Ayeuna parantos aya citakanana

Lukas 8 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Wanita-wanita anu Ngiring ka Yesus

Awéwé-awéwé anu ngabiayaan pagawéan éta disebut ngaranna. Hiji pasemon ngeunaan rupa-rupa taneuh ngajelaskeun naha pangandika Rama urang teu jadi nanaon di sawaréh jalma. Anjeunna ngalelep angin ribut, ngabébaskeun hiji lalaki anu disebut Legion anu tatanggana ménta Anjeunna indit, tuluy nyageurkeun hiji awéwé anu kaluar getih sarta ngahirupkeun deui putri Yairus.

Pasal 8.

Teu lila ti harita, Anjeunna angkat ngalanglang ka kota-kota jeung desa-desa, ngawulang sarta ngembarkeun Injil Karajaan Rama urang. Nu dua welas ngariringkeun, kitu deui sababaraha urang wanita anu geus dicageurkeun tina roh-roh jahat jeung tina panyakit: Maryam, anu disebut Magdalena, anu geus kaluar tujuh setan ti dirina, jeung Yohana, garwa Khuza, pangurus Herodes, jeung Susana, katut loba deui nu sejen, anu ngarojong aranjeunna ku pangabogana sorangan.

Waktu loba jelema ngarumpul, nya eta jelema-jelema ti unggal kota anu daratang ka Anjeunna, Anjeunna ngandika ku hiji misil:

“Aya hiji jalma indit rek melak binih. Sabot melak, aya binih anu ragrag kana jalan, kaleyek, tuluy didahar ku manuk-manuk di awang-awang. Aya binih sejen anu ragrag kana batu; sanggeus jadi, tuluy garing lantaran euweuh cai. Aya oge anu ragrag ka tengah cucuk, tuluy cucukna jaradi bareng jeung eta binih sarta nyekek nepi ka paeh. Aya binih sejen anu ragrag kana taneuh anu hade, tuluy jadi sarta buahna saratus tikel.” Sanggeus ngandika kitu, Anjeunna ngagentra, “Sing saha anu boga ceuli keur ngadenge, kudu ngadengekeun.”

Murid-murid-Na naranya ka Anjeunna, naon maksudna eta misil teh.

Waler Yesus, “Maraneh geus dibere nyaho rasiah-rasiah Karajaan Rama urang; ari nu sejenna mah ku misil, supaya ‘najan narenjo tapi henteu nenjo, sarta najan ngadarenge tapi henteu ngarti.’”

“Ari hartina eta misil teh kieu: Binih teh nya eta pangandika Rama urang. Nu ragrag kana jalan teh nya eta jelema-jelema anu ngadenge; tuluy Iblis datang nyokot eta pangandika tina hatena, supaya maranehna henteu percaya sarta henteu salamet. Nu ragrag kana batu teh nya eta jelema anu ngadenge pangandika tuluy ditarima kalawan bungah, tapi teu akaran; maranehna percaya ngan sakeudeung, tuluy murtad dina waktu diuji. Nu ragrag ka tengah cucuk teh nya eta jelema anu ngadenge, tapi sanggeus leumpang, kahariwang hirup, kabeungharan, jeung kasenangan nyekek ka maranehna, nepi ka buahna teu kungsi asak. Sabalikna nu kana taneuh anu hade teh: nya eta jelema anu ngadenge pangandika ku hate anu jujur jeung hade, tuluy nyekelan pageuh, sarta ngabuahkeun buah kalawan sabar tawekal.”

Caang anu Teu Bisa Disumputkeun

“Euweuh jelema anu nyeungeut lampu tuluy ditangkupan ku kekeb, atawa diteundeun di kolong ranjang; tapi diteundeun dina ajug, supaya nu asup bisa narenjo caangna. Sabab euweuh nu disumputkeun anu moal kanyahoan, euweuh rasiah anu moal kaguar sarta kabukakeun ka nu caang. Ku sabab kitu sing ati-ati kumaha maraneh ngadengekeun, sabab sing saha anu geus boga, bakal ditambahan deui; sing saha anu teu boga, najan nu disangka bogana oge bakal dicokot.”

Kulawarga Rama urang

Ibu jeung saderek-saderek Anjeunna daratang ka Anjeunna, tapi teu bisa ngadeukeutan lantaran loba jelema. Aya nu ngunjukkeun ka Anjeunna, “Ibu sareng saderek-saderek Anjeun ngadeg di luar, hoyong tepang sareng Anjeun.”

Tapi waler Anjeunna, “Indung jeung dulur-dulur Kami teh nya eta jalma-jalma anu ngadengekeun pangandika Rama urang sarta ngalampahkeunana.”

Yesus Marentah Angin Ribut

Dina hiji poe Anjeunna jeung murid-murid-Na naraek kana parahu. Saur Anjeunna ka maranehna, “Hayu urang meuntas ka peuntaseun talaga.” Tuluy maranehna arindit.

Sabot maranehna lalayaran, Anjeunna kulem. Torojol aya angin ribut narajang kana talaga; parahu kaeusian ku cai, nepi ka maranehna aya dina bahaya. Maranehna ngagugahkeun Anjeunna, pokna, “Guru, Guru, abdi sadaya bade tiwas!” Anjeunna gugah, tuluy nyeuseul angin jeung cai anu ngagulidag tea; tuluy eureun, sarta jadi tengtrem. Saur Anjeunna ka maranehna, “Ka mana iman maraneh?” Bari sieun jeung hookeun, maranehna silih tanya, “Saha atuh ieu teh? Angin jeung cai ge diparentah ku Anjeunna, tur dituruti.”

