Lukas 11 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 11.

11 ¹Hiji mangsa Anjeunna keur neneda di hiji tempat. Sanggeus réngsé, aya saurang ti antara murid-Na anu unjukan, “Nun Gusti, wurukan abdi sadaya neneda, sapertos Yahya ogé parantos ngawurukan murid-muridna.”

²Saur Anjeunna ka maranéhna, “Ari maraneh neneda, ucapkeun kieu: Nun Ama, mugi jenengan Ama disucikeun. Karajaan Ama mugi sumping. ³Mugi abdi sadaya dipaparin tuangeun sacekapna unggal dinten. ⁴Sareng mugi dosa-dosa abdi sadaya dihampura, margi abdi sadaya ogé ngahampura ka sakur jalma nu salah ka abdi sadaya. Sareng ulah abdi sadaya dicandak kana panggoda.”

⁵Saur deui Anjeunna ka maranéhna, “Upama aya saurang ti antara maraneh boga sobat, tuluy tengah peuting nepungan manéhna bari ngomong, ‘Sobat, injeuman roti tilu siki heula,’”

⁶“sabab aya sobat kuring anu kakara datang ti lalampahan, ari kuring teu boga naon-naon pikeun ngajamu manéhna,”

⁷“Terus manéhna ti jero ngajawab, ‘Ulah ngaganggu! Panto geus dikonci, jeung anak-anak kuring geus sararé jeung kuring. Kuring teu bisa hudang méré naon-naon ka maneh’?”

⁸“Kami ngabéjaan maraneh: najan manéhna embung hudang méré naon-naon ngan ku lantaran duanana sobat, tapi ku sabab si tukang ménta terus-terusan teu asa-asa, manéhna bakal hudang méré sagala anu dipikabutuhna.”

⁹“Kami ngabéjaan maraneh: ménta, tangtu dibéré; néangan, tangtu manggih; keketrok, tangtu dibukakeun pikeun maraneh.

¹⁰“Sabab unggal jalma anu ménta, tangtu narima; anu néangan, tangtu manggih; anu keketrok, tangtu dibukakeun.

¹¹“Saha ti antara maraneh, salaku bapa, lamun anakna ménta lauk, naha rék méré oray;

¹²“atawa lamun ménta endog, naha rék méré kalajengking?

¹³“Maraneh anu jarahat baé mah arapaleun kumaha kuduna méré pangbéré anu hadé ka anak-anak, komo deui Rama nu di sawarga, tangtu bakal maparin Roh Suci ka sakur anu nunuhun ka Mantenna!”

Karajaan Rama Urang Geus Sumping

¹⁴Dina hiji waktu Anjeunna keur ngusir sétan anu ngabisukeun. Sanggeus sétanna kaluar, nu bisu téh bisa ngomong, nepi ka jalma réa pada hélok. ¹⁵Tapi aya sabagian ti antarana nu ngaromong, “Anjeunna ngusir sétan téh ku pangawasa Béélsébul, gegedén sétan,” ¹⁶Ari nu séjénna, bari rék nyoba-nyoba, terus-terusan ménta tanda ti sawarga ka Anjeunna.

¹⁷Tapi Anjeunna uninga kana pikiran maranéhna, tuluy nyarios, “Unggal karajaan anu pasalia jeung diri sorangan tangtu ancur, sarta imah anu pasalia jeung imah tangtu rubuh.

¹⁸“Lamun Sétan ogé pasalia jeung dirina sorangan, kumaha karajaanana bisa tetep ngadeg? Sabab ceuk maraneh, Kami ngusir sétan téh ku pangawasa Béélsébul.

¹⁹“Lamun Kami ngusir sétan ku pangawasa Béélsébul, ari anak-anak maraneh ngusirna ku saha? Nya ku sabab éta maranéhna anu bakal nerapkeun hukuman ka maraneh.

²⁰“Tapi lamun Kami ngusir sétan téh ku ramo Rama urang, hartina Karajaan Rama urang geus sumping ka maraneh.

²¹“Mun aya jalma gagah, maké pakarang lengkep, ngajaga karatonna sorangan, sagala harta bandana aman.

²²“Tapi lamun aya nu leuwih gagah deui nyerang jeung ngéléhkeun manéhna, nu nyerang téh bakal ngarebut pakarang anu diandelkeun ku si gagah, tuluy ngabagi-bagi barang rampasanana.

²³“Sing saha nu teu aya di pihak Kami, éta ngalawan ka Kami; jeung sing saha nu teu ngumpulkeun bareng Kami, éta ngabalencarkeun.

²⁴“Lamun roh najis kaluar ti hiji jalma, éta ngalalana ka tempat-tempat gersang néangan tempat reureuh. Ku lantaran teu manggih, éta ngomong, ‘Kuring rék balik deui ka imah nu tadi ditinggalkeun. ²⁵Terus waktu datang deui, éta téh manggihan imahna geus disapuan jeung diberesan rapih.

²⁶“Geus kitu éta indit mawa tujuh roh séjén nu leuwih jahat ti batan dirina; tuluy arasup jeung maratuh di dinya, nepi ka kaayaan jalma éta pandeuri jadi leuwih goréng ti batan ti heula.’

²⁷Sabot Anjeunna nyarios kitu, aya hiji awéwé ti jero jalma réa nu ngagorowok, ‘Bagja indung anu geus ngandung sareng nyusuan Anjeun!’

²⁸Tapi waler Anjeunna, ‘Nu leuwih bagja mah nya éta jalma anu ngadéngékeun pangandika Rama urang tuluy ngalakonan!’

