ലൂക്കോസ് 9 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 9.

9 ¹യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരെ ഒരുമിച്ചു വിളിച്ച്, സകല ഭൂതങ്ങളുടെമേലും ശക്തിയും അധികാരവും രോഗങ്ങൾ സൗഖ്യമാക്കാനുള്ള കഴിവും അവർക്കു നല്കി. ²നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഘോഷിക്കുവാനും രോഗികളെ സൗഖ്യമാക്കുവാനും അവരെ അയച്ചു.

³അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “യാത്രയ്ക്കായി ഒന്നും എടുക്കരുത്: വടിയോ സഞ്ചിയോ അപ്പമോ പണമോ വേണ്ട; ഓരോരുത്തരും രണ്ടു വസ്ത്രവും എടുക്കരുത്. ⁴ഏതു വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കുന്നുവോ അവിടെ താമസിക്കുക; അവിടെനിന്നു പുറപ്പെടുക. ⁵നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കാത്ത ഇടത്തുനിന്ന്, ആ പട്ടണം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, അവർക്കെതിരേ ഒരു സാക്ഷ്യമായി നിങ്ങളുടെ കാലിലെ പൊടി തട്ടിക്കളയുക.”

⁶അങ്ങനെ അവർ പുറപ്പെട്ട്, സുവിശേഷം ഘോഷിച്ചും എല്ലായിടത്തും സൗഖ്യമാക്കിയുംകൊണ്ട് ഗ്രാമംതോറും സഞ്ചരിച്ചു.

⁷നടക്കുന്നതെല്ലാം ദേശാധിപതിയായ ഹെരോദാവ് കേട്ട് അമ്പരന്നു; എന്തെന്നാൽ യോഹന്നാൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നു ചിലരും, ⁸ഏലീയാവ് പ്രത്യക്ഷനായി എന്നു മറ്റു ചിലരും, പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നു വേറെ ചിലരും പറഞ്ഞു. ⁹“ഞാൻ യോഹന്നാനെ ശിരച്ഛേദം ചെയ്തുവല്ലോ; എന്നാൽ ഇങ്ങനെയുള്ളതു ഞാൻ കേൾക്കുന്ന ഇവൻ ആരാകുന്നു?” എന്നു ഹെരോദാവ് പറഞ്ഞു. അവിടുത്തെ കാണുവാൻ അദ്ദേഹം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അയ്യായിരംപേർക്ക് അഞ്ചപ്പം ഭക്ഷണമാകുന്നു

¹⁰അപ്പൊസ്തലന്മാർ മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ, തങ്ങൾ ചെയ്തതെല്ലാം യേശുവിനോടു വിവരിച്ചു. അവിടുന്ന് അവരെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ബേത്ത്സയിദാ എന്ന പട്ടണത്തിലേക്കു തനിച്ചു മാറിപ്പോയി. ¹¹എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടം ഇതറിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. അവിടുന്ന് അവരെ സ്വീകരിച്ച്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തെക്കുറിച്ച് അവരോടു സംസാരിക്കുകയും ആവശ്യമുള്ളവരെ സൗഖ്യമാക്കുകയും ചെയ്തു. ¹²പകൽ അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടുപേർ വന്ന് അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിലും നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലും ചെന്നു പാർപ്പിടവും ഭക്ഷണവും കണ്ടെത്തേണ്ടതിന് ജനക്കൂട്ടത്തെ പറഞ്ഞയയ്ക്കണമേ—നാം ഇവിടെ വിജനമായ സ്ഥലത്താണല്ലോ.”

¹³“നിങ്ങൾ അവർക്കു തിന്നുവാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കുവിൻ” എന്ന് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു. അവർ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ ചെന്ന് ഈ ജനത്തിനെല്ലാം ഭക്ഷണം വാങ്ങുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് അഞ്ചപ്പവും രണ്ടു മീനും മാത്രമേയുള്ളൂ.”

¹⁴ഏകദേശം അയ്യായിരം പുരുഷന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഏകദേശം അമ്പതുപേർ വീതമുള്ള കൂട്ടങ്ങളായി അവരെ ഇരുത്തുവിൻ.”

¹⁵അവർ അങ്ങനെ ചെയ്ത്, എല്ലാവരെയും ഇരുത്തി. ¹⁶അവിടുന്ന് ആ അഞ്ചപ്പവും രണ്ടു മീനും എടുത്ത്, സ്വർഗത്തേക്കു നോക്കി, അവ അനുഗ്രഹിച്ചു നുറുക്കി, ജനക്കൂട്ടത്തിനു വിളമ്പുവാൻ ശിഷ്യന്മാർക്കു കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁷എല്ലാവരും തിന്നു തൃപ്തരായി; ശേഷിച്ച കഷണങ്ങൾ പന്ത്രണ്ടു കുട്ട നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ ആരെന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു?

