી રીતે માનના સ્થાનો પસંદ કરે છે, ત્યારે તેમણે તેઓને એક દૃષ્ટાંત કહ્યું:

⁸“જ્યારે કોઈ તમને લગ્નના જમણમાં આમંત્રણ આપે, ત્યારે માનનું સ્થાન ન લો, કારણ, તમારા કરતાં વધારે પ્રતિષ્ઠિત મહેમાનને કદાચ આમંત્રણ અપાયું હોય. ⁹પછી જેમણે તમને બન્નેને આમંત્રણ આપ્યું હતું તે આવીને તમને કહેશે, ‘આ માણસને તમારી જગ્યા આપો,’ અને શરમિંદા થઈને તમારે સૌથી નીચલું સ્થાન લેવું પડશે. ¹⁰પણ જ્યારે તમને આમંત્રણ અપાય, ત્યારે જઈને સૌથી નીચલું સ્થાન લો, જેથી જ્યારે તમારો યજમાન આવે ત્યારે તે તમને કહેશે, ‘મિત્ર, ઉપરના વધારે સારા સ્થાને જાઓ.’ પછી તમારી સાથે મેજ પાસે બેઠેલા સૌની સામે તમારું સન્માન થશે. ¹¹કારણ, જે કોઈ પોતાને ઊંચા કરે છે તેઓને નીચા કરાશે, અને જેઓ પોતાને નીચા કરે છે તેઓને ઊંચા કરાશે.”

¹²પછી જેમણે તેમને આમંત્રણ આપ્યું હતું તે માણસને તેમણે કહ્યું, “જ્યારે તમે બપોરનું કે સાંજનું ભોજન આપો, ત્યારે તમારા મિત્રોને કે તમારા ભાઈઓને કે તમારા સગાંવહાલાંને કે તમારા ધનવાન પડોશીઓને આમંત્રણ ન આપો. જો એમ કરશો, તો તેઓ કદાચ તમને સામે આમંત્રણ આપે, અને તમને બદલો મળી જાય. ¹³પણ જ્યારે તમે મિજબાની આપો, ત્યારે ગરીબોને, અપંગોને, લંગડાંઓને, આંધળાંઓને આમંત્રણ આપો, ¹⁴અને તમે આશીર્વાદિત થશો. કારણ, તમને બદલો આપવાની તેઓ પાસે કોઈ રીત નથી, તેથી નીતિમાનોના પુનરુત્થાન વખતે તમને બદલો મળશે.”

પિતાની મિજબાની

¹⁵તેમની સાથે મેજ પાસે બેઠેલાઓમાંના એકે આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેણે તેમને કહ્યું, “આપણા પિતાના રાજમાં જે જમણમાં જમશે તે આશીર્વાદિત છે!”

¹⁶ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “એક માણસ મોટી મિજબાની આપતો હતો, અને તેણે ઘણા મહેમાનોને આમંત્રણ આપ્યું.

¹⁷“જ્યારે મિજબાનીનો સમય આવ્યો, ત્યારે તેણે પોતાના નોકરને આમંત્રિત લોકોને એમ કહેવા મોકલ્યો, ‘આવો, કારણ, હવે બધું તૈયાર છે.’ ¹⁸પણ એક પછી એક તેઓ બધા બહાનાં કાઢવા લાગ્યા. પહેલાએ તેને કહ્યું, ‘મેં એક ખેતર વેચાતું લીધું છે, અને મારે જઈને તે જોવું પડશે. કૃપા કરીને મને માફ કરજો.’

¹⁹બીજાએ કહ્યું, ‘મેં પાંચ જોડ બળદ વેચાતા લીધા છે, અને હું તેઓને અજમાવી જોવા જઈ રહ્યો છું. કૃપા કરીને મને માફ કરજો.’

²⁰અને બીજાએ કહ્યું, ‘મેં હમણાં જ લગ્ન કર્યું છે, અને તેથી હું આવી શકતો નથી.’”

