لوقا 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹يسوع ٻارهن کي گڏ ڪري، کين سڀني ڀوتن تي طاقت ۽ اختيار ڏنائين، ۽ بيمارين کي شفا ڏيڻ جو بہ. ²پوءِ کين اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي منادي ڪرڻ ۽ بيمارن کي شفا ڏيڻ لاءِ موڪليائين.

³کين چيائين تہ ”سفر لاءِ ڪجهہ بہ نہ کڻو: نڪي لٺ، نڪي ٿيلهو، نڪي مانيون، نڪي پئسا، ۽ نڪي هر هڪ ٻہ ڪرتا کڻو. ⁴جنهن بہ گهر ۾ داخل ٿيو، اتي رهو، ۽ اتان روانا ٿيو. ⁵جتي بہ اوهان کي قبول نہ ڪن، انهيءَ شهر مان نڪرندي پنهنجن پيرن جي مٽي ڇنڊي ڇڏيو، انهن جي خلاف شاهديءَ طور.“

⁶سو اهي روانا ٿيا ۽ ڳوٺ ڳوٺ ڦرندا، هر هنڌ خوشخبري ٻڌائيندا ۽ شفا ڏيندا رهيا.

⁷چوٿين حصي جي حاڪم هيروديس اهو سڀ ڪجهہ ٻڌو جيڪو ٿي رهيو هو، ۽ حيران ٿيو، ڇاڪاڻ تہ ڪي چوندا هئا تہ يوحنا مئلن مان جيئرو ٿيو آهي، ⁸ٻيا چوندا هئا تہ ايلياه ظاهر ٿيو آهي، ۽ ٻيا وري تہ قديم نبين مان ڪو اٿي بيٺو آهي. ⁹هيروديس چيو تہ ”مون يوحنا جو سر قلم ڪرايو، پوءِ هي ڪير آهي جنهن بابت آءٌ اهڙيون ڳالهيون ٻڌان ٿو؟“ هو کيس ڏسڻ جي ڪوشش ڪندو رهيو.

پنج مانيون پنج هزار کي کارائين ٿيون

¹⁰جڏهن رسول موٽي آيا تڏهن جيڪي ڪجهہ ڪيائون سو يسوع کي ٻڌايائون. يسوع کين وٺي اڪيلائيءَ ۾ بيت صيدا نالي هڪ شهر ڏانهن هليو ويو. ¹¹پر ميڙن کي خبر پئي تہ سندس پٺيان هليا. هن کين قبول ڪري، اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ بابت ڳالهائي، شفا جي ضرورت وارن کي شفا ڏنائين. ¹²جڏهن ڏينهن لهڻ تي هو تڏهن ٻارهن اچي کيس چيو تہ ”ميڙ کي موڪلي ڏيو تہ آس پاس جي ڳوٺن ۽ ٻهراڙيءَ ۾ رهڻ ۽ کاڌي جو بندوبست ڪن، ڇاڪاڻ تہ اسين هتي ويران جاءِ تي آهيون.“

¹³هن چيو تہ ”اوهين کين کائڻ لاءِ ڪجهہ ڏيو.“ چيائون تہ ”اسان وٽ رڳو پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون آهن، سواءِ انهيءَ جي تہ اسين وڃي هن سڄي ميڙ لاءِ کاڌو خريد ڪريون.“

¹⁴ڇاڪاڻ تہ اتي اٽڪل پنج هزار مرد هئا. هن پنهنجن شاگردن کي چيو تہ ”کين پنجاهه پنجاهه جي ٽولن ۾ ويهاريو.“

¹⁵انهن ائين ئي ڪيو ۽ سڀني کي ويهاريائون. ¹⁶هن پنج مانيون ۽ ٻہ مڇيون کڻي، آسمان ڏانهن نهاري، انهن تي برڪت گهري، ڀڃي، ميڙ کي ورهائڻ لاءِ شاگردن کي ڏيندو رهيو. ¹⁷سڀ کائي ڍاپيا؛ بچيل ٽڪرن سان ٻارهن ٽوڪريون ڀرجي ويون.

