ခမည်းတော် ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်တော်မူခြင်း
ရိတ်သိမ်းရာ၏ ခမည်းတော် စေလွှတ်သော ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်တို့သည် နတ်ဆိုးများ မိမိတို့ကို နာခံကြသဖြင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ပြန်လာကြရာ ယေရှုက အခြားအရာတစ်ခုအတွက်သာ ဝမ်းမြောက်ကြလော့ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မည်သူသည် အိမ်နီးချင်း ဖြစ်သနည်းဟူသော ပညတ်ကျမ်းဆရာ၏ မေးခွန်းကို လမ်းပေါ်ရှိ ရှမာရိလူတစ်ဦးအကြောင်းဖြင့် ဖြေတော်မူသည်။ အဆုံး၌ ညီအစ်မနှစ်ဦး အငြင်းပွားကြသည်။
10 1ထို့နောက် သခင်သည် အခြားသူ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို ခန့်အပ်တော်မူ၍၊ မိမိကြွသွားမည့် မြို့ရွာအရပ်ရပ်သို့ သူတို့ကို နှစ်ဦးစီ မိမိ၏ရှေ့မှ စေလွှတ်တော်မူ၏။
2ကိုယ်တော်က “ရိတ်သိမ်းစရာ အလွန်များသော်လည်း အလုပ်သမားတို့မှာ နည်းပါး၏။ ထို့ကြောင့် ရိတ်သိမ်းခြင်း၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏ရိတ်သိမ်းရာသို့ အလုပ်သမားတို့ကို စေလွှတ်တော်မူရန် တောင်းလျှောက်ကြလော့။ 3သွားကြလော့။ ကြည့်လော့၊ ဝံပုလွေအုပ်ထဲသို့ သိုးသငယ်များကို လွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့ကို ငါစေလွှတ်၏။ 4ပိုက်ဆံအိတ်ကိုလည်းကောင်း၊ လွယ်အိတ်ကိုလည်းကောင်း၊ ဖိနပ်ကိုလည်းကောင်း မယူဆောင်ကြနှင့်။ လမ်းခရီး၌လည်း မည်သူကိုမျှ နှုတ်မဆက်ကြနှင့်။ 5မည်သည့်အိမ်သို့ ဝင်သည်မဆို ဦးစွာ ‘ဤအိမ်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းရှိပါစေ’ ဟု ဆိုကြလော့။ 6ထိုအိမ်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို နှစ်သက်သူ ရှိလျှင် သင်တို့၏ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ထိုသူအပေါ်၌ တည်လိမ့်မည်။ မရှိလျှင်မူ သင်တို့ထံသို့ ပြန်လာလိမ့်မည်။ 7ထိုအိမ်၌ပင်နေ၍ ကျွေးမွေးသမျှကို စားသောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား အလုပ်သမားသည် မိမိ၏အခကို ခံထိုက်ပေ၏။ အိမ်တစ်အိမ်မှ အခြားအိမ်သို့ မပြောင်းကြနှင့်။ 8မည်သည့်မြို့သို့ ဝင်သည်မဆို သင်တို့ကို လက်ခံကြိုဆိုလျှင် သင်တို့ရှေ့၌ ချထားသမျှကို စားကြလော့။ 9ထိုမြို့၌ရှိသော ဖျားနာသူတို့ကို ကုသပျောက်ကင်းစေ၍၊ ‘ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် သင်တို့အနီးသို့ ရောက်လာပြီ’ ဟု သူတို့အား ပြောကြလော့။ 10သို့ရာတွင် သင်တို့ကို လက်မခံသောမြို့သို့ ဝင်သောအခါ ထိုမြို့၏လမ်းများသို့ ထွက်၍၊ 11‘သင်တို့မြို့မှ ငါတို့ခြေ၌ ကပ်သော မြေမှုန့်ကိုပင် သင်တို့အား ငါတို့ ခါချကြ၏။ သို့သော် ဤအချက်ကို သိမှတ်ကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် အနီးသို့ ရောက်လာပြီ’ ဟု ဆိုကြလော့။ 12ထိုနေ့၌ ထိုမြို့အတွက်ထက် သောဒုံမြို့အတွက်က သာ၍ သည်းခံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သင်တို့အား ငါဆို၏။
13“အို ခေါရာဇိန်မြို့၊ သင်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ အို ဗက်ဇဲဒမြို့၊ သင်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ သင်တို့တွင် ပြုခဲ့သော အံ့ဖွယ်တန်ခိုးများကို တုရုမြို့နှင့် ဇိဒုန်မြို့တို့တွင် ပြုခဲ့လျှင် ထိုမြို့သားတို့သည် လျှော်တေအဝတ်ကိုဝတ်၍ ပြာထဲ၌ ထိုင်လျက် ကြာမြင့်စွာကပင် နောင်တရကြပြီဖြစ်၏။ 14သို့ရာတွင် တရားစီရင်သောနေ့၌ သင်တို့အတွက်ထက် တုရုမြို့နှင့် ဇိဒုန်မြို့တို့အတွက်က သာ၍ သည်းခံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ 15အို ကပေရနောင်မြို့၊ သင်သည် ကောင်းကင်သို့တိုင်အောင် မြှောက်စားခြင်းခံရမည်လော။ သင်သည် မရဏနိုင်ငံသို့တိုင်အောင် နှိမ့်ချခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ 16သင်တို့၏စကားကို နားထောင်သောသူသည် ငါ့စကားကို နားထောင်၏။ သင်တို့ကို ပယ်သောသူသည် ငါ့ကို ပယ်၏။ ငါ့ကို ပယ်သောသူသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသောအရှင်ကို ပယ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
17ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ဦးတို့သည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာ ပြန်လာကြ၍ “သခင်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို အမှီပြု၍ နတ်ဆိုးများပင် အကျွန်ုပ်တို့အား ကျိုးနွံကြပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။
18ကိုယ်တော်က “စာတန်သည် ကောင်းကင်မှ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ကျဆင်းသည်ကို ငါမြင်ခဲ့၏။ 19ကြည့်လော့၊ မြွေများနှင့် ကင်းမြီးကောက်များကို နင်းချေနိုင်သော၊ ရန်သူ၏တန်ခိုးအလုံးစုံကို အုပ်စိုးနိုင်သော အခွင့်ကို သင်တို့အား ငါပေးပြီ။ မည်သည့်အရာမျှ သင်တို့ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်မည်မဟုတ်။ 20သို့ရာတွင် နတ်ဝိညာဉ်များ သင်တို့အား ကျိုးနွံသည်ကို အကြောင်းပြု၍ မဝမ်းမြောက်ကြနှင့်။ သင်တို့၏နာမည်များ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရေးမှတ်ထားသည်ကိုသာ အကြောင်းပြု၍ ဝမ်းမြောက်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
21ထိုအချိန်၌ ယေရှုသည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၌ ဝမ်းမြောက်တော်မူ၍ “အဖခမည်းတော်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အစိုးရတော်မူသောအရှင်၊ ကိုယ်တော်ကို အကျွန်ုပ် ချီးမွမ်းပါ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဤအရာတို့ကို ပညာရှိသူနှင့် လိမ္မာသူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်၍ သူငယ်တို့အား ဖွင့်ပြတော်မူပါ၏။ မှန်ပါ၏၊ အဖခမည်းတော်၊ ဤသို့ဖြစ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော် နှစ်သက်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်ပါ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
22“ငါ့ခမည်းတော်သည် အရာခပ်သိမ်းကို ငါ့အား အပ်ပေးတော်မူပြီ။ သားတော်သည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ခမည်းတော်မှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ မသိ။ ခမည်းတော်သည် မည်သူဖြစ်တော်မူသည်ကိုလည်း သားတော်နှင့် သားတော်က ဖွင့်ပြလိုသောသူမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ မသိ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
23ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်တို့ဘက်သို့ လှည့်တော်မူ၍ သီးခြားအားဖြင့် “သင်တို့မြင်သည်ကို မြင်ရသော မျက်စိတို့သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ 24အကြောင်းမူကား ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များစွာတို့သည် သင်တို့မြင်သည်ကို မြင်လိုသော်လည်း မမြင်ရကြ၊ သင်တို့ကြားသည်ကို ကြားလိုသော်လည်း မကြားရကြဟု သင်တို့အား ငါဆို၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
ကောင်းသောရှမာရိလူ၏ ပုံဥပမာ
25ကျမ်းတတ်ဆရာတစ်ဦးသည် ထ၍ ကိုယ်တော်ကို စုံစမ်းလျက် “ဆရာသခင်၊ ထာဝရအသက်ကို အမွေခံရရန် အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်အရာကို ပြုရပါမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။
