Ayeuna parantos aya citakanana

Lukas 12 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Taya Nu Disumputkeun ti Rama Urang

Pépéling ngalawan kamunafikan jeung karakus, didasaran ku hiji patani anu ngawangun leuit anu leuwih gedé dina peuting manéhna maot. Tuluy sabalikna: manuk piit, gagak jeung kembang bakung, jeung Rama urang anu uninga naon anu diperlukeun ku anjeun. Abdi-abdi dititah tetep maké pakéan jeung tetep nyaring, sarta Yesus nyebutkeun yén Anjeunna mawa pacogregan.

Pasal 12.

Harita, waktu rebuan jalma ngagimbung nepi ka silih tincak, Yesus mimiti nyarios ka murid-murid-Na: “Sing waspada kana ragi urang Parisi—nya eta sipat pura-pura. Taya nu disumputkeun nu moal kabuka, sarta taya nu disidem nu moal kanyahoan. Ku sabab eta, naon bae nu ku maraneh diomongkeun di nu poek bakal kadenge di nu caang, sarta naon nu ku maraneh dibisikkeun di kamar nu rerencepan bakal diembarkeun ti luhur hateup.

“Kami ngabejaan maraneh, he sobat-sobat Kami: ulah sieun ku nu bisa maehan badan, sabab sanggeus kitu geus teu bisa nanaon deui. Kami rek nuduhkeun ka maraneh saha nu kudu dipikasieun: sing sieun ku Mantenna, anu sanggeus maehan kagungan kawasa pikeun ngalungkeun maraneh ka naraka. Enya, Kami ngabejaan maraneh, sing sieun ku Mantenna.

Lain manuk piit lima diajual ku dua duit leutik? Tapi hiji ge taya nu kalirwakeun di payuneun Rama urang. a a v6 Asarion teh duit tambaga leutik nu ajenna saeutik—ku dua asarion bisa meuli manuk piit lima. Malah bulu sirah maraneh oge kabeh geus diitung. Ulah sieun—maraneh leuwih aji batan manuk piit loba.

“Jeung Kami ngabejaan maraneh, sing saha nu ngaku ka Kami di hareupeun batur, Putra Manusa oge bakal ngaku ka manehna di hareupeun malaikat-malaikat Rama urang. Tapi sing saha nu ngangles ka Kami di hareupeun batur, bakal diangles di hareupeun malaikat-malaikat Rama urang. Sing saha nu ngucapkeun hiji omongan ngalawan Putra Manusa bakal dihampura, tapi sing saha nu ngahina Roh Suci moal dihampura. Lamun maraneh dibawa ka hareupeun imah-imah ibadah, para pangawasa, jeung para pajabat, ulah salempang kumaha kudu ngabela diri atawa naon nu kudu diomongkeun, sabab Roh Suci bakal ngajarkeun ka maraneh dina waktu eta keneh naon nu kudu diomongkeun.”

Nu Gejul Nu Poho ka Rama Urang

Aya saurang ti jero jalma rea unjukan ka Anjeunna, “Guru, pangnitahkeun pun dulur ngabagi warisan ka abdi.”

Tapi saur Yesus ka manehna, “He jalma, saha nu ngangkat Kami jadi hakim atawa juru ngabagi pikeun maneh?” Saur-Na ka maranehna, “Sing ati-ati! Jaga diri tina sagala rupa kasarakahan, sabab hirup teh lain ku lobana harta banda.”

Tuluy Anjeunna nyarioskeun hiji misil ka maranehna, “Aya saurang jalma beunghar, tanahna ngahasilkeun panen nu alus.

Manehna mikir dina hatena, ‘Kumaha ieu teh? Kuring teu boga tempat keur nyimpen hasil panen.’ Tuluy ceuk manehna, ‘Kieu bae: leungitkeun leuit nu ayeuna, nyieun nu leuwih gede, tuluy nyimpen sakabeh gandum jeung barang kuring di dinya.’ Tuluy kuring rek ngomong ka jiwa kuring, ‘He jiwa, maneh geus boga simpenan loba keur mangtaun-taun—reureuh, dahar, nginum, senang-senang.’

Tapi Rama urang ngandika ka manehna, ‘Eh nu gejul! Peuting ieu nyawa maneh bakal dipundut deui ti maneh. Tuluy naon nu geus disadiakeun ku maneh, bakal jadi boga saha?’ Kitu nu bakal karandapan ku sakur jalma nu numpukkeun harta pikeun dirina sorangan tapi teu beunghar ka Rama urang.”

Rama Urang Uninga Naon Nu Dibutuhkeun ku Maraneh

Tuluy Yesus nyarios ka murid-murid-Na, “Ku sabab eta Kami ngabejaan maraneh: ulah salempang ngeunaan hirup maraneh—naon nu rek didahar—atawa ngeunaan badan maraneh—naon nu rek dipake. Sabab hirup teh leuwih ti batan kadaharan, jeung badan leuwih ti batan pakean. Tengetan manuk gagak: teu melak teu dibuat, teu boga gudang teu boga leuit, tapi Rama urang nu maparin dahareunana. Komo deui maraneh, leuwih aji ti batan manuk! Saha di antara maraneh nu ku jalan salempang bisa nambahan hirupna sajam bae? Ana perkara nu saleutik kitu bae maraneh teu bisa, naha bet salempang kana nu sejenna? Tengetan kumaha kembang bakung jaradi: teu digarawe, teu ninun. Tapi Kami ngabejaan maraneh, Raja Suleman ge dina sagala kamulyaanana henteu dangdan kawas salah sahiji kembang ieu. Ana jukut di tegalan nu poe ieu aya ari isukan geus dialungkeun kana hawu bae ku Rama urang didangdanan sakitu, komo deui maraneh, he jalma nu saeutik iman!

