ലൂക്കോസ് 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹താമസിയാതെ, അവിടുന്ന് പട്ടണങ്ങളിലൂടെയും ഗ്രാമങ്ങളിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ച്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ച് അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടുപേർ അവിടുത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു, ²ദുരാത്മാക്കളിൽനിന്നും രോഗങ്ങളിൽനിന്നും സൗഖ്യം പ്രാപിച്ച ചില സ്ത്രീകളും ഉണ്ടായിരുന്നു: ഏഴു ഭൂതങ്ങൾ വിട്ടുപോയ, മഗ്ദലക്കാരി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട മറിയവും, ³ഹെരോദാവിന്റെ കാര്യസ്ഥനായ കൂസായുടെ ഭാര്യ യോഹന്നയും, ശൂശന്നയും, വേറെ പലരും; അവർ തങ്ങളുടെ വസ്തുവകകൊണ്ട് അവർക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്തുപോന്നു.

⁴വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം കൂടിവരികയും ഓരോ പട്ടണത്തിൽനിന്നുമുള്ളവർ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വരികയും ചെയ്തപ്പോൾ, അവിടുന്ന് ഒരു ഉപമയിലൂടെ പറഞ്ഞു:

⁵“വിതയ്ക്കുന്നവൻ വിതയ്ക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. വിതയ്ക്കുമ്പോൾ, ചില വിത്ത് വഴിയരികിൽ വീണു, ചവിട്ടേറ്റു, ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾ അതിനെ തിന്നുകളഞ്ഞു. ⁶മറ്റു ചില വിത്ത് പാറമേൽ വീണു; മുളച്ചെങ്കിലും, ഈർപ്പമില്ലാത്തതിനാൽ ഉണങ്ങിപ്പോയി. ⁷ചിലത് മുള്ളുകളുടെ ഇടയിൽ വീണു, മുള്ളുകൾ അതിനോടൊപ്പം വളർന്ന് അതിനെ ഞെരുക്കിക്കളഞ്ഞു. ⁸മറ്റു ചില വിത്ത് നല്ല മണ്ണിൽ വീണു, വളർന്ന്, നൂറുമടങ്ങു വിളവു നല്കി.” ഇതു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്, “കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ” എന്ന് അവിടുന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.

⁹ഈ ഉപമയുടെ അർഥമെന്തെന്ന് അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു.

¹⁰അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാൻ നിങ്ങൾക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ശേഷിച്ചവർക്ക് ഉപമകളായി നല്കപ്പെടുന്നു, ‘അവർ കണ്ടിട്ടും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിനും, കേട്ടിട്ടും ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനും’ തന്നെ.”

¹¹“ഉപമ ഇതാകുന്നു: വിത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനമാകുന്നു. ¹²വഴിയരികിലുള്ളവർ കേൾക്കുന്നവരാകുന്നു; പിന്നെ പിശാച് വന്ന്, അവർ വിശ്വസിച്ചു രക്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന് അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു വചനം എടുത്തുകളയുന്നു. ¹³പാറമേലുള്ളവർ വചനം കേട്ടു സന്തോഷത്തോടെ അതു സ്വീകരിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവർക്കു വേരില്ല; കുറച്ചുകാലം വിശ്വസിക്കുന്നു, പിന്നെ പരീക്ഷയുടെ സമയത്തു വീണുപോകുന്നു. ¹⁴മുള്ളുകൾക്കിടയിൽ വീണത്: ഇവർ കേൾക്കുന്നവരാകുന്നു, എന്നാൽ അവർ പോകുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിന്റെ ചിന്തകളും സമ്പത്തും സുഖഭോഗങ്ങളും അവരെ ഞെരുക്കിക്കളയുന്നു, അവരുടെ ഫലം ഒരിക്കലും പാകമാകുന്നില്ല. ¹⁵എന്നാൽ നല്ല മണ്ണിലുള്ളത്: ഇവർ പരമാർഥമുള്ള നല്ല ഹൃദയത്തോടെ വചനം കേട്ട്, അതിനെ ഉറപ്പായി പിടിച്ച്, സഹനത്താൽ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.”

