ലൂക്കോസ് 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ഒരു ശബ്ബത്തുനാളിൽ, പരീശപ്രമാണികളിൽ ഒരുവന്റെ വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് ചെന്നപ്പോൾ, അവർ അവിടുത്തെ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ²ദേഹം നീരുവന്നു വീർത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

³യേശു ന്യായപ്രമാണപണ്ഡിതന്മാരോടും പരീശന്മാരോടും: “ശബ്ബത്തുനാളിൽ സൗഖ്യമാക്കുന്നതു ന്യായമോ അല്ലയോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

⁴എന്നാൽ അവർ മിണ്ടാതിരുന്നു. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് ആ മനുഷ്യനെ പിടിച്ച് സൗഖ്യമാക്കി പറഞ്ഞയച്ചു.

⁵പിന്നെ അവിടുന്ന് അവരോട്: “നിങ്ങളിൽ ഒരുവന്റെ മകനോ കാളയോ ശബ്ബത്തുനാളിൽ കിണറ്റിൽ വീണാൽ, ഉടനെ അവനെ വലിച്ചെടുക്കുകയില്ലയോ?” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁶ഇതിന് ഉത്തരം പറയുവാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.

⁷ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവർ മുഖ്യസ്ഥാനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ, അവിടുന്ന് അവരോട് ഒരു ഉപമ പറഞ്ഞു:

⁸“ആരെങ്കിലും നിന്നെ കല്യാണവിരുന്നിനു ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ, മുഖ്യസ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കരുത്; നിന്നെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ ഒരു അതിഥിയെ ക്ഷണിച്ചിരിക്കാമല്ലോ. ⁹അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ക്ഷണിച്ചവൻ വന്ന് നിന്നോട്, ‘ഇവനു നിന്റെ സ്ഥാനം കൊടുക്കുക’ എന്നു പറയും; അപ്പോൾ നാണംകെട്ട് നീ ഏറ്റവും താണ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കേണ്ടിവരും. ¹⁰എന്നാൽ നിന്നെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ, ചെന്ന് ഏറ്റവും താണ സ്ഥാനത്ത് ഇരിക്കുക; അപ്പോൾ നിന്നെ ക്ഷണിച്ചവൻ വന്ന്, ‘സ്നേഹിതാ, മേലോട്ടു കയറി ഇരിക്കുക’ എന്നു നിന്നോടു പറയും. അപ്പോൾ നിന്നോടൊപ്പം മേശയ്ക്കരികെ ഇരിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ നിനക്കു മാനം ലഭിക്കും. ¹¹തന്നെത്താൻ ഉയർത്തുന്നവരെല്ലാം താഴ്ത്തപ്പെടും; തന്നെത്താൻ താഴ്ത്തുന്നവർ ഉയർത്തപ്പെടും.”

¹²പിന്നെ അവിടുന്ന് തന്നെ ക്ഷണിച്ചവനോട്: “നീ ഒരു ഉച്ചഭക്ഷണമോ അത്താഴമോ ഒരുക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സ്നേഹിതന്മാരെയോ സഹോദരന്മാരെയോ ബന്ധുക്കളെയോ ധനികരായ അയൽക്കാരെയോ ക്ഷണിക്കരുത്. ക്ഷണിച്ചാൽ, അവരും നിന്നെ തിരികെ ക്ഷണിച്ചേക്കും, നിനക്കു പകരം കിട്ടുകയും ചെയ്യും. ¹³എന്നാൽ നീ ഒരു വിരുന്ന് ഒരുക്കുമ്പോൾ, ദരിദ്രരെയും അംഗഹീനരെയും മുടന്തരെയും അന്ധരെയും ക്ഷണിക്കുക; ¹⁴അപ്പോൾ നീ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടും. നിനക്കു പകരം തരുവാൻ അവർക്കു വകയില്ലാത്തതിനാൽ, നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ നിനക്കു പകരം ലഭിക്കും.”

പിതാവിന്റെ വിരുന്ന്

¹⁵അവിടുത്തോടൊപ്പം മേശയ്ക്കരികെ ഇരുന്നവരിൽ ഒരുവൻ ഇതു കേട്ടപ്പോൾ, അവിടുത്തോട്: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിലെ വിരുന്നിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ!” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁶യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഒരു മനുഷ്യൻ ഒരു വലിയ വിരുന്ന് ഒരുക്കി അനേകരെ ക്ഷണിച്ചു.

¹⁷“വിരുന്നിന്റെ സമയമായപ്പോൾ, ‘വരുവിൻ, ഇപ്പോൾ എല്ലാം ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു’ എന്നു ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരോടു പറയുവാൻ അവൻ തന്റെ ദാസനെ അയച്ചു. ¹⁸എന്നാൽ അവരെല്ലാവരും ഒന്നിനു പുറകെ ഒന്നായി ഒഴികഴിവു പറയുവാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നാമൻ അവനോട്: ‘ഞാൻ ഒരു നിലം വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അതു ചെന്നു കാണേണ്ടതുണ്ട്. എന്നോടു ക്ഷമിക്കേണമേ’ എന്നു പറഞ്ഞു.

