ଜଣେ ସୈନିକର ବିଶ୍ଵାସ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ କଲା

ଜଣେ ରୋମୀୟ ଶତସେନାପତି କହନ୍ତି ଯେ ଦୂରରୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ଯଥେଷ୍ଟ, ଏବଂ ଯୀଶୁ ସେହି ବିଶ୍ୱାସକୁ ଇସ୍ରାଏଲରେ ଅତୁଳନୀୟ ବୋଲି କହନ୍ତି। ସେ ଏକ ଶବଯାତ୍ରା ଅଟକାଇ ଜଣେ ବିଧବାକୁ ତାʼର ପୁଅ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି। କାରାଗାରରୁ ଯୋହନ ପଚାରନ୍ତି, ସେ କʼଣ ସେହି ଆସିବାକୁ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି। ଖରାପ ନାମ ଥିବା ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କ ପାଦତଳେ କାନ୍ଦନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏହିସବୁ କଥା କହିସାରିବା ପରେ କଫର୍ନାହୂମରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଜଣେ ଶତସେନାପତିର ଗୋଟିଏ ଦାସ, ଯେ ତାହାର ପ୍ରିୟ ଥିଲା, ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁର ସନ୍ନିକଟ ଥିଲା। ସେହି ଶତସେନାପତି ଯୀଶୁଙ୍କ ବିଷୟ ଶୁଣି ଯିହୂଦୀ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇ, ସେ ଯେପରି ଆସି ତାହାର ଦାସକୁ ସୁସ୍ଥ କରନ୍ତି, ଏହା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲା। ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ଏକାନ୍ତ ବିନତି କରି କହିଲେ, “ଆପଣ ଯେ ଏହା ତାହା ନିମନ୍ତେ କରିବେ, ସେ ତହିଁର ଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଜାତିକୁ ପ୍ରେମ କରେ, ପୁଣି ସେ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସମାଜଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଅଛି।” ଅତଏବ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଗଲେ। ସେ ଗୃହ ନିକଟରେ ପ୍ରାୟ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳେ ସେହି ଶତସେନାପତି ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ କହିଲା, “ହେ ପ୍ରଭୁ, କଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣ ଯେ ମୋʼ ଛାତ ତଳେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ, ମୁଁ ସେଥିର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏଥିପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଆପଣାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ମନେ କଲି ନାହିଁ। ମାତ୍ର ଏକ କଥା କହନ୍ତୁ, ତେବେ ମୋହର ଦାସ ସୁସ୍ଥ ହେବ। କାରଣ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକାରର ଅଧୀନସ୍ଥ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଆଉ ମୋʼ ଅଧୀନରେ ସୈନିକମାନେ ଅଛନ୍ତି; ପୁଣି ମୁଁ ଜଣକୁ ‘ଯାଅ’ ବୋଲି କହିଲେ ସେ ଯାଏ, ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ‘ଆସ’ ବୋଲି କହିଲେ ସେ ଆସେ, ଆଉ ମୋʼ ଦାସକୁ ‘ଏହା କର’ ବୋଲି କହିଲେ ସେ ତାହା କରେ।”

ଯୀଶୁ ଏହା ଶୁଣି ସେହି ଶତସେନାପତି ବିଷୟରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ଵିତ ହେଲେ, ଆଉ ଆପଣାର ଅନୁଗମନକାରୀ ଲୋକସମୂହ ଆଡ଼କୁ ବୁଲିପଡ଼ି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ମୁଁ ଏପରି ବିଶ୍ଵାସ ପାଇ ନାହିଁ।”

ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ପଠାଯାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଗୃହକୁ ଫେରିଯାଇ ସେହି ଦାସକୁ ସୁସ୍ଥ ଦେଖିଲେ।

ଯୀଶୁ ଜଣେ ବିଧବାର ପୁତ୍ରକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କଲେ

ଅଳ୍ପ ଦିନ ପରେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଓ ବିପୁଳ ଲୋକସମୂହ ସହିତ ନାଇନ ନାମକ ଗୋଟିଏ ନଗରକୁ ଗଲେ। ସେ ନଗର ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳେ, ଦେଖ, ଜଣେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବାହାରକୁ ଆଣାଯାଉଥିଲା; ସେ ଆପଣା ମାତାର ଅଦ୍ଵିତୀୟ ପୁତ୍ର ଥିଲା, ଆଉ ସେ ମାତା ବିଧବା ଥିଲା; ପୁଣି ନଗରର ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ।

ପ୍ରଭୁ ତାହାକୁ ଦେଖି ତାହା ପ୍ରତି ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହେଲେ ଓ କହିଲେ, “କାନ୍ଦ ନାହିଁ।” ଆଉ ସେ ଆଗକୁ ଯାଇ ଶବାଧାର ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ପୁଣି ବାହକମାନେ ଠିଆ ହେଲେ; ପୁଣି ସେ କହିଲେ, “ହେ ଯୁବକ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଉଠ।”

ସେଥିରେ ସେହି ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତି ଉଠି ବସି କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲା, ଆଉ ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ତାହାର ମାତାକୁ ଦେଲେ।

ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟ ଆକ୍ରାନ୍ତ କଲା, ପୁଣି ସେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ମହାନ ଭାବବାଦୀ ଉଠିଅଛନ୍ତି!” “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ଲୋକଙ୍କ ତତ୍ତ୍ଵାବଧାନ କରିଅଛନ୍ତି!” ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏହି ସମାଚାର ସମଗ୍ର ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶ ଓ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟାପିଗଲା।

ଯୋହନ ପଚାରିଲେ: ଆପଣ କି ସେହି ଜଣ?

ଯୋହନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଏହିସବୁ କଥା ଜଣାଇଲେ। ସେଥିରେ ଯୋହନ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କୁ ଡାକି, ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଏହା ପଚାରିବା ନିମନ୍ତେ ପଠାଇଲେ, “ଯାହାଙ୍କର ଆଗମନ ହେବାର ଅଛି, ସେ କି ଆପଣ, ନା ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିବୁ?” ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି କହିଲେ, “ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ପଚାରିଛନ୍ତି, ‘ଯାହାଙ୍କର ଆଗମନ ହେବାର ଅଛି, ସେ କି ଆପଣ, ନା ଆମ୍ଭେମାନେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଅପେକ୍ଷା କରିବୁ?’”

ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ସେ ରୋଗ, ବ୍ୟାଧି ଓ ମନ୍ଦ ଆତ୍ମାରୁ ଅନେକଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ, ପୁଣି ଅନେକ ଅନ୍ଧଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ।

ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯାଅ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା ଦେଖିଅଛ ଓ ଶୁଣିଅଛ, ତାହା ଯୋହନଙ୍କୁ ଜଣାଅ: ଅନ୍ଧମାନେ ଦେଖୁଅଛନ୍ତି, ଅଣ୍ଟାମାନେ ଚାଲୁଅଛନ୍ତି, କୁଷ୍ଠୀମାନେ ଶୁଚି ହେଉଅଛନ୍ତି, ବଧିରମାନେ ଶୁଣୁଅଛନ୍ତି, ମୃତମାନେ ଉଠୁଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଦରିଦ୍ରମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁସମାଚାର ପ୍ରଚାରିତ ହେଉଅଛି। ଆଉ ଯେ ମୋʼ ବିଷୟରେ ବିଘ୍ନ ନ ପାଏ, ସେ ଧନ୍ୟ।”

ଯୋହନଙ୍କ ଦୂତମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲା ପରେ, ଯୀଶୁ ଲୋକସମୂହକୁ ଯୋହନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କଣ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରାନ୍ତରକୁ ଯାଇଥିଲ? କଣ ବାୟୁରେ ଦୋହଲୁଥିବା ଏକ ନଳ? ତେବେ କଣ ଦେଖିବାକୁ ବାହାରିଗଲ? କଣ କୋମଳ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି? ଦେଖ, ଯେଉଁମାନେ ଜାକଜମକପୂର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି ବିଳାସରେ ବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜଗୃହରେ ଥାʼନ୍ତି। କିନ୍ତୁ କଣ ଦେଖିବାକୁ ବାହାରିଗଲ — ଜଣେ ଭାବବାଦୀ? ହଁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଭାବବାଦୀଠାରୁ ଅଧିକ ଜଣେ। ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର କହେ, ସେ ଏହି: ‘ଦେଖ, ଆମ୍ଭେ ଆପଣା ଦୂତକୁ ତୁମ୍ଭ ଆଗରେ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛୁ, ସେ ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ୍ଭର ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।’

ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୋହନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଜଣେ ମହାନ କେହି ନାହିଁ; ତଥାପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଯେ କ୍ଷୁଦ୍ରତମ, ସେ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ମହାନ।”

(ସମସ୍ତ ଲୋକ, ଏପରିକି କରଗ୍ରାହୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଶୁଣି, ଯୋହନଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମରେ ବାପ୍ତିଜିତ ହୋଇଥିବାରୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧର୍ମମୟ ବୋଲି ସ୍ଵୀକାର କଲେ; କିନ୍ତୁ ଫାରୂଶୀ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାବେତ୍ତାମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବାପ୍ତିଜିତ ନ ହୋଇ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅଭିପ୍ରାୟ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ।)

