Yesus Ngutus Dua Welas Rasul

Dua belas murid diutus, lima roti nyatuan rébuan, sarta Petrus nyebut Anjeunna Kristus, harita kénéh Yesus nyebutkeun yén Anjeunna kudu dipaéhan. Di gunung Rama nyebut Anjeunna anu Dipilih. Waktu turun, Anjeunna nyageurkeun hiji budak anu teu bisa dicageurkeun ku murid-murid. Tuluy Anjeunna mapay jalan ka Yerusalem.

Pasal 9.

Yesus ngempelkeun dua welas rasul, tuluy maranehna dipaparin kakawasaan jeung wewenang pikeun ngusir sakabeh setan sarta nyageurkeun rupa-rupa kasakit. Tuluy maranehna diutus pikeun ngawartakeun Karajaan Rama urang sarta nyageurkeun nu garering.

Saur Anjeunna ka maranehna, “Omat, ulah mawa naon-naon pikeun di jalan: ulah mawa iteuk, kantong, roti, atawa duit, jeung ulah mawa baju dua-dua. Di imah mana bae maraneh asup, kudu cicing di dinya, jeung ti dinya pisan indit deui. Di mana bae maraneh teu ditarima, keprukkeun kekebul tina suku basa ninggalkeun eta kota, jadi tanda ngalawan ka maranehna.”

Tuluy maranehna arindit, ngider ti kampung ka kampung, ngawartakeun Injil sarta nyageurkeun di mana-mana.

Herodes, raja wilayah, ngadenge sagala anu keur kajadian, tuluy bingung, sabab aya nu ngomong yen Yohanes geus dihirupkeun deui tina maot, aya deui nu ngomong yen Nabi Elia geus nembongan, jeung aya nu sejen ngomong yen salah saurang nabi jaman baheula geus hirup deui. Ceuk Herodes, “Yohanes geus dipotong beuheungna ku kami—jadi saha atuh ieu jalma nu matak kadenge hal-hal kitu teh?” Manehna terus neangan jalan sangkan bisa nenjo Anjeunna.

Lima Roti Ngenyangan Lima Rebu Jalma

Sanggeus para rasul mulang, maranehna ngabejaan Yesus sagala anu geus dipigawe. Tuluy ku Anjeunna dibawa nyingkir ka hiji kota ngaranna Betsaida. Tapi jalma loba nyarahoeun tuluy nuturkeun Anjeunna. Ku Anjeunna ditampi, dicarioskeun hal Karajaan Rama urang, sarta nu kudu dicageurkeun dicageurkeun. Barang geus arek burit, dua welas rasul datang tuluy unjukan ka Anjeunna, “Jurung heula jalma rea ieu sina neangan tempat nganjrek jeung dahareun di kampung-kampung jeung di desa sakurilingeun urang—da urang teh ayeuna aya di tempat nu suni.”

Saur Yesus, “Ku maraneh bae jalma-jalma teh bere dahar.” Unjuk maranehna, “Abdi sadaya ngan gaduh lima roti sareng dua lauk—kajabi upami abdi sadaya mios ngagaleuh dahareun pikeun sakumna jalma rea ieu.”

Sabab jumlah nu lalaki kira-kira lima rebu urang. Saur Anjeunna ka murid-murid-Na, “Sina dariuk ngarombongan, saban rombongan kira-kira lima puluh urang.”

Tuluy ku maranehna dipigawe kitu, kabehanana disina dariuk. Yesus nyandak lima roti jeung dua lauk tadi, tuluy tanggah ka langit, muji sukur sarta nyemplekan eta roti, geus kitu terus-terusan dipasihkeun ka murid-murid supaya diedumkeun ka jalma rea. Kabeh dahar nepi ka sareubeuh; sesa-sesana dipulungan kaeusi dua welas karanjang.

Ceuk Maraneh, Kami Teh Saha?

Dina hiji waktu, keur Yesus neneda nyalira, ari murid-murid-Na aya di gigireun, Anjeunna mariksa ka maranehna, “Ceuk jalma rea, Kami teh saha?”

