Geura Tarobat Samemeh Kasep

Dibéjaan ngeunaan pembantaian ku Pilatus, Yesus nolak anggapan yén nu jadi korban téh leuwih dosa, sarta nyebutkeun tobat. Tangkal anjir anu teu buahan dibéré sataun deui. Anjeunna ngabébaskeun hiji awéwé anu bengkung dina poé Sabat sarta manéhna ngagungkeun Rama urang, ngingetan yén pantona heureut, sarta ceurik.

Pasal 13.

Harita aya sawatara jalma anu ngawartosan ka Anjeunna perkara urang Galilea anu getihna dicampurkeun ku Pilatus kana kurban-kurbanna.

Waler Yesus, “Naha ceuk maraneh urang Galilea teh leuwih gede dosana batan sakabeh urang Galilea sejenna, nepi ka maranehna meunang kajadian siga kitu? Henteu, ceuk Kami ka maraneh; tapi lamun maraneh teu tarobat, maraneh kabeh oge bakal tumpur kitu deui. Atawa jalma dalapan welas anu paraeh katindihan munara di Siloam—naha ceuk maraneh maranehna teh leuwih gede dosana batan sakabeh jalma lianna di Yerusalem? Henteu, ceuk Kami ka maraneh; tapi lamun maraneh teu tarobat, maraneh kabeh oge bakal tumpur ku cara anu sarua.”

Tuluy Anjeunna nyarioskeun ieu misil, “Aya hiji jalma anu melak tangkal kondang di kebon anggurna. Manehna datang rek neangan buahna, tapi teu manggih sahiji-hiji acan. Tuluy ngomong ka tukang kebon, ‘Geura tempo, geus tilu taun kuring datang neangan buah dina ieu tangkal kondang, tapi tara manggih. Teukteuk bae; naon gunana cicing ngan ngaruksak taneuh?’ Tapi tukang kebon ngawalon, ‘Juragan, antosan heula sataun deui, dugi ka ku abdi dikali sakurilingna sareng dipasihan gemuk. Upami taun payun aya buahan, sae; upami teu kitu, kantun diteukteuk ku Juragan.’”

Hiji Wanita Dibebaskeun dina Poe Sabat

Dina hiji poe Sabat, Yesus keur ngawulang di hiji tempat ibadah. Harita aya hiji awewe anu geus dalapan welas taun katarajang roh jahat nepi ka awakna bengkung, teu bisa tanggah pisan.

Barang ningali manehna, Yesus nyaur manehna tuluy nyarios, “Eh Ibu, anjeun geus leupas tina kasawat anjeun.”

Tuluy Anjeunna numpangkeun panangan ka manehna, sarta harita keneh awewe teh tanggah deui tuluy ngamulyakeun ka Rama urang.

Tapi kapala tempat ibadah teh ambek lantaran Yesus nyageurkeun dina poe Sabat, tuluy ngomong ka jalma rea, “Aya genep poe pikeun digawe. Dina poe-poe eta geura datang menta dicageurkeun, ulah dina poe Sabat.”

Waler Gusti ka manehna, “Eh jalma-jalma munapek! Naha dina poe Sabat maraneh teu ngaleupaskeun sapi atawa kalde maraneh tina kandangna terus dituyun ka tempat nginum? Ari ieu awewe, turunan Ibrahim, anu geus dalapan welas taun dibarogod ku Setan, naha teu meunang dileupaskeun tina barogodna dina poe Sabat?”

Sanggeus Anjeunna nyarios kitu, sakabeh anu ngalawan ka Anjeunna jadi era, sarta sakumna jalma rea bungah ngarasakeun sagala perkara mulya anu dipidamel ku Anjeunna.

Karajaan Tumuwuh Lir Siki

Ku sabab eta Anjeunna nyarios, “Karajaan Rama urang teh lir kumaha? Rek diibaratkeun kana naon ku Kami? Ibaratna siki sasawi anu dicokot ku hiji jalma tuluy dipelak di kebonna, nepi ka jadi tangkal gede anu manuk-manuk di awang-awang nyarayang dina dahan-dahanna.”

Anjeunna nyarios deui, “Karajaan Rama urang rek diibaratkeun kana naon ku Kami? Ibaratna ragi anu dicokot ku hiji awewe tuluy diasupkeun kana tipung tilu takeran, nepi ka beukah kabeh.”

Asup Ngaliwatan Panto nu Sempit

Anjeunna neruskeun lalampahana-Na ngaliwatan kota-kota jeung desa-desa bari ngawulang, nuju ka Yerusalem. Aya anu naros ka Anjeunna, “Nun Gusti, naha jalma anu salamet teh ngan saeutik?” Waler Yesus ka maranehna,

“Usaha enya-enya sangkan bisa asup ngaliwatan panto anu sempit, sabab ceuk Kami loba jalma anu hayang asup tapi teu bisa. Sanggeus nu boga imah cengkat tuluy nutupkeun panto, maraneh bakal nangtung di luar bari keketrok, pok ngomong, ‘Juragan, mugi dibuka kanggo abdi sadaya.’ Tapi anjeunna ngawalon, ‘Kami teu nyaho maraneh ti mana.’ Tuluy maraneh bakal ngomong, ‘Abdi sadaya parantos neda sareng nginum di payuneun Juragan; Juragan oge parantos ngawulang di jalan-jalan abdi sadaya.’ Tapi manehna bakal ngajawab, ‘Ceuk kami, kami teu nyaho maraneh ti mana. Nyingkah ti kami, eh maraneh anu sok migawe kajahatan!’ Bakal aya ceurik jeung kakerot huntu, waktu maraneh nenjo Ibrahim, Ishak, jeung Yakub katut sakabeh nabi aya di Karajaan Rama urang, sedengkeun maraneh sorangan dipiceun ka luar. Jalma-jalma bakal daratang ti wetan jeung ti kulon, ti kaler jeung ti kidul, tuluy dariuk dahar di Karajaan Rama urang. Sabenerna, aya anu ayeuna pangtukangna bakal jadi pangheulana, jeung aya anu ayeuna pangheulana bakal jadi pangtukangna.”

Yesus Ceurik Mikahelas ka Yerusalem

Dina waktu eta keneh, aya sawatara urang Parisi anu daratang, tuluy ngomong ka Anjeunna, “Geura angkat ti dieu, sabab Herodes hayang maehan ka Anjeun.”

Waler Yesus ka maranehna, “Bejakeun ka si rubah eta: Geura tempo, Kami ngusir roh-roh jahat jeung nyageurkeun jelema poe ieu jeung isukan, sarta dina poe katilu Kami rengse pagawean. Sanajan kitu, Kami kudu neruskeun lalampahan poe ieu, isukan, jeung pagetona, sabab moal aya nabi anu bisa paeh di luar Yerusalem.

Yerusalem, Yerusalem, anu maehan para nabi jeung maledogan batu ka utusan-utusan anu diutus ka maneh! Mindeng pisan Kami hayang ngumpulkeun anak-anak maneh, saperti hayam bikang ngariung anak-anakna di handapeun jangjangna—tapi maraneh teu daraek! Geura tempo, imah maraneh ditinggalkeun pikeun maraneh. Ceuk Kami: maraneh moal nenjo deui ka Kami, nepi ka maraneh ngomong, ‘Diberkahan anu sumping kalawan pajenengan Rama urang!’”