ଲୂକ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ଗୋଟିଏ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଯୀଶୁ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ; ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଶସ୍ୟର ଶିଷା ଛିଣ୍ଡାଇ ହାତରେ ମଳି ଖାଇଲେ। ²ଫାରୂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି କହିଲେ, “ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଯାହା କରିବା ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ, ତାହା ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି କରୁଅଛ?”

³ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଦାଉଦ ଓ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ କ୍ଷୁଧିତ ହୁଅନ୍ତେ ସେ ଯାହା କରିଥିଲେ, ତାହା କଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାଠ କରି ନାହଁ, ⁴କିପରି ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଦର୍ଶନୀୟ ରୁଟି ନେଇ ଖାଇଲେ ଓ ଆପଣା ସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ, ଯଦିଓ ଯାଜକମାନଙ୍କ ବିନା ଅନ୍ୟ କାହାରି ତାହା ଖାଇବା ବିଧିସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ?” ⁵ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ବିଶ୍ରାମବାରର ପ୍ରଭୁ ଅଟନ୍ତି।”

⁶ଆଉ ଏକ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସେ ସମାଜଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ; ସେଠାରେ ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲା, ଯାହାର ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଥିଲା। ⁷ଆଉ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଦୋଷ ଧରିବା ନିମନ୍ତେ, ସେ ବିଶ୍ରାମବାରରେ ସୁସ୍ଥ କରିବେ କି ନାହିଁ, ତାହା ଦେଖିବାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଭାବରେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଥିଲେ।

⁸କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଜାଣି, ଯାହାର ହସ୍ତ ଶୁଷ୍କ ଥିଲା, ସେହି ଲୋକକୁ କହିଲେ, “ଉଠ, ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଠିଆ ହୁଅ।” ସେଥିରେ ସେ ଉଠି ଠିଆ ହେଲା। ⁹ତେବେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପଚାରୁଅଛି, ବିଶ୍ରାମବାରରେ ଭଲ କରିବା କି ମନ୍ଦ କରିବା, ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବା କି ବିନାଶ କରିବା, ଏଥିମଧ୍ୟରୁ କʼଣ ବିଧିସଙ୍ଗତ?” ¹⁰ପୁଣି ସେ ସେସମସ୍ତଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଚାହିଁ ସେହି ଲୋକକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ହସ୍ତ ବଢ଼ାଅ।” ସେ ତାହା କଲା, ଆଉ ତାହାର ହସ୍ତ ପୁନର୍ବାର ସୁସ୍ଥ ହେଲା।

¹¹କିନ୍ତୁ ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରତି କʼଣ କରିବେ, ସେବିଷୟରେ ପରସ୍ପର ଆଲୋଚନା କଲେ।

ଦ୍ଵାଦଶ ପ୍ରେରିତଙ୍କ ମନୋନୀତ

¹²ସେହି ସମୟରେ ଯୀଶୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ନିମନ୍ତେ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସାରା ରାତ୍ରି କଟାଇଲେ। ¹³ପ୍ରଭାତ ହୁଅନ୍ତେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଡାକି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାର ଜଣଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରିତ ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ: ¹⁴ଶିମୋନ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ପିତର ବୋଲି ନାମ ଦେଲେ, ଓ ତାହାଙ୍କ ଭାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ; ଯାକୁବ ଓ ଯୋହନ; ଫିଲିପ୍ପ ଓ ବାର୍ଥଲମୀ; ¹⁵ମାଥିଉ ଓ ଥୋମା; ଆଲଫିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯାକୁବ, ଓ ଉଦ୍‌ଯୋଗୀ ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ଶିମୋନ; ¹⁶ଯାକୁବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯିହୂଦା, ଓ ଈଷ୍କରିୟୋତୀୟ ଯିହୂଦା, ଯେ ବିଶ୍ଵାସଘାତକ ହେଲା।

ପିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଲୋକସମୂହକୁ ସୁସ୍ଥ କରେ

¹⁷ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ସମଭୂମିରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ବୃହତ ଦଳ ଓ ସମଗ୍ର ଯିହୂଦା, ଯିରୂଶାଲମ ପୁଣି ସୋର ଓ ସୀଦୋନର ସମୁଦ୍ରତୀରସ୍ଥ ଲୋକମାନଙ୍କର ଏକ ବୃହତ ଜନସମୂହ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ¹⁸ସେମାନେ ତାହାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଓ ଆପଣା ଆପଣା ରୋଗରୁ ସୁସ୍ଥ ହେବାକୁ ଆସିଥିଲେ; ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ଅଶୁଚି ଆତ୍ମାଗଣ ଦ୍ଵାରା କ୍ଲିଷ୍ଟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ହେଲେ। ¹⁹ଆଉ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତାହାଙ୍କୁ ଛୁଇଁବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କାରଣ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତି ନିର୍ଗତ ହୋଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କରୁଥିଲା।

²⁰ତେଣୁ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଉପରକୁ ଚାହିଁ କହିଲେ: “ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦରିଦ୍ର, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର।

²¹“ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ କ୍ଷୁଧିତ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିତୃପ୍ତ ହେବ। ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ରୋଦନ କରୁଅଛ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ହସିବ। ²²ଧନ୍ୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ସକାଶେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବହିଷ୍କାର କରନ୍ତି ଓ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନାମ ମନ୍ଦ ବୋଲି ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରନ୍ତି। ²³ସେହି ଦିନ ଆନନ୍ଦ କର ଓ ଆହ୍ଲାଦରେ ନୃତ୍ୟ କର, କାରଣ ସ୍ଵର୍ଗରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ମହତ; ଯେଣୁ ତାଡ଼ନାକାରୀମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହିପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ।

²⁴କିନ୍ତୁ ହାୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଧନୀ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ସାନ୍ତ୍ଵନା ପୂର୍ବରୁ ପାଇଅଛ। ²⁵ହାୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ପରିତୃପ୍ତ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ କ୍ଷୁଧିତ ହେବ। ହାୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏବେ ହସୁଅଛ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୋକ ଓ ରୋଦନ କରିବ। ²⁶ହାୟ ତୁମ୍ଭେମାନେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସୁଖ୍ୟାତି କରନ୍ତି, କାରଣ ଚାଟୁକାରମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଭଣ୍ଡ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହିପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ।

ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର

²⁷କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶୁଣୁଅଛ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁଁ କହୁଅଛି, ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ କର, ²⁸ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ²⁹ଯେ ତୁମ୍ଭ ଏକ ଗାଲରେ ଚାପୁଡ଼ା ମାରେ, ତାହାକୁ ଅନ୍ୟ ଗାଲ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଅ; ଆଉ ଯେ ତୁମ୍ଭର ଚାଦର ନେଇଯାଏ, ତାହାକୁ ତୁମ୍ଭର କୁର୍ତା ମଧ୍ୟ ନେବାକୁ ବାରଣ କର ନାହିଁ। ³⁰ଯେକେହି ତୁମ୍ଭକୁ ମାଗେ, ତାହାକୁ ଦିଅ, ଆଉ ଯେ ତୁମ୍ଭର ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଯାଏ, ତାହା ପୁନର୍ବାର ମାଗ ନାହିଁ। ³¹ଲୋକମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତୁ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇଚ୍ଛା କର, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ସେପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କର।

³²ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, କେବଳ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କି ପ୍ରଶଂସା? ପାପୀମାନେ ସୁଦ୍ଧା ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି। ³³ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ଉପକାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଉପକାର କଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କି ପ୍ରଶଂସା? ପାପୀମାନେ ସୁଦ୍ଧା ତ ସେହିପ୍ରକାର କରନ୍ତି। ³⁴ଆଉ ଯେଉଁମାନଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣ ପାଇବାର ଆଶା ରଖି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଋଣ ଦିଅ, ତେବେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କି ପ୍ରଶଂସା? ପାପୀମାନେ ସୁଦ୍ଧା ସମାନ ପରିମାଣ ଫେରି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ପାପୀମାନଙ୍କୁ ଋଣ ଦିଅନ୍ତି। ³⁵କିନ୍ତୁ ଆପଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କର, ଉପକାର କର, ଆଉ କିଛି ପ୍ରତ୍ୟର୍ପଣର ଆଶା ନ ରଖି ଋଣ ଦିଅ; ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୁରସ୍କାର ମହତ ହେବ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ସନ୍ତାନ ହେବ, କାରଣ ସେ ଅକୃତଜ୍ଞ ଓ ଦୁର୍ଜନ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଦୟାଳୁ ଅଟନ୍ତି। ³⁶ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯେପ୍ରକାର କୃପାଳୁ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେପ୍ରକାର କୃପାଳୁ ହୁଅ।

ବିଚାର କର ନାହିଁ

³⁷ବିଚାର କର ନାହିଁ, ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଚାର କରାଯିବ ନାହିଁ। ଦୋଷୀ କର ନାହିଁ, ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୋଷୀକୃତ ହେବ ନାହିଁ। କ୍ଷମା କର, ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କ୍ଷମା ଦିଆଯିବ। ³⁸ଦିଅ, ତାହାହେଲେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯିବ: ଦବା, ହଲା ଓ ଉଛୁଳି ପଡ଼ିବା ପରିମାଣର ଉତ୍ତମ ମାପ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ କୋଳରେ ଢଳାଯିବ। କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେଉଁ ମାପରେ ମାପ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ମାପରେ ମାପ କରାଯିବ।”

