Κατά Λουκάν 11 FHB Father's Heart Bible™

Κεφάλαιο 11.

11 ¹Προσευχόταν σε κάποιον τόπο· όταν τελείωσε, ένας από τους μαθητές του τού είπε: «Κύριε, μάθε μας να προσευχόμαστε, όπως και ο Ιωάννης δίδαξε τους μαθητές του».

²Τους είπε: «Όταν προσεύχεστε, να λέτε: Πατέρα, ας αγιαστεί το όνομά σου. Ας έρθει η βασιλεία σου. ³Δίνε μας κάθε μέρα το καθημερινό μας ψωμί. ⁴Και συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας, γιατί κι εμείς συγχωρούμε τον καθένα που μας χρωστάει. Και μη μας οδηγήσεις σε πειρασμό».

⁵Τους είπε: «Ποιος από σας, αν έχει έναν φίλο, θα πάει σ’ αυτόν τα μεσάνυχτα και θα του πει: “Φίλε, δάνεισέ μου τρία ψωμιά,

⁶«γιατί ένας φίλος μου ήρθε από ταξίδι, και δεν έχω τίποτα να του προσφέρω”,

⁷«κι εκείνος από μέσα απαντάει: “Μη με ενοχλείς· η πόρτα είναι ήδη κλειστή, και τα παιδιά μου είναι μαζί μου στο κρεβάτι. Δεν μπορώ να σηκωθώ και να σου δώσω τίποτα”;

⁸«Σας λέω: ακόμη κι αν ο φίλος που κοιμάται δεν σηκωθεί να του δώσει τίποτα επειδή είναι φίλοι, η αδιάντροπη επιμονή εκείνου που ζητάει θα τον κάνει τελικά να σηκωθεί και να του δώσει ό,τι χρειάζεται».

⁹«Σας λέω: ζητάτε, και θα σας δοθεί· ψάχνετε, και θα βρείτε· χτυπάτε την πόρτα, και θα σας ανοιχτεί.

¹⁰«Ο καθένας που ζητάει παίρνει· εκείνος που ψάχνει βρίσκει· και σ’ εκείνον που χτυπάει την πόρτα θα του ανοιχτεί.

¹¹«Ποιος πατέρας ανάμεσά σας, αν ο γιος του ζητήσει ψάρι, θα του δώσει φίδι αντί γι’ αυτό·

¹²«ή, αν ζητήσει αυγό, θα του δώσει σκορπιό;

¹³«Αν εσείς, αν και είστε κακοί, ξέρετε να δίνετε καλά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας από τον ουρανό θα δώσει το Άγιο Πνεύμα σ’ εκείνους που του το ζητούν!»

Η Βασιλεία του Πατέρα μας Ήρθε

¹⁴Έβγαζε ένα δαιμόνιο που ήταν βουβό. Όταν βγήκε, ο βουβός μίλησε, και τα πλήθη έμειναν κατάπληκτα. ¹⁵Μερικοί όμως απ’ αυτούς είπαν: «Με τον Βεελζεβούλ, τον άρχοντα των δαιμονίων, βγάζει τα δαιμόνια». ¹⁶ενώ άλλοι, για να τον δοκιμάσουν, ζητούσαν απ’ αυτόν ένα σημάδι από τον ουρανό.

¹⁷Εκείνος όμως, ξέροντας τις σκέψεις τους, τους είπε: «Κάθε βασιλεία χωρισμένη ενάντια στον εαυτό της καταστρέφεται, και σπίτι χωρισμένο ενάντια σε σπίτι πέφτει.

¹⁸«Αν κι ο Σατανάς είναι χωρισμένος ενάντια στον εαυτό του, πώς θα σταθεί η βασιλεία του; Γιατί λέτε ότι βγάζω τα δαιμόνια με τον Βεελζεβούλ.

