لوقا 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹د دې نه لږ وروستو هغه په ښارونو او کلو کښې ګرزېدو، تبليغ يې کولو او د زمونږ پلار د بادشاهۍ زېرے يې ورکولو. دولس واړه ورسره وُو، ²او څۀ ښځې هم چې د بدو روحونو او بيمارِيو نه يې شفا موندلې وه، يعنې مريم چې مجدلينى ورته وئيلے کېدل، چې اووۀ بدروحونه ترې وتلى وُو، ³او يُوَنه چې د هيروديس د مختار خُوزه ښځه وه، او سوسنه، او نورې ډېرې ښځې چې هغوئ ته يې د خپل مال نه خدمت کولو.

⁴کله چې يو لوئ ګڼ راغونډ شو، او هر ښار نه خلق ورته راتلل، نو هغۀ په مِثال کښې ووئيل چې،

⁵”يو بزګر د تخم کرلو دپاره ووتو. کله چې هغۀ تخم کرلو، نو څۀ تخم په لار کښې ولوېدو، چې خلقو تر پښو لاندې کړو او د آسمان مرغانو وخوړو. ⁶څۀ نور تخم په ګټه ولوېدو، چې کله راشنه شو نو د لندوالى د نشتوالى په سبب وچ شو. ⁷څۀ تخم د اغزو په مينځ کښې ولوېدو، نو اغزو ورسره وده وکړه او خفه يې کړو. ⁸او څۀ نور تخم په ښه زمکه ولوېدو، نو وده يې وکړه او سل چنده پيداوار يې ورکړو.“ دا وئيلو سره هغۀ په اوچت آواز ووئيل چې، ”چا سره چې د اورېدو دپاره غوږونه وى، هغه دې واورى.“

⁹د هغۀ مريدانو ترې تپوس وکړو چې د دې مِثال مطلب څۀ دے؟

¹⁰هغۀ وفرمائيل چې، ”تاسو له دا ورکړے شوى دى چې د زمونږ پلار د بادشاهۍ راز پوهه شئ، خو نورو ته په مِثالونو کښې، دې دپاره چې ’هغوئ وينى خو ونۀ وينى، او واورى خو پوهه نۀ شى.‘

¹¹دا مِثال داسې دے چې، تخم د زمونږ پلار کلام دے. ¹²هغه چې په لار کښې دى، دا هغه خلق دى چې اورى، بيا اِبليس راځى او کلام د هغوئ د زړونو نه وړى، دې دپاره چې هغوئ ايمان رانۀ وړى او خلاصون ونۀ مومى. ¹³هغه چې په ګټه دى، دا هغه دى چې کله کلام اورى نو په خوشحالۍ يې قبلوى، خو ريښه نۀ لرى، څۀ وخت ايمان ساتى، بيا د آزمېښت په وخت کښې ترې اوړى. ¹⁴او هغه چې د اغزو په مينځ کښې ولوېدو، دا هغه خلق دى چې اورى، خو کله چې روان وى نو د دې دُنيا فکرونه، مال او عيش عشرت يې خفه کوى، او د هغوئ مېوه کله هم نۀ پخيږى. ¹⁵خو هغه چې په ښه زمکه دى، دا هغه دى چې کلام په صادق او ښۀ زړۀ سره اورى، په مضبوطۍ سره يې ساتى، او په صبر سره مېوه نيسى.“

هغه رڼا چې پټېدے نۀ شى

¹⁶”هيڅوک چراغ نۀ بلوى چې په لوښى يې پټ کړى يا تر کټ لاندې يې کېږدى، بلکې په چوکۍ باندې يې ږدى، دې دپاره چې دننه راتلونکى رڼا وګورى. ¹⁷ځکه چې هيڅ شے پټ نۀ دے چې ظاهر به نۀ شى، او هيڅ پټ راز نشته چې معلوم به نۀ شى او رڼا ته به رانۀ وړلے شى. ¹⁸نو هوشيار اوسئ چې څنګه اورئ، ځکه چې چا سره چې وى، هغۀ ته به نور هم ورکړے شى، او چا سره چې نۀ وى، هغه به هم ترې واخستے شى چې هغه ګومان کوى چې ورسره دى.“

د زمونږ پلار کورنۍ

¹⁹د هغۀ مور او وروڼه ورته راغلل، خو د ګڼ په سبب هغۀ ته رسېدے نۀ شول. ²⁰نو هغۀ ته ووئيلے شو چې، ”ستا مور او ستا وروڼه د باندې ولاړ دى او تا ليدل غواړى.“

²¹خو هغۀ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زما مور او زما وروڼه هغه دى چې د زمونږ پلار کلام اورى او عمل پرې کوى.“

عيسىٰ طوفان ته حُکم کوى

²²يوه ورځ هغه او د هغۀ مريدان يوې بېړۍ ته ورختۀ. هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”راځئ چې د جهيل بلې غاړې ته ورشُو.“ نو هغوئ روان شول.

