Endi bosma nashrda

Luqo 13 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Juda kech boʻlmay turib tavba qilinglar

Pilatning qirg'ini haqida xabar berishganda, Iso qurbonlar boshqalardan ko'ra gunohkorroq bo'lgan degan fikrni rad etadi va tavba qilinglar deydi. Mevasiz anjir daraxtiga yana bir yil beriladi. U Shabbat kuni bukchayib qolgan ayolni ozod qiladi va ayol Otamizni ulug'laydi. Iso eshik tor ekanidan ogohlantiradi va yig'laydi.

13-bob.

Shu payt baʼzi kishilar Pilat ularning qonini oʻz qurbonliklariga aralashtirgan galilaliklar haqida Isoga gapirib berishdi.

Iso ularga shunday javob berdi: “Bu galilaliklar shunday azob chekkanlari uchun boshqa barcha galilaliklardan koʻra gunohkorroq edi, deb oʻylaysizlarmi? Yoʻq, sizlarga aytamanki, agar tavba qilmasangizlar, hammangiz ham xuddi shunday halok boʻlasizlar. Yoki Shiloamdagi minora qulab ustiga tushgani uchun halok boʻlgan oʻsha oʻn sakkiz kishi-chi — ular Quddusdagi boshqa barcha odamlardan aybdorroq edi, deb oʻylaysizlarmi? Yoʻq, sizlarga aytamanki, agar tavba qilmasangizlar, hammangiz ham xuddi shunday halok boʻlasizlar.”

Soʻng Iso bu masalni aytib berdi: “Bir odamning uzumzorida oʻtqazilgan anjir daraxti bor edi. U daraxtdan meva qidirib keldi, ammo hech meva topmadi. U bogʻbonga dedi: «Qara, uch yildan beri men bu anjir daraxtidan meva qidirib kelaman, biroq hech topmadim. Uni kesib tashla — nega u yerning kuchini behuda sarflasin?» Lekin bogʻbon javob berdi: «Hoʻjayin, men uning atrofini kovlab, goʻng solib chiqqunimcha, uni bu yil ham qoldirib turing. Agar kelasi yili meva tugsa, yaxshi; agar tugmasa, uni kesib tashlarsiz.»”

Shabbat kuni ozod etilgan ayol

Endi Iso Shabbat kuni ibodatxonalardan birida taʼlim berayotgan edi. Shu payt oʻsha yerda oʻn sakkiz yildan buyon bir ruh tufayli kuchsizlanib, beli bukchayib qolgan, sira tik turolmaydigan bir ayol bor edi.

Iso uni koʻrib, yoniga chaqirdi va dedi: “Ey ayol, sen kasalligingdan ozod boʻlding.”

Iso qoʻllarini uning ustiga qoʻygan edi, shu zahoti ayol tik turdi va Otamizni ulugʻladi.

Lekin ibodatxona boshligʻi Isoning Shabbat kuni shifo berganidan gʻazablanib, xaloyiqqa dedi: “Ishlash uchun olti kun bor. Shu kunlarda kelib shifo olinglar, Shabbat kuni emas.”

Rabbimiz unga javob berdi: “Ey ikkiyuzlamachilar! Har biringiz Shabbat kuni oʻz hoʻkizi yoki eshagini oxurdan yechib, suvga olib chiqmaysizmi? Shaytan oʻn sakkiz yildan buyon bogʻlab qoʻygan Ibrohimning bu qizi Shabbat kuni oʻsha kishanidan xalos boʻlishi kerak emasmi?”

Iso shularni aytganda, Unga qarshi chiqqanlarning hammasi sharmanda boʻldi, butun xaloyiq esa Uning qilayotgan ulugʻvor ishlaridan quvondi.

Shohlik urugʻdek oʻsadi

Shunga koʻra Iso dedi: “Otamizning Shohligi nimaga oʻxshaydi? Uni nimaga oʻxshatay? U bir odam olib, oʻz bogʻiga ekkan xantal urugʻiga oʻxshaydi; u oʻsib, daraxt boʻldi va osmon qushlari uning shoxlarida uya qurdi.”

Iso yana dedi: “Otamizning Shohligini nimaga oʻxshatay? U bir ayolning uch oʻlchov unga qoʻshib, butun xamir achib ketguncha yashirib qoʻygan xamirturushiga oʻxshaydi.”

Tor eshikdan kiringlar

Iso Quddus tomon yoʻl olib, shaharlar va qishloqlardan oʻtib, taʼlim berib borardi. Kimdir Undan soʻradi: “Hazratim, najot topadiganlar ozmi?” Iso ularga dedi:

“Tor eshikdan kirishga tirishinglar. Sizlarga aytamanki, koʻplar kirishga urinadi, lekin kirolmaydi. Uy egasi oʻrnidan turib eshikni yopgach, sizlar tashqarida turib eshikni taqillatib: «Hazratim, bizga oching», deysizlar. U esa: «Sizlar qayerdan ekaningizni bilmayman», deb javob beradi. Shunda sizlar: «Biz Sizning huzuringizda yedik va ichdik, Siz bizning koʻchalarimizda taʼlim berdingiz», deya boshlaysizlar. Lekin U: «Sizlarga aytamanki, sizlar qayerdan ekaningizni bilmayman. Ey yovuzlik qiluvchilar, hammangiz Mendan nari ketinglar!», deydi. Ibrohim, Isʼhoq, Yoqub va barcha paygʻambarlarni Otamizning Shohligida koʻrib, oʻzingiz esa tashqariga uloqtirilganingizda, u yerda yigʻi-yoʻqlov va tish gʻichirlashi boʻladi. Odamlar sharqu gʻarbdan, shimolu janubdan kelib, Otamizning Shohligida dasturxon atrofida oʻtirishadi. Darhaqiqat, oxirgilardan birinchi boʻladiganlar, birinchilardan esa oxirgi boʻladiganlar bor.”

Iso Quddus holiga yigʻlaydi

Oʻsha payt baʼzi farziylar kelib, Unga: “Bu yerdan chiqib keting, uzoqlashing — Hirod Sizni oʻldirmoqchi”, deyishdi.

Iso ularga dedi: “Borib, oʻsha tulkiga aytinglar: Mana, Men bugun va ertaga jinlarni quvaman, kasallarni sogʻaytiraman, uchinchi kuni esa ishimni nihoyasiga yetkazaman. Shunga qaramay, Men bugun, ertaga va indinga yoʻl yurishim kerak, chunki hech bir paygʻambar Quddusdan tashqarida halok boʻlishi mumkin emas.

Ey Quddus, Quddus! Paygʻambarlarni oʻldirgan, oʻzingga yuborilganlarni toshboʻron qilgan shahar! Tovuq oʻz joʻjalarini qanoti ostiga yigʻqanidek, Men ham qanchalar sening bolalaringni yigʻishni istadim — lekin sizlar koʻnmadingizlar! Mana, uyingiz sizlarga tashlab qoʻyildi. Sizlarga aytamanki: «Otamizning nomi bilan Kelayotgan Zot muborak boʻlsin!» demaguningizcha, sizlar Meni koʻrmaysizlar.”