¹⁹«Αν εγώ βγάζω τα δαιμόνια με τον Βεελζεβούλ, οι γιοι σας με ποιον τα βγάζουν; Γι’ αυτό αυτοί θα σας κρίνουν.

²⁰«Αν όμως εγώ βγάζω τα δαιμόνια με το δάχτυλο του Πατέρα μας, τότε ήρθε σ’ εσάς η βασιλεία του Πατέρα μας.

²¹«Όταν ένας δυνατός άντρας, πάνοπλος, φυλάει το παλάτι του, τα υπάρχοντά του είναι ασφαλή.

²²«Όταν όμως κάποιος πιο δυνατός του επιτεθεί και τον νικήσει, του παίρνει την πανοπλία στην οποία στηριζόταν και μοιράζει τα λάφυρά του.

²³«Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου, κι όποιος δεν μαζεύει μαζί μου σκορπίζει.

²⁴«Όταν ένα ακάθαρτο πνεύμα βγει από έναν άνθρωπο, περνάει μέσα από άνυδρους τόπους ψάχνοντας ανάπαυση. Και καθώς δεν βρίσκει, λέει: “Θα γυρίσω στο σπίτι μου, απ’ όπου έφυγα. ²⁵Κι όταν έρθει, βρίσκει το σπίτι σκουπισμένο και συγυρισμένο.

²⁶«Τότε πηγαίνει και φέρνει άλλα εφτά πνεύματα χειρότερα από τον εαυτό του· μπαίνουν και κατοικούν εκεί, και η τελική κατάσταση εκείνου του ανθρώπου γίνεται χειρότερη από την πρώτη”».

²⁷Καθώς τα έλεγε αυτά, μια γυναίκα μέσα από το πλήθος φώναξε: «Μακάρια η κοιλιά που σε βάσταξε, και οι μαστοί που σε θήλασαν!»

²⁸Εκείνος όμως είπε: «Μακάριοι μάλλον είναι εκείνοι που ακούν τον λόγο του Πατέρα μας και τον τηρούν!»

Κάποιος Μεγαλύτερος από τον Ιωνά Είναι Εδώ

²⁹Καθώς μαζεύονταν τα πλήθη, άρχισε να λέει: «Αυτή η γενιά είναι μια γενιά κακή. Ζητάει σημάδι, αλλά δεν θα της δοθεί άλλο σημάδι παρά το σημάδι του Ιωνά. ³⁰Γιατί όπως ο Ιωνάς έγινε σημάδι για τους ανθρώπους της Νινευή, έτσι θα είναι κι ο Υιός του Ανθρώπου για τούτη τη γενιά. ³¹Η βασίλισσα του Νότου θα σηκωθεί στην κρίση μαζί με τους ανθρώπους τούτης της γενιάς και θα τους καταδικάσει — αυτή ήρθε από τα πέρατα της γης για να ακούσει τη σοφία του Σολομώντα, και να, εδώ είναι κάτι μεγαλύτερο από τον Σολομώντα.

³²«Οι Νινευίτες θα σηκωθούν στην κρίση μαζί με τούτη τη γενιά και θα την καταδικάσουν, γιατί εκείνοι μετανόησαν όταν κήρυξε ο Ιωνάς, και εδώ είναι κάποιος μεγαλύτερος από τον Ιωνά.

Το Λυχνάρι του Σώματος

³³«Κανείς δεν ανάβει λυχνάρι και το βάζει σε κρύπτη ή κάτω από ένα δοχείο, αλλά πάνω σε λυχνοστάτη, ώστε όσοι μπαίνουν να βλέπουν το φως. ³⁴Το μάτι σου είναι το λυχνάρι του σώματός σου· όταν είναι καθαρό, όλο το σώμα σου είναι γεμάτο φως· όταν είναι κακό, το σώμα σου είναι γεμάτο σκοτάδι.

³⁵«Πρόσεχε λοιπόν μήπως το φως που είναι μέσα σου είναι σκοτάδι.

