लूका 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹एउटा विश्रामको दिनमा येशू अन्नका खेतहरूबाट भएर जानुभयो; उहाँका चेलाहरूले अन्नका बाला टिपेर हातले मलेर खाए। ²कति फरिसीहरूले भने, “विश्रामको दिनमा गर्न नहुने काम तिमीहरू किन गर्दैछौ?”

³येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “दाऊद र तिनीसँग भएकाहरू भोकाउँदा तिनले के गरे, के तिमीहरूले पढेका छैनौ, ⁴तिनी हाम्रा पिताको घरभित्र पसेर उपस्थितिको रोटी लिएर खाए, अनि आफ्ना साथीहरूलाई पनि केही दिए, जुन रोटी पुजारीहरूबाहेक अरू कसैले खान नहुने थियो?” ⁵अनि उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “मानिसको पुत्र विश्रामको दिनका प्रभु हुनुहुन्छ।”

⁶अर्को विश्रामको दिनमा उहाँ सभाघरभित्र पसेर सिकाउनुभयो; त्यहाँ एक जना मानिस थियो, जसको दाहिने हात सुकेको थियो। ⁷शास्त्रीहरू र फरिसीहरूले उहाँविरुद्ध दोष लगाउने कारण भेट्टाउन सकून् भनेर, उहाँले विश्रामको दिनमा निको पार्नुहुन्छ कि भनी उहाँलाई नजिकैबाट नियालेर हेरे।

⁸तर तिनीहरूका विचार थाहा पाएर उहाँले त्यो सुकेको हात भएको मानिसलाई भन्नुभयो, “उठेर यहाँ उभि।” अनि त्यो उठेर त्यहाँ उभियो। ⁹तब येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “म तिमीहरूलाई सोध्छु: विश्रामको दिनमा भलो गर्न हुन्छ कि खराबी गर्न, ज्यान बचाउन कि त्यसलाई नष्ट गर्न?” ¹⁰तिनीहरू सबैलाई वरिपरि हेरेर उहाँले त्यो मानिसलाई भन्नुभयो, “तेरो हात पसार्।” त्यसले त्यसै गर्‍यो, अनि त्यसको हात निको भयो।

¹¹तर तिनीहरू क्रोधले भरिएर येशूलाई के गर्ने भनी आपसमा छलफल गरे।

बाह्र जना प्रेरितको चुनाव

¹²ती दिनमा येशू प्रार्थना गर्न पहाडमा जानुभयो, अनि हाम्रा पितासँग प्रार्थना गर्दै रातभरि बिताउनुभयो। ¹³झिसमिसे बिहान उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई बोलाउनुभयो र तिनीहरूमध्ये बाह्र जनालाई छानेर प्रेरित नाम दिनुभयो: ¹⁴सिमोन, जसलाई उहाँले पत्रुस नाम दिनुभयो, र तिनका भाइ अन्द्रियास; याकूब र यूहन्ना; फिलिप र बारथोलोमाइ; ¹⁵मत्ती र थोमा; अल्फयसका छोरा याकूब, र जोशीला भनिने सिमोन; ¹⁶याकूबका छोरा यहूदा, र यहूदा इस्करियोत, जो विश्वासघाती भयो।

हाम्रा पिताको शक्तिले भिडहरूलाई निको पार्छ

¹⁷उहाँ तिनीहरूसँग तल ओर्लेर समतल ठाउँमा उभिनुभयो, उहाँका चेलाहरूको ठूलो भिड र सारा यहूदिया, यरूशलेम, अनि टायर र सीदोनको समुद्रतटबाट आएका मानिसहरूको ठूलो जनसमूहसित। ¹⁸तिनीहरू उहाँको वचन सुन्न र आफ्ना रोगबाट निको हुन आएका थिए; अशुद्ध आत्माहरूले सताइएकाहरू पनि निको पारिए। ¹⁹सारा भिडले उहाँलाई छुन खोज्यो, किनकि उहाँबाट शक्ति निस्केर सबैलाई निको पार्थ्यो।

