Diwarasake ana ing Mejane Wong Farisi
Ana ing meja wong Farisi panjenengane marasake wong kang abuh awake nalika kabeh padha meneng, banjur ndhawuhi para tamu njupuk lungguh kang paling asor lan kang duwe gawe ngundang wong kang ora bisa males. Ana ing pista kagungane Ramane, wong kang diundang padha golek alesan lan wong-wong saka ing dalan-dalan digawa mlebu. Ndherekake panjenengane mbutuhake kabeh.
14 1Ing sawijining dina Sabat, nalika Gusti Yesus tindak arep dhahar ing omahe salah sawijining panggedhene wong Farisi, wong-wong mau padha ngawasake Panjenengane kanthi premati. 2Lah ing ngarsane ana wong lanang kang awake abuh amarga kebak banyu.
3Gusti Yesus ngandika marang para ahli Toret lan wong Farisi: “Apa diparengake marasake wong ing dina Sabat, apa ora?”
4Nanging wong-wong mau padha kendel. Gusti Yesus banjur ngasta wong mau, diwarasake, sarta dililani lunga.
5Panjenengane banjur ngandika marang wong-wong mau: “Manawa salah sawijining panunggalanmu duwe anak utawa sapi kang ceblok ing sumur ing dina Sabat, apa kowe ora bakal enggal-enggal ngentasake?”
6Wong-wong mau ora bisa mangsuli apa-apa tumrap bab iku.
7Bareng Gusti Yesus mirsani anggone para tamu padha milih palungguhan kang kajen, banjur paring pasemon marang wong-wong mau:
8“Manawa kowe diulemi menyang pahargyan manten, aja njupuk palungguhan kang kajen, awit bisa uga ana tamu kang luwih pinunjul tinimbang kowe kang wis diulemi. 9Banjur wong kang ngulemi kowe sakarone bakal teka lan kandha marang kowe: ‘Wenehna palungguhanmu marang wong iki,’ temahan kanthi isin kowe kudu njupuk palungguhan kang paling asor. 10Nanging manawa kowe diulemi, lungaa lan lungguha ing palungguhan kang paling asor, supaya nalika sing duwe gawe teka, bakal kandha marang kowe: ‘Sedulur, pinggaha menyang panggonan kang luwih dhuwur.’ Temah kowe bakal kajen ana ing ngarepe wong kabeh kang mangan bebarengan karo kowe. 11Awit sok sapaa kang ngluhurake awake dhewe bakal diasorake, lan sapa kang ngasorake awake dhewe bakal diluhurake.”
12Gusti Yesus banjur ngandika marang wong kang ngulemi Panjenengane: “Manawa kowe nganakake bujana awan utawa bengi, aja ngulemi kanca-kancamu utawa sedulur-sedulurmu utawa sanak-sedulurmu utawa tangga-tanggamu kang sugih. Awit manawa mangkono, mengko kowe bakal diulemi genti, temah kowe wis tampa piwales. 13Nanging manawa kowe nganakake bujana, ngulemana wong-wong miskin, wong cacad, wong lumpuh, lan wong wuta, 14temah kowe bakal binerkahan. Awit wong-wong mau ora bisa males marang kowe, mula kowe bakal tampa piwales ing nalika tangine wong-wong kang bener saka ing antarane wong mati.”
Bujanane Rama kita
15Bareng salah sawijining wong kang lenggah mangan bebarengan karo Panjenengane krungu bab iku, banjur matur: “Rahayu tiyang ingkang badhe nedha wonten ing pahargyan ing Kratonipun Rama kita!”
16Gusti Yesus paring wangsulan: “Ana sawijining wong nganakake bujana gedhe, sarta ngulemi tamu akeh.
17Bareng wis tekan wektune bujana, wong mau kongkonan abdine supaya ngandhani para tamu kang wis diulemi: ‘Sumangga rawuh, awit samubarang sampun samekta.’ 18Nanging wong-wong mau kabeh padha wiwit golek alasan siji-siji. Kang kapisan kandha marang abdi mau: ‘Aku lagi tuku palemahan, mula aku kudu lunga ndeleng. Aku nyuwun pangapura.’
19Liyane kandha: ‘Aku lagi tuku sapi limang rakit, lan aku arep nyoba. Aku nyuwun pangapura.’
20Lan sijine maneh kandha: ‘Aku lagi wae omah-omah, mulane aku ora bisa teka.’”
21Abdi mau banjur bali lan ngaturake bab iku marang bendarane. Bendarane omah mau banjur nepsu lan prentah marang abdine: ‘Gagea metu menyang lurung-lurung lan gang-gang ing kutha, sarta gawanen mrene wong-wong miskin, wong cacad, wong wuta, lan wong lumpuh.’
22“‘Bendara,’ ature abdi mau, ‘punapa ingkang panjenengan dhawuhaken sampun katindakaken, nanging taksih wonten papan.’
23Bendara mau banjur prentah marang abdi: ‘Metua menyang dalan-dalan gedhe lan dalan-dalan cilik ing padhusunan, lan peksanen wong-wong supaya padha mlebu, supaya omahku kebak. 24“Awit aku kandha marang kowe, siji wae ora ana wong kang wis diulemi mau kang bakal ngrasakake bujanaku.’”
Reregane Ndherek Gusti Yesus
25Ana wong akeh banget kang ndherekake tindake Panjenengane, banjur Gusti Yesus minger marang wong-wong mau lan ngandika:
26“Manawa ana wong kang sowan marang Aku, mangka ora sengit marang bapakne lan ibune, bojone lan anak-anake, sedulur-sedulure lanang lan wadon—malah uga marang nyawane dhewe—wong iku ora bisa dadi muridKu. a a v26 Tembung “sengit” ing kene iku cara pangucap Ibrani kang ateges nresnani kanthi kadar kang luwih sithik yen ditandhingake—Gusti Yesus ora dhawuh supaya mungsuhan karo brayat, nanging supaya katresnan marang Panjenengane ngungkuli sakabehing kasetyan liyane. 27Sok sapaa kang ora manggul salibe dhewe lan ndherek Aku, iku ora bisa dadi muridKu. 28Upamane salah sawijining panunggalanmu kepengin ngedegake menara. Apa dheweke ora luwih dhisik lungguh lan ngetung wragade, supaya ngerti apa dheweke duwe cukup kanggo ngrampungake? 29Yen ora mangkono, manawa dheweke wis masang pondhasi nanging ora bisa ngrampungake, saben wong kang weruh bakal wiwit moyoki dheweke, 30kandhane: ‘Wong iki wiwit mbangun nanging ora bisa ngrampungake.’ 31Utawa upamane ana raja kang arep perang nglawan raja liya. Apa dheweke ora luwih dhisik lungguh lan nimbang-nimbang apa dheweke bisa ngadhepi raja kang nglurug kanthi prajurit rong puluh ewu iku, mangka dheweke mung duwe prajurit sepuluh ewu? 32Lan manawa dheweke ora bisa, dheweke bakal kongkonan utusan nalika raja liyane isih adoh, lan njaluk sarat-sarating karukunan. 33Mangkono uga, saben wong ing antaramu kang ora nglilakake sabarang darbeke, iku ora bisa dadi muridKu.
34“Uyah iku becik, nanging manawa uyah ilang asine, kepriye bisa digawe asin maneh? 35Ora mathuk kanggo lemah utawa tumpukan rabuk, mula dibuwang. Sapa kang duwe kuping kanggo ngrungokake, ngrungokna.”