Nu Leuwih Agung ti Batan Yunus Geus Aya di Dieu

²⁹Waktu jalma-jalma beuki loba ngagimbung, Anjeunna mimiti nyarios, ‘Angkatan ayeuna téh angkatan nu jahat. Maranéhna ménta tanda, tapi moal dibéré tanda naon-naon, iwal ti tanda Nabi Yunus. ³⁰Sabab sakumaha Yunus geus jadi tanda pikeun urang Ninéwé, kitu deui Putra Manusa bakal jadi tanda pikeun angkatan ayeuna. ³¹Ratu ti Kidul bakal cengkat dina poé pangadilan jeung jalma-jalma angkatan ayeuna, tuluy ngahukuman ka maranéhna—sabab manéhna datang ti tungtung bumi pikeun ngadéngékeun hikmah Raja Suléman, jeung tétéla, di dieu aya nu leuwih agung ti batan Suléman.

³²“Urang Ninéwé bakal cengkat dina poé pangadilan jeung angkatan ayeuna tuluy ngahukuman, sabab maranéhna geus tarobat waktu Yunus ngawawar, sarta di dieu aya nu leuwih agung ti batan Yunus.

Palita pikeun Awak

³³“Euweuh jalma anu nyeungeut palita tuluy diteundeun di tempat nu buni atawa ditangkupan ku wadah, tapi ditunda dina tatakanana, supaya sing saha nu asup bisa nénjo caangna. ³⁴Panon maraneh téh palita pikeun awak. Lamun panon maraneh séhat, sakujur awak maraneh bakal caang; tapi lamun goréng, awak maraneh bakal pinuh ku poék.

³⁵“Ku sabab éta, sing ati-ati, bisi caang anu aya di jero diri maraneh téh jadi poék.

³⁶“Jadi lamun sakujur awak maraneh pinuh ku caang, taya bagian nu poék, awak téh bakal caang sagemblengna—lir palita anu nyaangan maraneh ku sinarna.’

Cilaka Keur Agama nu Kosong

³⁷Sanggeus Anjeunna nyarios, aya hiji urang Parisi anu ngajak Anjeunna tuang di imahna; tuluy Anjeunna lebet tuluy calik dina méja. ³⁸Éta urang Parisi hélok ningali yén Anjeunna henteu wawasuhan heula samémeh tuang.

³⁹Waler Gusti ka manéhna, ‘Ari maraneh urang Parisi ngan meresihan bagian luar cangkir jeung pinggan, padahal jero haté maraneh pinuh ku kasarakahan jeung kajahatan. ⁴⁰Éh maraneh nu barodo! Lain anu nyieun bagian luar téh nu nyieun bagian jero ogé?

⁴¹“Leuwih hadé mah sidekahkeun ka nu mariskin naon-naon anu aya di jero, tangtu sagala rupa bakal beresih pikeun maraneh.

⁴²“Tapi cilaka maraneh, urang Parisi! Maraneh méré saperpuluh tina selasih, inggu, jeung sagala rupa jukut bungbu, tapi ngalalaworakeun kaadilan jeung asih ka Rama urang. Ieu kuduna dilakonan, tanpa ngalalaworakeun nu séjén.

⁴³“Cilaka maraneh, urang Parisi! Sabab maraneh resep diuk di tempat panghareupna di tempat ibadah, jeung resep disalam dihormat di pasar.

⁴⁴“Cilaka maraneh! Sabab maraneh téh lir kuburan anu taya tangarana, nepi ka jalma-jalma narincak luhureunana bari teu arnyahoeun.’

⁴⁵Aya saurang ahli Torét anu ngawangsul, ‘Pa Guru, ku nyanggemkeun hal-hal kitu téh Anjeun ngahina ka abdi sadaya ogé.’

⁴⁶Waler Anjeunna, ‘Cilaka ogé maraneh, para ahli Torét! Maraneh ngabeungbeuratan jalma ku momotan anu abot, padahal maraneh sorangan teu daék noél éta momotan ku ramo-ramo acan.

⁴⁷“Cilaka maraneh! Maraneh ngadegkeun makam para nabi, padahal karuhun maraneh pisan anu geus maéhan maranéhna.

⁴⁸“Jadi maraneh téh jadi saksi sarta satuju kana kalakuan karuhun maraneh, sabab maranéhna anu maéhan, ari maraneh anu ngadegkeun makamna.’

⁴⁹“Ku sabab éta Hikmah Rama urang ogé geus ngandika, ‘Kami rék ngutus nabi-nabi jeung rasul-rasul ka maranéhna; sawaréh ti antarana bakal dipaéhan jeung dikaniaya ku maranéhna.’

⁵⁰“supaya getih sakabéh nabi anu geus ditumpahkeun ti mimiti dunya diadegkeun, dipénta tanggung jawabna ti angkatan ayeuna,

⁵¹“ti getih Habil nepi ka getih Jakaria, anu dipaéhan di antara altar jeung tempat suci. Enya, Kami ngabéjaan maraneh, éta bakal dipénta tanggung jawabna ti angkatan ayeuna.

⁵²“Cilaka maraneh, para ahli Torét! Sabab maraneh geus nyokot konci pangaweruh—maraneh sorangan teu arasup, ari nu rék arasup dihalang-halang.”

⁵³Sanggeus Anjeunna angkat ti dinya, para ahli Kitab jeung urang Parisi mimiti ngamusuh Anjeunna kalawan sengit, bari maksa supaya Anjeunna nyarioskeun rupa-rupa perkara, ⁵⁴bari ngadodoho Anjeunna, supaya bisa newak Anjeunna tina naon-naon anu kaluar tina nyarios-Na.