മറച്ചുവെക്കാനാവാത്ത വെളിച്ചം

¹⁶“ആരും ഒരു വിളക്കു കൊളുത്തി അതിനെ ഒരു പാത്രംകൊണ്ടു മൂടുകയോ കട്ടിലിനടിയിൽ വെക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല; പകരം, അകത്തു വരുന്നവർക്കു വെളിച്ചം കാണാവുന്നതിന് അതിനെ തണ്ടിന്മേൽ വെക്കുന്നു. ¹⁷വെളിപ്പെടുത്താത്തതായി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതൊന്നുമില്ല, അറിയപ്പെടാതെയും വെളിച്ചത്തു വരാതെയുമിരിക്കുന്ന രഹസ്യമൊന്നുമില്ല. ¹⁸അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ എങ്ങനെ കേൾക്കുന്നു എന്നു സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ, എന്തെന്നാൽ ഉള്ളവനു കൂടുതൽ നല്കപ്പെടും; ഇല്ലാത്തവനോ, തനിക്കുണ്ടെന്നു വിചാരിക്കുന്നതുപോലും എടുത്തുകളയപ്പെടും.”

നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കുടുംബം

¹⁹അവിടുത്തെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്നു, എന്നാൽ ജനക്കൂട്ടം നിമിത്തം അവിടുത്തെ അടുക്കൽ എത്താൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. ²⁰“അങ്ങയുടെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും അങ്ങയെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ടു പുറത്തു നില്ക്കുന്നു” എന്ന് അവിടുത്തോട് അറിയിക്കപ്പെട്ടു.

²¹എന്നാൽ അവിടുന്ന് അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം കേട്ട് അതു ചെയ്യുന്നവരാകുന്നു എന്റെ അമ്മയും എന്റെ സഹോദരന്മാരും.”

യേശു കൊടുങ്കാറ്റിനോടു കല്പിക്കുന്നു

²²ഒരു ദിവസം അവിടുന്നും ശിഷ്യന്മാരും ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറി. “നമുക്കു തടാകത്തിന്റെ അക്കരയ്ക്കു കടക്കാം” എന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ പുറപ്പെട്ടു.

²³അവർ തുഴഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, അവിടുന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് തടാകത്തിന്മേൽ ആഞ്ഞടിച്ചു; വള്ളത്തിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു, അവർ ആപത്തിലായി. ²⁴“യജമാനനേ, യജമാനനേ, ഞങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു!” എന്നു പറഞ്ഞ് അവർ അവിടുത്തെ ഉണർത്തി. അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കാറ്റിനെയും ക്ഷോഭിക്കുന്ന വെള്ളത്തെയും ശാസിച്ചു; അവ അടങ്ങി, ശാന്തമായി. ²⁵അവിടുന്ന് അവരോടു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം എവിടെ?” ഭയപ്പെട്ടും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടും അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “എന്നാൽ ഇവിടുന്ന് ആരാകുന്നു? അവിടുന്ന് കാറ്റുകളോടും വെള്ളത്തോടുംകൂടി കല്പിക്കുന്നു, അവ അവിടുത്തെ അനുസരിക്കുന്നു.”

ലെഗ്യോനിൽനിന്നു മോചിതനായ മനുഷ്യൻ

²⁶പിന്നീട് അവർ ഗലീലയ്ക്ക് എതിർവശത്തുള്ള ഗെരസേന്യരുടെ പ്രദേശത്തേക്കു തുഴഞ്ഞുപോയി. ²⁷യേശു കരയ്ക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ, പട്ടണത്തിൽനിന്നുള്ള ഭൂതം ബാധിച്ച ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടുത്തെ എതിരേറ്റു. ഏറെക്കാലമായി അവൻ വസ്ത്രം ധരിക്കാതെ, വീട്ടിലല്ല, കല്ലറകൾക്കിടയിൽ താമസിച്ചുവന്നിരുന്നു. ²⁸യേശുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൻ നിലവിളിച്ച്, അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ വീണ്, ഉറക്കെ പറഞ്ഞു: “അത്യുന്നതനായ ദൈവത്തിന്റെ പുത്രനായ യേശുവേ, അങ്ങേക്ക് എന്നോട് എന്തു കാര്യം? എന്നെ ദണ്ഡിപ്പിക്കരുതേ എന്നു ഞാൻ അങ്ങയോടു യാചിക്കുന്നു!” ²⁹യേശു ആ മനുഷ്യനിൽനിന്ന് അശുദ്ധാത്മാവിനോടു പുറത്തുപോകാൻ കല്പിച്ചിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ അത് പലപ്പോഴും അവനെ പിടികൂടിയിരുന്നു; ചങ്ങലകളാലും വിലങ്ങുകളാലും ബന്ധിച്ചു കാവൽ വെച്ചിരുന്നെങ്കിലും, അവൻ അവയെ പൊട്ടിച്ച്, ഭൂതത്താൽ മരുഭൂമിയിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