²⁰उहाँले आफ्ना चेलाहरूतिर हेरेर भन्नुभयो: “धन्य हौ तिमीहरू जो गरिब छौ, किनकि हाम्रा पिताको राज्य तिमीहरूकै हो।

²¹“धन्य हौ तिमीहरू जो अहिले भोकाएका छौ, किनकि तिमीहरू तृप्त हुनेछौ। धन्य हौ तिमीहरू जो अहिले रुन्छौ, किनकि तिमीहरू हाँस्नेछौ। ²²धन्य हौ तिमीहरू जब मानिसहरूले तिमीहरूलाई घृणा गर्छन्, अनि जब तिमीहरूलाई बहिष्कार गर्छन्, निन्दा गर्छन् र तिमीहरूको नाउँ खराब भनी इन्कार गर्छन्, मानिसको पुत्रको कारण। ²³त्यस दिन आनन्दित होओ र खुसीले उफ्र, किनकि स्वर्गमा तिमीहरूको इनाम ठूलो छ; किनकि सताउनेहरूका पुर्खाहरूले अगमवक्ताहरूलाई पनि त्यसै गरेका थिए।

²⁴तर धिक्कार तिमीहरूलाई जो धनी छौ, किनकि तिमीहरूले आफ्नो सान्त्वना पहिले नै पाइसक्यौ। ²⁵धिक्कार तिमीहरूलाई जो अहिले तृप्त छौ, किनकि तिमीहरू भोकाउनेछौ। धिक्कार तिमीहरूलाई जो अहिले हाँस्छौ, किनकि तिमीहरू विलाप गर्नेछौ र रुनेछौ। ²⁶धिक्कार तिमीहरूलाई जब सबैले तिमीहरूको प्रशंसा गर्छन्, किनकि चापलुसी गर्नेहरूका पुर्खाहरूले झूटा अगमवक्ताहरूलाई त्यसै गरेका थिए।

आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर

²⁷तर सुन्ने तिमीहरूलाई म भन्छु: आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर, तिमीहरूलाई घृणा गर्नेहरूको भलो गर, ²⁸तिमीहरूलाई सराप्नेहरूलाई आशिष् देओ, तिमीहरूलाई दुर्व्यवहार गर्नेहरूका निम्ति प्रार्थना गर। ²⁹जसले तिम्रो एउटा गालामा हान्छ, त्यसलाई अर्को गाला पनि देऊ; जसले तिम्रो खास्टो खोस्छ, त्यसलाई तिम्रो भित्री वस्त्र पनि नरोक। ³⁰तिमीसँग माग्ने हरेकलाई देऊ, र तिम्रो चीज खोसिँदा त्यो फिर्ता नमाग। ³¹मानिसहरूले तिमीहरूलाई जस्तो व्यवहार गरेको चाहन्छौ, तिमीहरू पनि तिनीहरूलाई त्यस्तै गर।

³²तिमीहरूलाई प्रेम गर्नेहरूलाई मात्र प्रेम गर्‍यौ भने, त्यसमा के श्रेय छ? पापीहरूले पनि आफूलाई प्रेम गर्नेहरूलाई प्रेम गर्छन्। ³³तिमीहरूको भलो गर्नेहरूको मात्र भलो गर्‍यौ भने, त्यसमा तिमीहरूलाई के श्रेय छ? पापीहरूले पनि त्यसै गर्छन्। ³⁴फिर्ता पाउने आशा राखेर ऋण दियौ भने, त्यसमा के श्रेय छ? पापीहरूले पनि उत्ति नै फिर्ता पाउन पापीहरूलाई ऋण दिन्छन्। ³⁵तर आफ्ना शत्रुहरूलाई प्रेम गर, भलो गर, र केही फिर्ता पाउने आशा नराखी ऋण देओ; तिमीहरूको इनाम ठूलो हुनेछ, र तिमीहरू सर्वोच्चका सन्तान हुनेछौ, किनकि उहाँ अकृतज्ञ र दुष्टहरूप्रति दयालु हुनुहुन्छ। ³⁶तिमीहरूका पिता दयालु हुनुभएझैँ तिमीहरू पनि दयालु होओ।