Wangsul maranehna, “Nabi Yohanes Jurubaptis. Aya deui nu nyebatkeun Nabi Elia. Aya deui nu nyebatkeun yen salah saurang nabi jaman baheula parantos hirup deui.”

Saur Anjeunna, “Ari ceuk maraneh, Kami teh saha?” Wangsul Petrus, “Nya Kristus ti Rama urang.” ^a

Putra Manusa Kudu Nandangan Sangsara

Yesus mepeling maranehna kalawan tegas, marentahkeun supaya ulah ngabejaan saha-saha ngeunaan hal ieu,

saur-Na, “Putra Manusa kudu nandangan rupa-rupa sangsara sarta ditampik ku para kokolot, imam-imam kapala, jeung ahli Toret, tuluy dipaehan, sarta dina poe katilu dihirupkeun deui.”

Tuluy saur-Na ka maranehna kabeh, “Sing saha anu hayang ngiring ka Kami, kudu nampik dirina sorangan, manggul salibna unggal poe, tuluy nuturkeun Kami. Sabab sing saha anu hayang nyalametkeun nyawana, bakal leungiteun; sabalikna sing saha anu leungiteun nyawana ku karana Kami, bakal nyalametkeun nyawana. Naon atuh gunana lamun jalma meunang sakabeh dunya, tapi leungiteun atawa ngaruksak dirina sorangan? Sing saha anu era ngaku ka Kami jeung kana pangandika Kami, Putra Manusa oge bakal era ngaku ka manehna, dina waktu sumping dina kamulyaana-Na sorangan sarta dina kamulyaan Rama katut para malaikat suci. Sing estu ceuk Kami ka maraneh, aya sawatara jalma nu nangtung di dieu, moal ngasaan maot samemeh nenjo Karajaan Rama urang.”

Rama Ngamulyakeun Putra-Na

Kira-kira dalapan poe sanggeus nyaurkeun hal eta, Yesus ngajak Petrus, Yohanes, jeung Yakobus unggah ka hiji gunung pikeun neneda. Sabot Anjeunna keur neneda, rupi pameunteu-Na robah, ari anggoana-Na jadi bodas ngagebray. Harita aya dua jalma anu keur sasauran jeung Anjeunna—nya eta Nabi Musa jeung Nabi Elia, anu nembongan dina kamulyaan, nyarioskeun perkara angkat-Na anu baris kalaksanakeun di Yerusalem.

Petrus jeung batur-baturna kacida tunduhna; sanggeus nyaring pisan, maranehna nenjo kamulyaan Anjeunna jeung dua jalma anu ngadeg bareng jeung Anjeunna. Waktu eta dua jalma rek ninggalkeun Anjeunna, Petrus unjukan ka Yesus, “Guru, sae pisan urang araya di dieu. Hayu urang nyieun tilu saung—hiji kanggo Gusti, hiji kanggo Nabi Musa, hiji kanggo Nabi Elia.” Padahal manehna teu terang kana naon anu diomongkeunana.

Sabot manehna ngomong kitu, torojol aya mega anu nutupan maranehna ku kalangkang; barang asup kana eta mega, maranehna sarieuneun.

Tuluy ti jero mega kadenge aya soara, ngalahir, “Ieu Putra Kami, Pilihan Kami—darengekeun ku maraneh!” ^b

Sanggeus soara tea jempe, tetela Yesus ngan nyalira. Maranehna cicing bae, dina mangsa eta teu ngabejaan saha-saha ngeunaan naon anu geus katenjo.

Anak Hiji Bapa Dibebaskeun tina Poek

Poe isukna, barang maranehna turun ti gunung, aya jalma rea pisan anu mapag ka Anjeunna. Aya hiji lalaki ti jero jalma rea tea ngagorowok, “Guru, mugi Gusti kersa ningali pun anak, margi anjeunna teh anak abdi hiji-hijina. Aya roh jahat anu sok nyerang manehna, ujug-ujug manehna ngajerit; roh eta ngaguncang-guncang manehna nepi ka kaluar busa tina sungutna, arang-arang ngantep manehna, terus bae nyiksa. Abdi parantos nyuhunkeun ka murid-murid Gusti supados ngusir eta roh, nanging teu tariasaeun.”