³⁰യേശു അവനോടു ചോദിച്ചു: “നിന്റെ പേരെന്ത്?” “ലെഗ്യോൻ” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു, എന്തെന്നാൽ അനേകം ഭൂതങ്ങൾ അവനിൽ കടന്നിരുന്നു.

³¹പാതാളത്തിലേക്കു പോകാൻ തങ്ങളോടു കല്പിക്കരുതേ എന്ന് അവ അവിടുത്തോടു യാചിച്ചു.

³²അവിടെ മലഞ്ചരിവിൽ ഒരു വലിയ പന്നിക്കൂട്ടം മേഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. പന്നികളിൽ കടക്കാൻ അനുവദിക്കണമേ എന്നു ഭൂതങ്ങൾ അവിടുത്തോടു യാചിച്ചു, അവിടുന്ന് അത് അനുവദിച്ചു. ³³അങ്ങനെ ഭൂതങ്ങൾ ആ മനുഷ്യനെ വിട്ടു പന്നികളിൽ കടന്നു; കൂട്ടം മലഞ്ചെരുവിലൂടെ തടാകത്തിലേക്കു പാഞ്ഞു മുങ്ങിച്ചത്തു.

³⁴പന്നികളെ മേയിച്ചവർ ഇതു കണ്ട്, ഓടിപ്പോയി, പട്ടണത്തിലും നാട്ടിൻപുറത്തും ഇത് അറിയിച്ചു. ³⁵സംഭവിച്ചതു കാണാൻ ജനക്കൂട്ടം പുറത്തുവന്നു. യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഭൂതങ്ങൾ വിട്ടുപോയ ആ മനുഷ്യൻ വസ്ത്രം ധരിച്ചു സുബോധത്തോടെ യേശുവിന്റെ കാല്ക്കൽ ഇരിക്കുന്നതു കണ്ടു—അവർക്കു ഭയം പിടിപെട്ടു. ³⁶ഭൂതം ബാധിച്ചവൻ എങ്ങനെ സൗഖ്യമായി എന്നു കണ്ടവർ അവരോടു പറഞ്ഞു. ³⁷ഗെരസേന്യ പ്രദേശത്തെ ജനമെല്ലാം തങ്ങളെ വിട്ടുപോകണമേ എന്ന് അവിടുത്തോട് അപേക്ഷിച്ചു, എന്തെന്നാൽ വലിയ ഭയം അവരെ പിടികൂടിയിരുന്നു. അങ്ങനെ അവിടുന്ന് വള്ളത്തിൽ കയറി മടങ്ങിപ്പോയി. ³⁸ഭൂതങ്ങൾ വിട്ടുപോയ ആ മനുഷ്യൻ അവിടുത്തോടൊപ്പം പോകാൻ യാചിച്ചു, എന്നാൽ യേശു അവനെ പറഞ്ഞയച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു:

³⁹“വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിച്ചെല്ലുക; നമ്മുടെ പിതാവ് നിനക്കുവേണ്ടി എത്ര വലിയ കാര്യം ചെയ്തു എന്നു പറയുക.” അവൻ പോയി, യേശു തനിക്കുവേണ്ടി എത്ര വലിയ കാര്യം ചെയ്തു എന്നു പട്ടണത്തിലെല്ലാം ഘോഷിച്ചു.

