லூக்கா 7

7 ¹மக்களுக்கு இவைகளையெல்லாம் சொல்லி முடித்தபின்பு, அவர் கப்பர்நகூமுக்குள் பிரவேசித்தார். ²அங்கே ஒரு நூற்றுக்கு அதிபதிக்குப் பிரியமான வேலைக்காரன் ஒருவன் வியாதிப்பட்டு, மரண அவஸ்தையில் இருந்தான். ³அவன் இயேசுவைக்குறித்துக் கேள்விப்பட்டு, அவர் வந்து தன் வேலைக்காரனைச் சுகமாக்கவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள்ளும்படி யூத மூப்பர்களை அவரிடத்தில் அனுப்பினான். ⁴அவர்கள் இயேசுவினிடத்தில் வந்து, அவரை ஊக்கமாய் வேண்டிக்கொண்டு: நீர் இதை இவனுக்குச் செய்கிறதற்கு இவன் பாத்திரன்; ⁵ஏனெனில் அவன் நம்முடைய ஜாதியை நேசிக்கிறான், நமக்கு ஒரு ஜெப ஆலயத்தையும் அவனே கட்டித்தந்தான் என்றார்கள். ⁶அப்பொழுது இயேசு அவர்களோடேகூடப் போனார். அவர் வீட்டிற்குச் சமீபமாய் வந்தபோது, நூற்றுக்கு அதிபதி தன் சிநேகிதரை அவரிடத்தில் அனுப்பி: ஆண்டவரே, நீர் வருத்தப்படவேண்டாம்; நீர் என் கூரையின்கீழ் பிரவேசிக்க நான் பாத்திரன் அல்ல; ⁷ஆகையால் உம்மிடத்தில் வரவும் நான் என்னைப் பாத்திரன் என்று எண்ணவில்லை. ஆனாலும் ஒரு வார்த்தை சொல்லும், அப்பொழுது என் வேலைக்காரன் சுகமாவான். ⁸நானும் அதிகாரத்துக்குக் கீழ்ப்பட்டவன்; என் கீழும் போர்ச்சேவகர் இருக்கிறார்கள்; நான் ஒருவனை: போ என்றால் போகிறான்; வேறொருவனை: வா என்றால் வருகிறான்; என் வேலைக்காரனை: இதைச் செய் என்றால் செய்கிறான் என்றான்.

⁹இயேசு இதைக் கேட்டு அவனைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டு, தம்மைப் பின்தொடர்ந்து வந்த திரளான ஜனங்களை நோக்கிப் பார்த்து: இஸ்ரவேலிலும் நான் இப்படிப்பட்ட விசுவாசத்தைக் காணவில்லை என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

¹⁰அனுப்பப்பட்டவர்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பிவந்தபோது, வியாதிப்பட்டிருந்த வேலைக்காரன் சுகமடைந்திருக்கக் கண்டார்கள்.

ஒரு விதவையின் மகனை இயேசு உயிர்ப்பிக்கிறார்

¹¹அதற்குப் பின்பு, அவர் நாயீன் என்னும் ஊருக்குப் போனார்; அவருடைய சீஷர்களும் திரளான ஜனங்களும் அவரோடேகூடப் போனார்கள். ¹²அவர் ஊரின் வாசலுக்குச் சமீபித்தபோது, மரித்துப்போன ஒருவனை வெளியே எடுத்துக்கொண்டு வந்தார்கள்; அவன் தன் தாய்க்கு ஒரே பேறான குமாரன்; அவளோ விதவை; ஊரிலுள்ள திரளான ஜனங்கள் அவளோடேகூட இருந்தார்கள்.

¹³கர்த்தர் அவளைக் கண்டு, அவள்மேல் மனதுருகி: அழாதே என்று சொல்லி, ¹⁴கிட்டவந்து பாடையைத் தொட்டார்; அதைச் சுமந்தவர்கள் நின்றார்கள். அப்பொழுது அவர்: வாலிபனே, எழுந்திரு என்று உனக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

¹⁵மரித்தவன் உயிரோடெழுந்து உட்கார்ந்து பேசத்தொடங்கினான். இயேசு அவனை அவன் தாயினிடத்தில் ஒப்புவித்தார்.

¹⁶எல்லாரையும் பயம் பிடித்தது; அவர்கள் எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்தி: மகா தீர்க்கதரிசி ஒருவர் நமக்குள்ளே எழும்பியிருக்கிறார் என்றும், எங்கள் பிதா தம்முடைய ஜனங்களைச் சந்தித்தார் என்றும் சொன்னார்கள். ¹⁷அவரைக்குறித்த இந்தச் செய்தி யூதேயா முழுவதிலும் சுற்றியிருந்த எல்லா நாடுகளிலும் பரவிற்று.

யோவான் கேட்கிறான்: வரவேண்டியவர் நீர்தானா?