Waler Yesus, “Eh jalma-jalma jaman kiwari anu teu palercaya tur bengkok, nepi ka iraha Kami kudu matuh jeung maraneh sarta sabar ngalaan maraneh? Bawa ka dieu anak maneh teh.”

Sabot eta budak datang, setan teh ngabantingkeun sarta ngaguncang-guncang manehna. Tapi ku Yesus eta roh najis dihardik, budakna dicageurkeun, tuluy diserenkeun deui ka bapana.

Putra Manusa Bakal Diserenkeun

Kabeh jalma helok ku kaagungan Rama urang. Sabot kabehanana keur mikaheran kana sagala anu dipidamel ku Yesus, Anjeunna ngalahir ka murid-murid-Na,

“Regepkeun bener-bener omongan ieu: teu lila deui Putra Manusa bakal diserenkeun kana leungeun manusa.”

Tapi maranehna teu ngarti kana omongan eta—hartina disumputkeun ti maranehna nepi ka teu bisa kacangkem—jeung maranehna sarieun nanyakeun hal eta ka Anjeunna.

Tuluy timbul pasea di antara maranehna, ngeunaan saha nu pangpunjulna di antarana. Tapi Yesus, anu uninga kana eusi hate maranehna, nyandak hiji budak leutik tuluy ditangtungkeun gigireun Anjeunna,

tuluy saur-Na, “Sing saha anu nampi budak leutik ieu demi jenengan Kami, eta narima Kami; jeung sing saha anu narima Kami, narima Mantenna anu geus ngutus Kami. Sabab anu pangleutikna di antara maraneh kabeh—nya eta anu jadi panggedena.”

Unjuk Yohanes, “Guru, abdi sadaya ningali aya jalma anu ngusir setan nganggo jenengan Gusti, teras ku abdi sadaya dipenggel, margi anjeunna henteu ngiring sareng abdi sadaya.”

“Ulah dipegat,” saur Yesus ka anjeunna, “sabab sing saha anu henteu ngalawan ka maraneh, eta aya di pihak maraneh.”

Yesus Teteg Niat Angkat ka Yerusalem

Barang geus tereh kana waktuna Anjeunna bakal dicandak ka sawarga, Yesus teteg niat-Na rek angkat ka Yerusalem. Anjeunna ngutus utusan ti payun. Maranehna arindit tuluy asup ka hiji kampung urang Samaria pikeun nyadiakeun pangbagea keur Anjeunna, tapi urang dinya henteu daraekeun narima Anjeunna, lantaran Anjeunna rek ngabujeng ka Yerusalem. Ningali kitu, dua murid nya eta Yakobus jeung Yohanes unjukan, “Nun Gusti, kersa teu upami abdi sadaya nurunkeun seuneu ti langit pikeun ngabasmi maranehna?”

Tapi Anjeunna malik tuluy nyeuseul maranehna. Geus kitu maranehna terus ka kampung sejen.

Hargana Ngiring ka Yesus

Sabot keur di jalan, aya jalma anu unjukan ka Anjeunna, “Abdi bade ngiring ka Gusti ka mana bae Gusti angkat.”

Waler Yesus, “Ajag boga liang, manuk di awang-awang baroga sayang, tapi Putra Manusa mah teu boga tempat pikeun ngagolerkeun sirah.”

Ka nu sejen Anjeunna ngalahir, “Tuturkeun Kami.” Tapi jawabna, “Nun Gusti, widian abdi heula mulasara ngurebkeun pun bapa.”

Tapi saur Yesus ka manehna, “Keun bae nu paraeh ngurebkeun nu paraeh; ari maneh kudu indit ngawartakeun Karajaan Rama urang.”

Aya deui nu sejen unjukan, “Abdi bade ngiring, nun Gusti, nanging widian abdi heula amitan ka anu di rorompok.”

Waler Yesus, “Taya jalma anu geus nyekel waluku tapi noleh ka tukang, anu layak pikeun Karajaan Rama urang.”