اوهين مون کي ڪير ٿا چئو؟

¹⁸هڪ دفعي جڏهن هو اڪيلو دعا ڪري رهيو هو ۽ سندس شاگرد ويجها هئا، تڏهن يسوع کانئن پڇيو تہ ”ميڙ مون کي ڪير ٿا چون؟“

¹⁹وراڻيائون تہ ”بپتسما ڏيندڙ يوحنا؛ ڪي ايلياه ٿا چون؛ ۽ ٻيا وري تہ ڪو قديم نبي جيئرو ٿيو آهي.“

²⁰”پر اوهين مون کي ڪير ٿا چئو؟“ هن پڇيو. پطرس وراڻيو تہ ”اسان جي پيءُ جو مسيح.“ ^a a v20 جڏهن پطرس يسوع کي ”اسان جي پيءُ جو مسيح“ ٿو چوي، تڏهن هو يسوع کي پيءُ جي موڪليل مسح ٿيل طور ٿو مڃي — اهو فرزند جيڪو پنهنجي موڪليندڙ پيءُ کان الڳ سڃاتل آهي.

ابنِ آدم لاءِ ڏک سهڻ ضروري آهي

²¹يسوع کين سخت تاڪيد ڪيو ۽ حڪم ڏنو تہ هيءَ ڳالهہ ڪنهن کي بہ نہ ٻڌايو،

²²چيائين تہ ”ابنِ آدم لاءِ ضروري آهي تہ گهڻو ڏک سهي، بزرگن، سردار ڪاهنن ۽ شريعت جي عالمن کان رد ڪيو وڃي، قتل ڪيو وڃي، ۽ ٽئين ڏينهن جيئرو ڪيو وڃي.“

²³پوءِ سڀني کي چيائين تہ ”جيڪو منهنجي پٺيان اچڻ گهري، سو پاڻ کي انڪار ڪري، روز پنهنجو صليب کڻي منهنجي پٺيان هلي. ²⁴جيڪو پنهنجي جان بچائڻ گهري ٿو سو ان کي وڃائيندو، پر جيڪو منهنجي ڪري پنهنجي جان وڃائي ٿو سو ان کي بچائيندو. ²⁵جيڪڏهن ڪو سڄي دنيا حاصل ڪري، پر پاڻ کي وڃائي يا گنوائي ڇڏي، تہ ان کي ڪهڙو فائدو؟ ²⁶جيڪو مون تي ۽ منهنجين ڳالهين تي شرمائيندو، ابنِ آدم بہ ان تي شرمائيندو، جڏهن هو پنهنجي جلوي ۾، ۽ پيءُ ۽ پاڪ ملائڪن جي جلوي ۾ ايندو. ²⁷پر آءٌ اوهان کي سچ ٿو ٻڌايان تہ هتي بيٺلن مان ڪي اهڙا آهن جيڪي اسان جي پيءُ جي بادشاهي ڏسڻ کان اڳ موت جو ذائقو نہ چکندا.“

پيءُ پنهنجي فرزند کي جلوو ڏئي ٿو

²⁸انهن ڳالهين کان اٽڪل اٺ ڏينهن پوءِ يسوع پطرس، يوحنا ۽ يعقوب کي وٺي دعا ڪرڻ لاءِ جبل تي چڙهيو. ²⁹جڏهن هو دعا ڪري رهيو هو تڏهن سندس منهن جي صورت بدلجي وئي، ۽ سندس ڪپڙا چمڪندڙ اڇا ٿي ويا. ³⁰پوءِ ٻه ماڻهو ساڻس ڳالهائي رهيا هئا — موسيٰ ۽ ايلياه — ³¹جيڪي جلوي ۾ ظاهر ٿيا ۽ سندس رحلت جو ذڪر ڪري رهيا هئا، جيڪا هو يروشلم ۾ پوري ڪرڻ وارو هو.

³²پطرس ۽ سندس ساٿي ننڊ سان ڀريل هئا؛ پوريءَ طرح جاڳي، هنن سندس جلوو ۽ ساڻس بيٺل ٻئي ماڻهو ڏٺا. ³³جڏهن اهي ساڻس ڌار ٿي رهيا هئا تڏهن پطرس يسوع کي چيو تہ ”استاد، اسان جو هتي هجڻ سٺو آهي. اچو تہ ٽي ڇپر ٺاهيون — هڪ تو لاءِ، هڪ موسيٰ لاءِ، ۽ هڪ ايلياه لاءِ.“ کيس خبر نہ هئي تہ ڇا ٿو چوي.

³⁴هو اهو چئي رهيو هو تہ هڪ ڪڪر آيو ۽ کين پاڇي ۾ ڍڪي ڇڏيائين؛ ان ۾ داخل ٿيڻ سان هو ڊڄي ويا.

³⁵ڪڪر مان آواز آيو تہ ”هي منهنجو فرزند آهي، منهنجو چونڊيل — هن جي ٻڌو!“ ^b b v35 صورت بدلجڻ وقت پيءُ جو پنهنجو آواز يسوع کي ”منهنجو فرزند، منهنجو چونڊيل“ سڏي ٿو — اهو ئي فرزند جنهن ۾ پيءُ خوش آهي، جيڪو هاڻي جلوي ۾ ظاهر ٿيو آهي.

³⁶جڏهن آواز ختم ٿيو تڏهن يسوع اڪيلو لڌو ويو. هو خاموش رهيا، ۽ جيڪي ڏٺائون سو انهن ڏينهن ۾ ڪنهن کي بہ نہ ٻڌايائون.

هڪ پيءُ جي پٽ جو اونداهيءَ کان ڇوٽڪارو

³⁷ٻئي ڏينهن جڏهن اهي جبل تان لهي آيا تڏهن هڪ وڏو ميڙ کيس مليو. ³⁸ميڙ مان هڪ ماڻهوءَ رڙ ڪري چيو تہ ”استاد، مهرباني ڪري منهنجي پٽ ڏانهن ڏس، ڇاڪاڻ تہ هو منهنجو اڪيلو ٻار آهي. ³⁹هڪ روح هن کي پڪڙي ٿو، ۽ هو اوچتو رڙ ڪري ٿو؛ اهو کيس ايتري تائين مروڙي ٿو جو وات مان جهڳ نڪري ٿو، ڏاڍي ڏکيائيءَ سان ڇڏي ٿو، ۽ کيس ڪٽي ٿو. ⁴⁰مون تنهنجن شاگردن کي منٿ ڪئي تہ ان کي ڪڍي ڇڏين، پر هو نہ ڪري سگهيا.“

⁴¹يسوع وراڻيو تہ ”اي بي ايمان ۽ ٽيڙي نسل، مون کي ڪيستائين اوهان سان گڏ رهڻو آهي ۽ اوهان کي سهڻو آهي؟ پنهنجي پٽ کي هيڏانهن وٺي اچ.“

⁴²جڏهن ڇوڪرو اچي رهيو هو تڏهن ڀوت کيس ڪيرائي مروڙيو. پر يسوع ناپاڪ روح کي ڌمڪايو، ڇوڪري کي شفا ڏني، ۽ کيس سندس پيءُ جي حوالي ڪيائين.

ابنِ آدم حوالي ڪيو ويندو

⁴³سڀ اسان جي پيءُ جي عظمت تي حيران ٿيا. جڏهن سڀ ماڻهو يسوع جي ڪيل هر ڪم تي عجب ۾ هئا، تڏهن هن پنهنجن شاگردن کي چيو تہ

⁴⁴”اهي ڳالهيون پنهنجن ڪنن ۾ رکو: ابنِ آدم ڪجهہ ئي وقت ۾ ماڻهن جي هٿن ۾ حوالي ڪيو ويندو.“

⁴⁵پر هو هيءَ ڳالهہ سمجهي نہ سگهيا — اها کانئن لڪيل هئي تہ هو ان کي سمجهي نہ سگهن — ۽ ان بابت کانئس پڇڻ کان ڊڄندا هئا.

