Lukas 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Kort daarna het hy deur dorpe en dorpies gereis en gepreek en die goeie nuus van ons Vader se koninkryk aangekondig. Die twaalf was by hom, ²en ook sommige vroue wat van bose geeste en siektes genees was: Maria, wat Magdalena genoem is, uit wie sewe demone uitgegaan het, ³en Johanna, die vrou van Gusa, Herodes se bestuurder, en Susanna, en baie ander, wat hulle uit hul eie middele onderhou het.

⁴Toe ’n groot menigte bymekaarkom en mense van elke dorp na hom toe gekom het, het hy ’n gelykenis vertel:

⁵“’n Saaier het uitgegaan om te saai. Terwyl hy saai, het ’n deel van die saad op die pad geval, dit is vertrap, en die voëls van die hemel het dit opgeëet. ⁶Ander saad het op klip geval; dit het opgeskiet, maar verdroog omdat daar nie genoeg vog was nie. ⁷’n Deel het tussen die dorings geval, en die dorings het saam met dit opgegroei en dit verstik. ⁸Ander saad het op goeie grond geval, het gegroei en ’n honderdvoudige oes gelewer.” Terwyl hy dit sê, het hy uitgeroep: “Wie ore het om te hoor, laat hom hoor.”

⁹Sy dissipels het hom gevra wat hierdie gelykenis beteken.

¹⁰Hy het gesê: “Aan julle is dit gegee om die geheime van ons Vader se koninkryk te ken; die ander kry gelykenisse, sodat hulle ‘wel kyk maar nie sien nie, en wel hoor maar nie verstaan nie’.”

¹¹“Dit is nou die betekenis van die gelykenis: Die saad is die woord van ons Vader. ¹²Dié langs die pad is die mense wat hoor; dan kom die duiwel en neem die woord uit hulle harte weg, sodat hulle nie sal glo en gered word nie. ¹³Dié op die klip is dié wat die woord hoor en dit met blydskap ontvang, maar hulle het geen wortel nie; hulle glo ’n rukkie en val dan weg in die tyd van beproewing. ¹⁴Wat tussen die dorings geval het: dit is dié wat hoor, maar namate hulle verder gaan, verstik die sorge, rykdom en genietinge van die lewe hulle, en hulle vrug word nooit ryp nie. ¹⁵Maar dié in die goeie grond: dit is dié wat die woord met ’n eerlike, goeie hart hoor, dit stewig vashou en met volharding vrug dra.”

Lig wat nie weggesteek kan word nie

¹⁶“Niemand steek ’n lamp op en bedek dit met ’n kruik of sit dit onder ’n bed nie; nee, hy sit dit op ’n staander, sodat dié wat inkom die lig kan sien. ¹⁷Want niks is verborge wat nie openbaar sal word nie, en niks is geheim wat nie bekend sal word en aan die lig gebring sal word nie. ¹⁸Wees dus versigtig hoe julle luister, want aan wie het, sal meer gegee word; en van wie nie het nie, sal selfs dit wat hy dink hy het, weggeneem word.”

Die gesin van ons Vader

¹⁹Sy moeder en broers het na hom toe gekom, maar kon nie by hom uitkom nie weens die menigte. ²⁰Toe is vir hom gesê: “U moeder en u broers staan buite en wil u sien.”

²¹Maar hy het hulle geantwoord: “My moeder en my broers is dié wat die woord van ons Vader hoor en dit doen.”

Jesus gebied die storm

²²Op ’n dag het hy en sy dissipels in ’n skuit geklim. Hy het vir hulle gesê: “Kom ons vaar oor na die ander kant van die meer toe.” Toe vaar hulle weg.

²³Terwyl hulle vaar, het hy aan die slaap geraak. ’n Stormwind het op die meer neergeslaan; die skuit het vol water geword, en hulle was in gevaar. ²⁴Hulle het hom wakker gemaak en gesê: “Meester, Meester, ons vergaan!” Hy het opgestaan en die wind en die woeste water bestraf; hulle het bedaar, en dit het stil geword. ²⁵Hy het vir hulle gevra: “Waar is julle geloof?” Verskrik en verbaas het hulle vir mekaar gesê: “Wie is hy tog? Hy gebied selfs die winde en die water, en hulle gehoorsaam hom.”