¹⁸இவைகளையெல்லாம் யோவானுடைய சீஷர்கள் அவனுக்கு அறிவித்தார்கள். அப்பொழுது யோவான் தன் சீஷர்களில் இரண்டுபேரை அழைத்து, ¹⁹வரவேண்டியவர் நீர்தானா, அல்லது வேறொருவர் வரக் காத்திருக்கவேண்டுமா என்று கேட்கும்படி அவர்களைக் கர்த்தரிடத்தில் அனுப்பினான். ²⁰அந்த மனுஷர் அவரிடத்தில் வந்து: வரவேண்டியவர் நீர்தானா, அல்லது வேறொருவர் வரக் காத்திருக்கவேண்டுமா என்று கேட்கும்படி யோவான்ஸ்நானன் எங்களை உம்மிடத்தில் அனுப்பினான் என்றார்கள்.

²¹அந்த வேளையிலே அவர் வியாதிகள், வேதனைகள், பொல்லாத ஆவிகள் உள்ள அநேகரைச் சுகமாக்கி, அநேகங்குருடருக்குப் பார்வையளித்தார்.

²²இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: நீங்கள் கண்டவைகளையும் கேட்டவைகளையும் யோவானுக்கு அறிவியுங்கள்; குருடர் பார்வையடைகிறார்கள், சப்பாணிகள் நடக்கிறார்கள், குஷ்டரோகிகள் சுத்தமாகிறார்கள், செவிடர் கேட்கிறார்கள், மரித்தோர் உயிர்த்தெழுகிறார்கள், தரித்திரருக்குச் சுவிசேஷம் பிரசங்கிக்கப்படுகிறது. ²³என்னிமித்தம் இடறலடையாதிருக்கிறவன் எவனோ அவன் பாக்கியவான் என்றார்.

²⁴யோவானுடைய தூதர்கள் போனபின்பு, அவர் ஜனங்களை நோக்கி யோவானைக்குறித்துச் சொன்னது: எதைப் பார்க்க வனாந்தரத்திற்குப் போனீர்கள்? காற்றினால் அசைகிற நாணலையோ? ²⁵இல்லாவிட்டால், எதைப் பார்க்கப் போனீர்கள்? மெல்லிய வஸ்திரம் அணிந்த மனுஷனையோ? இதோ, விலையேறப்பெற்ற வஸ்திரம் அணிந்து, செல்வச் செழிப்பாய் வாழ்கிறவர்கள் ராஜாக்களின் அரமனைகளில் இருக்கிறார்கள். ²⁶இல்லாவிட்டால், எதைப் பார்க்கப் போனீர்கள்? தீர்க்கதரிசியையோ? ஆம், தீர்க்கதரிசியிலும் மேன்மையுள்ளவனையே என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். ²⁷இதோ, நான் என் தூதனை உமக்கு முன்பாக அனுப்புகிறேன், அவன் உமக்கு முன்பாக உம்முடைய வழியை ஆயத்தம்பண்ணுவான் என்று வேதவாக்கியத்தில் யாரைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறதோ அவன் இவன்தான்.

²⁸ஸ்திரீகளிடத்திலே பிறந்தவர்களில் யோவான்ஸ்நானனைப்பார்க்கிலும் பெரியவன் ஒருவனும் இல்லை; ஆயினும் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் சிறியவனாயிருக்கிறவன் அவனிலும் பெரியவன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்.

²⁹(வரிதண்டுகிறவர்களுள்பட ஜனங்கள் எல்லாரும் இதைக் கேட்டபோது, யோவானிடத்தில் ஞானஸ்நானம் பெற்றிருந்தபடியால், எங்கள் பிதாவை நீதியுள்ளவர் என்று ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; ³⁰ஆனாலும் பரிசேயரும் நியாயசாஸ்திரிகளும் அவனால் ஞானஸ்நானம் பெறாமல், தங்களுக்காக ஏற்படுத்தப்பட்ட எங்கள் பிதாவின் ஆலோசனையைத் தள்ளிவிட்டார்கள்.)

³¹இந்தத் தலைமுறை மனுஷரை நான் யாருக்கு ஒப்பிடுவேன்? அவர்கள் யாரைப்போலிருக்கிறார்கள்? ³²சந்தைவெளிகளில் உட்கார்ந்து, ஒருவரையொருவர் பார்த்து: உங்களுக்காகக் குழல் ஊதினோம், நீங்கள் கூத்தாடவில்லை; உங்களுக்காகப் புலம்பினோம், நீங்கள் அழவில்லை என்று கூப்பிட்டுச்சொல்லுகிற பிள்ளைகளுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறார்கள். ³³ஏனெனில் யோவான்ஸ்நானன் அப்பம் புசியாமலும் திராட்சரசம் குடியாமலும் வந்தான்; அப்படிக்கு அவன் பிசாசு பிடித்திருக்கிறவன் என்கிறீர்கள். ³⁴மனுஷகுமாரன் புசித்தும் குடித்தும் வந்தார்; அப்படிக்கு இதோ, போஜனப்பிரியனும் மதுபானப்பிரியனுமான மனுஷன், வரிதண்டுகிறவர்களுக்கும் பாவிகளுக்கும் சிநேகிதன் என்கிறீர்கள். ³⁵ஆயினும் ஞானமானது அதன் பிள்ளைகள் அனைவராலும் நீதியுள்ளதென்று ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது என்றார். ^a a v35 ஞானமானது தான் உண்டாக்குகிறவைகளினால் தன்னை மெய்ப்பிக்கிறது — இயேசுவின் சுகமாக்குதல்களும் நற்செய்தியும் அவர் உண்மையில் யார் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