⁴⁶پوءِ انهن ۾ هڪ بحث اٿيو تہ انهن مان ڪير وڏو آهي. ⁴⁷پر يسوع انهن جي دلين جا خيال ڄاڻي، هڪ ٻار کڻي کيس پنهنجي ڀرسان بيهاريو،

⁴⁸کين چيائين تہ ”جيڪو منهنجي نالي سان هن ٻار کي قبول ڪري ٿو سو مون کي قبول ڪري ٿو، ۽ جيڪو مون کي قبول ڪري ٿو سو مون کي موڪليندڙ کي قبول ڪري ٿو. ڇاڪاڻ تہ اوهان سڀني ۾ جيڪو سڀ کان ننڍو آهي، اهو ئي وڏو آهي.“

⁴⁹يوحنا چيو تہ ”استاد، اسان هڪڙي ماڻهوءَ کي تنهنجي نالي سان ڀوت ڪڍندي ڏٺو ۽ کيس روڪڻ جي ڪوشش ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هو اسان سان گڏ تنهنجي پٺيان نٿو هلي.“

⁵⁰”کيس نہ روڪيو،“ يسوع کيس چيو، ”ڇاڪاڻ تہ جيڪو اوهان جي خلاف ناهي سو اوهان جي طرف آهي.“

يسوع يروشلم ڏانهن منهن ڪري ٿو

⁵¹جڏهن آسمان ڏانهن کڻجڻ جا ڏينهن ويجها آيا تڏهن يسوع پڪي ارادي سان يروشلم وڃڻ لاءِ منهن ڪيو. ⁵²هن پنهنجي اڳيان قاصد موڪليا. اهي هلي هڪ سامري ڳوٺ ۾ داخل ٿيا تہ سندس لاءِ تياري ڪن، ⁵³پر اتان جي ماڻهن کيس قبول نہ ڪيو، ڇاڪاڻ تہ هو يروشلم ڏانهن وڃي رهيو هو. ⁵⁴اهو ڏسي شاگرد يعقوب ۽ يوحنا چيو تہ ”خداوند، ڇا تون چاهين ٿو تہ اسين آسمان کان باھ ٿا گهرايون جيڪا کين ساڙي ڇڏي؟“

⁵⁵پر هن ڦري کين ڌمڪايو. ⁵⁶پوءِ اهي ٻئي ڳوٺ ڏانهن هليا ويا.

يسوع جي پٺيان هلڻ جي قيمت

⁵⁷جڏهن اهي رستي تي هلي رهيا هئا تڏهن ڪنهن کيس چيو تہ ”تون جتي بہ وڃيندين، آءٌ تنهنجي پٺيان هلندس.“

⁵⁸يسوع چيو تہ ”لومڙين لاءِ کڏون آهن، آسمان جي پکين لاءِ آکيرا آهن، پر ابنِ آدم وٽ مٿو ٽيڪڻ جي بہ جاءِ ناهي.“

⁵⁹ٻئي کي چيائين تہ ”منهنجي پٺيان هل.“ هن وراڻيو تہ ”خداوند، پهرين مون کي وڃي پنهنجي پيءُ کي دفن ڪرڻ ڏي.“

⁶⁰پر يسوع کيس چيو تہ ”مئلن کي پنهنجا مئل دفنائڻ ڏي، پر تون وڃي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي منادي ڪر.“

⁶¹ٻئي بہ چيو تہ ”خداوند، آءٌ تنهنجي پٺيان هلندس، پر پهرين مون کي پنهنجي گهر وارن کان موڪلائڻ ڏي.“

⁶²يسوع وراڻيو تہ ”جيڪو هر تي هٿ رکي پوئتي ڏسي ٿو، سو ڪوبہ اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جي لائق ناهي.“