³⁹ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ କହିଲେ: “ଅନ୍ଧ କଣ ଅନ୍ଧକୁ ବାଟ କଢ଼ାଇ ପାରେ? ଉଭୟ କଣ ଗାତରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ? ⁴⁰ଶିଷ୍ୟ ଆପଣା ଗୁରୁଠାରୁ ବଡ଼ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ଯେକେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିକ୍ଷା ପାଏ, ସେ ଆପଣା ଗୁରୁଙ୍କ ସମାନ ହୁଏ। ⁴¹ଆଉ ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆପଣା ଭାଇର ଚକ୍ଷୁରେ ଥିବା କୁଟା ଦେଖୁଅଛ, ମାତ୍ର ଆପଣା ଚକ୍ଷୁରେ ଥିବା କଡ଼ି ଜାଣୁ ନାହଁ? ⁴²ଆପଣା ଚକ୍ଷୁରେ ଥିବା କଡ଼ି ନ ଦେଖି, ତୁମ୍ଭେ କିପରି ଆପଣା ଭାଇକୁ କହିପାର, ‘ଭାଇ, ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁରୁ ସେହି କୁଟା କାଢ଼ି ଦେବାକୁ ଦିଅ’? ହେ କପଟୀ! ଆଗେ ଆପଣା ଚକ୍ଷୁରୁ କଡ଼ି କାଢ଼, ତେବେ ତୁମ୍ଭ ଭାଇର ଚକ୍ଷୁରୁ କୁଟା କାଢ଼ି ଦେବା ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିବ।

ଫଳ ଦ୍ଵାରା ଚିହ୍ନା ପଡ଼େ

⁴³କାରଣ କୌଣସି ଉତ୍ତମ ବୃକ୍ଷ ମନ୍ଦ ଫଳ ଫଳେ ନାହିଁ, କିଅବା ମନ୍ଦ ବୃକ୍ଷ ପୁନଶ୍ଚ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଫଳେ ନାହିଁ। ⁴⁴ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃକ୍ଷ ଆପଣା ନିଜ ଫଳ ଦ୍ଵାରା ଚିହ୍ନା ପଡ଼େ; କାରଣ କଣ୍ଟାଗଛରୁ ଡିମ୍ବିରି ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଏ ନାହିଁ, କିଅବା ବୁଦାରୁ ଅଙ୍ଗୁର ତୋଳାଯାଏ ନାହିଁ। ⁴⁵ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଆପଣା ହୃଦୟର ଉତ୍ତମ ଭଣ୍ଡାରରୁ ଉତ୍ତମ ବିଷୟ ବାହାର କରେ; ଆଉ ମନ୍ଦ ଲୋକ ଆପଣା ମନ୍ଦ ଭଣ୍ଡାରରୁ ମନ୍ଦ ବିଷୟ ବାହାର କରେ; କାରଣ ହୃଦୟ ଯେଉଁଥିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାହା ହିଁ ମୁଖ କହେ।

ଶୈଳ ଉପରେ ନିର୍ମାଣ କର

⁴⁶ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ‘ପ୍ରଭୁ, ପ୍ରଭୁ’ ବୋଲି ଡାକ, ମାତ୍ର ମୁଁ ଯାହା କହେ, ତାହା କର ନାହିଁ? ⁴⁷ଯେକେହି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି ମୋହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ପାଳନ କରେ, ସେ କାହା ପରି, ତାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇବି: ⁴⁸ସେ ଗୋଟିଏ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରୁଥିବା ଏପରି ଲୋକ ପରି, ଯେ ଗଭୀର ଖୋଳି ଶୈଳ ଉପରେ ତାହାର ମୂଳଦୁଆ ବସାଇଲା। ଯେତେବେଳେ ବନ୍ୟା ଆସିଲା, ନଦୀ ସେହି ଗୃହ ଉପରେ ଭୀଷଣ ବେଗରେ ଧକ୍କା ମାରିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହା ଲଗାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ଉତ୍ତମ ରୂପେ ନିର୍ମିତ ଥିଲା। ⁴⁹କିନ୍ତୁ ଯେକେହି ମୋହର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ପାଳନ କରେ ନାହିଁ, ସେ ମୂଳଦୁଆ ବିନା ଭୂମି ଉପରେ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ଲୋକ ପରି। ବନ୍ୟା ତାହା ଉପରେ ଧକ୍କା ମାରିଲା, ଆଉ ତାହା ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍‌ ଭୁଶୁଡ଼ି ପଡ଼ିଲା, ପୁଣି ସେହି ଗୃହର ଧ୍ଵଂସ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବଡ଼ ଥିଲା।”