²³کله چې هغوئ تلل، نو هغه ويده شو. بيا په جهيل باندې د هوا سخت طوفان راغلو، بېړۍ په اوبو ډکېدله او هغوئ په خطر کښې شول. ²⁴هغوئ هغه راويښ کړو او ووئيل چې، ”مالِکه، مالِکه، مونږ تباه کېږو!“ هغه پاڅېدو، هوا او چپېړو اوبو ته يې جهاړ وکړو، نو هغه ودرېدل او سکون پېدا شو. ²⁵هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”ستاسو ايمان چرته دے؟“ هغوئ ويرېدلى او حېران شول او يو بل ته يې ووئيل چې، ”نو دا څوک دے؟ هغه خو هوا او اوبو ته هم حُکم کوى او هغه د هغۀ حُکم منى.“

هغه سړے چې د لښکر نه خلاصون موندلے

²⁶بيا هغوئ د ګدرينيانو علاقې ته ورسېدل، چې د ګليل مقابل خوا ته ده. ²⁷کله چې عيسىٰ زمکې ته راکوز شو، نو د ښار يو سړے ورته راغلو چې بدروح پرې وه. هغۀ ډېرې مُودې نه جامې نۀ وې اغوستې او په کور کښې نه، بلکې د قبرونو په مينځ کښې اوسېدو. ²⁸کله چې هغۀ عيسىٰ وليدو، نو چغه يې کړه، د هغۀ په مخکښې پرېوتو او په اوچت آواز يې ووئيل چې، ”اے عيسىٰ، د ډېر لوئ خُدائ پاک زويه، تۀ له ما نه څۀ غواړې؟ زۀ تا ته زارى کوم چې ما مۀ کړوه!“ ²⁹ځکه چې عيسىٰ ناپاک روح ته حُکم کړے وو چې د دې سړى نه ووزه، ځکه چې هغۀ به ډېر ځله راګرفته کړو، او که څۀ هم هغه به په زنځيرونو او ولچکو تړلے او ساتلے کېدو، خو هغه به يې ماتول او بدروح به يې بيابان ته شړلو.

³⁰عيسىٰ ترې تپوس وکړو چې، ”ستا نوم څۀ دے؟“ هغۀ ووئيل چې، ”لښکر،“ ځکه چې ډېر بدروحونه پرې ننوتلى وُو.

³¹او هغوئ ترې زارى وکړه چې هغوئ ته د اوره کندې ته د تلو حُکم ونۀ کړى.

³²هلته د غرۀ په لمن کښې د خنزيرانو يوه لويه ګله څرېدله. بدروحونو ترې زارى وکړه چې هغوئ ته د خنزيرانو په بدن کښې د ننوتو اِجازت ورکړى، او هغۀ اِجازت ورکړو. ³³نو بدروحونه د سړى نه ووتل او په خنزيرانو ننوتل، او ګله د ګړنګ نه جهيل ته ورودانګله او ډوبه شوه.

³⁴کله چې شپنو دا وليدل نو وتختېدل او په ښار او په کلو کښې يې خبره ورسوله. ³⁵نو خلق راووتل چې وګورى چې څۀ شوى دى. کله چې هغوئ عيسىٰ ته راغلل، نو هغه سړے يې وموندو چې بدروحونه ترې وتلى وُو، چې د عيسىٰ تر پښو ناست وو، جامې يې اغوستې وې او په هوش کښې وو، نو ويره پرې راغله. ³⁶او چا چې دا ليدلى وُو، هغوئ ورته ووئيل چې څنګه هغه سړى چې بدروحونه پرې وُو شفا وموندله. ³⁷نو د ګدرينيانو د علاقې ټولو خلقو ترې زارى وکړه چې د هغوئ نه لاړ شى، ځکه چې لويه ويره پرې راغلې وه. نو هغه بېړۍ ته ورختۀ او بېرته لاړو. ³⁸خو هغه سړى چې بدروحونه ترې وتلى وُو، زارى يې وکړه چې د هغۀ سره لاړ شى، خو عيسىٰ هغه بېرته ولېږلو او وفرمائيل چې،

³⁹”خپل کور ته واپس لاړ شه او خلقو ته ووايه چې زمونږ پلار څومره لوئ کارونه ستا دپاره کړى دى.“ نو هغه لاړو او په ټول ښار کښې يې خبرول چې عيسىٰ څومره لوئ کارونه د هغۀ دپاره کړى دى.

د ايمان په وسيله شفا او ژوندون

⁴⁰کله چې عيسىٰ بېرته راغلو، نو خلقو هرکلے وکړو، ځکه چې هغوئ ټول د هغۀ انتظار کولو. ⁴¹نو يو سړے چې نوم يې يائروس وو او د عبادت خانې مشر وو، راغلو او د عيسىٰ تر پښو پرېوتو، او زارى يې وکړه چې د هغۀ کور ته راشى، ⁴²ځکه چې د هغۀ يوازينۍ لور وه چې عمر يې نژدې دولس کاله وو او د مرګ په حال کښې وه. کله چې عيسىٰ تلو، نو خلقو پرې ګڼ کولو. ⁴³يوه ښځه دولس کاله د وينو په بيمارۍ اخته وه، چې خپل ټول مال يې په ډاکټرانو ولګولے وو، خو هيچا ترې شفا نۀ شوه ورکولے. ⁴⁴هغه د هغۀ د شا نه راغله او د هغۀ د چادر پلو يې لمس کړو، او سمدستى د هغې د وينو بهېدل بند شول.

⁴⁵عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ چا لمس کړم؟“ کله چې ټولو اِنکار وکړو، نو پطروس ووئيل چې، ”مالِکه، خلق خو تا ته ګڼ کوى او زور درباندې راوړى.“

⁴⁶خو عيسىٰ وفرمائيل چې، ”چا زۀ لمس کړم، ځکه چې ما محسوس کړل چې ما نه قوت ووتو.“

⁴⁷کله چې ښځه پوهه شوه چې پټه پاتې کېدے نۀ شى، نو په ريږدېدو راغله او د هغۀ په مخکښې پرېوته، او د ټولو خلقو په مخکښې يې ووئيل چې هغې هغه ولې لمس کړو او څنګه سمدستى شفا وموندله.

⁴⁸نو هغۀ ورته وفرمائيل چې، ”لورې، ستا ايمان ته شفا درکړه، په سلامتۍ سره لاړه شه.“

⁴⁹لا هغه دا خبرې کولې چې د عبادت خانې د مشر د کور نه يو کس راغلو او ووئيل چې، ”ستا لور مړه شوه، اُستاذ نور مۀ تکليفوه.“

⁵⁰خو عيسىٰ دا واورېدل او هغۀ ته يې جواب ورکړو چې، ”مۀ ويرېږه، فقط ايمان راوړه، نو هغه به بچ شى.“

⁵¹کله چې هغه کور ته ورسېدو، نو هغۀ هيچا ته د ځان سره د دننه تلو اِجازت ورنۀ کړو، سِوا د پطروس، يوحنا، يعقوب، او د جينۍ د پلار او مور نه.

⁵²ټول پرې ژړل او ماتم يې کولو، خو هغۀ وفرمائيل چې، ”مۀ ژاړئ، ځکه چې هغه مړه نۀ ده، بلکې ويده ده.“

⁵³نو هغوئ پرې خندل، ځکه چې هغوئ پوهېدل چې هغه مړه شوې ده.

⁵⁴خو هغۀ د هغې لاس ونيولو او په اوچت آواز يې ووئيل چې، ”جينۍ، پاڅه.“

⁵⁵نو د هغې روح بېرته راغلو او هغه سمدستى پاڅېده. هغۀ حُکم ورکړو چې هغې ته د خوراک دپاره څۀ ورکړى. ⁵⁶د هغې مور او پلار حېران شول، خو هغۀ هغوئ ته حُکم ورکړو چې چا ته دا خبره ونۀ کړى چې څۀ شوى دى.