¹⁸ഒരിക്കൽ, ശിഷ്യന്മാർ അടുത്തുണ്ടായിരിക്കെ തനിച്ചു പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, യേശു അവരോടു ചോദിച്ചു: “ഞാൻ ആരെന്നു ജനക്കൂട്ടം പറയുന്നു?”

¹⁹അവർ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “സ്നാപകയോഹന്നാൻ. ഏലീയാവ് എന്നു മറ്റു ചിലർ. പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഒരുവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു എന്നു വേറെ ചിലർ.”

²⁰“എന്നാൽ ഞാൻ ആരെന്നു നിങ്ങൾ പറയുന്നു?” എന്ന് അവിടുന്ന് ചോദിച്ചു. “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ക്രിസ്തു” എന്നു പത്രൊസ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു. ^a a v20 “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ക്രിസ്തു” എന്നു പത്രൊസ് യേശുവിനെ വിളിക്കുമ്പോൾ, പിതാവ് അയച്ച അഭിഷിക്തനായി—തന്നെ അയച്ച പിതാവിൽനിന്നു വേർതിരിഞ്ഞ പുത്രനായി—യേശുവിനെ ഏറ്റുപറയുന്നു.

മനുഷ്യപുത്രൻ കഷ്ടം അനുഭവിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു

²¹ഇതു ആരോടും പറയരുതെന്നു കല്പിച്ചുകൊണ്ട് യേശു അവർക്കു കർശനമായ താക്കീതു നല്കി,

²²“മനുഷ്യപുത്രൻ പലതും കഷ്ടം അനുഭവിക്കുകയും മൂപ്പന്മാരാലും മഹാപുരോഹിതന്മാരാലും ശാസ്ത്രിമാരാലും തള്ളിക്കളയപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും മൂന്നാംനാൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കപ്പെടുകയും വേണം” എന്നു പറഞ്ഞു.

²³പിന്നെ അവിടുന്ന് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിന്നാലെ വരുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ തന്നെത്താൻ ത്യജിച്ച്, ദിനംപ്രതി തന്റെ ക്രൂശ് എടുത്ത് എന്നെ അനുഗമിക്കട്ടെ. ²⁴എന്തെന്നാൽ തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവന് അതു നഷ്ടമാകും; എന്നാൽ എന്റെനിമിത്തം തന്റെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നവൻ അതിനെ രക്ഷിക്കും. ²⁵ഒരുവൻ സർവലോകവും നേടിയിട്ട് തന്നെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ഹാനി വരുത്തുകയോ ചെയ്താൽ അവന് എന്തു പ്രയോജനം? ²⁶എന്നെയും എന്റെ വചനങ്ങളെയുംകുറിച്ച് ലജ്ജിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച്, മനുഷ്യപുത്രൻ തന്റെ സ്വന്തമഹത്ത്വത്തിലും പിതാവിന്റെയും വിശുദ്ധദൂതന്മാരുടെയും മഹത്ത്വത്തിലും വരുമ്പോൾ, ലജ്ജിക്കും. ²⁷എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു സത്യമായി പറയുന്നു: ഇവിടെ നില്ക്കുന്നവരിൽ ചിലർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം കാണുന്നതുവരെ മരണം ആസ്വദിക്കുകയില്ല.”

പിതാവ് തന്റെ പുത്രനെ മഹത്ത്വപ്പെടുത്തുന്നു

²⁸ഈ വാക്കുകൾക്ക് ഏകദേശം എട്ടുനാൾ കഴിഞ്ഞ്, യേശു പത്രൊസിനെയും യോഹന്നാനെയും യാക്കോബിനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പ്രാർഥിക്കുവാൻ ഒരു മലയിലേക്കു കയറി. ²⁹അവിടുന്ന് പ്രാർഥിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവിടുത്തെ മുഖഭാവം മാറി, അവിടുത്തെ വസ്ത്രം മിന്നുന്ന വെണ്മയുള്ളതായിത്തീർന്നു. ³⁰രണ്ടു പുരുഷന്മാർ—മോശയും ഏലീയാവും—അവിടുത്തോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ³¹അവർ മഹത്ത്വത്തിൽ പ്രത്യക്ഷരായി, യെരൂശലേമിൽ അവിടുന്ന് നിവർത്തിക്കുവാനിരുന്ന തന്റെ വേർപാടിനെക്കുറിച്ചു സംസാരിച്ചു.