²¹તેથી નોકર પાછો આવીને આ પોતાના માલિકને કહ્યું. ત્યારે ઘરનો માલિક ગુસ્સે થયો અને તેણે પોતાના નોકરને કહ્યું, ‘ઝટ નગરની શેરીઓ અને ગલીઓમાં જઈને ગરીબોને, અપંગોને, આંધળાંઓને તથા લંગડાંઓને અંદર લઈ આવ.’

²²“નોકરે કહ્યું, ‘માલિક, આપે ફરમાવ્યું હતું તે પ્રમાણે કરવામાં આવ્યું છે, અને હજી જગ્યા છે.’

²³ત્યારે માલિકે નોકરને કહ્યું, ‘રસ્તાઓ અને ગામની કેડીઓમાં જઈને તેઓને અંદર આવવા સમજાવ, જેથી મારું ઘર ભરાઈ જાય. ²⁴કારણ, હું તમને કહું છું, આમંત્રિત કરાયેલાઓમાંનો એકે મારી મિજબાની ચાખશે નહિ.’”

ઈસુને અનુસરવાની કિંમત

²⁵મોટાં ટોળાં તેમની સાથે ચાલતાં હતાં, અને તેઓ તરફ ફરીને તેમણે કહ્યું,

²⁶“જો કોઈ મારી પાસે આવે અને પોતાના પિતા તથા માતા, પત્ની તથા બાળકો, ભાઈઓ તથા બહેનો—હા, પોતાના જીવનને પણ—ધિક્કારે નહિ, તો તે મારો શિષ્ય થઈ શકતો નથી. ^a a v26 અહીં “ધિક્કારવું” એ હિબ્રૂ ભાષાની બોલવાની રીત છે, જેનો અર્થ સરખામણીમાં ઘણો ઓછો પ્રેમ કરવો એવો થાય છે—ઈસુ કુટુંબ પ્રત્યે વૈરભાવની આજ્ઞા આપતા નથી, પણ પોતાના માટે એવા પ્રેમની, જે બીજી દરેક વફાદારી કરતાં ચઢિયાતો હોય. ²⁷જે કોઈ પોતાનો વધસ્તંભ ઊંચકીને મને અનુસરતો નથી, તે મારો શિષ્ય થઈ શકતો નથી. ²⁸ધારો કે તમારામાંનો કોઈ એક મિનારો બાંધવા ચાહે છે. શું તે પહેલાં બેસીને ખર્ચનો હિસાબ કરશે નહિ, કે તેને પૂરો કરવા જેટલું તેની પાસે છે કે નહિ? ²⁹નહિ તો, જો તે પાયો નાખે અને પૂરો કરવા સમર્થ ન થાય, તો જે કોઈ તે જુએ તે તેની મજાક ઉડાવવા લાગશે, ³⁰અને કહેશે, ‘આ માણસે બાંધવાનું શરૂ કર્યું, પણ પૂરું કરવા સમર્થ ન થયો.’ ³¹અથવા ધારો કે એક રાજા બીજા રાજા સામે યુદ્ધ કરવા જવાની તૈયારીમાં છે. શું તે પહેલાં બેસીને વિચારશે નહિ કે વીસ હજાર સૈનિકો સાથે તેની સામે આવનારનો સામનો દસ હજાર સૈનિકો સાથે કરવા તે સમર્થ છે કે નહિ? ³²અને જો તે સમર્થ ન હોય, તો બીજો હજી દૂર હોય ત્યારે જ તે એક પ્રતિનિધિમંડળ મોકલીને સલાહશાંતિની શરતો માગશે. ³³એ જ પ્રમાણે, તમારામાંનો જે કોઈ પોતાની પાસે જે છે તે બધું છોડી દેતો નથી, તે મારો શિષ્ય થઈ શકતો નથી.

³⁴“મીઠું સારું છે, પણ જો તે પોતાનો ખારાશ ગુમાવે, તો તેને ફરી કેમ ખારું કરાય? ³⁵તે નથી જમીનને કામનું, નથી ખાતરના ઢગલાને—તેને ફેંકી દેવાય છે. જેને સાંભળવાના કાન છે, તે સાંભળે.”