Lukas 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Ing nalika iku uga ana wong sawetara kang martakake marang Panjenengane bab wong Galilea, kang getihe dicampur dening Pilatus karo kurban-kurbane.

²Paring wangsulane Gusti Yesus: “Apa kokkira wong Galilea iku luwih gedhe dosane katimbang karo wong Galilea liyane kabeh, marga padha nandhang kang mangkono iku? ³Ora, Aku pitutur marang kowe; nanging yen kowe ora padha mratobat, kowe kabeh uga bakal padha tiwas kaya mangkono. ⁴Utawa wong wolulas kang padha mati kejugrugan menara ing Siloam iku—apa kokkira wong-wong mau luwih gedhe kaluputane katimbang karo wong kabeh liyane kang manggon ing Yerusalem? ⁵Ora, Aku pitutur marang kowe; nanging yen kowe ora padha mratobat, kowe kabeh uga bakal padha tiwas kanthi cara kang padha.”

⁶Banjur Panjenengane ngandika kanthi pasemon mangkene: “Ana wong kang duwe wit anjir kang tinandur ing pakebonan anggure. Wong iku teka arep ngupaya woh ing wit mau, nanging ora nemu. ⁷Wong mau kandha marang tukang kebon: ‘Delengen, wis telung taun aku teka ngupaya woh ing wit anjir iki, nanging ora nemu. Tegoren—yagene wit iki kokjarke ngentekake lemah?’ ⁸Nanging tukang kebon mau mangsuli: ‘Bendara, mugi taun punika ugi kaparengna kula tilar rumiyin, ngantos kula dhudhuki ing sakiwa-tengenipun saha kula sukani rabuk. ⁹Manawi taun ngajeng mangke wonten wohipun, prayogi; nanging manawi boten, panjenengan kenging negor.’”

Wong Wadon Diluwari ing Dina Sabat

¹⁰Ing sawijining dina Sabat Gusti Yesus memulang ana ing salah sawijining papan pangibadah. ¹¹Nalika iku ana wong wadon kang wis wolulas taun lara marga dirasuk ing roh, awake mbungkuk, ora bisa jejeg babar pisan.

¹²Bareng mirsa wong wadon mau, Gusti Yesus banjur nimbali sarta ngandika: “He, wong wadon, kowe wis luwar saka laramu.”

¹³Astane banjur ditumpangake ing wong wadon mau, lan sanalika iku uga wong mau dadi jejeg sarta ngluhurake Rama kita.

¹⁴Nanging lurahing papan pangibadah mau nepsu marga Gusti Yesus marasake wong ing dina Sabat, banjur kandha marang wong akeh: “Ana nem dina kanggo nyambut gawe. Mulane padha tekaa supaya diwarasake ing dina-dina iku, aja ing dina Sabat.”

¹⁵Gusti paring wangsulan: “He, wong lamis! Apa saben wong panunggalanmu ora ngeculi sapi utawa kuldine saka ing kandhang ing dina Sabat, banjur dituntun metu dicaoki ngombe? ¹⁶Dadi apa ora prayoga yen wong wadon iki, anak turune Abraham, kang wis wolulas taun dibanda dening Iblis, diuwalake saka ing bandane ing dina Sabat?”

¹⁷Bareng Gusti Yesus ngandika mangkono, kabeh mungsuhe padha kwirangan, lan wong akeh kabeh padha bungah marga saka sakehing pakaryan kang mulya kang katindakake dening Panjenengane.

Kratone Rama kita Thukul kaya Wiji

¹⁸Gusti Yesus banjur ngandika: “Kratone Rama kita iku kaya apa? Dakupamakake karo apa? ¹⁹Iku kaya wiji sawi kang dijupuk ing wong, banjur disebar ing kebone, tumuli thukul dadi wit, nganti manuk-manuk ing awang-awang padha nusuh ing pang-pange.”

²⁰Panjenengane ngandika maneh: “Dakupamakake karo apa Kratone Rama kita? ²¹Iku kaya ragi kang dijupuk ing wong wadon, banjur kaworake ing glepung telung taker, nganti kabeh ngembang.”

Padha Mlebua Metu Lawang kang Ciyut

²²Gusti Yesus banjur ndlajahi kutha-kutha lan desa-desa karo memulang sajroning tindake menyang Yerusalem. ²³Ana wong kang munjuk pitakon: “Gusti, punapa namung sakedhik tiyang ingkang kaslametaken?” Pangandikane Gusti Yesus marang wong-wong mau:

²⁴“Padha mempenga anggonmu mlebu metu ing lawang kang ciyut—awit Aku pitutur marang kowe, akeh wong kang bakal padha ngarah mlebu, nanging ora bisa. ²⁵Samangsa kang duwe omah wis jumeneng lan nutup lawang, kowe bakal padha ngadeg ing jaba sarta thothok-thothok, pangucapmu: ‘Gusti, mugi kaparenga mbikakaken kori kangge kawula.’ Nanging wong mau bakal mangsuli: ‘Aku ora ngerti kowe iku wong ngendi.’ ²⁶Ing kono kowe bakal padha wiwit matur: ‘Kawula sampun sami nedha lan ngombe wonten ing ngarsa panjenengan, saha panjenengan sampun mulang wonten ing margi-margi kawula.’ ²⁷Nanging wong mau bakal kandha: ‘Aku pitutur marang kowe, aku ora ngerti kowe iku wong ngendi. Padha sumingkira saka ngarepku, heh kowe kabeh kang nglakoni piala!’ ²⁸Ing kono bakal ana tangis lan keroting untu, samangsa kowe padha ndeleng Abraham, Iskak lan Yakub sarta sakehing nabi ana ing Kratone Rama kita, mangka kowe dhewe padha ditundhung metu. ²⁹Bakal ana wong kang padha teka saka ing wetan lan kulon, saka ing lor lan kidul, banjur padha lungguh mangan ana ing Kratone Rama kita. ³⁰Lan satemene, ana wong kang saiki keri, bakal dadi ngarep, lan ana wong kang saiki ngarep, bakal dadi keri.”

Gusti Yesus Nangisi Yerusalem

³¹Ing nalika iku uga ana wong Farisi sawetara kang padha sowan sarta matur marang Panjenengane: “Mugi Paduka tindak kesah saking ngriki, amargi Sang Prabu Herodes badhe nyedani Paduka.”

³²Nanging Gusti Yesus ngandika marang wong-wong mau: “Padha lungaa, kandhaa marang si rubah iku: Delengen, Aku nundhungi dhemit lan marasake wong ing dina iki lan sesuk, lan ing dina kang katelu Aku rampung ing pakaryanKu. ³³Ewadene Aku kudu tindak ing dina iki, sesuk lan emben, awit ora mungkin yen ana nabi tiwas ing sajabane kutha Yerusalem.

³⁴Yerusalem, Yerusalem, kang mateni para nabi lan mbenturi watu marang para utusan kang kadhawuhake marang kowe! Wis kaping pira anggonKu kepengin nglumpukake anak-anakmu, kaya babon nglumpukake kuthuke ana ing sangisoring swiwine—nanging kowe padha ora gelem! ³⁵Delengen, omahmu bakal ditinggal suwung kanggo kowe. Aku pitutur marang kowe: kowe bakal ora ndeleng Aku maneh, nganti kowe padha ngucap: ‘Binerkahana Panjenengane kang rawuh atas asmane Rama kita!’”