³²പത്രൊസും കൂടെയുള്ളവരും ഉറക്കത്താൽ ഭാരപ്പെട്ടിരുന്നു; പൂർണമായി ഉണർന്നപ്പോൾ, അവിടുത്തെ മഹത്ത്വവും അവിടുത്തോടുകൂടെ നിന്നിരുന്ന രണ്ടു പുരുഷന്മാരെയും അവർ കണ്ടു. ³³അവർ അവിടുത്തെ വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, പത്രൊസ് യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, നാം ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതു നല്ലത്. അങ്ങേക്ക് ഒന്ന്, മോശയ്ക്ക് ഒന്ന്, ഏലീയാവിന് ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു കൂടാരം നമുക്ക് ഉണ്ടാക്കാം.” താൻ പറയുന്നത് എന്തെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് അറിഞ്ഞുകൂടായിരുന്നു.

³⁴അദ്ദേഹം ഇതു പറയുമ്പോൾ, ഒരു മേഘം വന്ന് അവരെ നിഴലിട്ടു മൂടി; അതിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അവർ ഭയപ്പെട്ടു.

³⁵“ഇവൻ എന്റെ പുത്രൻ, എന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ—ഇവന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ!” എന്നു മേഘത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം പറഞ്ഞു. ^b b v35 രൂപാന്തരത്തിൽ പിതാവിന്റെ സ്വന്തശബ്ദം യേശുവിനെ “എന്റെ പുത്രൻ, എന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നു പേരിട്ടു വിളിക്കുന്നു—പിതാവ് പ്രസാദിക്കുന്ന അതേ പുത്രൻ, ഇപ്പോൾ മഹത്ത്വത്തിൽ വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

³⁶ശബ്ദം നിലച്ചപ്പോൾ, യേശു ഏകനായി കാണപ്പെട്ടു. അവർ മൗനമായിരുന്നു; തങ്ങൾ കണ്ടതു ആ നാളുകളിൽ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല.

ഒരു പിതാവിന്റെ മകൻ അന്ധകാരത്തിൽനിന്നു മോചിതനാകുന്നു

³⁷പിറ്റേന്ന്, അവർ മലയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ, വലിയ ഒരു ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ എതിരേറ്റു. ³⁸ജനക്കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് ഒരു മനുഷ്യൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “ഗുരോ, എന്റെ മകനെ ഒന്നു കടാക്ഷിക്കണമേ; അവൻ എന്റെ ഏകസന്താനമാണല്ലോ. ³⁹ഒരു ആത്മാവ് അവനെ പിടികൂടുന്നു; പെട്ടെന്ന് അവൻ നിലവിളിക്കുന്നു; നുരയിടുവോളം അത് അവനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്നു; അവനെ തകർത്തുകൊണ്ട് കഷ്ടിച്ചേ വിട്ടുമാറുന്നുള്ളൂ. ⁴⁰അതിനെ പുറത്താക്കുവാൻ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരോടു ഞാൻ അപേക്ഷിച്ചു; എന്നാൽ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല.”

⁴¹യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “അവിശ്വാസമുള്ള, വക്രതയുള്ള തലമുറയേ, എത്രകാലം ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ താമസിച്ച് നിങ്ങളെ സഹിക്കേണ്ടിവരും? നിന്റെ മകനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.”

⁴²ബാലൻ വരുമ്പോൾ, ഭൂതം അവനെ തള്ളിയിട്ടു പിടിച്ചുലച്ചു. എന്നാൽ യേശു അശുദ്ധാത്മാവിനെ ശാസിച്ച്, ബാലനെ സൗഖ്യമാക്കി, അവന്റെ പിതാവിന് അവനെ തിരികെ ഏല്പിച്ചു.

മനുഷ്യപുത്രൻ ഏല്പിക്കപ്പെടും

⁴³എല്ലാവരും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹിമ കണ്ട് വിസ്മയിച്ചു. യേശു ചെയ്ത സകലത്തെയുംകുറിച്ച് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവിടുന്ന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു:

⁴⁴“ഈ വാക്കുകൾ നിങ്ങളുടെ ചെവികളിൽ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കുവിൻ: മനുഷ്യപുത്രൻ വേഗം മനുഷ്യരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടും.”

