Ο Πατέρας στέλνει τους εβδομήντα δύο

Εβδομήντα δύο, σταλμένοι από τον Πατέρα του θερισμού, επιστρέφουν ενθουσιασμένοι που τα δαιμόνια τούς υπακούν, και ο Ιησούς τούς λέει να χαίρονται για κάτι άλλο. Η ερώτηση ενός νομικού για το ποιος λογαριάζεται πλησίον απαντιέται με έναν Σαμαρείτη σε έναν δρόμο. Το κεφάλαιο τελειώνει με μια διαφωνία ανάμεσα σε δύο αδελφές.

Κεφάλαιο 10.

Μετά από αυτά, ο Κύριος όρισε άλλους εβδομήντα δύο και τους έστειλε δύο δύο μπροστά του, σε κάθε πόλη και τόπο όπου επρόκειτο να πάει ο ίδιος.

Τους είπε: «Ο θερισμός είναι πολύς, οι εργάτες όμως λίγοι. Γι' αυτό παρακαλέστε τον Πατέρα του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του. Πηγαίνετε! Δείτε, σας στέλνω σαν αρνιά ανάμεσα σε λύκους. Μη φέρνετε πορτοφόλι, ούτε σακούλι, ούτε σανδάλια, και μη χαιρετήσετε κανέναν στον δρόμο. Σε όποιο σπίτι μπείτε, πρώτα να πείτε: “Ειρήνη σ' αυτό το σπίτι”. Αν υπάρχει εκεί άνθρωπος της ειρήνης, η ειρήνη σας θα αναπαυθεί πάνω του· αν όχι, θα επιστρέψει σ' εσάς. Μείνετε σ' εκείνο το σπίτι, τρώγοντας και πίνοντας ό,τι σας προσφέρουν, γιατί ο εργάτης αξίζει τον μισθό του. Μη μετακινείστε από σπίτι σε σπίτι. Όποτε μπαίνετε σε μια πόλη και σας δέχονται, να τρώτε ό,τι σας παραθέτουν. Θεραπεύετε εκεί τους αρρώστους και να τους λέτε: “Η βασιλεία του Πατέρα μας έχει πλησιάσει σ' εσάς”. Όταν όμως μπαίνετε σε μια πόλη που δεν σας δέχεται, βγείτε στους δρόμους της και πείτε: “Ακόμα και η σκόνη της πόλης σας που κόλλησε στα πόδια μας, την τινάζουμε ενάντιά σας. Όμως μάθετε τούτο: η βασιλεία του Πατέρα μας έχει πλησιάσει”. Σας λέω, εκείνη την ημέρα θα είναι πιο υποφερτά για τα Σόδομα παρά για εκείνη την πόλη.

«Αλίμονό σου, Χοραζίν! Αλίμονό σου, Βηθσαϊδά! Αν τα θαύματα που έγιναν ανάμεσά σας είχαν γίνει στην Τύρο και στη Σιδώνα, θα είχαν μετανοήσει από καιρό, καθισμένοι με σάκο και στάχτη. Όμως θα είναι πιο υποφερτά για την Τύρο και τη Σιδώνα στην κρίση παρά για εσάς. Κι εσύ, Καπερναούμ, θα υψωθείς ως τον ουρανό; Θα κατεβείς ως τον άδη. Όποιος ακούει εσάς ακούει εμένα· όποιος απορρίπτει εσάς απορρίπτει εμένα· κι όποιος απορρίπτει εμένα απορρίπτει εκείνον που με έστειλε».

Οι εβδομήντα δύο γύρισαν με χαρά και είπαν: «Κύριε, ακόμα και τα δαιμόνια υποτάσσονται σ' εμάς στο όνομά σου».

Εκείνος τους είπε: «Είδα τον Σατανά να πέφτει σαν αστραπή από τον ουρανό. Δείτε, σας έδωσα εξουσία να πατάτε πάνω σε φίδια και σκορπιούς, και πάνω σε όλη τη δύναμη του εχθρού — τίποτα δεν θα σας βλάψει. Μη χαίρεστε όμως που τα πνεύματα υποτάσσονται σ' εσάς — να χαίρεστε που τα ονόματά σας είναι γραμμένα στους ουρανούς».

Εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς ένιωσε αγαλλίαση με το Άγιο Πνεύμα και είπε: «Πατέρα, Κυρίαρχε του ουρανού και της γης, σε δοξάζω — έκρυψες αυτά από τους σοφούς και τους συνετούς, και τα αποκάλυψες σε μικρά παιδιά. Ναι, Πατέρα, γιατί αυτό σου άρεσε».

«Όλα μού τα παρέδωσε ο Πατέρας μου. Κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας, ούτε ποιος είναι ο Πατέρας παρά μόνο ο Υιός — κι εκείνος στον οποίο ο Υιός θελήσει να τον αποκαλύψει».

Έπειτα, στρέφοντας προς τους μαθητές, τους είπε ιδιαιτέρως: «Μακάρια τα μάτια που βλέπουν αυτά που βλέπετε! Γιατί σας λέω, πολλοί προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε και δεν τα είδαν, και να ακούσουν αυτά που ακούτε και δεν τα άκουσαν».

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη

Κάποιος νομικός σηκώθηκε για να τον δοκιμάσει: «Δάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω την αιώνια ζωή;»

Εκείνος του είπε: «Τι είναι γραμμένο στον Νόμο; Πώς το διαβάζεις;»

Εκείνος απάντησε: «Να αγαπάς τον Πατέρα σου μ' όλη την καρδιά σου, μ' όλη την ψυχή σου, μ' όλη τη δύναμή σου, μ' όλο τον νου σου, και τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου».

Του είπε: «Απάντησες σωστά. Κάνε αυτό και θα ζήσεις».

Εκείνος όμως, θέλοντας να δικαιώσει τον εαυτό του, ρώτησε τον Ιησού: «Και ποιος είναι ο πλησίον μου;»

Ο Ιησούς είπε: «Κάποιος άνθρωπος κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ και έπεσε πάνω σε ληστές, που τον ξεγύμνωσαν και τον χτύπησαν, κι ύστερα τον άφησαν μισοπεθαμένο. Έτυχε τότε να κατεβαίνει από εκείνον τον δρόμο κάποιος ιερέας· όταν τον είδε, πέρασε από την απέναντι μεριά. Το ίδιο και κάποιος Λευίτης· ήρθε στον τόπο, τον είδε και πέρασε από την απέναντι μεριά. Ένας Σαμαρείτης όμως που ταξίδευε σ' εκείνον τον δρόμο τον βρήκε, και όταν τον είδε, τον σπλαχνίστηκε. Πήγε κοντά του, έδεσε τις πληγές του, έχυσε πάνω τους λάδι και κρασί, τον ανέβασε στο δικό του ζώο, τον πήγε σε ένα πανδοχείο και τον φρόντισε. Την επόμενη μέρα έβγαλε δύο ασημένια νομίσματα, τα έδωσε στον πανδοχέα και είπε: “Φρόντισέ τον. Ό,τι περισσότερο ξοδέψεις, εγώ θα σ' το ξεπληρώσω όταν επιστρέψω”. Ποιος από τους τρεις αυτούς νομίζεις ότι έγινε πλησίον σ' εκείνον που έπεσε πάνω στους ληστές;»

Εκείνος είπε: «Αυτός που του έδειξε έλεος». Του είπε ο Ιησούς: «Πήγαινε και κάνε κι εσύ το ίδιο».

Η Μάρθα και η Μαρία

Καθώς ταξίδευαν, ο Ιησούς μπήκε σε ένα χωριό. Μια γυναίκα που την έλεγαν Μάρθα τον υποδέχτηκε στο σπίτι της. Είχε μια αδελφή που τη λέγανε Μαρία, η οποία κάθισε στα πόδια του Κυρίου και άκουγε τη διδασκαλία του. Η Μάρθα όμως ήταν απασχολημένη με όλο το σερβίρισμα. Ήρθε κοντά του και είπε: «Κύριε, δεν σε νοιάζει που η αδελφή μου με άφησε να υπηρετώ μόνη; Πες της να με βοηθήσει».

Ο Κύριος όμως της απάντησε: «Μάρθα, Μάρθα, ανησυχείς και ταράζεσαι για πολλά πράγματα, ένα όμως είναι το αναγκαίο. Η Μαρία διάλεξε την καλή μερίδα· και αυτή δεν θα της αφαιρεθεί».