³⁶«Αν λοιπόν όλο το σώμα σου είναι γεμάτο φως, χωρίς κανένα σκοτεινό μέρος, θα είναι ολόκληρο φωτεινό — σαν το λυχνάρι που σε φωτίζει με τη λάμψη του».

Αλίμονο στην Άδεια Θρησκεία

³⁷Καθώς μιλούσε, ένας Φαρισαίος τον κάλεσε να φάει μαζί του· εκείνος μπήκε και κάθισε στο τραπέζι. ³⁸Ο Φαρισαίος απόρησε όταν είδε πως δεν πλύθηκε πρώτα πριν από το φαγητό.

³⁹Τότε ο Κύριος του είπε: «Εσείς οι Φαρισαίοι καθαρίζετε το ποτήρι και το πιάτο απ’ έξω, μέσα σας όμως είστε γεμάτοι απληστία και κακία. ⁴⁰Ανόητοι! Εκείνος που έκανε το έξω δεν έκανε και το μέσα;

⁴¹«Δώστε όμως στους φτωχούς αυτά που έχετε μέσα, και όλα θα είναι καθαρά για σας.

⁴²«Αλίμονο όμως σ’ εσάς τους Φαρισαίους! Δίνετε το δέκατο από τον δυόσμο, τον πήγανο και κάθε λαχανικό, παραμελείτε όμως τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Πατέρα μας. Αυτά έπρεπε να κάνετε, χωρίς να παραμελείτε και τα άλλα.

⁴³«Αλίμονο σ’ εσάς τους Φαρισαίους! Γιατί αγαπάτε την πρώτη θέση στις συναγωγές και τους χαιρετισμούς στις αγορές.

⁴⁴«Αλίμονο σ’ εσάς! Γιατί είστε σαν τους τάφους που δεν φαίνονται, και οι άνθρωποι περπατούν από πάνω τους χωρίς να το ξέρουν».

⁴⁵Ένας από τους νομοδιδασκάλους τού αποκρίθηκε: «Δάσκαλε, λέγοντας αυτά προσβάλλεις κι εμάς».

⁴⁶Κι εκείνος είπε: «Αλίμονο και σ’ εσάς τους νομικούς! Φορτώνετε τους ανθρώπους με βάρη ασήκωτα, μα εσείς δεν τα αγγίζετε ούτε μ’ ένα δάχτυλο.

⁴⁷«Αλίμονο σ’ εσάς! Χτίζετε τα μνήματα των προφητών, όμως οι πατέρες σας ήταν εκείνοι που τους σκότωσαν.

⁴⁸«Έτσι είστε μάρτυρες και επιδοκιμάζετε τα έργα των πατέρων σας, γιατί εκείνοι τους σκότωσαν κι εσείς χτίζετε τα μνήματά τους.

⁴⁹«Γι’ αυτό και η σοφία του Πατέρα μας είπε: “Θα τους στείλω προφήτες και αποστόλους· μερικούς απ’ αυτούς θα τους σκοτώσουν και θα τους καταδιώξουν”.

⁵⁰«ώστε το αίμα όλων των προφητών που χύθηκε από τότε που θεμελιώθηκε ο κόσμος να ζητηθεί απ’ αυτή τη γενιά,

⁵¹«από το αίμα του Άβελ ως το αίμα του Ζαχαρία, που σκοτώθηκε ανάμεσα στο θυσιαστήριο και στον ναό. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί απ’ αυτή τη γενιά.

⁵²«Αλίμονο σ’ εσάς τους νομικούς! Γιατί πήρατε το κλειδί της γνώσης — εσείς δεν μπήκατε, κι εκείνους που ήθελαν να μπουν τους εμποδίσατε».

⁵³Όταν έφυγε από εκεί, οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι άρχισαν να τον πιέζουν άγρια, προκαλώντας τον να μιλήσει για πολλά, ⁵⁴παραμονεύοντάς τον, για να τον πιάσουν σε κάτι που θα έλεγε.