¹⁹മറ്റൊരുവൻ: ‘ഞാൻ അഞ്ചു ജോടി കാളകളെ വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അവയെ പരീക്ഷിച്ചുനോക്കുവാൻ പോകുന്ന വഴിയാണ്. എന്നോടു ക്ഷമിക്കേണമേ’ എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁰വേറൊരുവൻ: ‘ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു ഭാര്യയെ വിവാഹം കഴിച്ചിരിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടു വരുവാൻ എനിക്കു കഴിയുകയില്ല’ എന്നു പറഞ്ഞു.”

²¹അങ്ങനെ ആ ദാസൻ മടങ്ങിവന്ന് ഇതു തന്റെ യജമാനനെ അറിയിച്ചു. അപ്പോൾ വീട്ടുടമസ്ഥൻ കോപിച്ച് തന്റെ ദാസനോട്: ‘വേഗം പട്ടണത്തിലെ തെരുവുകളിലേക്കും ഇടവഴികളിലേക്കും ചെന്ന്, ദരിദ്രരെയും അംഗഹീനരെയും അന്ധരെയും മുടന്തരെയും ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക’ എന്നു പറഞ്ഞു.

²²“ദാസൻ പറഞ്ഞു: ‘യജമാനനേ, അങ്ങു കല്പിച്ചതു ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു, എന്നിട്ടും ഇനിയും സ്ഥലമുണ്ട്.’

²³അപ്പോൾ യജമാനൻ ദാസനോട്: ‘നീ നിരത്തുകളിലേക്കും നാട്ടുവഴികളിലേക്കും ചെന്ന്, എന്റെ വീടു നിറയേണ്ടതിന് അവരെ അകത്തു വരുവാൻ നിർബന്ധിക്കുക. ²⁴ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടവരിൽ ഒരുവൻപോലും എന്റെ വിരുന്ന് ആസ്വദിക്കുകയില്ല.’”

യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിന്റെ വില

²⁵വലിയ പുരുഷാരം അവിടുത്തോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു; അവരുടെ നേരേ തിരിഞ്ഞ് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു:

²⁶“ആരെങ്കിലും എന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, തന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും ഭാര്യയെയും മക്കളെയും സഹോദരന്മാരെയും സഹോദരിമാരെയും — അതേ, തന്റെ സ്വന്തം ജീവനെയുംകൂടി — ദ്വേഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവന് എന്റെ ശിഷ്യനായിരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ^a a v26 ഇവിടെ “ദ്വേഷിക്കുക” എന്നത് ഒരു എബ്രായ സംസാരരീതിയാണ്; താരതമ്യേന വളരെ കുറച്ചു സ്നേഹിക്കുക എന്നാണ് അതിന്റെ അർഥം — കുടുംബത്തോടു ശത്രുത്വം കാണിക്കുവാനല്ല യേശു കല്പിക്കുന്നത്, മറ്റെല്ലാ കൂറിനെയും കവിയുന്ന, അവിടുത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിനാണ്. ²⁷തന്റെ സ്വന്തം ക്രൂശ് ചുമന്ന് എന്നെ അനുഗമിക്കാത്തവന് എന്റെ ശിഷ്യനായിരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ²⁸നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ ഒരു ഗോപുരം പണിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. അതു പൂർത്തിയാക്കുവാൻ വേണ്ടത്ര തനിക്കുണ്ടോ എന്നറിയുവാൻ, അവൻ ആദ്യം ഇരുന്ന് ചെലവു കണക്കുകൂട്ടുകയില്ലയോ? ²⁹അല്ലാഞ്ഞാൽ, അവൻ അടിസ്ഥാനമിട്ടശേഷം പൂർത്തിയാക്കുവാൻ കഴിയാതെവന്നാൽ, അതു കാണുന്നവരെല്ലാവരും അവനെ പരിഹസിക്കുവാൻ തുടങ്ങും; ³⁰‘ഈ മനുഷ്യൻ പണിയുവാൻ തുടങ്ങി, പൂർത്തിയാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല’ എന്നു പറയും. ³¹അല്ലെങ്കിൽ, ഒരു രാജാവ് മറ്റൊരു രാജാവിനോടു യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെടുവാൻ ഒരുങ്ങുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ. ഇരുപതിനായിരം പേരുമായി തന്റെനേരേ വരുന്നവനെ പതിനായിരം പേരുമായി നേരിടുവാൻ തനിക്കു കഴിയുമോ എന്ന്, അവൻ ആദ്യം ഇരുന്ന് ആലോചിക്കുകയില്ലയോ? ³²കഴിയുകയില്ലെങ്കിൽ, മറ്റവൻ ഇനിയും ദൂരെയായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ അവൻ ഒരു സ്ഥാനപതിസംഘത്തെ അയച്ച് സമാധാനവ്യവസ്ഥകൾ അപേക്ഷിക്കും. ³³അതുപോലെ, നിങ്ങളിൽ തനിക്കുള്ളതൊക്കെയും ഉപേക്ഷിക്കാത്തവന് എന്റെ ശിഷ്യനായിരിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല.

³⁴“ഉപ്പു നല്ലതാണ്; എന്നാൽ ഉപ്പിന്റെ രുചി നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ, അതിനെ വീണ്ടും എങ്ങനെ ഉപ്പുള്ളതാക്കും? ³⁵മണ്ണിനോ വളക്കൂമ്പാരത്തിനോ കൊള്ളാത്തതിനാൽ, അതിനെ പുറത്തു കളയുന്നു. കേൾക്കുവാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ.”