لوقا 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹کله چې هغۀ خلقو ته دا ټول وئيل ختم کړل، نو کفرنحوم ته ننوتو. ²د يو صوبېدار يو نوکر چې هغۀ ته ډېر عزيز وو، بيمار وو او د مرګ په حال کښې وو. ³کله چې صوبېدار د عيسىٰ په حقله واورېدل، نو هغۀ د يهوديانو مشران ولېږل، چې هغۀ ته سوال وکړى چې راشى او د هغۀ نوکر روغ کړى. ⁴کله چې هغوئ عيسىٰ ته ورسېدل، نو هغوئ ډېره عاجزى وکړله چې، ”دا سړے دې دپاره وړ دے چې تۀ دا کار د هغۀ دپاره وکړې، ⁵ځکه چې هغه زمونږ قوم سره مينه کوى، او دا هغه دے چې زمونږ دپاره يې عبادت خانه جوړه کړې ده.“ ⁶عيسىٰ د هغوئ سره لاړو. هغه لا د کور نزدې وو چې صوبېدار ملګرى ولېږل چې ورته ووائى چې، ”اے مالِکه، تکليف مۀ کوه، زۀ د دې وړ نۀ يم چې تۀ زما د چت لاندې راشې. ⁷ځکه نو ما دا جُرئت ونۀ کړو چې ستا خواته راشم. خو تۀ يوازې خبره وکړه، نو زما نوکر به روغ شى. ⁸ځکه چې زۀ هم يو داسې سړے يم چې د اِختيار لاندې يم، او زما لاندې سپاهيان دى. زۀ يوۀ ته وايم، ’لاړ شه،‘ نو هغه ځى؛ او بل ته، ’راشه،‘ نو هغه راځى؛ او خپل نوکر ته، ’دا کار وکړه،‘ نو هغه يې کوى.“

⁹کله چې عيسىٰ دا واورېدل، نو هغه د صوبېدار نه حېران شو، او د هغه ګڼ خلقو خواته چې ورپسې روان وُو مخ راواړولو او وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته وايم، ما داسې ايمان په اِسرائيل کښې هم نۀ دے موندلے.“

¹⁰او کله چې هغه خلق چې لېږلے شوى وُو، بيرته کور ته راستانۀ شول، نو هغوئ نوکر روغ وموندلو.

عيسىٰ د يوې کونډې زوئ بيا راژوندے کړو

¹¹لږ وروستو هغه يو ښار ته لاړو چې نام يې نائين وو، او د هغۀ مريدان او ګڼ خلق ورسره وُو. ¹²کله چې هغه د ښار دروازې ته نزدې شو، نو يو مړے بهر وړلے کېدو — چې د خپلې مور يو اېک يو زوئ وو، او هغه کونډه وه — او د ښار نه ګڼ خلق ورسره وُو.

¹³کله چې مالِک هغه وليده، نو هغۀ په هغې رحم وکړو او وفرمائيل چې، ”مۀ ژاړه.“ ¹⁴بيا هغه ورنزدې شو او جنازه يې لاس کړه؛ هغه کسان چې يې وړله ودرېدل، او هغۀ وفرمائيل چې، ”اے ځوانه، زۀ تا ته وايم، پاڅه.“

¹⁵نو مړے کښېناستو او خبرې يې شروع کړې، او عيسىٰ هغه خپلې مور ته ورکړو.

¹⁶ټول په وېره شول؛ هغوئ د زمونږ پلار ثناء وکړله چې، ”زمونږ په مينځ کښې يو لوئے نبى راپورته شوے دے!“ ”زمونږ پلار د خپلو خلقو خيال ساتلے دے!“ ¹⁷او د هغۀ په حقله دا خبر په ټول يهوديه او د شاوخوا ټول مُلک کښې خور شو.

