ಲೂಕ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹ಇದಾದ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಅವರು ಊರೂರುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಶುಭಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಾ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರು. ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಇದ್ದರು, ²ಅಲ್ಲದೆ ದುರಾತ್ಮಗಳಿಂದಲೂ ರೋಗಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ವಸ್ಥರಾದ ಕೆಲವು ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಇದ್ದರು: ಏಳು ದೆವ್ವಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದ, ಮಗ್ದಲೇನ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಮರಿಯ, ³ಹೆರೋದನ ಮನೆವಾರ್ತೆಯವನಾದ ಕೂಜನ ಹೆಂಡತಿ ಯೋಹಾನಳೂ, ಸುಸನ್ನಳೂ, ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರೂ ಇದ್ದರು; ಇವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸೊತ್ತಿನಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಉಪಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

⁴ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹ ಕೂಡಿಬಂದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಊರಿನಿಂದಲೂ ಜನರು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲು, ಅವರು ಒಂದು ಸಾಮ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೀಗೆಂದರು:

⁵“ಬಿತ್ತುವವನು ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲು ಹೊರಟನು. ಅವನು ಬಿತ್ತುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೆಲವು ಬೀಜ ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ತುಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆಕಾಶದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅದನ್ನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟವು. ⁶ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬೀಜ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಮೊಳೆತು, ತೇವವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಒಣಗಿಹೋಯಿತು. ⁷ಕೆಲವು ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳು ಅದರ ಜೊತೆ ಬೆಳೆದು ಅದನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ⁸ಬೇರೆ ಕೆಲವು ಬೀಜ ಒಳ್ಳೆಯ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು, ಬೆಳೆದು, ನೂರರಷ್ಟು ಫಲಕೊಟ್ಟಿತು.” ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರು, “ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯುಳ್ಳವನು ಕೇಳಲಿ,” ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದರು.

⁹ಈ ಸಾಮ್ಯದ ಅರ್ಥವೇನೆಂದು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು.

¹⁰ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ವರ ನಿಮಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಉಳಿದವರಿಗಾದರೋ ಸಾಮ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ, ‘ಅವರು ನೋಡಿದರೂ ಕಾಣದಂತೆ, ಕೇಳಿದರೂ ಗ್ರಹಿಸದಂತೆ’ ಆಗುತ್ತದೆ,” ಎಂದರು.

¹¹“ಆ ಸಾಮ್ಯದ ಅರ್ಥ ಇದೇ: ಬೀಜವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯ. ¹²ದಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರು ಕೇಳುವವರು; ಆದರೆ ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದದಂತೆ, ಸೈತಾನನು ಬಂದು ಅವರ ಹೃದಯದಿಂದ ಆ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ¹³ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬೇರಿಲ್ಲ; ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ¹⁴ಮುಳ್ಳುಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದದ್ದು — ಇವರು ಕೇಳುವವರೇ; ಆದರೆ ಅವರು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಬದುಕಿನ ಚಿಂತೆಗಳೂ ಐಶ್ವರ್ಯವೂ ಸುಖಭೋಗಗಳೂ ಅವರನ್ನು ಅಡಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ; ಅವರ ಫಲ ಎಂದಿಗೂ ಪಕ್ವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ¹⁵ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು — ಇವರು ಯಥಾರ್ಥವೂ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಆದ ಹೃದಯದಿಂದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅದನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಫಲಕೊಡುತ್ತಾರೆ.”

ಮರೆಮಾಡಲಾಗದ ಬೆಳಕು

¹⁶“ಯಾರೂ ದೀಪವನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ಅದನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ, ಇಲ್ಲವೇ ಮಂಚದ ಕೆಳಗೆ ಇಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಒಳಗೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಬೆಳಕು ಕಾಣುವಂತೆ ಅದನ್ನು ದೀಪಸ್ತಂಭದ ಮೇಲೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ. ¹⁷ಪ್ರಕಟವಾಗದ ಗುಪ್ತವಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಾರದ ರಹಸ್ಯವಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ¹⁸ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಹೇಗೆ ಕೇಳುತ್ತೀರೆಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಏಕೆಂದರೆ ಇದ್ದವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೊಡಲ್ಪಡುವುದು; ಇಲ್ಲದವನಿಂದ, ತನಗೆ ಇದೆ ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸುವುದನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು,” ಎಂದರು.

ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಕುಟುಂಬ

¹⁹ಅವರ ತಾಯಿಯೂ ಸಹೋದರರೂ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು; ಆದರೆ ಜನಸಂದಣಿಯ ನಿಮಿತ್ತ ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ²⁰ಆಗ ಅವರಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ತಾಯಿಯೂ ಸಹೋದರರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.

