ሉቃስ 8

ምዕራፍ 8።

8 ¹ከዚያም ብዙም ሳይቈይ የአባታችንን መንግሥት ምሥራች እየሰበከና እያወጀ በከተሞችና በመንደሮች ዞረ፤ ዐሥራ ሁለቱም ከእርሱ ጋራ ነበሩ፤ ²ከክፉ መናፍስትና ከደዌ የተፈወሱ አንዳንድ ሴቶችም ነበሩ፤ እነርሱም ሰባት አጋንንት የወጡላት መግደላዊት የተባለች ማርያም፣ ³የሄሮድስ አዛዥ የኩዛ ሚስት ዮሐና፣ ሶስናም፣ ሌሎችም ብዙዎች ነበሩ፤ እነርሱም ከራሳቸው ንብረት አገለገሉአቸው።

⁴ብዙ ሕዝብ በተሰበሰበ ጊዜ፣ ከየከተማውም ሰዎች ወደ እርሱ እየመጡ ሳሉ፣ በምሳሌ እንዲህ አለ፤

⁵“ዘሪ ለመዝራት ወጣ። ሲዘራም አንዳንዱ ዘር በመንገድ ዳር ወደቀ፤ ተረገጠ፤ የሰማይ ወፎችም በሉት። ⁶ሌላውም ዘር በዐለት ላይ ወደቀ፤ በበቀለም ጊዜ እርጥበት ስላጣ ደረቀ። ⁷አንዳንዱም በእሾህ መካከል ወደቀ፤ እሾሁም ከእርሱ ጋራ ዐድጎ አነቀው። ⁸ሌላውም ዘር በመልካም መሬት ላይ ወደቀ፤ ዐድጎም መቶ እጥፍ ፍሬ አፈራ።” ይህንም ብሎ፣ “የሚሰማ ጆሮ ያለው ይስማ” ሲል ጮኸ።

⁹ደቀ መዛሙርቱም ይህ ምሳሌ ምን ማለት እንደ ሆነ ጠየቁት።

¹⁰እርሱም እንዲህ አለ፤ “የአባታችንን መንግሥት ምስጢር ማወቅ ለእናንተ ተሰጥቷል፤ ለሌሎች ግን፣ ‘እያዩ እንዳያዩ፣ እየሰሙም እንዳያስተውሉ’ በምሳሌ ይሆንላቸዋል።”

¹¹“ምሳሌውም ይህ ነው፤ ዘሩ የአባታችን ቃል ነው። ¹²በመንገድ ዳር ያሉት ቃሉን የሚሰሙ ናቸው፤ ከዚያም ዲያብሎስ መጥቶ፣ አምነው እንዳይድኑ ቃሉን ከልባቸው ይወስዳል። ¹³በዐለቱ ላይ ያሉት ቃሉን ሰምተው በደስታ የሚቀበሉት ናቸው፤ ሥር ግን የላቸውም፤ ጥቂት ጊዜ ያምናሉ፣ በፈተና ጊዜም ይክዳሉ። ¹⁴በእሾህ መካከል የወደቀውም፣ እነዚህ የሚሰሙ ናቸው፤ ነገር ግን እየሄዱ ሳሉ የኑሮ ጭንቀት፣ ሀብትና ተድላ ያንቋቸዋል፤ ፍሬያቸውም ፈጽሞ አይደርስም። ¹⁵በመልካም መሬት ላይ ያለው ግን፣ እነዚህ ቃሉን በቅን፣ በመልካም ልብ ሰምተው አጥብቀው የሚይዙ፣ በመጽናትም ፍሬ የሚያፈሩ ናቸው።”

ሊሰወር የማይችል ብርሃን

¹⁶“ማንም መብራት አብርቶ በማድጋ አይከድነውም፣ ከዐልጋም በታች አያስቀምጠውም፤ ገብተው ብርሃኑን እንዲያዩ በመቅረዝ ላይ ያስቀምጠዋል እንጂ። ¹⁷የማይገለጥ የተሰወረ፣ የማይታወቅና ወደ ብርሃን የማይመጣ ምስጢር የለምና። ¹⁸እንግዲህ እንዴት እንደምትሰሙ ተጠንቀቁ፤ ላለው ይጨመርለታልና፤ ከሌለውም ያለው የመሰለው እንኳ ይወሰድበታል።”

የአባታችን ቤተ ሰብ

¹⁹እናቱና ወንድሞቹ ወደ እርሱ መጡ፤ ነገር ግን ከሕዝቡ ብዛት የተነሣ ሊደርሱበት አልቻሉም። ²⁰አንድ ሰውም፣ “እናትህና ወንድሞችህ ሊያዩህ ወደው በውጭ ቆመዋል” ብሎ ነገረው።

²¹እርሱ ግን መልሶ፣ “እናቴና ወንድሞቼ የአባታችንን ቃል ሰምተው የሚያደርጉት ናቸው” አላቸው።

ኢየሱስ ዐውሎ ነፋሱን ያዝዛል

²²አንድ ቀንም እርሱና ደቀ መዛሙርቱ ወደ ጀልባ ገቡ። እርሱም፣ “ወደ ባሕሩ ማዶ እንሻገር” አላቸው። እነርሱም ተነሡ።

²³ሲቀዝፉም እንቅልፍ ወሰደው። ዐውሎ ነፋስም በባሕሩ ላይ ወረደ፤ ጀልባዪቱም በውሃ ተሞላች፤ ለአደጋም ተጋለጡ። ²⁴ቀስቅሰውም፣ “ጌታ ሆይ፣ ጌታ ሆይ፣ ልንጠፋ ነው!” አሉት። እርሱም ተነሥቶ ነፋሱንና የሚናወጠውን ውሃ ገሠጸ፤ ጸጥ አሉ፤ ጸጥታም ሆነ። ²⁵እርሱም፣ “እምነታችሁ የት አለ?” አላቸው። እነርሱም ፈርተውና ተደንቀው፣ “ነፋሳትንና ውሃን እንኳ የሚያዝ፣ እነርሱም የሚታዘዙለት ይህ ማን ይሆን?” ተባባሉ።

ከሌጌዎን የተላቀቀ ሰው

²⁶ከዚያም በገሊላ ትይዩ ወዳለው ወደ ጌርጌሴኖን አገር ተሻገሩ። ²⁷ኢየሱስም ወደ የብስ በወጣ ጊዜ፣ አጋንንት ያደረበት የከተማው ሰው ተገናኘው። ለብዙ ጊዜም ልብስ ሳይለብስ፣ በቤት ሳይሆን በመቃብሮች መካከል ይኖር ነበር። ²⁸ኢየሱስንም ባየ ጊዜ ጮኾ በፊቱ ወደቀ፤ በታላቅ ድምፅም፣ “የልዑል እግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ሆይ፣ ከአንተ ጋራ ምን አለኝ? እለምንሃለሁ፣ አትሣቀየኝ!” አለ። ²⁹ኢየሱስ ርኩሱን መንፈስ ከሰውየው እንዲወጣ አዝዞ ነበርና፤ ብዙ ጊዜ ይዞታልና። በሰንሰለትና በእግር ብረት እየታሰረ ቢጠበቅም፣ ማሰሪያውን እየበጠሰ በአጋንንቱ ወደ በረሃ ይነዳ ነበር።

³⁰ኢየሱስም፣ “ስምህ ማን ነው?” ብሎ ጠየቀው። እርሱም፣ “ሌጌዎን” አለ፤ ብዙ አጋንንት ገብተውበት ነበርና።

³¹ወደ ጥልቁም እንዳይሄዱ እንዳያዛቸው ለመኑት።

³²በዚያም በተራራው ጐን ብዙ የዐሣማ መንጋ ይሰማራ ነበር። አጋንንቱም ወደ ዐሣማዎቹ እንዲገቡ እንዲፈቅድላቸው ለመኑት፤ እርሱም ፈቀደላቸው። ³³አጋንንቱም ከሰውየው ወጥተው ወደ ዐሣማዎቹ ገቡ፤ መንጋውም ከገደሉ ወደ ባሕሩ እየተምዘገዘገ ወርዶ ሰጠመ።

³⁴እረኞቹም የሆነውን አይተው ሸሹ፤ በከተማውና በገጠሩም አወሩት። ³⁵ሕዝቡም የሆነውን ለማየት ወጣ። ወደ ኢየሱስም በደረሱ ጊዜ፣ አጋንንት የለቀቁትን ሰው ልብስ ለብሶና ልቡ ተመልሶ በኢየሱስ እግር ሥር ተቀምጦ አገኙት፤ ፈሩም። ³⁶ያዩትም አጋንንት ያደረበት ሰው እንዴት እንደ ተፈወሰ ነገሩአቸው። ³⁷የጌርጌሴኖን አገር ሰዎች ሁሉ ታላቅ ፍርሃት ይዞአቸው ነበርና ከእነርሱ እንዲሄድ ለመኑት። እርሱም ወደ ጀልባ ገብቶ ተመለሰ። ³⁸አጋንንት የለቀቁትም ሰው ከእርሱ ጋራ ሊሄድ ለመነ፤ ኢየሱስ ግን እንዲህ ብሎ ሰደደው፤

³⁹“ወደ ቤትህ ተመለስ፤ አባታችን ላንተ ያደረገውን ሁሉ ተናገር።” እርሱም ሄዶ ኢየሱስ ያደረገለትን ሁሉ በከተማው ሁሉ እያወጀ ተናገረ።

በእምነት የተፈወሰና የተነሣ

⁴⁰ኢየሱስም በተመለሰ ጊዜ፣ ሁሉም ይጠብቁት ነበርና ሕዝቡ ተቀበለው። ⁴¹ኢያኢሮስ የተባለ የምኵራብ አለቃ የሆነ ሰውም መጥቶ በኢየሱስ እግር ሥር ወደቀ፤ ወደ ቤቱም እንዲመጣ ለመነው፤ ⁴²ዕድሜዋ ዐሥራ ሁለት ዓመት የሚሆን አንዲት ሞት የደረሰባት ብቸኛ ልጅ ነበረችውና። ኢየሱስም ሲሄድ ሕዝቡ ያጨናንቁት ነበር። ⁴³ዐሥራ ሁለት ዓመትም ደም የፈሰሳት ሴት ነበረች፤ ገንዘቧን ሁሉ ለሐኪሞች ከፍላ ነበር፤ ነገር ግን ማንም ሊፈውሳት አልቻለም። ⁴⁴ከኋላውም ቀርባ የልብሱን ጫፍ ነካች፤ ወዲያውም ደሟ ቆመ።

⁴⁵ኢየሱስም፣ “ማን ነካኝ?” አለ። ሁሉም በካዱ ጊዜ፣ ጴጥሮስ፣ “ጌታ ሆይ፣ ሕዝቡ ከበውህ ያጨናንቁሃል” አለ።

⁴⁶ኢየሱስ ግን፣ “አንድ ሰው ነክቶኛል፤ ኀይል ከእኔ እንደ ወጣ ዐውቄአለሁና” አለ።

⁴⁷ሴቲቱም ልትሰወር እንዳልቻለች ባየች ጊዜ እየተንቀጠቀጠች መጣች፤ በፊቱም ወደቀች፤ ለምን እንደ ነካችውና ወዲያውም እንዴት እንደ ተፈወሰች በሁሉ ፊት ተናገረች።

⁴⁸እርሱም፣ “ልጄ ሆይ፣ እምነትሽ አድኖሻል፤ በሰላም ሂጂ” አላት።

⁴⁹ገና ሲናገር ሳለም፣ ከምኵራብ አለቃው ቤት አንድ ሰው መጥቶ፣ “ልጅህ ሞተች፤ ከእንግዲህ መምህሩን አታድክም” አለ።

⁵⁰ኢየሱስ ግን ሰምቶ መልሶ፣ “አትፍራ፤ እመን ብቻ፣ እርሷም ትድናለች” አለው።

⁵¹ወደ ቤቱም በደረሰ ጊዜ፣ ከጴጥሮስ፣ ከዮሐንስ፣ ከያዕቆብና ከልጅቱ አባትና እናት በቀር ማንም ከእርሱ ጋራ እንዲገባ አልፈቀደም።

⁵²ሁሉም እያለቀሱ ያዝኑላት ነበር፤ እርሱ ግን፣ “አታልቅሱ፤ አልሞተችም፣ እንቅልፍ ተኝታለች እንጂ” አለ።

⁵³እነርሱም እንደ ሞተች ያውቁ ነበርና ሳቁበት።

⁵⁴እርሱ ግን እጇን ይዞ፣ “ልጅ ሆይ፣ ተነሺ” ሲል ጮኸ።

⁵⁵መንፈሷም ተመለሰ፤ ወዲያውም ተነሣች። የምትበላውንም እንዲሰጡአት አዘዛቸው። ⁵⁶ወላጆቿም ተደነቁ፤ እርሱ ግን የሆነውን ለማንም እንዳይነግሩ አዘዛቸው።