يوحنا پوښتنه کوى: آيا تۀ هم هغه يې؟

¹⁸د يوحنا مريدانو دا ټولې خبرې هغۀ ته وکړې. نو يوحنا خپل دوه مريدان راوغوښتل، ¹⁹او مالِک ته يې ولېږل چې، ”آيا هغه راتلونکے تۀ يې، کۀ مونږ بل څوک وګورو؟“ ²⁰کله چې هغه سړى هغۀ ته ورسېدل، نو هغوئ ووئيل چې، ”يوحنا بپتسمه ورکوونکى مونږ ستا خواته لېږلى يُو چې، ’آيا هغه راتلونکے تۀ يې، کۀ مونږ د بل چا اُميد وکړو؟‘“

²¹په هغه ګړۍ کښې هغۀ ډېر خلق د بيماريو، وبا او بدو روحونو نه روغ کړل، او ډېرو ړندو ته يې نظر ورکړو.

²²هغۀ جواب ورکړو چې، ”لاړ شئ او يوحنا ته هغه څۀ ووايئ چې تاسو ليدلى او اورېدلى دى: ړاندۀ وينى، ګوډان ګرځى، جُذاميان پاک کيږى، کاڼۀ اورى، مړى راپاڅى، او غريبانو ته زېرے ورکولے کيږى. ²³او مُبارک دے هغه څوک چې زما نه خفه نۀ شى.“

²⁴کله چې د يوحنا قاصدان لاړل، نو عيسىٰ د يوحنا په حقله ګڼو خلقو ته وفرمائيل چې، ”تاسو بيابان ته د څۀ ليدو دپاره تلى وئ؟ د يو داسې نو چې په هوا کښې ښوريږى؟ ²⁵نو بيا تاسو د څۀ ليدو دپاره وتلى وئ؟ د يو داسې سړى چې نرم جامې يې اغوستى وى؟ وګورئ — هغه کسان چې ښايسته جامې اغوندى او په عيش کښې ژوند کوى، هغه د بادشاهانو په محلونو کښې وى. ²⁶خو تاسو د څۀ ليدو دپاره وتلى وئ — د يو نبى؟ هو، زۀ تاسو ته وايم: د نبى نه هم زيات. ²⁷دا هغه څوک دے چې د هغۀ په حقله په صحيفه کښې ليکلے دى چې، ’وګوره، زۀ خپل قاصد ستا نه مخکښې لېږم چې ستا لار دې مخکښې تيار کړى.‘

²⁸زۀ تاسو ته وايم: د ښځو نه زېږيدلو کسانو کښې د يوحنا نه هيڅوک لوئے نشته — خو څوک چې د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې تر ټولو کوچنے دے، هغه د هغۀ نه لوئے دے.“

²⁹(کله چې ټولو خلقو، بلکې محصول راټولوونکو هم، دا واورېدل، نو هغوئ زمونږ پلار عادل ومانو، ځکه چې هغوئ د يوحنا بپتسمه اخستې وه، ³⁰خو فريسيانو او شرعى عالمانو د ځان دپاره د زمونږ پلار اِراده رد کړه، ځکه چې هغوئ د هغۀ نه بپتسمه نۀ وه اخستې.).

³¹”نو زۀ د دې زمانې خلق د څۀ سره پرتله کړم، او هغوئ د څۀ په شان دى؟ ³²هغوئ د هغه ماشومانو په شان دى چې په بازار کښې ناست وى او يو بل ته آوازونه کوى چې، ’مونږ تاسو دپاره بين وغږولو، خو تاسو ونۀ نڅېدئ؛ مونږ د ماتم سندره ووئيله، خو تاسو ونۀ ژړل.‘ ³³ځکه چې يوحنا بپتسمه ورکوونکے راغلو چې نۀ يې ډوډۍ خوړله او نۀ يې شراب څښل، او تاسو وايئ چې، ’هغۀ کښې پېرے دے.‘ ³⁴اِبن آدم راغلو چې خوراک او څښاک کوى، او تاسو وايئ چې، ’وګورئ، يو ګوزن او شرابى، د محصول راټولوونکو او ګنهګارانو دوست!‘ ³⁵خو حکمت د خپلو ټولو بچو په وسيله صحيح ثابتيږى.“ ^a a v35 حکمت د هغه څۀ په وسيله چې پېدا کوى خپل ځان ثابتوى — د عيسىٰ روغول او زېرے ښايى چې هغه په رښتيا څوک دے.