²¹ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅದರಂತೆ ನಡೆಯುವವರೇ ನನ್ನ ತಾಯಿಯೂ ನನ್ನ ಸಹೋದರರೂ,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

ಯೇಸು ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು

²²ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರೊಡನೆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿದರು. ಅವರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ಸರೋವರದ ಆಚೆ ದಡಕ್ಕೆ ದಾಟಿಹೋಗೋಣ,” ಎಂದರು. ಅಂತೆಯೇ ಅವರು ಹೊರಟರು.

²³ಅವರು ದೋಣಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಯೇಸು ನಿದ್ರೆಹೋದರು. ಆಗ ಸರೋವರದ ಮೇಲೆ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ದೋಣಿ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವರು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರು. ²⁴ಅವರು ಅವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, “ಗುರುವೇ, ಗುರುವೇ, ನಾವು ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ!” ಎಂದರು. ಅವರು ಎದ್ದು ಗಾಳಿಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲೋಲಕಲ್ಲೋಲವಾದ ನೀರನ್ನೂ ಗದರಿಸಿದರು; ಅವು ನಿಂತವು, ಶಾಂತವಾಯಿತು. ²⁵ಅವರು ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸ ಎಲ್ಲಿ?” ಎಂದರು. ಅವರು ಭಯಪಟ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು, “ಇವರು ಯಾರಾಗಿರಬಹುದು? ಗಾಳಿಗೂ ನೀರಿಗೂ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವು ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯವಾಗುತ್ತವೆ,” ಎಂದು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಲೀಜನ್‌ನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ

²⁶ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಗಲಿಲಾಯಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ಗೆರಸೇನರ ಪ್ರಾಂತಕ್ಕೆ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದರು. ²⁷ಯೇಸು ದಡಕ್ಕೆ ಇಳಿದಾಗ, ಆ ಊರಿನ ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನು ಅವರನ್ನು ಎದುರುಗೊಂಡನು. ಅವನು ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ, ಸಮಾಧಿಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ²⁸ಅವನು ಯೇಸುವನ್ನು ಕಂಡು ಕೂಗಿಕೊಂಡು, ಅವರ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದು, “ಯೇಸುವೇ, ಮಹೋನ್ನತನಾದ ದೇವರ ಪುತ್ರನೇ, ನನ್ನ ಗೊಡವೆ ನಿಮಗೇಕೆ? ನನ್ನನ್ನು ಸಂಕಟಪಡಿಸಬೇಡಿರಿ ಎಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ!” ಎಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದನು. ²⁹ಯೇಸು ಆ ಅಶುದ್ಧಾತ್ಮಕ್ಕೆ ಆ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅನೇಕ ಸಾರಿ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಅವನನ್ನು ಕಾವಲಿಟ್ಟು ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದಲೂ ಬೇಡಿಗಳಿಂದಲೂ ಕಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕಿ, ದೆವ್ವದಿಂದ ಅಡವಿಗೆ ಅಟ್ಟಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದನು.

³⁰ಯೇಸು ಅವನನ್ನು, “ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಲೀಜನ್,” ಎಂದನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅನೇಕ ದೆವ್ವಗಳು ಅವನೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕಿದ್ದವು.

³¹ತಮ್ಮನ್ನು ಅಗಾಧ ಕೂಪಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಹೋಗುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬಾರದೆಂದು ಅವು ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡವು.

³²ಅಲ್ಲಿ ಗುಡ್ಡದ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಹಂದಿಗಳ ಹಿಂಡು ಮೇಯುತ್ತಿತ್ತು. ತಾವು ಆ ಹಂದಿಗಳೊಳಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಆ ದೆವ್ವಗಳು ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡವು; ಅವರು ಅನುಮತಿಕೊಟ್ಟರು. ³³ಆಗ ಆ ದೆವ್ವಗಳು ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಂದಿಗಳೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕವು; ಆ ಹಿಂಡು ಕಡಿದಾದ ಇಳಿಜಾರಿನಿಂದ ರಭಸವಾಗಿ ಓಡಿ ಸರೋವರದೊಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಮುಳುಗಿಹೋಯಿತು.

³⁴ಹಂದಿ ಕಾಯುವವರು ಇದನ್ನು ಕಂಡು ಓಡಿಹೋಗಿ, ಊರಲ್ಲಿಯೂ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನಲ್ಲಿಯೂ ತಿಳಿಸಿದರು. ³⁵ಜನರು ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಬಂದರು. ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ದೆವ್ವಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸ್ವಸ್ಥಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಯೇಸುವಿನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು; ಅವರಿಗೆ ಭಯ ಹಿಡಿಯಿತು. ³⁶ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಸ್ವಸ್ಥನಾದನೆಂಬುದನ್ನು ಅದನ್ನು ಕಂಡವರು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ³⁷ಗೆರಸೇನ ಪ್ರಾಂತದ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು; ಏಕೆಂದರೆ ಮಹಾಭಯ ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿದಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ದೋಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ³⁸ದೆವ್ವಗಳು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಮನುಷ್ಯನು ತಾನೂ ಅವರ ಜೊತೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡನು; ಆದರೆ ಯೇಸು ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದರು:

³⁹“ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.” ಅವನು ಹೋಗಿ, ಯೇಸು ತನಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರೆಂಬುದನ್ನು ಊರಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸಾರಿದನು.

ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಸ್ವಸ್ಥತೆ ಮತ್ತು ಜೀವದಾನ

⁴⁰ಯೇಸು ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ಜನಸಮೂಹ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ⁴¹ಆಗ ಸಭಾಮಂದಿರದ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದ ಯಾಯೀರ ಎಂಬ ಮನುಷ್ಯನು ಬಂದು ಯೇಸುವಿನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಅವರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು; ⁴²ಏಕೆಂದರೆ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಅವನ ಏಕೈಕ ಮಗಳು ಸಾಯುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಯೇಸು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಜನಸಮೂಹ ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ನೂಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ⁴³ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದಿಂದ ರಕ್ತಸ್ರಾವದ ರೋಗವಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀ ಇದ್ದಳು; ಆಕೆ ತನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ವೈದ್ಯರಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸಿದ್ದಳು; ಆದರೂ ಯಾರಿಂದಲೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ⁴⁴ಆಕೆ ಅವರ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಂದು ಅವರ ಮೇಲಂಗಿಯ ಅಂಚನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಳು; ಕೂಡಲೇ ಆಕೆಯ ರಕ್ತಸ್ರಾವ ನಿಂತುಹೋಯಿತು.

⁴⁵ಯೇಸು, “ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದವರು ಯಾರು?” ಎಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲವೆಂದಾಗ, ಪೇತ್ರನು, “ಗುರುವೇ, ಜನಸಮೂಹ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಗುಂಪುಗೂಡಿ ನೂಕುತ್ತಿದೆ,” ಎಂದನು.

⁴⁶ಆದರೆ ಯೇಸು, “ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಶಕ್ತಿ ಹೊರಟುಹೋಯಿತೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು,” ಎಂದರು.

⁴⁷ತಾನು ಮರೆಯಾಗಿರಲಾಗದೆಂದು ಕಂಡ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ನಡುಗುತ್ತಾ ಬಂದು ಅವರ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದು, ತಾನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಳೆಂಬುದನ್ನೂ ಕೂಡಲೇ ಹೇಗೆ ಸ್ವಸ್ಥಳಾದಳೆಂಬುದನ್ನೂ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿದಳು.

⁴⁸ಆಗ ಅವರು ಆಕೆಗೆ, “ಮಗಳೇ, ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವಸ್ಥಮಾಡಿದೆ; ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಹೋಗು,” ಎಂದರು.

⁴⁹ಅವರು ಇನ್ನೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಭಾಮಂದಿರದ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮನೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಬಂದು, “ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಸತ್ತುಹೋದಳು; ಇನ್ನು ಗುರುವಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಬೇಡ,” ಎಂದನು.

⁵⁰ಆದರೆ ಯೇಸು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನಿಗೆ, “ಭಯಪಡಬೇಡ; ವಿಶ್ವಾಸವಿಡು ಮಾತ್ರ, ಆಗ ಅವಳು ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವಳು,” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು.

⁵¹ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಪೇತ್ರ, ಯೋಹಾನ, ಯಾಕೋಬ ಹಾಗೂ ಆ ಮಗುವಿನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಜೊತೆ ಒಳಗೆ ಬರಗೊಡಲಿಲ್ಲ.

⁵²ಎಲ್ಲರೂ ಅಳುತ್ತಾ ಆಕೆಗಾಗಿ ಗೋಳಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಅವರು, “ಅಳಬೇಡಿರಿ; ಅವಳು ಸತ್ತಿಲ್ಲ, ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಷ್ಟೆ,” ಎಂದರು.

⁵³ಅವಳು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದ ಅವರು ಅವರನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದರು.

⁵⁴ಆದರೆ ಅವರು ಆಕೆಯ ಕೈಹಿಡಿದು, “ಮಗುವೇ, ಏಳು,” ಎಂದು ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದರು.

⁵⁵ಆಕೆಯ ಪ್ರಾಣ ಹಿಂದಿರುಗಿತು, ಕೂಡಲೇ ಆಕೆ ಎದ್ದಳು. ಆಕೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ಕೊಡುವಂತೆ ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ⁵⁶ಆಕೆಯ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು; ಆದರೆ ನಡೆದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದೆಂದು ಅವರು ಅವರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು.