Deri Hobo Age te Mon Ghurai Lobi
Pilate laga manuh mora kotha hunile, Jisu mora khan bisi paapi thakise koi kene bhabi nalai, aru mon ghurabi koi. Phal nadiya dumur gach ke aru ek bosor diye. Sabbath te bhukhai kene thaka ekjon mahila ke mukti diye aru tai Amar Pitri ke mohima diye, dorja tu chipa ase koi kene hoshiyar kore, aru kande.
13 1Tei homoi te kunba manuh khan ahhi kene Galil desh laga manuh khan laga kotha Tar ke koise, jun khan laga khoon Pilate pora tarkhan laga bolidan logot milai dise.
2Jisu pora jawab di kene koise, “Eneka dukh pua karne, tumikhan bhabe naki eitu Galil manuh khan dusra sob Galil manuh khan pora bisi paapi thakise? 3Nohoi, Moi tumikhan ke koi ase; kintu jodi tumikhan mon naghurabo, tumikhan sob bhi eneka khotom hoi jabo. 4Nahole Siloam te thaka tower tu giri kene joun athoro jon ke morai dise—tumikhan bhabe naki tarkhan Jerusalem te thaka sob manuh pora bisi doshi thakise? 5Nohoi, Moi tumikhan ke koi ase; kintu jodi tumikhan mon naghurabo, tumikhan sob bhi thik eneka khotom hoi jabo.”
6Titia Tai eitu dristanto koise, “Ekjon manuh laga angur bagan te ekta dimoru gos lagai thakise. Tai ahhi kene eitu te phol bisarise kintu eku pa nai. 7Tai bari-chukar ke koise, ‘Sabi, tin saal pora moi eitu dimoru gos te phol bisari ahhi ase kintu eku pa nai. Eitu ke katidibi—kele eitu pora mati nosto koribo dibo?’ 8Kintu tai jawab di koise, ‘Sahab, eitu saal bhi chari dibi, jitia tak moi eitu laga age-piche te mati khundi kene gu-sar dibo. 9Titia aha saal te jodi phol dhore, bhal; jodi nai, titia tumi eitu ke katidibi.’”
Bisram Din te Ekjon Chukri Ke Mukti Dise
10Etiya Bisram din te Tai ekta mondoli ghor te sikhai thakise. 11Tei homoi te, athoro saal pora ekta atma pora komjur hoi juwa ekjon mahila kuji thakise, aru tai eku bhi sidha hobo napare thakise.
12Jisu pora tai ke dekhi kene matise aru koise, “Mahila, tumi laga bemar pora tumi ke mukti dise.”
13Tai laga uporte hath rakhise, aru joldi tai sidha hoi jaise aru amar Pitri ke mohima dise.
14Kintu Bisram din te Jisu pora changai kora karne, mondoli ghor laga cholawta khong uthise, aru tai manuh bhir ke koise, “Kaam kori bole choy din ase. Hei din khan te ahhi kene changai lobi, Bisram din te nohoi.”
15Prabhu pora tai ke jawab di koise, “Dhungi khan! Bisram din te tumikhan sob jon nijor goru nahole gadha ke khuti pora khuli kene pani khila bole bahar te nolooi jai naki? 16Titia athoro saal pora Saitan pora bandhi rakha, Abraham laga eitu chukri ke, Bisram din te hei bandhon pora mukti nadibo naki?”
17Tai eitu kotha khan kowa homoi te, Tar birodh kora sob manuh sorom paise, aru Tai kori thaka sob mohima laga kaam nimite sob manuh bhir khushi korise.
Rajyo Tu Guti Nisina Dangor Hoi Jai
18Karne Tai koise, “Amar Pitri laga rajyo kineka ase? Moi eitu ke ki logot tulona koribo? 19Eitu ekjon manuh loi kene nijor bari te lagai diya ekta sorso guti nisina ase, aru eitu dangor gos hoi jaise aru akas laga chiriya khan eitu laga daal khan te ghor bonaise.”
20Aru Tai arubi koise, “Amar Pitri laga rajyo ke moi ki logot tulona koribo? 21Eitu ekjon mahila loi kene tinta mapu atta te lukai diya khomir nisina ase, jitia tak sob atta phuli najai.”
Huru Dorja Pora Bhitor te Ghusibi
22Tai sohor aru gaon khan phale jai kene sikhai thakise, aru Jerusalem phale safar korise. 23Kunba pora tai ke hudise, “Prabhu, trankari pa manuh khan komti ase naki?” Tai tarkhan ke koise,
24“Huru dorja pora bhitor te jabole mehnat koribi—kilemane Moi tumikhan ke koi ase, bisi manuh ghusi bole kosis koribo kintu naparibo. 25Jitia ghor laga malik uthi kene dorja bondh kori dibo, titia tumikhan bahar te khara koi kene dorja te maribo, aru kobo, ‘Prabhu, amikhan nimite khuli dibi.’ Tai jawab dibo, ‘Tumikhan kot pora ahhise Moi najane.’ 26Titia tumikhan kobole shuru koribo, ‘Amikhan apuni laga age te kha-luwa korise; apuni amar rasta khan te sikhaise.’ 27Kintu tai kobo, ‘Moi tumikhan ke koi ase, tumikhan kot pora ahhise Moi najane. Moi pora dur hoi jabi, biya kaam kora sob manuh khan!’ 28Titia kanda aru daat kamura hobo, jitia tumikhan Abraham, Isaak aru Jacob aru sob bhabobadi khan ke amar Pitri laga rajyo te dikhibo, kintu tumikhan nijor ke bahar te phelai dibo. 29Manuh khan purab aru pueschim pora, uttar aru dakshin pora ahhibo, aru amar Pitri laga rajyo te kha bole bohibo. 30Aru hosa pora, kunba piche te thaka khan age te hobo, aru kunba age te thaka khan piche te hobo.”
Jisu Jerusalem Nimite Kandise
31Tei homoi te kunba Pharisee khan ahhi kene tai ke koise, “Bahar hoi jabi, iyan pora jabi—kilemane Herod apuni ke morai dibole mon ase.”
32Aru Tai tarkhan ke koise, “Jai kene hei siyal ke kobi: Sabi, Moi aji aru kali bhoot khan khedai ase aru changai kaam pura kori ase, aru tisra din te Moi khotom hoi jabo. 33Tarbaad bhi, Moi aji, kali aru dusra din safar koribo lage, kilemane kun bhabobadi bhi Jerusalem laga bahar te mori bo napare.
34Jerusalem, Jerusalem, bhabobadi khan ke morai diya, aru tumi logot pathai diya khan ke pathor marikene morai diya! Kiman bar Moi tumar bacha khan ke eke logot joma koribole mon korise, jeneka ekta murgi pora tar bacha khan ke tar pakhi nichete joma kore—kintu tumi mana korise! 35Sabi, tumar ghor tumi nimite chari dise. Moi tumikhan ke koi ase: jitia tak tumikhan nakobo, ‘Amar Pitri laga nam te aha jon asirbad pa ase!’ titia tak tumikhan Moi ke nadikhibo.”