லூக்கா 13

13 ¹அந்நேரத்திலேயே சிலர், பிலாத்து கலிலேயரின் இரத்தத்தை அவர்களுடைய பலிகளோடு கலந்த செய்தியை அவருக்குச் சொன்னார்கள்.

²அதற்கு அவர் மறுமொழியாக: “இந்தக் கலிலேயர் இப்படிப்பட்டவைகளை அனுபவித்தபடியால், மற்ற எல்லாக் கலிலேயரையும்விட அதிக பாவிகள் என்று நினைக்கிறீர்களா? ³இல்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; நீங்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால், நீங்கள் அனைவரும் அவ்விதமாய் அழிந்துபோவீர்கள். ⁴அல்லது சீலோவாமிலே கோபுரம் விழுந்து கொல்லப்பட்ட அந்தப் பதினெட்டுப்பேர்—எருசலேமில் வாழ்ந்த மற்ற எல்லாரையும்விட அவர்கள் அதிகக் குற்றவாளிகள் என்று நினைக்கிறீர்களா? ⁵இல்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; நீங்கள் மனந்திரும்பாவிட்டால், நீங்கள் அனைவரும் அவ்விதமாய் அழிந்துபோவீர்கள்” என்றார்.

⁶பின்பு அவர் இந்த உவமையைச் சொன்னார்: “ஒருவன் தன் திராட்சத்தோட்டத்தில் ஒரு அத்திமரத்தை நட்டிருந்தான். அவன் அதிலே கனியைத் தேடி வந்தபோது ஒன்றும் காணவில்லை. ⁷அவன் தோட்டக்காரனை நோக்கி: ‘இதோ, மூன்று வருடமாய் நான் இந்த அத்திமரத்தில் கனியைத் தேடி வருகிறேன், ஒன்றும் காணவில்லை. இதை வெட்டிப்போடு—இது நிலத்தை ஏன் பயனற்றதாக்கவேண்டும்?’ என்றான். ⁸அதற்கு அவன்: ‘ஐயா, இந்த வருடமும் இதை விட்டுவையும்; நான் இதைச் சுற்றிலும் கொத்தி எருப்போடுகிறேன். ⁹அடுத்த வருடம் இது கனிகொடுத்தால் சரி; இல்லாவிட்டால், இதை வெட்டிப்போடலாம்’ என்றான்.”

ஓய்வுநாளில் விடுதலையடைந்த ஒரு மகள்

¹⁰ஓய்வுநாளில் அவர் ஜெபஆலயங்களில் ஒன்றில் போதித்துக்கொண்டிருந்தார். ¹¹அந்நேரத்தில், பதினெட்டு வருடமாய் ஒரு ஆவியினால் பலவீனப்படுத்தப்பட்ட ஒரு ஸ்திரீ கூனிப்போய், நிமிர்ந்து நிற்கக்கூடாதவளாய் இருந்தாள்.

¹²இயேசு அவளைக் கண்டு, அவளை அழைத்து: “ஸ்திரீயே, உன் பலவீனத்திலிருந்து விடுதலையாக்கப்பட்டாய்” என்றார்.

¹³அவர் அவள்மேல் கைகளை வைத்தவுடனே, அவள் நிமிர்ந்து எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தினாள்.

¹⁴ஆனால் ஓய்வுநாளில் இயேசு சொஸ்தமாக்கினதைக்குறித்து ஜெபஆலயத் தலைவன் கோபமடைந்து, ஜனங்களை நோக்கி: “வேலைசெய்வதற்கு ஆறு நாட்கள் உண்டு; அந்த நாட்களில் வந்து சொஸ்தமாகுங்கள், ஓய்வுநாளிலல்ல” என்றான்.

¹⁵அதற்குக் கர்த்தர் அவனுக்கு மறுமொழியாக: “மாயக்காரரே! உங்களில் ஒவ்வொருவனும் ஓய்வுநாளில் தன் எருதையாவது கழுதையையாவது தொழுவத்திலிருந்து அவிழ்த்து, தண்ணீர் காட்டக் கொண்டுபோகிறதில்லையா? ¹⁶இப்படியிருக்க, பதினெட்டு வருடமாய் சாத்தானால் கட்டப்பட்டிருந்த ஆபிரகாமின் மகளாகிய இவள், ஓய்வுநாளில் அந்தக் கட்டிலிருந்து விடுதலையாக்கப்படவேண்டியதல்லவா?” என்றார்.

¹⁷அவர் இவைகளைச் சொன்னபோது, அவரை எதிர்த்த யாவரும் வெட்கமடைந்தார்கள்; அவர் செய்த மகிமையான காரியங்களையெல்லாம் ஜனங்களெல்லாரும் கண்டு மகிழ்ந்தார்கள்.

