Rama Ngutus Tujuh Puluh Dua Urang

Tujuh puluh dua anu diutus ku Rama anu boga panén balik bungah pisan yén sétan-sétan nurut ka maranéhna, sarta Yesus nitah maranéhna gumbira ku hal séjén. Patarosan hiji ahli Toret ngeunaan saha anu kaasup tatangga dijawab ku carita urang Samaria di jalan. Ditungtungan ku pacogregan antara dua sadulur awéwé.

Pasal 10.

Sanggeus kitu, Gusti netepkeun deui tujuh puluh dua urang, tuluy diutus duaan-duaan ti payuneun Anjeunna, ka saban kota jeung tempat anu baris disumpingan ku Anjeunna.

Saur Anjeunna ka maranehna, “Panen teh loba, tapi nu digawena saeutik. Ku sabab kitu, pentaan ka Rama nu kagungan panen, mugi ngutus para pagawe ka ladang panen-Na. Geura arindit! Tenjo, maraneh ku Kami diutus lir anak domba ka tengah-tengah ajag. Ulah mamawa kantong duit, ulah mamawa kantong bekel, ulah mamawa tarumpah, sarta ulah mere salam ka saha-saha di jalan. Ari asup ka imah mana bae, ucapkeun heula, ‘Mugi karahayuan nyangkruk di ieu imah.’ Lamun di dinya aya jalma nu resep kana karahayuan, salam maraneh teh bakal nyangkruk ka manehna; tapi lamun henteu, bakal balik deui ka maraneh. Matuh di eta imah, dahar jeung nginum naon anu disuguhkeun, sabab nu digawe teh pantes narima buruhna. Ulah pindah-pindah ti imah ka imah. Saban asup ka hiji kota sarta maraneh ditarima kalawan hade, dahar naon anu disadiakeun pikeun maraneh. Cageurkeun nu garering di dinya, tuluy bejakeun ka maranehna, ‘Karajaan Rama urang geus deukeut ka aranjeun.’ Tapi ari asup ka kota anu teu daek narima maraneh, kaluar ka jalan-jalanna tuluy ucapkeun, ‘Kekebul kota aranjeun anu napel dina suku kami oge, ku kami dikebutkeun pikeun jadi saksi ngalawan aranjeun. Sanajan kitu, kieu kudu kanyahoan: Karajaan Rama urang geus deukeut.’ Cek Kami ka maraneh, dina poe eta Sodom bakal leuwih enteng tinimbang eta kota.

“Cilaka maneh, Korasin! Cilaka maneh, Betsaida! Lamun mujijat-mujijat anu geus dipilampah di maraneh teh dipilampah di Tirus jeung Sidon, geus ti baheula maranehna tarobat, bari diuk make baju karung dina lebu. Tapi dina poe pangadilan, Tirus jeung Sidon bakal leuwih enteng tinimbang maraneh. Jeung maneh, Kapernaum, rek dijungjung ka sawarga? Maneh teh bakal digulingkeun ka jero kubur. Sing saha anu ngadengekeun maraneh, eta ngadengekeun ka Kami; sing saha anu nolak maraneh, eta nolak ka Kami; sarta sing saha anu nolak ka Kami, eta nolak ka Anu ngutus Kami.”

Tujuh puluh dua urang teh baralik kalawan bungah, tuluy unjukan, “Nun Gusti, dugi ka setan-setan oge nurut ka abdi sadaya ku pajenengan Gusti.”

Saur Anjeunna ka maranehna, “Kami nenjo Iblis ragrag tina sawarga lir kilat. Tenjo, maraneh ku Kami geus dibere kawasa pikeun ngaidek oray jeung kalajengking, kitu deui pikeun ngelehkeun sagala kakuatan musuh—moal aya nu bisa nyilakakeun maraneh. Tapi ulah barungah ku sabab roh-roh nurut ka maraneh—sing barungah ku sabab ngaran maraneh geus dituliskeun di sawarga.”

Harita keneh Yesus ngaraos bingah ku karana Roh Suci, tuluy saur-Na, “Nun Ama, Gusti nu murbakawasa ka langit jeung bumi, Kami muji ka Ama—perkara ieu ku Ama disumputkeun ti nu palinter jeung nu wijaksana, sabalikna dibuka ka nu laleutik. Leres, nun Ama, da kitu pangersa Ama.”