വിശ്വാസത്താൽ സൗഖ്യവും ഉയിർപ്പും

⁴⁰യേശു മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ, ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ സ്വാഗതം ചെയ്തു, എന്തെന്നാൽ അവരെല്ലാം അവിടുത്തെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ⁴¹പള്ളിമൂപ്പനായ യായീറൊസ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ വന്ന് യേശുവിന്റെ കാല്ക്കൽ വീണ്, തന്റെ വീട്ടിലേക്കു വരണമേ എന്ന് അവിടുത്തോടു യാചിച്ചു, ⁴²എന്തെന്നാൽ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സോളം പ്രായമുള്ള തന്റെ ഏകമകൾ മരിക്കാറായിരുന്നു. യേശു പോകുമ്പോൾ, ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ തിക്കിത്തിരക്കി. ⁴³പന്ത്രണ്ടു വർഷമായി രക്തസ്രാവമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു സ്ത്രീ, തന്റെ ഉപജീവനമാർഗം മുഴുവൻ വൈദ്യന്മാർക്കായി ചെലവഴിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ ആർക്കും അവളെ സൗഖ്യമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ⁴⁴അവിടുത്തെ പിന്നിൽ വന്ന്, അവൾ അവിടുത്തെ വസ്ത്രത്തിന്റെ തൊങ്ങൽ തൊട്ടു, ഉടനെ അവളുടെ രക്തസ്രാവം നിന്നു.

⁴⁵യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നെ തൊട്ടത് ആർ?” എല്ലാവരും നിഷേധിച്ചപ്പോൾ, പത്രോസ് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, ജനക്കൂട്ടം അങ്ങയെ തിക്കിത്തിരക്കുകയാണല്ലോ.”

⁴⁶എന്നാൽ യേശു പറഞ്ഞു: “ആരോ എന്നെ തൊട്ടു, എന്തെന്നാൽ എന്നിൽനിന്നു ശക്തി പുറപ്പെട്ടുപോയി എന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞു.”

⁴⁷തനിക്കു മറഞ്ഞിരിക്കാനാവില്ലെന്നു കണ്ട്, ആ സ്ത്രീ വിറച്ചുകൊണ്ടു വന്ന്, അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ വീണ്, താൻ അവിടുത്തെ തൊട്ടത് എന്തിനെന്നും എങ്ങനെ ഉടനെ സൗഖ്യമായെന്നും എല്ലാവരുടെയും മുമ്പിൽ ഏറ്റുപറഞ്ഞു.

⁴⁸അവിടുന്ന് അവളോടു പറഞ്ഞു: “മകളേ, നിന്റെ വിശ്വാസം നിന്നെ സൗഖ്യമാക്കിയിരിക്കുന്നു; സമാധാനത്തോടെ പോകുക.”

⁴⁹അവിടുന്ന് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, പള്ളിമൂപ്പന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് ഒരുവൻ വന്നു പറഞ്ഞു: “അങ്ങയുടെ മകൾ മരിച്ചുപോയി; ഇനി ഗുരുവിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട.”

⁵⁰എന്നാൽ യേശു ഇതു കേട്ട് അവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട; വിശ്വസിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുക, അവൾ രക്ഷപ്പെടും.”

⁵¹വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പത്രോസ്, യോഹന്നാൻ, യാക്കോബ് എന്നിവരെയും കുട്ടിയുടെ അപ്പനെയും അമ്മയെയുമല്ലാതെ മറ്റാരെയും അവിടുന്ന് തന്നോടുകൂടെ അകത്തു കടക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

⁵²എല്ലാവരും അവൾക്കുവേണ്ടി കരഞ്ഞു വിലപിക്കുകയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “കരയേണ്ട, അവൾ മരിച്ചിട്ടില്ല, ഉറങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ.”

⁵³അവൾ മരിച്ചുപോയെന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നതിനാൽ അവർ അവിടുത്തെ പരിഹസിച്ചു.

⁵⁴എന്നാൽ അവിടുന്ന് അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് ഉറക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞേ, എഴുന്നേല്ക്കുക.”

⁵⁵അവളുടെ ആത്മാവു മടങ്ങിവന്നു, ഉടനെ അവൾ എഴുന്നേറ്റു. അവൾക്കു ഭക്ഷിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കാൻ അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു. ⁵⁶അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു, എന്നാൽ സംഭവിച്ചത് ആരോടും പറയരുതെന്ന് അവിടുന്ന് അവരോടു കല്പിച്ചു.