ராஜ்யம் விதையைப்போல வளர்கிறது

¹⁸பின்பு அவர்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் எதற்கு ஒப்பாயிருக்கிறது? அதை எதற்கு ஒப்பிடுவேன்? ¹⁹அது ஒரு கடுகுவிதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒருவன் எடுத்துத் தன் தோட்டத்தில் விதைத்தான்; அது வளர்ந்து மரமாகி, ஆகாயத்துப் பறவைகள் அதின் கிளைகளில் கூடுகட்டின” என்றார்.

²⁰மறுபடியும் அவர்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தை எதற்கு ஒப்பிடுவேன்? ²¹அது புளித்தமாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது; அதை ஒரு ஸ்திரீ எடுத்து, முழுவதும் புளிக்கும்வரைக்கும் மூன்றுபடி மாவிலே அடக்கிவைத்தாள்” என்றார்.

இடுக்கமான வாசல் வழியாய் உட்பிரவேசியுங்கள்

²²அவர் எருசலேமை நோக்கிப் பிரயாணம்பண்ணி, பட்டணங்கள்தோறும் கிராமங்கள்தோறும் போதித்துக்கொண்டு சென்றார். ²³அப்பொழுது ஒருவன் அவரை நோக்கி: “ஆண்டவரே, இரட்சிக்கப்படுகிறவர்கள் சிலரோ?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர் அவர்களை நோக்கி:

²⁴“இடுக்கமான வாசல் வழியாய் உட்பிரவேசிக்கப் பிரயாசப்படுங்கள்; அநேகர் உட்பிரவேசிக்க முயன்றும் கூடாமற்போவார்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ²⁵வீட்டெஜமான் எழுந்து கதவைப் பூட்டினபின்பு, நீங்கள் வெளியே நின்று கதவைத் தட்டி, ‘ஆண்டவரே, எங்களுக்குத் திறந்தருளும்’ என்பீர்கள்; அதற்கு அவர், ‘நீங்கள் எங்கிருந்தவர்களோ உங்களை அறியேன்’ என்பார். ²⁶அப்பொழுது நீங்கள்: ‘உமக்கு முன்பாக நாங்கள் புசித்தோம், குடித்தோம்; எங்கள் வீதிகளில் நீர் போதித்தீர்’ என்று சொல்லத்தொடங்குவீர்கள். ²⁷ஆனால் அவர்: ‘நீங்கள் எங்கிருந்தவர்களோ உங்களை அறியேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; அக்கிரமஞ்செய்கிற யாவரும் என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள்’ என்பார். ²⁸ஆபிரகாமையும் ஈசாக்கையும் யாக்கோபையும் சகல தீர்க்கதரிசிகளையும் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் நீங்கள் காணும்போதும், நீங்களோ புறம்பே தள்ளப்படும்போதும், அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் உண்டாயிருக்கும். ²⁹கிழக்கிலும் மேற்கிலும் வடக்கிலும் தெற்கிலும் இருந்து ஜனங்கள் வந்து, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பந்தியிருப்பார்கள். ³⁰மேலும், கடைசியானவர்களில் சிலர் முந்தினவர்களாவார்கள், முந்தினவர்களில் சிலர் கடைசியானவர்களாவார்கள்” என்றார்.

எருசலேமுக்காக இயேசு அழுகிறார்

³¹அந்த நாழிகையிலே சில பரிசேயர் வந்து அவரை நோக்கி: “ஏரோது உம்மைக் கொல்ல விரும்புகிறான்; இங்கிருந்து புறப்பட்டுப் போய்விடும்” என்றார்கள்.

³²அதற்கு அவர்: “நீங்கள் போய், அந்த நரிக்குச் சொல்லுங்கள்: இதோ, இன்றைக்கும் நாளைக்கும் நான் பிசாசுகளைத் துரத்தி, நோய்களைச் சொஸ்தமாக்குகிறேன்; மூன்றாம் நாளில் நான் நிறைவேறுவேன். ³³ஆயினும், இன்றைக்கும் நாளைக்கும் மறுநாளைக்கும் நான் பிரயாணம்பண்ணவேண்டும்; ஏனெனில் எருசலேமுக்குப் புறம்பே ஒரு தீர்க்கதரிசியும் மடிந்துபோவது கூடாதே.

³⁴எருசலேமே, எருசலேமே, தீர்க்கதரிசிகளைக் கொலைசெய்து, உன்னிடத்தில் அனுப்பப்பட்டவர்களைக் கல்லெறிகிறவளே! கோழி தன் குஞ்சுகளைத் தன் இறக்கைகளின்கீழே கூட்டிச்சேர்த்துக்கொள்ளுவதுபோல, நான் எத்தனைமுறையோ உன் பிள்ளைகளைக் கூட்டிச்சேர்த்துக்கொள்ள விரும்பினேன்; உங்களுக்கோ மனதில்லாமற்போயிற்று! ³⁵இதோ, உங்கள் வீடு உங்களுக்குப் பாழாக்கிவிடப்படுகிறது. ‘எங்கள் பிதாவின் நாமத்தினாலே வருகிறவர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்’ என்று நீங்கள் சொல்லுங்காலம்வரைக்கும் என்னைக் காணமாட்டீர்கள் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்றார்.