⁴⁵എന്നാൽ ഈ വാക്ക് അവർ ഗ്രഹിച്ചില്ല—അതു ഗ്രഹിക്കാനാകാത്തവിധം അവർക്കു മറഞ്ഞിരുന്നു—ഇതിനെക്കുറിച്ച് അവിടുത്തോടു ചോദിക്കുവാൻ അവർ ഭയപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

⁴⁶തങ്ങളിൽ ആരാകുന്നു ഏറ്റവും വലിയവൻ എന്നുള്ളതിനെക്കുറിച്ച് അവരുടെ ഇടയിൽ ഒരു തർക്കം ഉണ്ടായി. ⁴⁷എന്നാൽ അവരുടെ ഹൃദയവിചാരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ യേശു, ഒരു ശിശുവിനെ എടുത്ത് തന്റെ അരികെ നിർത്തി,

⁴⁸അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഈ ശിശുവിനെ എന്റെ നാമത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു; എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ അയച്ചവനെ സ്വീകരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരിലുംവെച്ച് ഏറ്റവും ചെറിയവൻ ആരോ—അവൻ വലിയവൻ.”

⁴⁹യോഹന്നാൻ പറഞ്ഞു: “ഗുരോ, ഒരുവൻ അങ്ങയുടെ നാമത്തിൽ ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നതു ഞങ്ങൾ കണ്ടു; അവൻ ഞങ്ങളോടുകൂടെ അനുഗമിക്കാത്തതിനാൽ അവനെ തടയുവാൻ ഞങ്ങൾ ശ്രമിച്ചു.”

⁵⁰“അവനെ തടയരുത്; എന്തെന്നാൽ നിങ്ങൾക്ക് എതിരല്ലാത്തവൻ നിങ്ങളുടെ പക്ഷത്താണ്” എന്നു യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു.

യേശു യെരൂശലേമിലേക്കു മുഖം തിരിക്കുന്നു

⁵¹അവിടുന്ന് സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുവാനുള്ള നാളുകൾ അടുത്തപ്പോൾ, യേശു യെരൂശലേമിലേക്കു പോകുവാൻ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. ⁵²അവിടുന്ന് തനിക്കു മുമ്പായി ദൂതന്മാരെ അയച്ചു. അവർ ചെന്ന് അവിടുത്തേക്കു വേണ്ടത് ഒരുക്കുവാനായി ശമര്യരുടെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ⁵³എന്നാൽ അവിടുന്ന് യെരൂശലേമിലേക്കു പോകുകയായിരുന്നതിനാൽ, അവിടത്തെ ജനം അവിടുത്തെ സ്വീകരിച്ചില്ല. ⁵⁴ഇതു കണ്ട്, ശിഷ്യന്മാരായ യാക്കോബും യോഹന്നാനും പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഇവരെ ദഹിപ്പിക്കേണ്ടതിന് സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് തീ ഇറക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ പറയണമെന്ന് അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?”

⁵⁵എന്നാൽ അവിടുന്ന് തിരിഞ്ഞ് അവരെ ശാസിച്ചു. ⁵⁶പിന്നെ അവർ മറ്റൊരു ഗ്രാമത്തിലേക്കു പോയി.

യേശുവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിന്റെ വില

⁵⁷അവർ വഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ഒരുവൻ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “അങ്ങ് എവിടെ പോയാലും ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കും.”

⁵⁸യേശു പറഞ്ഞു: “കുറുനരികൾക്കു മാളങ്ങളും ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾക്കു കൂടുകളും ഉണ്ട്; എന്നാൽ മനുഷ്യപുത്രനോ തല ചായ്ക്കുവാൻ സ്ഥലമില്ല.”

⁵⁹മറ്റൊരുവനോട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “എന്നെ അനുഗമിക്കുക.” അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഒന്നാമതു ഞാൻ ചെന്ന് എന്റെ പിതാവിനെ അടക്കം ചെയ്യുവാൻ അനുവദിക്കണമേ.”

⁶⁰എന്നാൽ യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “മരിച്ചവർ തങ്ങളുടെ മരിച്ചവരെ അടക്കം ചെയ്യട്ടെ; നീയോ ചെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം ഘോഷിക്കുക.”

⁶¹വേറൊരുവനും പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഞാൻ അങ്ങയെ അനുഗമിക്കും; എന്നാൽ ഒന്നാമതു ഞാൻ ചെന്ന് എന്റെ വീട്ടിലുള്ളവരോടു യാത്ര പറയുവാൻ അനുവദിക്കണമേ.”

⁶²യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “കലപ്പയ്ക്കു കൈവെച്ചിട്ടു പിന്നോട്ടു നോക്കുന്ന ആരും നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന് യോഗ്യനല്ല.”