“ତେବେ ମୁଁ ଏହି ବଂଶର ଲୋକଙ୍କୁ କାହା ସଙ୍ଗରେ ତୁଳନା କରିବି, ଆଉ ସେମାନେ କାହା ତୁଲ୍ୟ? ସେମାନେ ବଜାରରେ ବସି ପରସ୍ପରକୁ ଡାକୁଥିବା ବାଳକମାନଙ୍କ ତୁଲ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, ‘ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ବଂଶୀ ବଜାଇଲୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ନାଚିଲ ନାହିଁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଳାପ କଲୁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାନ୍ଦିଲ ନାହିଁ।’ କାରଣ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନ ରୁଟି ନ ଖାଇ, ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ନ ପିଇ ଆସିଲେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ‘ତାହାକୁ ଭୂତ ଲାଗିଅଛି।’ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଖାଇ ପିଇ ଆସିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, ‘ଦେଖ, ଜଣେ ଖାଉଡ଼ା ଓ ମଦୁଆ, କରଗ୍ରାହୀ ଓ ପାପୀମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ!’ ତଥାପି ଜ୍ଞାନ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନ ଦ୍ଵାରା ଯଥାର୍ଥ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ।” ^a

ଅଧିକ କ୍ଷମା ପାଇ ସେ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କଲା

ଜଣେ ଫାରୂଶୀ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲା; ସେଥିରେ ସେ ସେହି ଫାରୂଶୀର ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଭୋଜନରେ ବସିଲେ। ସେହି ନଗରର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯେ ପାପିନୀ ଥିଲା, ସେ ଯେ ଫାରୂଶୀର ଗୃହରେ ଭୋଜନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏହା ଜାଣି, ଏକ ଶ୍ଵେତ ପ୍ରସ୍ତରର ପାତ୍ରରେ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳ ଆଣିଲା। ଆଉ ସେ ପଛଆଡ଼େ ତାହାଙ୍କ ପାଦ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଆପଣା ଲୁହରେ ତାହାଙ୍କ ପାଦ ତିନ୍ତାଇବାକୁ ଲାଗିଲା, ପୁଣି ଆପଣା ମୁଣ୍ଡ କେଶରେ ତାହା ପୋଛି ତାହାଙ୍କ ପାଦ ଚୁମ୍ବନ କଲା ଓ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳ ଲଗାଇଲା। ଯେଉଁ ଫାରୂଶୀ ତାହାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲା, ସେ ଏହା ଦେଖି ମନେ ମନେ ଭାବିଲା, “ଯଦି ଏ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ହୁଅନ୍ତେ, ତେବେ ତାହାଙ୍କୁ କିଏ ଓ କି ପ୍ରକାର ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଅଛି, ତାହା ଜାଣନ୍ତେ — କାରଣ ସେ ପାପିନୀ।”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭକୁ କହିବାର ମୋହର କିଛି ଅଛି।” ସେ କହିଲା, “ହେ ଗୁରୁ, କୁହନ୍ତୁ।”

“ଜଣେ ମହାଜନର ଦୁଇ ଜଣ ଋଣୀ ଥିଲେ। ଜଣେ ପାଞ୍ଚଶହ ଦିନାର ଓ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପଚାଶ ଦିନାର ଋଣୀ ଥିଲା। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ପରିଶୋଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ ବୋଲି ସେ ଉଭୟଙ୍କ ଋଣ କ୍ଷମା କଲା। ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ତାହାକୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କରିବ?”

ଶିମୋନ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମୁଁ ବୁଝୁଅଛି, ଯାହାର ଅଧିକ ଋଣ ସେ କ୍ଷମା କଲା, ସେ।” ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯଥାର୍ଥ ବିଚାର କଲ।”

ଆଉ ସେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଆଡ଼କୁ ବୁଲିପଡ଼ି ଶିମୋନକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କି ଏହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଖୁଅଛ? ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କଲି — ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପାଦ ନିମନ୍ତେ ଜଳ ଦେଲ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏ ଆପଣା ଲୁହରେ ମୋʼ ପାଦ ତିନ୍ତାଇ ଆପଣା କେଶରେ ପୋଛି ଦେଲା। ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଭିତରକୁ ଆସିବା ଦିନଠାରୁ ଏ ମୋʼ ପାଦ ଚୁମ୍ବନ କରିବା ବନ୍ଦ କରି ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ ତୈଳରେ ମୋʼ ମସ୍ତକ ଅଭିଷେକ କଲ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏ ସୁଗନ୍ଧି ତୈଳରେ ମୋʼ ପାଦ ଅଭିଷେକ କରିଅଛି। ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ କହୁଅଛି, ଏହାର ଅନେକ ପାପ କ୍ଷମା କରାଯାଇଅଛି, କାରଣ ଏ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କଲା। କିନ୍ତୁ ଯାହାକୁ ଅଳ୍ପ କ୍ଷମା କରାଯାଏ, ସେ ଅଳ୍ପ ପ୍ରେମ କରେ।” ଆଉ ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ପାପ କ୍ଷମା କରାଗଲା।”

ସେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଭୋଜନରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରକୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଏ କିଏ, ଯେ ପାପ ସୁଦ୍ଧା କ୍ଷମା କରେ?”

ଆଉ ସେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵାସ ତୁମ୍ଭକୁ ପରିତ୍ରାଣ କରିଅଛି; ଶାନ୍ତିରେ ଚାଲିଯାଅ।”