“Sagala perkara geus dipasrahkeun ka Kami ku Ama Kami. Taya saurang oge nu nyaho saha ari Putra teh, iwal ti Rama; sarta taya saurang oge nu nyaho saha ari Rama teh, iwal ti Putra—jeung ka sing saha anu ku Putra dipilih pikeun dibuka.”

Geus kitu Anjeunna malik ka murid-murid-Na, tuluy saur-Na husus ka maranehna, “Bagja mata anu nenjo naon anu ku maraneh katenjo! Sabab cek Kami ka maraneh, loba nabi jeung raja anu harayang nenjo naon anu ku maraneh katenjo tapi teu narenjoeun, jeung harayang ngadenge naon anu ku maraneh kadenge tapi teu kadarengeeun.”

Misil ngeunaan Urang Samaria nu Hade

Aya hiji ahli Toret nangtung rek nyoba ka Anjeunna, “Nun Guru, naon anu kedah dipilampah ku abdi supados kenging warisan hirup langgeng?”

Waler Anjeunna ka manehna, “Naon anu ditulis dina Hukum Toret? Kumaha ngabacana ku anjeun?”

Jawabna, “Kudu mikaasih ka Rama anjeun kalawan sapinuhing hate, sapinuhing jiwa, sakabeh kakuatan, jeung sakabeh akal, sarta kudu nyaah ka pada jalma cara ka diri sorangan.”

Waler Anjeunna, “Bener jawaban anjeun. Pilampah eta, tangtu anjeun hirup.”

Tapi ku sabab hayang ngabenerkeun maneh, manehna nanya deui ka Yesus, “Saha atuh anu disebut pada jalma abdi teh?”

Waler Yesus, “Aya hiji jalma turun ti Yerusalem ka Yeriko, tuluy keuna ku rampog. Pakeanana dirampas, awakna dikakaya, geus kitu ditinggalkeun dina kaayaan satengah paeh. Kabeneran aya hiji imam keur turun ngaliwatan eta jalan; sanggeus nenjo ka manehna, eta imam teh nyinglar ka sisi sejen tuluy ngaliwat. Kitu deui aya hiji urang Lewi anu nepi ka tempat eta, sanggeus nenjo ka manehna, nyinglar ka sisi sejen tuluy ngaliwat. Tapi aya hiji urang Samaria anu keur dina lalampahan ngaliwatan eta jalan manggihan manehna, sarta sanggeus nenjo, hatena watir ku karunya. Tuluy manehna nyampeurkeun, raratna dibeberan bari dikucuran minyak jeung anggur, geus kitu diunggahkeun kana kalde tutumpakanana sorangan, dibawa ka hiji panginepan, tuluy diurus. Poe isukna manehna ngaluarkeun dua keping duit perak, dibikeun ka nu boga panginepan, bari ngomong, ‘Urus ieu jalma. Sakur pangaluaran anu leuwih ti ieu, ku kami bakal dibayar dina waktu balik deui ka dieu.’ Cek pamanggih anjeun, ti antara nu tilu teh saha anu jadi pada jalma pikeun jalma anu keuna ku rampog tadi?”

Tembalna, “Nu mikarunya ka manehna.” Saur Yesus ka manehna, “Jung indit, pilampah saperti kitu.”

Marta jeung Maria

Sabot keur ngalanglang, Yesus lebet ka hiji kampung. Aya hiji awewe ngaranna Marta narima Anjeunna di imahna. Marta boga adi awewe ngaranna Maria, anu diuk deukeut sampean Gusti bari ngadengekeun pangajaran Anjeunna. Tapi Marta mah kalah ka repot ngalayanan. Manehna nyampeurkeun Anjeunna tuluy unjukan, “Nun Gusti, naha Gusti teu lebet manah yen pun adi ngantep abdi ngalayanan sosoranganan? Mugi ditimbalan sina ngabantu abdi.”

Tapi diwaler ku Gusti, “Marta, Marta, maneh teh salempang jeung ribed mikiran rupa-rupa perkara, padahal ngan hiji perkara anu diperlukeun. Maria geus milih bagian anu hade, sarta moal dicabut ti manehna.”