மிகுதியாய் மன்னிக்கப்பட்டவள், மிகுதியாய் அன்புகூர்ந்தாள்

³⁶பரிசேயரில் ஒருவன் தன்னோடே போஜனம்பண்ணும்படி அவரை அழைத்தான்; அவர் அந்தப் பரிசேயனுடைய வீட்டில் பிரவேசித்துப் பந்தியிருந்தார். ³⁷அப்பொழுது அந்த ஊரிலிருந்த பாவியாகிய ஒரு ஸ்திரீ, அவர் பரிசேயன் வீட்டில் பந்தியிருக்கிறதை அறிந்து, ஒரு பரணியில் பரிமளதைலம் கொண்டுவந்து, ³⁸அவருடைய பாதங்களின் அருகே பின்னாக நின்று, அழுதுகொண்டு, அவருடைய பாதங்களைத் தன் கண்ணீரினால் நனைத்து, தன் தலைமயிரினால் துடைத்து, அவருடைய பாதங்களை முத்தமிட்டு, பரிமளதைலத்தைப் பூசினாள். ³⁹அவரை அழைத்த பரிசேயன் இதைக் கண்டபோது: இவர் தீர்க்கதரிசியாயிருந்தால், தம்மைத் தொடுகிற ஸ்திரீ யார் என்றும் இவள் எப்படிப்பட்டவள் என்றும் அறிந்திருப்பார்; இவள் பாவியாயிருக்கிறாளே என்று தனக்குள்ளே சிந்தித்தான்.

⁴⁰இயேசு அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: சீமோனே, உனக்கு நான் ஒரு காரியம் சொல்லவேண்டும் என்றார். அவன்: போதகரே, சொல்லும் என்றான்.

⁴¹அப்பொழுது அவர்: ஒரு வட்டிக்குக் கொடுக்கிறவனிடத்தில் இரண்டுபேர் கடன்பட்டிருந்தார்கள்; ஒருவன் ஐந்நூறு பணமும், மற்றவன் ஐம்பது பணமும் கொடுக்கவேண்டியதாயிருந்தது. ⁴²செலுத்துகிறதற்கு அவர்களிடத்தில் ஒன்றும் இல்லாதபடியால், இருவருடைய கடன்களையும் அவன் மன்னித்துவிட்டான். இப்போது, அவர்களில் எவன் அவனை அதிகமாய் நேசிப்பான் என்று கேட்டார்.

⁴³சீமோன் பிரதியுத்தரமாக: எவனுக்கு அதிக கடனை மன்னித்துவிட்டானோ, அவன் நேசிப்பான் என்று நினைக்கிறேன் என்றான். அதற்கு அவர்: சரியாய் நிதானித்தாய் என்றார்.

⁴⁴பின்பு அந்த ஸ்திரீயினிடமாய்த் திரும்பி, சீமோனை நோக்கி: இந்த ஸ்திரீயைப் பார்க்கிறாயா? நான் உன் வீட்டில் பிரவேசித்தேன், நீ என் பாதங்களுக்குத் தண்ணீர் தரவில்லை; இவளோ தன் கண்ணீரினால் என் பாதங்களை நனைத்து, தன் தலைமயிரினால் அவைகளைத் துடைத்தாள். ⁴⁵நீ என்னை முத்தமிடவில்லை; இவளோ நான் உள்ளே வந்ததுமுதல் என் பாதங்களை முத்தமிடாமல் ஓயவில்லை. ⁴⁶நீ என் தலையில் எண்ணெய் பூசவில்லை; இவளோ என் பாதங்களில் பரிமளதைலம் பூசினாள். ⁴⁷ஆகையால் நான் உனக்குச் சொல்லுகிறேன்: இவளுடைய அநேக பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது; ஏனெனில் இவள் மிகுதியாய் அன்புகூர்ந்தாள்; எவனுக்குக் கொஞ்சம் மன்னிக்கப்படுகிறதோ, அவன் கொஞ்சமாய் அன்புகூருவான் என்று சொல்லி, ⁴⁸அவளை நோக்கி: உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது என்றார்.

⁴⁹அப்பொழுது அவரோடேகூடப் பந்தியிருந்தவர்கள்: பாவங்களையும் மன்னிக்கிற இவர் யார் என்று தங்களுக்குள்ளே சொல்லிக்கொள்ளத்தொடங்கினார்கள்.

⁵⁰அவர் அந்த ஸ்திரீயை நோக்கி: உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது; சமாதானத்தோடே போ என்றார்.