Ulah nareangan naon nu rek didahar atawa diinum, jeung ulah salempang. Sabab sakabeh bangsa di dunya nareangan eta perkara; Rama maraneh uninga yen maraneh butuh ka eta kabeh. Sabalikna, sing neangan Karajaan Rama urang, tangtu eta perkara oge bakal dipaparinkeun ka maraneh.

“Ulah sieun, he domba sakeudik, sabab Rama maraneh parantos kersa maparin Karajaan ka maraneh. Jual harta banda maraneh, tuluy bikeun ka nu mariskin. Nyieun kantong duit keur maraneh nu moal buruk—harta nu moal beak di sawarga, tempat nu taya bangsat ngadeukeutan jeung taya geget ngaruksak. Sabab di mana harta maraneh aya, di dinya oge hate maraneh bakal aya.

Kudu Sadia Waktu Dunungan Sumping Deui

“Maraneh kudu geus dangdan sadia keur ngawula, jeung lampu-lampu maraneh sing tetep hurung, lir gandek-gandek nu keur ngadago dununganana balik ti pesta kawinan, sangkan ana dunungan datang tuluy keketrok, maranehna buru-buru muka panto. Bagja gandek-gandek nu kasampak keur tetep nyaring ku dunungan waktu manehna datang. Satemenna Kami ngabejaan maraneh, dunungan teh bakal dangdan sorangan keur ngawula, nitah maranehna sila dahar, tuluy ngaladenan maranehna. Boh datangna tengah peuting boh samemeh balebat, bagja gandek-gandek eta lamun kasampak keur sadia. Sing nyaho ieu: lamun nu boga imah terang iraha bangsat bakal datang, tangtu manehna moal ngantep imahna dibongkar. Maraneh oge kudu sadia—Putra Manusa datangna dina waktu nu teu disangka-sangka ku maraneh.”

Petrus unjukan, “Nun Gusti, ieu misil teh kanggo abdi sadaya, atanapi kanggo sadayana?”

Waler Gusti, “Saha nu jadi juru ngatur nu satia tur binekas, nu dipercaya ku dunungan pikeun ngatur gandek-gandek di imahna, sangkan mere jatah dahareun maranehna dina waktuna? Bagja gandek nu kasampak keur ngalampahkeun kitu ku dunungan waktu manehna balik. Satemenna Kami ngabejaan maraneh, dunungan bakal mercayakeun sakabeh harta bandana ka manehna. Tapi lamun eta gandek ngomong dina hatena, ‘Dunungan kami mah lila balikna,’ tuluy mimiti neunggeulan gandek-gandek, boh lalaki boh awewe, jeung dahar, nginum, nepi ka mabok. Dunungan eta gandek bakal datang dina poe nu teu disangka-sangka, dina waktu nu teu kanyahoan, tuluy meulah manehna jadi dua, sarta mere tempat ka manehna di antara jalma-jalma nu teu satia. Gandek nu nyaho kana kahayang dununganana tapi teu nyiapkeun diri atawa ngalampahkeunana bakal meunang panggebug loba. Tapi nu teu nyaho, tapi ngalampahkeun hal nu pantes dihukum, bakal meunang panggebug saeutik. Sakur nu dibere loba bakal dipenta loba; sing saha nu dipercaya loba bakal dipenta leuwih loba deui.

Putra Mawa Seuneu, Lain Karapihan

“Kami datang pikeun ngalungkeun seuneu ka bumi—sakitu hayangna Kami ieu seuneu teh geus hurung ayeuna! Tapi Kami kudu nyorang hiji baptisan, jeung sakitu nalangsana Kami nepi ka eta laksana! Naha ceuk maraneh Kami datang teh pikeun mawa karapihan ka bumi? Henteu, Kami ngabejaan maraneh, tapi pepecahan. Ti ayeuna di hiji imah bakal aya lima jalma nu pecah—tilu ngalawan dua jeung dua ngalawan tilu. Maranehna bakal pacengkadan—ama ngalawan anak lalaki jeung anak lalaki ngalawan ama, indung ngalawan anak awewe jeung anak awewe ngalawan indung, mitoha awewe ngalawan minantu awewena jeung minantu awewe ngalawan mitoha awewena.”

Anjeunna oge nyarios ka jalma rea, “Ana maraneh nenjo mega naek di beulah kulon, maraneh sakeudap deui ngomong, ‘Rek hujan,’ tur enya kajadian.

Jeung ana angin kidul niup, maraneh ngomong, ‘Bakal panas,’ tur enya kitu. He jalma pura-pura! Maraneh bisa maca pameunteu bumi jeung langit. Naha bet teu bisa maca jaman ayeuna ieu?

“Jeung naha maraneh teu mutuskeun sorangan naon nu bener? Waktu maraneh indit jeung nu ngadakwa ka hareupeun hakim, usahakeun rengse urusan jeung manehna di jalan, bisi manehna nyered maraneh ka hakim, tuluy hakim nyerenkeun maraneh ka pagawe pangadilan, jeung pagawe pangadilan ngajebloskeun maraneh ka panjara. Kami ngabejaan maraneh, maraneh moal bisa kaluar saacan mayar nepi ka duit nu panganggeusna.”