ډېر څۀ ورته معاف شول، هغې ډېره مينه وکړله

³⁶يو فريسى هغه بلنه ورکړه چې د هغۀ سره ډوډۍ وخورى؛ نو هغه د فريسى کور ته ننوتو او په دسترخوان کښېناستو. ³⁷په هغه ښار کښې يوې ښځې، چې ګنهګاره وه، معلومه کړه چې هغه د فريسى په کور کښې په دسترخوان ناست دے، نو هغې د عطرو يو سنګمرمرى شيشى راوړلو. ³⁸هغه د هغۀ د پښو سره شاته ودرېده او په ژړا يې د هغۀ پښې په خپلو اوښکو لوندول شروع کړې، او په خپلو ويښتو يې پاکې کړې، او د هغۀ پښې يې ښکلولې، او په عطرو يې مليلې. ³⁹کله چې هغه فريسى چې بلنه يې ورکړې وه، دا وليدل، نو په زړۀ کښې يې فکر وکړو چې، ”کۀ دا سړے نبى وې، نو هغۀ ته به معلومه وى چې هغه چا ته لاس ورکوى او دا څۀ شان ښځه ده — يوه ګنهګاره.“

⁴⁰عيسىٰ هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”اے شمعون، ما تا ته يوه خبره کول دى.“ هغۀ ووئيل چې، ”اُستاذه، ووايه.“

⁴¹”يو ساهوکار دوه پوروړى درلودل. يو تن پرې پينځۀ سوه دينار پور وُو، او بل تن پينځوس. ⁴²کله چې هيچا د ورکولو توان نۀ درلودو، نو هغۀ د دواړو پور معاف کړو. نو د دوئ نه به کوم يو د هغۀ سره زياته مينه وکړى؟“

⁴³شمعون جواب ورکړو چې، ”زما خيال دے چې هغه څوک چې هغۀ ته يې زيات پور معاف کړو.“ عيسىٰ وفرمائيل چې، ”تا صحيح فيصله وکړه.“

⁴⁴بيا هغه د ښځې خواته مخ راواړولو او شمعون ته يې وفرمائيل چې، ”آيا تۀ دا ښځه وينې؟ زۀ ستا کور ته راغلم — تا زما د پښو دپاره اوبۀ رانۀ کړې، خو هغې زما پښې په خپلو اوښکو لوندې کړې او په خپلو ويښتو يې پاکې کړې. ⁴⁵تا ماته ښکل رانۀ کړ، خو هغې، د هغه وخت نه چې زۀ راننوتم، زما د پښو ښکلول بند نۀ کړل. ⁴⁶تا زما سر په تيلو ونۀ مالو، خو هغې زما پښې په عطرو مليلى دى. ⁴⁷نو زۀ تا ته وايم، د هغې ډېر ګناهونه معاف شوى دى، ځکه چې هغې ډېره مينه وکړله. خو چا ته چې لږ معاف شى، هغه لږه مينه کوى.“ ⁴⁸بيا هغۀ هغې ته وفرمائيل چې، ”ستا ګناهونه معاف شول.“

⁴⁹نو هغه کسان چې ورسره په دسترخوان ناست وُو، يو بل نه پوښتنه کول شروع کړل چې، ”دا څوک دے چې ګناهونه هم معافوى؟“

⁵⁰بيا هغۀ هغې ته وفرمائيل چې، ”ستا ايمان تۀ خلاصه کړې؛ په سلامتۍ سره لاړه شه.“