Hiji Jalma Dibebaskeun tina Legion

Tuluy maranehna lalayaran ka wewengkon Gerasa, anu ayana di peuntaseun Galilea. Sanggeus Yesus lungsur ka darat, aya hiji jalma ti kota anu kasurupan setan mapagkeun Anjeunna. Geus lila manehna teu dibaju sarta teu matuh di imah, tapi di kuburan. Barang nenjo Yesus, manehna ngagoak, ngarumpuyuk payuneun Anjeunna, bari cumeluk tarik, “Naon pikahoyongeun Anjeun ka abdi, nun Yesus, Putra Allah Nu Maha Luhur? Abdi nyuhunkeun, ulah nyiksa abdi!” Sabab Yesus geus marentah ka roh jahat sangkan kaluar ti eta jalma, da mindeng pisan nyerang ka manehna; sanajan dijaga sarta dibarogod ku ranté jeung belenggu, tapi sok dipegatkeun, tuluy digiring ku setan ka tempat suni.

Yesus mariksa, “Saha ngaran maneh?” Jawabna, “Legion,” sabab loba setan anu geus asup ka manehna.

Tuluy setan-setan teh maronon-monon ka Anjeunna supaya ulah dititah asup ka jero jurang pati.

Di dinya aya sakabaur bagong anu keur nyaratuan di lamping pasir. Setan-setan teh maronon-monon ka Anjeunna supaya diidinan asup ka bagong-bagong eta, tuluy ku Anjeunna diidinan. Tuluy setan-setan teh kalaluar ti eta jalma sarta arasup ka bagong-bagong; sakabaur bagong tea tuluy lalumpat tijalikeuh tina gawir kana talaga nepi ka titeuleum.

Nu ngarangon narenjo kajadian eta, tuluy lalumpat sarta ngabejakeun ka kota jeung ka pilemburan. Jelema-jelema tuluy daratang hayang nenjo naon anu kajadian. Sanggeus narepungan Yesus, kasampak eta jalma anu geus leupas tina setan teh keur diuk deukeut sampean Yesus, geus dibaju sarta cageur pikiranana—maranehna jadi sarieuneun. Ari nu geus narenjo tadi tuluy nyaritakeun ka maranehna kumaha cageurna jalma anu kasurupan setan tea. Sakabeh urang wewengkon Gerasa menta ka Anjeunna sangkan Anjeunna kersa ngantunkeun maranehna, lantaran maranehna kacida sarieuneunana. Tuluy Anjeunna unggah kana parahu, tuluy mulih. Jalma anu geus ditinggalkeun ku setan tea maronon-monon hayang milu jeung Anjeunna, tapi ku Yesus dititah balik, saur-Na,

“Baralik ka imah; caritakeun sagala rupa anu geus dipidamel ku Rama urang pikeun maneh.” Tuluy manehna indit, nguar-nguar ka saeusi kota sagala rupa anu geus dipidamel ku Yesus pikeun manehna.

Dicageurkeun jeung Dihirupkeun ku Iman

Sanggeus Yesus mulih, jelema-jelema narampa Anjeunna kalawan bungah, sabab kabeh keur ngadaragoan Anjeunna. Aya hiji jalma ngaranna Yairus, kapala imah ibadah, datang tuluy nyuuh kana sampean Yesus, bari maronon-monon supaya Anjeunna kersa sumping ka imahna, sabab anakna awewe hiji-hijina, umurna kira-kira dua welas taun, keur sakarat. Sabot Yesus angkat, jelema-jelema ngagarimbung ngagedeng ka Anjeunna. Aya hiji awewe anu geus dua welas taun getihan teu eureun-eureun; sagala pakayana geus beak dipake ka tabib-tabib, tapi euweuh nu bisa nyageurkeun. Manehna nyampeurkeun ti tukangeun Anjeunna, tuluy ngarampa gombong jubah Anjeunna, sapada harita getihna eureun.

Saur Yesus, “Saha anu nyabak ka Kami?” Barang kabeh ngaku teu ngarampa, Petrus unjukan, “Guru, jalma rea pasesedek tur ngagimbung ka Anjeun.”

Tapi saur Yesus, “Aya anu nyabak ka Kami, sabab Kami ngarasa aya kakawasaan anu kaluar ti Kami.”

Barang eta awewe nyaho yen manehna moal bisa nyumput, manehna datang bari ngadégdég, ngarumpuyuk payuneun Anjeunna, tuluy wakca di hareupeun sarerea naon sababna nepi ka ngarampa Anjeunna sarta kumaha ujug-ujug cageurna.

Tuluy saur Anjeunna ka manehna, “Nyai, iman nyai geus nyageurkeun nyai; geura mulang kalawan salamet.”

Sabot Anjeunna keur nyarios keneh, aya nu datang ti imah kapala imah ibadah bari unjukan, “Anak Juragan parantos pupus; teu kedah ngarerepot Guru deui.”

Tapi Yesus ngadangu, tuluy ngawaler, “Ulah sieun; sing percaya bae, tangtu anak maneh salamet.”

Sanggeus sumping ka imah, Anjeunna teu ngidinan saurang ge asup ngiring, kajaba Petrus, Yohanes, Yakobus, jeung indung bapa budak tea.

Kabeh ceurik jeung midangdam ninggang eta budak, tapi saur Anjeunna, “Ulah careurik, sabab ieu budak lain maot, ngan keur sare.”

Maranehna nyeungseurikeun Anjeunna, sabab nyarahoeun yen eta budak geus maot.

Tapi ku Anjeunna dicekel leungeunna, tuluy ngagentra, “Nyai, geura hudang.”

Nyawana balik deui, sapada harita budak teh hudang. Anjeunna nimbalan sangkan budak teh dibere dahar. Indung bapana kacida harookeunana, tapi ku Anjeunna diwawadian ulah nyaritakeun eta kajadian ka saha-saha.