’n Man wat van Legio bevry is

²⁶Toe vaar hulle na die streek van die Geraseners, wat teenoor Galilea lê. ²⁷Toe Jesus aan land stap, het ’n man uit die stad wat van demone besete was, hom tegemoetgekom. Hy het lank reeds geen klere gedra nie en nie in ’n huis gewoon nie, maar tussen die grafte. ²⁸Toe hy Jesus sien, het hy uitgeroep en voor hom neergeval en hard gesê: “Wat wil u van my hê, Jesus, Seun van die allerhoogste God? Ek smeek u, moenie my pynig nie!” ²⁹Jesus het die onrein gees beveel om uit die man uit te gaan, want dit het hom dikwels gegryp; al is hy bewaak en met kettings en boeie geboei, het hy hulle stukkend gebreek en is hy deur die demoon na die woestyn gedryf.

³⁰Jesus het hom gevra: “Wat is jou naam?” Hy het gesê: “Legio,” want baie demone het in hom ingegaan.

³¹En hulle het hom gesmeek om hulle nie te beveel om na die afgrond toe weg te gaan nie.

³²’n Groot trop varke was daar op die berghang aan die wei. Die demone het hom gesmeek om hulle toe te laat om in die varke in te gaan, en hy het dit toegelaat. ³³Toe gaan die demone uit die man uit en in die varke in; die trop het van die krans af in die meer ingestorm en verdrink.

³⁴Toe die wagters sien wat gebeur het, het hulle gevlug en dit in die stad en op die platteland gaan vertel. ³⁵Die mense het uitgekom om te sien wat gebeur het. Toe hulle by Jesus kom, het hulle die man van wie die demone uitgegaan het, by Jesus se voete sien sit, met klere aan en by sy volle verstand—en vrees het hulle oorval. ³⁶En dié wat dit gesien het, het hulle vertel hoe die man wat van demone besete was, genees is. ³⁷Al die mense van die streek van die Geraseners het hom gevra om van hulle af weg te gaan, want ’n groot vrees het hulle oorval. Toe klim hy in die skuit en vaar terug. ³⁸Die man uit wie die demone uitgegaan het, het gesmeek om saam met hom te gaan, maar Jesus het hom weggestuur en gesê:

³⁹“Gaan terug huis toe en vertel hoeveel ons Vader vir jou gedoen het.” Toe gaan hy en verkondig deur die hele stad hoeveel Jesus vir hom gedoen het.

Genees en opgewek deur geloof

⁴⁰Toe Jesus terugkom, het die menigte hom verwelkom, want hulle het almal vir hom gewag. ⁴¹’n Man met die naam Jaïrus, ’n leier van die sinagoge, het gekom en voor Jesus se voete neergeval en hom gesmeek om na sy huis toe te kom, ⁴²want hy het ’n enigste dogter van omtrent twaalf jaar oud gehad, en sy het op sterwe gelê. Terwyl Jesus gaan, het die menigte om hom saamgedrom. ⁴³’n Vrou wat al twaalf jaar lank aan bloedvloeiing gely het, het haar hele bestaan aan dokters bestee, maar niemand kon haar genees nie. ⁴⁴Sy het van agter af na hom toe gekom en die soom van sy kleed aangeraak, en haar bloedvloeiing het onmiddellik opgehou.

⁴⁵Jesus het gesê: “Wie het my aangeraak?” Toe almal dit ontken, het Petrus gesê: “Meester, die menigte verdring u en druk teen u.”

⁴⁶Maar Jesus het gesê: “Iemand het my aangeraak, want ek het gevoel dat krag van my uitgegaan het.”

⁴⁷Toe die vrou sien dat sy nie verborge kon bly nie, het sy bewend gekom en voor hom neergeval en voor almal verklaar waarom sy hom aangeraak het en hoe sy onmiddellik genees is.

⁴⁸En hy het vir haar gesê: “Dogter, jou geloof het jou gered; gaan in vrede.”

⁴⁹Terwyl hy nog praat, het iemand van die sinagogeleier se huis af gekom en gesê: “U dogter het gesterf; moenie die Leermeester langer lastig val nie.”

⁵⁰Maar Jesus het dit gehoor en hom geantwoord: “Moenie bang wees nie; glo net, en sy sal gered word.”

⁵¹Toe hy by die huis kom, het hy niemand saam met hom laat ingaan nie behalwe Petrus, Johannes en Jakobus en die kind se vader en moeder.

⁵²Almal het gehuil en oor haar getreur, maar hy het gesê: “Moenie huil nie, want sy is nie dood nie, sy slaap net.”

⁵³En hulle het hom uitgelag, want hulle het geweet dat sy dood is.

⁵⁴Maar hy het haar aan die hand gevat en uitgeroep: “Kind, staan op.”

⁵⁵Haar gees het teruggekom, en sy het onmiddellik opgestaan. Hy het hulle beveel om vir haar iets te ete te gee. ⁵⁶Haar ouers was verbaas, maar hy het hulle beveel om vir niemand te vertel wat gebeur het nie.