न्याय नगर

³⁷न्याय नगर, अनि तिमीहरूको न्याय हुनेछैन। दोष नलगाऊ, अनि तिमीहरूलाई दोष लगाइनेछैन। क्षमा गर, अनि तिमीहरूलाई क्षमा गरिनेछ। ³⁸देओ, अनि तिमीहरूलाई दिइनेछ: राम्ररी नापेको—खाँदीखाँदी, हल्लाईहल्लाई, उम्रिउम्री—तिमीहरूको काखमा हालिदिनेछ। किनकि तिमीहरूले जुन नापले नाप्छौ, त्यही नापले तिमीहरूलाई फिर्ता नापिनेछ।”

³⁹उहाँले तिनीहरूलाई एउटा दृष्टान्त पनि भन्नुभयो: “के अन्धाले अन्धालाई डोर्‍याउन सक्छ? के दुवै खाडलमा खस्दैनन्? ⁴⁰कुनै विद्यार्थी आफ्नो गुरुभन्दा माथि हुँदैन; तर पूर्ण रूपमा तालिम पाएको हरेक आफ्नो गुरुजस्तै हुन्छ। ⁴¹तिमी किन आफ्नो भाइको आँखाको छेस्को देख्छौ, तर आफ्नै आँखाको मूढालाई चाहिँ ख्याल गर्दैनौ? ⁴²आफ्नै आँखाको मूढा नदेखी तिमी आफ्नो भाइलाई कसरी भन्न सक्छौ, ‘भाइ, म तिम्रो आँखाको छेस्को निकालिदिऊँ’? ए कपटी! पहिले आफ्नै आँखाको मूढा निकाल्—त्यसपछि मात्र तिमीले आफ्नो भाइको आँखाको छेस्को निकाल्न प्रस्ट देख्नेछौ।

आफ्नो फलबाट चिनिन्छ

⁴³किनकि कुनै असल रूखले खराब फल फलाउँदैन, न त खराब रूखले असल फल फलाउँछ। ⁴⁴हरेक रूख आफ्नै फलबाट चिनिन्छ; काँढाको झाडीबाट नेभारा टिपिँदैन, न त झाँगबाट अङ्गुर। ⁴⁵असल मानिसले आफ्नो हृदयको असल भण्डारबाट असल कुरा निकाल्छ; दुष्ट मानिसले खराब भण्डारबाट खराब कुरा निकाल्छ; किनकि हृदयमा जे भरिएको हुन्छ, त्यही मुखले बोल्छ।

चट्टानमाथि निर्माण गर

⁴⁶तिमीहरू मलाई किन ‘प्रभु, प्रभु’ भन्छौ, तर म भनेको कुरा चाहिँ गर्दैनौ? ⁴⁷मकहाँ आएर मेरा वचन सुनेर त्यसमा चल्ने हरेक—त्यो कस्तो हुन्छ, म तिमीहरूलाई देखाउँछु: ⁴⁸त्यो घर बनाउने एक मानिसजस्तो हो, जसले गहिरो गरी खनेर चट्टानमाथि त्यसको जग बसाल्यो। बाढी आउँदा नदी त्यस घरमा ठोक्कियो, तर त्यसलाई हल्लाउन सकेन—किनकि त्यो राम्ररी बनाइएको थियो। ⁴⁹तर मेरा वचन सुनेर त्यसमा नचल्ने जोसुकै जगविना जमिनमा घर बनाउने मानिसजस्तो हो। बाढी त्यसमा ठोक्कियो, अनि त्यो तुरुन्तै ढल्यो—त्यस घरको विनाश ठूलो भयो।”