26ကိုယ်တော်က “ပညတ်ကျမ်း၌ အဘယ်သို့ ရေးထားသနည်း။ သင်သည် အဘယ်သို့ ဖတ်ရှုသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။
27ထိုသူက “သင်၏ခမည်းတော်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဝိညာဉ်အကြွင်းမဲ့၊ အစွမ်းသတ္တိအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်အကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့။ ထို့ပြင် သင်၏အိမ်နီးချင်းကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်လော့” ဟု ဖြေလျှောက်၏။
28ကိုယ်တော်က “သင်သည် မှန်ကန်စွာ ဖြေပြီ။ ဤသို့ ပြုလျှင် သင်သည် အသက်ရှင်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
29သို့ရာတွင် ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်ဟုပြလိုသဖြင့် ယေရှုအား “အကျွန်ုပ်၏အိမ်နီးချင်းကား မည်သူနည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။
30ယေရှုက “လူတစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ယေရိခေါမြို့သို့ ဆင်းသွားစဉ် ဓားပြများ၏လက်သို့ ကျရောက်လေ၏။ ထိုဓားပြတို့သည် သူ၏အဝတ်ကို ချွတ်၍ ရိုက်နှက်ပြီးလျှင် သေလုမတတ် ထားခဲ့ကြ၏။ 31ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ပါးသည် ထိုလမ်းအတိုင်း ဆင်းသွားရာ၊ ထိုသူကို မြင်လျှင် လမ်းတစ်ဖက်သို့ ရှောင်ကွင်းသွားလေ၏။ 32ထိုနည်းတူ လေဝိအမျိုးသားတစ်ဦးသည်လည်း ထိုအရပ်သို့ ရောက်လာ၍၊ ထိုသူကို မြင်လျှင် လမ်းတစ်ဖက်သို့ ရှောင်ကွင်းသွားလေ၏။ 33သို့ရာတွင် ထိုလမ်းကို ခရီးသွားနေသော ရှမာရိလူတစ်ဦးသည် ထိုသူ့ထံသို့ ရောက်လာ၍၊ သူ့ကို မြင်သောအခါ အလွန်သနားကြင်နာသောစိတ် ရှိလေ၏။ 34ထိုသူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ဒဏ်ရာများပေါ်တွင် ဆီနှင့်စပျစ်ရည်ကို လောင်းပြီးလျှင် အဝတ်ဖြင့် စည်းနှောင်ပေး၏။ ထို့နောက် မိမိ၏တိရစ္ဆာန်ပေါ်သို့ တင်၍ စရပ်တစ်ခုသို့ ဆောင်ယူကာ ပြုစုစောင့်ရှောက်လေ၏။ 35နောက်တစ်နေ့တွင် ဒင်္ဂါးနှစ်ပြားကို ထုတ်၍ စရပ်ရှင်အား ပေးပြီးလျှင် ‘ဤသူကို ပြုစုပါ။ ပိုမိုကုန်ကျသမျှကို ငါ ပြန်လာသောအခါ ဆပ်ပေးပါမည်’ ဟု ဆိုလေ၏။ 36ဓားပြတို့၏လက်သို့ ကျရောက်သောသူ၏ အိမ်နီးချင်းဖြစ်လာသည်မှာ ဤသုံးဦးတွင် မည်သူဖြစ်သည်ဟု သင်ထင်သနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။
37ထိုသူက “ထိုသူအား ကရုဏာပြသောသူပေတည်း” ဟု ဖြေလျှောက်၏။ ယေရှုကလည်း “သွား၍ ထိုနည်းတူ ပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။
မာသနှင့်မာရိ
38ထိုသူတို့ ခရီးသွားကြစဉ် ယေရှုသည် ရွာတစ်ရွာသို့ ဝင်တော်မူ၏။ မာသအမည်ရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်ကို မိမိ၏အိမ်၌ ကြိုဆိုလက်ခံလေ၏။ 39ထိုအမျိုးသမီးတွင် မာရိအမည်ရှိသော ညီမတစ်ဦးရှိ၏။ မာရိသည် သခင်၏ခြေတော်ရင်း၌ ထိုင်လျက် ကိုယ်တော်၏ဩဝါဒကို နားထောင်လေ၏။ 40သို့ရာတွင် မာသသည် ဧည့်ဝတ်ပြုစုရာ၌ များစွာ စိတ်အာရုံပျံ့လွင့်လျက်ရှိ၏။ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာ၍ “သခင်၊ အကျွန်ုပ်၏ညီမသည် အကျွန်ုပ်တစ်ဦးတည်း ဧည့်ဝတ်ပြုစုစေရန် စွန့်ထားခြင်းကို ကိုယ်တော် ဂရုမပြုပါသလော။ အကျွန်ုပ်ကို ကူညီစေရန် သူ့အား မိန့်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။
41သို့ရာတွင် သခင်က “မာသ၊ မာသ၊ သင်သည် အများသောအမှုတို့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်လျက်ရှိ၏။ 42လိုအပ်သောအရာကား တစ်ခုတည်းသာဖြစ်၏။ မာရိသည် ကောင်းသောဝေစုကို ရွေးချယ်ပြီ။ ထိုဝေစုကို သူ့ထံမှ နုတ်ယူလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။